Έχει πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι η ανακοίνωση της πρόθεσης του Υπουργείου Οικονομικών να συλλάβει με απλές και πρακτικές κινήσεις τη φοροδιαφυγή και να περιορίσει την παραοικονομική δραστηριότητα, αντί να βρει την ενθάρρυνση των μέσων ενημέρωσης, προκάλεσε πλήθος πρώιμων αντιδράσεων.

Εάν η Ελλάδα θέλει να φύγει από την αδιέξοδη δημοσιονομική κατάσταση και να λειτουργήσει ως πραγματικό κράτος δικαίου, διαφάνειας και ισονομίας, πρέπει όλοι οι Έλληνες να συμφωνήσουμε γύρω από μερικές δυσάρεστες αλήθειες:

Το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα ή καταναλώνεται ή αποταμιεύεται. Από τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών προκύπτουν οι αναγκαίες ενδείξεις για τα ποσοστά κατανάλωσης και αποταμίευσης, ανάλογα με το εισοδηματικό επίπεδο.

Η ρύθμιση του νέου Εθνικού Φορολογικού Συστήματος θα είναι πολύ απλή: το σύνολο του εισοδήματος που καταναλώνεται πρέπει να τεκμηριώνεται με παραστατικά που θα καταχωρίζονται ηλεκτρονικά με ευθύνη του εκδότη ή του αποδέκτη τους. Αυτό δεν θα αφορά μόνον τις κατηγορίες δαπανών που λαμβάνονται τώρα υπ’ όψιν για τις αποδείξεις,  αλλά το σύνολο των οικογενειακών δαπανών (ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο, ενοίκιο, δίδακτρα, κινητή τηλεφωνία, οικιακές υπηρεσίες, νομικές και ιατρικές υπηρεσίες, ταξίδια κοκ).

Το εισόδημα που τυχόν αποταμιεύεται πρέπει επίσης να δηλώνεται (καταθέσεις, τίτλοι, ακίνητα κοκ).

Αυτός ο απλός κανόνας, σε συνδυασμό με τη γενικευμένη χρήση του ηλεκτρονικού χρήματος, θα αποκαταστήσει την πιο άγρια αδικία που υπάρχει στη χώρα μας  σε βάρος μισθωτών και συνταξιούχων με χαμηλά εισοδήματα.

Αν δεν παρέμβουμε δραστικά στις πρακτικές και τις νοοτροπίες της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής, όλα όσα αγωνιζόμαστε να κάνουμε για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ανεξαρτησίας της χώρας θα είναι μάταια.

Μία τέτοια όμως παραδοχή είναι επικίνδυνη και αδιέξοδη. Για αυτό δεν θα την κάνουμε. Δεν το δικαιούμαστε απέναντι στις θυσίες στις οποίες υποβάλλεται ο ελληνικός λαός και κυρίως απέναντι στα παιδιά μας.