Ι. Με την εισαγωγή του άρθρου 128 στο κείμενο της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα έγινε, χωρίς αμφιβολία, ένα πολύ σημαντικό βήμα ως προς την επισημοποίηση του κοινοτικού ενδιαφέροντος για τον πολιτισμό. Η σχέση όμως της Ενωσης μ' αυτό που ονομάζεται «πολιτισμός» ­ όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 128 ­ είναι μια σχέση διστακτική, μια σχέση συμπληρωματική και μια σχέση επικουρική.

ΤΡΟΜΑΖΩ και γοητεύομαι καθώς σκέφτομαι πόσο αρχαϊκή είναι η πράξη της εγκατάστασης ενός ανδριάντα: ο ανθρωπομορφισμός της μνήμης λειτουργούσε πάντοτε ως εξορκισμός του θανάτου.

Φοβούμαι ότι εάν το ΠAΣΟK δεν είχε συμπεριλάβει στις προτάσεις του για την αναθεώρηση του Συντάγματος την ανάγκη αποσύνδεσης της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την αναγκαστική διάλυση της Bουλής εφόσον δεν συγκεντρώνεται στην τρίτη και τελευταία ψηφοφορία η αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών (180/300), η εκ νέου κατάθεση της πρότασης αναθεώρησης που υπέβαλαν οι βουλευτές του ΠAΣΟK (που συνοδεύτηκε από αντίστοιχη πρόταση των βουλευτών της Nέας Δημοκρατίας) θα άφηνε μάλλον αδιάφορα τα μέσα ενημέρωσης.

[Κατά την τελετή παραδόσεως των κειμηλίων, την περασμένη Τρίτη, στις Καρυές, ο υπουργός Πολιτισμού κ. Ευ. Βενιζέλος απηύθυνε προς τον Πρωτεπιστάτη του Αγίου Ορους την αντιφώνηση που ακολουθεί:]

[Οι ελληνικές θέσεις απέναντι στα βρετανικά επιχειρήματα για τα Ελγίνεια]

1)Το ζήτημα της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα ήταν πάντοτε ανοικτό για την Ελλάδα και για την Παγκόσμια διανόηση στην οποία περιλαμβάνονται πολλές σημαντικές προσωπικότητες της Βρετανικής ιστορίας (Λόρδος Μπάιρον, Σέλεϊ, Τόμας Χάρντι κλπ.). Από το 1982, όταν Υπουργός Πολιτισμού ήταν η αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη, μέχρι σήμερα, τίθεται επισήμως στα αρμόδια όργανα της UNESCO, ενώ ύστερα από σχετική απόφαση του Ελληνικού Υπουργικού Συμβουλίου αυτό τέθηκε προς τη Βρετανική Κυβέρνηση τον Οκτώβριο του 1983.