Αθήνα 23 Μαΐου 2017

 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου του «Μύθοι και Αλήθειες για το Δημόσιο Χρέος. 2012-2017» (εκδ. Επίκεντρο) και ομιλητές τον Γιώργο Προβόπουλο, πρώην Διοικητή της ΤτΕ, τον Γκίκα Χαρδούβελη, πρώην Υπουργό Οικονομικών και τον συγγραφέα. Την συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Παντελής Καψής (Μέγαρο «Θ. Καρατζάς» της ΕΤΕ)

 

Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ θερμότατα για την παρουσία σας, ευχαριστώ όλους σας ,την καθεμία και τον καθένα χωριστά, από τον πρώην Πρωθυπουργό και επίτιμο Πρόεδρο του Συμβουλίου Επικρατείας, τον κ. Π. Πικραμμένο, τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Δ. Σιούφα, παλαιούς σεβαστούς φίλους και συναδέλφους στη Βουλή, μέχρι τους νεότερους φίλους που είναι εδώ από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Δεν αναφέρω άλλα ονόματα για να μην εκτεθώ.  Σας ευχαριστώ θερμά γιατί υποβληθήκατε στον κόπο, πολλοί από εσάς, να στέκεστε όρθιοι προκειμένου να παρακολουθήσετε αυτή την εκδήλωση.  Ευχαριστώ θερμά τη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος που μας παραχώρησε την αίθουσα.  Ευχαριστώ τις εκδόσεις Επίκεντρο, τον εκδότη και φίλο μου στενό, Πέτρο Παπασαραντόπουλο για την επιμελημένη έκδοση.  Ευχαριστώ θερμά τον Παντελή Καψή για τον συντονισμό της συζήτησης, δεύτερη φορά στην ίδια αίθουσα, το ίδιο θέμα, τον πρώην Διοικητή  της Τράπεζας της Ελλάδος και αγαπητό φίλο, τον Γιώργο Προβόπουλο, τον φίλο και  συνάδελφο Γκίκα Χαρδούβελη.  Ο Γιώργος Προβόπουλος έχει παρακολουθήσει από πολύ κοντά, λόγω της θεσμικής του ιδιότητας, την μεγάλη διαπραγμάτευση του 2011-2012, μαζί σηκώσαμε το βάρος κρίσιμων κεφαλαίων της διαπραγμάτευσης αυτής, όπως αυτό που αφορούσε τους όρους της πρώτης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.  Ο δε Γκίκας Χαρδούβελης με τον Παντελή Καψή, ως σύμβουλοι του Πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, έχουν ζήσει από πολύ κοντά κρίσιμες όψεις της διαπραγμάτευσης στην τελευταία της φάση.

Περισσότερα...

Αθήνα, 18 Μαΐου 2017

 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια της Βουλής
κατά τη συζήτηση του ν/σ του ΥΠΟΙΚ

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα ήθελα να υπενθυμίσω τι συμβαίνει σήμερα στη Βουλή. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καλείται σήμερα το βράδυ να ψηφίσει δύο νέα μνημόνια.  Το μνημόνιο 3+ με μέτρα για την περίοδο μέχρι τον Ιούλιο του 2018 και το Μνημόνιο 4 για την περίοδο μέχρι και το 2021, που αφορά την επόμενη Βουλή και την επόμενη Κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση.  Σε αυτά δεν περιλαμβάνονται μέτρα για το χρέος, τα οποία εύχομαι να δοθούν, είναι υπεσχημένα και δεδομένα από το 2012.  Τότε μας δόθηκαν χωρίς πρόσθετα μέτρα, εφάπαξ.  Τώρα θα μας δοθούν σταδιακά και με μέτρα. Άρα η Βουλή ψηφίζει επί της αρχής και ένα διαρκές μνημόνιο, μετά το τέταρτο μνημόνιο, συνδεδεμένο με τη σταδιακή παραχώρηση παραμετρικών αλλαγών στο χρέος. 

Δεν θα μιλήσω, κυρίες και κύριοι βουλευτές της συμπολίτευσης, για την πολιτική απαξίωση και τον ιδεολογικό ευτελισμό.  Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ρευστοποιηθεί αξιακά και πολιτικά, δεν είναι σε στερεά κατάσταση.  Προσλαμβάνει το σχήμα του δοχείου, στο οποίο κάθε φορά εισέρχεται.  Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, καλές-κακές, είχαν στερεά κατάσταση.  Μπορεί να είχαν χτυπήματα, ξυσίματα, ακρωτηριασμούς, να ήταν στρογγυλές ή να είχαν γωνίες, αλλά ήταν στέρεες.  Τώρα μιλάμε για την πολιτική των ρευστών.  Δε θα μιλήσω ούτε για την κυλιόμενη πολιτική απάτη εις βάρος του ελληνικού λαού. 

Περισσότερα...

Θεσσαλονίκη 9 Μαΐου 2017

 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών στη Θεσσαλονίκη
«Η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις - Η Ελλάδα μέσα σε μια Ευρώπη που αλλάζει»*

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας στην εκδήλωση που οργανώνει ο Κύκλος Ιδεών για την εθνική ανασυγκρότηση στη Θεσσαλονίκη, σήμερα 9 Μαΐου, ημέρα της Ευρώπης  στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που οργανώνονται σε όλες τις χώρες – μέλη, λόγω της επετείου των 60 ετών από τη Συνθήκη της Ρώμης. Ο Κύκλος είχε οργανώσει  ημερίδα στις 27 Μαρτίου, στην Αθήνα, δυο μέρες μετά τη Σύνοδο Κορυφής και τη διακήρυξη της Ρώμης, καθώς στη Ρώμη, όπου είχε υπογραφεί η Συνθήκη πριν από 60 χρόνια, οργανώθηκε η κεντρική εκδήλωση για την επέτειο με τη μορφή της συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, που κατέληξε στο κείμενο της διακήρυξης. Σήμερα λοιπόν, που είναι η ημέρα της Ευρώπης και πηγαίνουμε πιο πίσω από το 1957, στο 1950, στις μεταπολεμικές αφετηρίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, πήραμε την πρωτοβουλία να οργανώσουμε αυτή την εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη και ευχαριστώ θερμά την κα Ταχιάου που συντονίζει και τους αγαπητούς φίλους και συναδέλφους μου, παλιούς και νεώτερους,  που είχαν την καλοσύνη να μετάσχουν στη συζήτησή μας τροφοδοτώντας την με εξαιρετικές εισηγήσεις.

Περισσότερα...

Αθήνα, 22 Απριλίου 2017

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην προσωπική του σελίδα

Τι σημαίνει πραγματικά το υπερβολικά μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα του 2016;

Η εντυπωσιακή υπέρβαση του στόχου του 2016 για πρωτογενές πλεόνασμα (έσοδα μείον δαπάνες χωρίς να υπολογίζονται οι τόκοι εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους) που ήταν  0,5 % του ΑΕΠ (λιγότερο από 1 δις) και η καταγραφή πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,9% του ΑΕΠ (6,9 δις), εμφανίστηκε από την κυβέρνηση ως μεγάλη επιτυχία της.

Το δημοσιονομικό αυτό αποτέλεσμα αφορά όμως μια ακόμη χρονιά (2016) ύφεσης για την ελληνική οικονομία. Οριακής ύφεσης, αλλά πάντως ύφεσης, παρά τις εντυπωσιακά θετικές προβλέψεις για το ρυθμό ανάπτυξης του 2015 και του 2016 που υπήρχαν πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. 

Τι σημαίνει λοιπόν αυτή η μεγάλη υπερκάλυψη του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος για την πραγματική οικονομία, τη ρευστότητα, τις επενδύσεις, την κατανάλωση, την απασχόληση; Τι σημαίνει για  την ολοκλήρωση της μακρόσυρτης διαπραγμάτευσης σχετικά με την περιβόητη αξιολόγηση, τόσο με την στενή έννοια του όρου ως προϋπόθεση εκταμίευσης των δόσεων του τρέχοντος τρίτου προγράμματος, όσο και με την πολύ ευρύτερη έννοια της συμφωνίας για ένα -τέταρτο - πρόγραμμα μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος τον Ιούλιο του 2018; Ενός προγράμματος με σκληρούς όχι μόνο διαρθρωτικούς αλλά και  δημοσιονομικούς  όρους συνδεδεμένους κυρίως  με τα περιβόητα πρόσθετα μέτρα για το χρέος ( πρόσθετα σε σχέση με τη δραστική επέμβαση του 2012), αλλά κατά πάσα πιθανότητα χωρίς νέο δάνειο;

Περισσότερα...

 Αθήνα, 5 Απριλίου 2017 

Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ

και στον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα 

Ευ. Βενιζέλος: Καλημέρα κ. Τσίμα

Π. Τσίμας: Διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες ότι υπάρχει μια συνωμοσία του παλαιού πολιτικού κόσμου για να ανατρέψει την κυβέρνηση, συμμετέχετε και εσείς;

Ευ. Βενιζέλος: Συνήθως περιλαμβάνομαι σ’ αυτούς που συνωμοτούν εις βάρος της κυβέρνησης, είμαι ένας βασικός αντίπαλος. Αλλά νομίζω ότι αυτό έχει καταντήσει πλέον ένα ανέκδοτο. Γιατί παρακολουθούμε αυτή την ιστορία του κλείνει ανοίγει η αξιολόγηση για περισσότερο από ένα χρόνο, ενώ η χώρα τρώει τις σάρκες της, οπότε και τα ανέκδοτα έχουνε χάσει πια την αξία τους. 

Π. Τσίμας:  Ναι, αλλά είναι απλώς ανέκδοτο γιατί ας πούμε αυτές οι επιθέσεις που γίνονται κατά του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος του κ. Στουρνάρα, που είναι συστηματικές, είναι πια ανέκδοτο αυτό ή για παράδειγμα σήμερα διάβαζα μια ανάρτηση του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ του κ. Ρήγα, που έλεγε ότι πρέπει να ελεγχθούν όλοι οι πρώην διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος για το πως έφτασε η χώρα ως την χρεοκοπία και τα λοιπά;    

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε πήρα την πιο επιεική εκδοχή. Αυτό που κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι να διαμορφώνει εσωτερικούς εχθρούς. Ο διαχωρισμός σε εχθρούς και φίλους, η διατήρηση μιας πολεμικής κατάστασης,  η συγκρότηση μετώπων ποιοι είναι με το «ναι» ποιοι είναι με το «όχι», ποιοι είναι υπέρ της κυβέρνησης, ποιοι είναι κατά, ποιοι είναι με την Ευρώπη, ποιοι είναι κατά της Ευρώπης, είναι μια βασική επιλογή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου. Στο συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των κομμάτων ο ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά ο εταίρος οι ΑΝΕΛ έχουν συντριβεί. Δημοσκοπικά αυτό καταγράφεται. Όταν συγκροτούν μέτωπα δημοψηφισματικού χαρακτήρα, δεν εννοώ αυτό καθ’ αυτό το δημοψήφισμα, αλλά την λογική η οποία  αποτυπώνεται και στην καθημερινότητα και  μπορεί να αποτυπωθεί και σε δημοσκοπήσεις, αλλοιώνονται οι καταστάσεις και οι εικόνες.

Περισσότερα...

Αθήνα 14 Μαΐου 2017

 Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

Η έξοδος από το μνημόνιο ως είσοδος στο επόμενο

 

Βασικό στερεότυπο των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ  ήταν η καταγγελία των «προηγούμενων» γιατί είχαν αποδεχθεί την επιδίωξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων. Η μείωση των επιδιωκόμενων πλεονασμάτων στο 2% του ΑΕΠ υποστηρίχθηκε τόσο από την ΤτΕ, όσο και από την αντιπολίτευση. Άλλωστε το ζήτημα αυτό το είχα θέσει κατ´ επανάληψη, πολύ πριν τις εκλογές του 2015, καθώς μετά τη ριζική αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους το 2012, είναι εφικτή η περαιτέρω μείωση των ήδη δραστικά μειωμένων, σε σχέση με το 2011, ετήσιων τόκων και η εξομάλυνση της καμπύλης τους. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται δημοσιονομικό χώρο (fiscal space). Η μείωση του στόχου για  πρωτογενές πλεόνασμα μπορεί να υπεραναπληρωθεί από υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης. Σε συνδυασμό με ένα επίπεδο πληθωρισμού αποδεκτό στο πλαίσιο της ευρωζώνης, αυτό θα οδηγούσε σε  ονομαστική διόγκωση του ΑΕΠ που θα βελτίωνε σημαντικά το κλάσμα «δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ» μέσω της αύξησης του παρονομαστή.

Η προσέγγιση αυτή ήταν αποτέλεσμα μιας συγκροτημένης και επίπονης στρατηγικής για το δημόσιο χρέος και τη δημοσιονομική προσαρμογή. Η στρατηγική αυτή απέδιδε καρπούς και επέτρεπε περαιτέρω βελτιώσεις μέσω των πρόσθετων παραμετρικών αλλαγών στο χρέος που είχαν συμφωνηθεί ήδη από το 2012.

Περισσότερα...

Αθήνα, 3 Μαΐου 2017

 

Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στον Alpha,  

και στην εκπομπή «Αυτοψία» με τον Αντώνη Σρόιτερ (2.5.2017)

με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου του Ευ. Βενιζέλου «Μύθοι και αλήθειες για το Δημόσιο Χρέος. 2012-2017», εκδόσεις Επίκεντρο

 

Αντ. Σρόιτερ: Να ξεκινήσουμε από τα απλά. Πώς είναι η ζωή ενός πρώην Προέδρου ενός κόμματος,  θέλω να μου πείτε αν έχουν αλλάξει οι ρυθμοί σας, αν είστε πιο χαλαρός αυτή την εποχή ή αν όλο αυτό το μπαράζ  εξελίξεων που ζούμε δεν σας αφήνει να είστε χαλαρότερος.

Ευ. Βενιζέλος: Η αλήθεια είναι το να είναι κανείς πρώην Πρόεδρος θα σήμαινε μια χαλαρότερη καθημερινή ζωή αν ήταν η μόνη μου ιδιότητα,  η ιδιότητα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Όταν όμως ασχολείται κανείς με πολλά πράγματα όπως εγώ, δεν έχει αλλάξει κατ΄ ουσίαν τίποτα.  Διότι πέραν της βουλευτικής ιδιότητας έχω και όλες μου τις άλλες δραστηριότητες οι οποίες συνδέονται με την επιστήμη, με την μάχη των Ιδεών και την πολιτική μάχη απέναντι σε μια κατάσταση η οποία είναι  ακόμα εθνικά επικίνδυνη. Οπότε δεν μπορώ να πω ότι έχω εφησυχάσει.

Περισσότερα...

Αθήνα, 9 Απριλίου 2017

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

 

Δεν νομιμοποιούνται να  δεσμεύουν το μέλλον της χώρας

 

Από πού αντλεί άραγε η σημερινή κυβέρνηση τη νομιμοποίηση να διαπραγματεύεται δημοσιονομικά μέτρα για την περίοδο που αρχίζει μετά το τέλος του τρέχοντος τρίτου προγράμματος, δηλαδή για το τέταρτο «μνημόνιο», ενδιαφερόμενη μόνο αυτά να μην εφαρμοστούν εντός των χρονικών ορίων της δικής της θητείας, με τη φρούδα ελπίδα ότι θα εξαντλήσει τα συνταγματικά περιθώρια παραμονής της στην εξουσία; Από πουθενά.

Στην εύλογη ερώτηση, ποια είναι η εναλλακτική λύση, η απάντηση είναι να διεκδικήσει η αντιπολίτευση να κάνει τη διαπραγμάτευση για το πλαίσιο στο οποίο θα πορευθεί η χώρα μετά τον Ιούλιο του 2018 και κυρίως από το 2019 και μετά. Όχι προφανώς από τη θέση της αντιπολίτευσης, αλλά προτείνοντας ένα κυβερνητικό σχήμα ευρύτερης συνεργασίας των δημοκρατικών φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων που θα προκύψει μέσα από εκλογές. Ένα σχήμα στο οποίο θα κληθεί και ο ηττημένος ΣΥΡΙΖΑ να συμβάλει, αν θέλει, χωρίς όμως να μπορεί να παρεμποδίσει τις εξελίξεις ή να αλλοιώσει το στρατηγικό πλαίσιο.

Δεν μπορεί να αφήνουμε τη σημερινή κυβέρνηση να δεσμεύει τη χώρα μακροπροθέσμως και να την καθηλώνει στη μιζέρια της αμφιθυμίας, των μικροκομματικών τεχνασμάτων και της αβεβαιότητας, με το επιχείρημα ότι τώρα προέχει το κλείσιμο της αξιολόγησης. Ή με την υφέρπουσα παραδοχή ότι  τα μέτρα που ζητούνται από τους εταίρους είναι αναγκαία και η κατάληξη της «διαπραγμάτευσης» θα ήταν η ίδια, όποια και αν ήταν η ελληνική κυβέρνηση. Αν αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό για τις επιβεβλημένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, δεν ισχύει για το δημοσιονομικό πλαίσιο, αρχής γενομένης από τη συμφωνημένη το 2012 συμπληρωματική ρύθμιση για το χρέος. Δεν ισχύει επίσης για το πολιτικό κλίμα της διαπραγμάτευσης και  για την επιρροή που ασκεί η εκάστοτε  κυβέρνηση στο οικονομικό κλίμα και την αίσθηση  εμπιστοσύνης και προοπτικής.

Περισσότερα...

Αθήνα, 4 Απριλίου 2017

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Τσιόδρα, «Ευρωπατριωτισμός ή Εθνοκεντρισμοί, Οι εσωτερικοί ανταγωνισμοί, οι εξωτερικές απειλές και τα όρια της συνεργασίας στην ΕΕ», εκδ. ΜΙΝΩΑΣ. (3/1/2017)

 

Ο Δημήτρης Τσιόδρας με το νέο του βιβλίο κάνει μία συστηματική και γλαφυρή καταγραφή των βαθύτερων λόγων, δηλαδή στην πραγματικότητα των πολιτικών συσχετισμών, που οδήγησαν σε όλα τα μεγάλα βήματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Από την αρχή, από την ίδρυση της ΕΚΑΧ, κάτω από το βάρος της μνήμης όχι μόνο του Δευτέρου αλλά και του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι το τελευταίο μεγάλο θεσμικό βήμα που είναι η συγκρότηση της Οικονομικής και Νομισματική Ένωσης, για την ακρίβεια της Ζώνης του Ευρώ, που είναι η απάντηση στην ενοποίηση της Γερμανίας, μια απάντηση οικονομική και πολιτική ταυτόχρονα που την επεδίωξε με πάρα πολύ μεγάλη πίεση ο Φρανσουά Μιτεράν.

Βέβαια το θέμα του, όπως το προσδιορίζει, ευρωπατριωτισμός ή ευρωκεντρισμοί, είναι εξαιρετικά φιλόδοξο γιατί θέτει επί τάπητος το μεγαλύτερο και διαρκέστερο πρόβλημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η σύγκρουση μεταξύ ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και εθνικής κυριαρχίας είναι ένα γενετικό πρόβλημα του ευρωπαϊκού φαινομένου. Και ως τέτοιο εξελίσσεται για παραπάνω από 60 χρόνια, μόνον που τα μεγάλα διαστήματα είναι φυσιολογικά και ήρεμα. Ως εκ τούτου δεν δημιουργούν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά και ως εκ τούτου το ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχει συγκροτηθεί για να λειτουργεί υπό φυσιολογικές συνθήκες θερμοκρασίας και πιέσεως. Ποτέ δεν είχαν εισαχθεί  ολοκληρωμένοι μηχανισμοί πρόβλεψης και διαχείρισης κρίσεων. Όμως τα τελευταία δέκα χρόνια, μετά το 2007,  σωρεύονται κρίσεις που αφορούν την Ευρώπη. Από την κρίση που όλοι ονομάζουμε οικονομική, χρηματοοικονομική, χρηματοπιστωτική, δημοσιονομική, η οποία είναι συνειδητή και έκδηλη από το 2007, το αργότερο το 2008 έως σήμερα, μέχρι την κρίση της διαχείρισης των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών και την κρίση της ασφάλειας, δηλαδή την κρίση που συνεπάγεται η μεταφορά της ασύμμετρης απειλής της τρομοκρατίας στο εσωτερικό όλων των ευρωπαϊκών πόλεων. Το γεγονός λοιπόν ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αναγκάστηκε να βρεθεί αντιμέτωπη με σωρεία κρίσεων πύκνωσε τον ιστορικό χρόνο και όξυνε την αντίθεση μεταξύ ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ευρωπαϊκών θεσμών και ενωσιακών αρμοδιοτήτων  από τη μια μεριά και εθνικού κράτους, εθνικών πολιτικών συστημάτων, εθνικής κυριαρχίας, εθνικής αφήγησης από την άλλη μεριά.

Περισσότερα...