Θέλω να συγχαρώ τον Θανάση Καστανιώτη και τον εκδοτικό του οίκο γιατί είναι πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και να εκφράσω την πολύ μεγάλη μου χαρά γιατί παρουσιάζω σήμερα ένα πόνημα του Σπύρου Κουζινόπουλου που τον ξέρω πολλά χρόνια και τον είχα και συνεργάτη. Ως Υπουργός Τύπου και ΜΜΕ είχα την ευκαιρία να βοηθήσω στη νομική και οργανωτική συγκρότηση του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων του οποίου ήταν και είναι διαρκώς, σχεδόν ισόβιος, διευθυντής.

Κυρίες και Κύριοι
Ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρησή μου. Οφείλεται στο γεγονός ότι υπήρξε μια απρόβλεπτη ένταση στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την κύρωση της σύμβασης μεταβίβασης των μετοχών του ΟΤΕ και έπρεπε να συνομιλήσω υπό άλλους όρους με τον συνάδελφο της κας Υπουργού, τον κ. Αλογοσκούφη, τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών.

Ο Διαμαντής Πεπελάσης με τη βαθιά του γνώση και την βαθιά συναισθηματική προσέγγιση του για τον Ανδρέα Παπανδρέου έθεσε το πραγματικό ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει ο Γιώργος Λακόπουλος εκμεταλλευόμενος την μαρτυρία του Αδαμάντιου Πεπελάση γύρω από το ποιος είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Χαίρομαι πάρα πολύ που βρισκόμαστε εδώ. Καλωσορίζω και εγώ τον Αλέξη στη Θεσσαλονίκη. Χαιρετίζω την παρουσία του νομάρχη, δυστυχώς αυτοί που έπρεπε να ακούσουν την παρατήρησή του λείπουν από την αίθουσα. Πράγματι θα έπρεπε να είναι εδώ περισσότερος κόσμος σήμερα, αλλά αυτοί που ενδιαφέρονται νομίζω ότι θα προσλάβουν το μήνυμα, έστω και με μέσα ηλεκτρονικά ή έντυπα τα οποία φαντάζομαι ότι θα το μεταφέρουν.

Με το Χρίστο Ζαφείρη είμαστε πολλά χρόνια φίλοι. Τον αγαπώ πολύ, τον διαβάζω, τον εκτιμώ, τον νιώθω μπορώ να πω. Δε θα μιλήσω για το Χρίστο σήμερα, θα μιλήσω για το βιβλίο και με αφορμή το βιβλίο, γι’ αυτό που είναι το πραγματικό, το κατά βάθος αντικείμενο του βιβλίου, που είναι  η ιστορική αγωνία της Θεσσαλονίκης.

Προσυπογράφω με πολύ μεγάλη χαρά όλα όσα είπε ο αγαπητός μου φίλος  Δημήτρης Αβραμόπουλος για τις αρετές του βιβλίου και του συγγραφέα. Άλλωστε τους πρωταγωνιστές των σελίδων του βιβλίου τους είδαμε λίγο πολύ όλους στο φιλμ που προβλήθηκε πίσω από τις τυπικές διπλωματικές σκηνές που παρακολουθήσαμε κρύβεται η αγωνία, η προσπάθεια , η λεπτή ισορροπία , η επιμονή που απαιτείται προκειμένου να επιτευχθεί ένας μεγάλος στόχος όπως η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θέλω να ευχαριστήσω τους οργανωτές για την πρόσκληση και τον Ανδρέα Θεοφάνους για το νέο του πόνημα. Έχω και άλλη φορά ασχοληθεί με το έργο του, γνωρίζω τα προσόντα του αλλά και την σεμνότητά του, δεν θα επιμείνω συνεπώς σε αυτά.

Από τότε που κυκλοφόρησε ο τόμος (ένας από τους καλύτερους συλλογικούς τόμους για το πανεπιστημιακό πρόβλημα και την προοπτική της μεταρρύθμισής του δημόσιου πανεπιστημίου που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια) μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει ίσως και ριζικά τα δεδομένα.

Δεν μπορώ να συνεχίσω στο κλίμα του Κ. Αλαβάνου, διότι είναι  προνομιακή η σχέση που τους συνδέει με τον Αντώνη Βγόντζα. Έτσι είχαμε και εμείς όλοι την ευκαιρία να μπούμε μέσα στην ατμόσφαιρα του πρώτου μέρους του βιβλίου του Αντώνη.

Ο Μίμης Ανδρουλάκης έχει καταφέρει να κάνει την παρουσίαση ενός βιβλίου ανοικτή συγκέντρωση. Ίσως επειδή είναι κλειστό βιβλίο και όχι ανοικτό. Ο Μίμης είναι ένας άνθρωπος με παιγνιώδη διάθεση πάντα, ένα λάτρης της θεωρίας των παιγνίων και στην πραγματική ζωή και στην πολιτική. Γι΄ αυτό και «θηλυκό» και «πόκερ» στον τίτλο του βιβλίου του.