Ό. Τρέμη: Έχουμε συνδεθεί και καλησπερίζουμε τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο. Καλησπέρα κ. Βενιζέλε.

Ευ. Βενιζέλος: Καλησπέρα σας.

Ό. Τρέμη: Ξεκινώ με αυτή τη συμφωνία βεβαίως λογικά που επετεύχθη μετά πολλών κόπων και βασάνων τα ξημερώματα της Τρίτης και η οποία συμφωνία διασφαλίζει την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ. Χαρακτηρίστηκε ιστορική και από την πλευρά του Πρωθυπουργού, περιλαμβάνει όμως ταυτόχρονα και πολύ σκληρούς όρους για τους πολίτες, κυρίως μισθωτούς και συνταξιούχους, που καλούνται να κάνουν και νέες θυσίες. Θέλω, λοιπόν, να σας ρωτήσω εάν μπορείτε να τους διαβεβαιώσετε ότι δεν υπάρχει θέμα χρεοκοπίας της χώρας πλέον, ένα, και δεύτερον, ότι οι θυσίες στις οποίες καλούνται να υποβληθούν, αυτές οι νέες θυσίες μαζί με τις προηγούμενες, θα πιάσουν τόπο.

Ευ. Βενιζέλος: Κυρία Τρέμη, όπως ακριβώς είπατε, οι συμφωνίες αυτές των Βρυξελλών της 21ης Φεβρουαρίου είναι ιστορικής σημασίας για την Ελλάδα γιατί η Ελλάδα πλέον δένεται άρρηκτα με το ευρώ και την τύχη του. Δεν εγκρίθηκε απλά και μόνον το νέο πρόγραμμα ύψους 130 δισ. ευρώ, άρα ένα νέο πρόγραμμα που συνολικά φέρνει στη χώρα 240 δισ. ευρώ βοήθειας, αλλά ανελήφθη η ρητή και κατηγορηματική δέσμευση των εταίρων μας ότι θα στηρίξουν την Ελλάδα και μετά το 2015 για όσο χρόνο χρειαστεί έως ότου η Ελλάδα επανέλθει φυσιολογικά στις αγορές.

Άρα, υπάρχει μία απάντηση στους κερδοσκόπους, υπάρχει μια απάντηση σ’ αυτούς που επενδύουν πολύ σημαντικές ελπίδες για κέρδη στην κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Από την άποψη αυτή υπάρχει πια μια οριστική και αμετάκλητη απόφαση των θεσμικών μας εταίρων.

Η Ελλάδα είναι και θα είναι μέλος του ευρώ. Η Ελλάδα στηρίζεται και θα στηρίζεται από τους εταίρους της, άρα δεν υπάρχει ζήτημα χρεοκοπίας. Δεν υπάρχει ζήτημα κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας. Και τα ποσά που διατίθενται κυρίως από την Ευρώπη και συμπληρωματικά από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να επιτευχθεί αυτό, είναι πρωτοφανούς ύψους.

Φυσικά, ο κάθε πολίτης ο οποίος ζει την αγωνία του, ο οποίος ζει το πρόβλημά του, βλέπει να είναι ο ίδιος ή το παιδί του άνεργο και βλέπει να μειώνεται το εισόδημά του, δεν αντιλαμβάνεται πώς συνδέονται αυτά τα μεγάλα ποσά των συμφωνιών των Βρυξελλών με τη δική του κατάσταση, με το σπίτι του, τη δουλειά του, την επιχείρησή του.  

Αλλά, θέλω να σας πω ότι πίσω από αυτές τις συμφωνίες, οι οποίες δεν ήταν ούτε εύκολες ούτε αυτονόητες, αλλά προϊόν μιας πολύ δύσκολης και πολύ επικίνδυνης διαπραγμάτευσης, πίσω λοιπόν από τις συμφωνίες αυτές υπάρχουν οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών. Εάν δεν είχαμε έναν λαό που υφίσταται περικοπές και που σηκώνει ένα τεράστιο βάρος προσαρμογής της πατρίδας μας στις νέες συνθήκες, για το μέλλον των παιδιών μας κυρίως και των εγγονιών μας, τότε δεν θα μπορούσαμε να πάμε ευπρόσωπα και να διαπραγματευθούμε, να διαπραγματευθούμε σκληρά και να έχουμε το αποτέλεσμα που είχαμε, ξέροντας ότι το δίλημμα είναι δίλημμα τραγικό. Γιατί το δίλημμα ήταν και είναι: θυσίες και περικοπές ή καταστροφή και θάνατος της ελληνικής οικονομίας;

Αν υπήρχε τρίτος δρόμος, αν μπορούσαμε να πάμε σε ένα ασφαλές καταφύγιο χωρίς τις θυσίες, να μην έχετε καμία αμφιβολία ότι θα είχαμε διαλέξει αυτόν τον τρίτο δρόμο.

Ό. Τρέμη: Γιατί θα πιάσουν τώρα τόπο οι θυσίες κ. Βενιζέλε; Διότι τα δύο προηγούμενα χρόνια οι Έλληνες πολίτες υποβλήθησαν ήδη σε πολλές και διαρκείς θα λέγαμε θυσίες. Το βαρέλι όμως δεν απέκτησε πάτο. Γιατί λοιπόν αυτή θα είναι η τελευταία διάσωση της χώρας;

Ευ. Βενιζέλος: Να σας πω κα. Τρέμη. Το τι αγωνιζόμασταν να κάνουμε από τον Ιούνιο που ανέλαβα τα καθήκοντα του Υπουργού Οικονομικών -και δεν χρειάζεται να επαναλάβω ότι εδώ δεν ήρθα επειδή το ήθελα, ήρθα γιατί ένιωσα ότι πρέπει να προσφέρω όσες δυνάμεις έχω σε μια εθνική υπόθεση, πολύ δύσκολη εθνική υπόθεση- νυχθημερόν επί 8 μήνες, είναι ακριβώς να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του χρέους. Αυτό δεν είχε συμβεί στην αρχή. Μακάρι οι εταίροι μας να είχαν καταλάβει από τον Μάιο του 2010 ή έστω από τον Αύγουστο του 2010 ότι έπρεπε να μπει μαχαίρι στο δημόσιο χρέος, ότι με αυτό…

Π. Τσίμας: Δεν το ζήτησε όμως και η Ελλάδα αυτό τότε.

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, η Ελλάδα μπορούσε να ζητήσει αυτό που ήταν έτοιμοι να ακούσουν και να δεχθούν, γιατί διαφορετικά κινδυνεύαμε να πέσουμε στο κενό. Αλλά σημασία έχει κ. Τσίμα ότι τους τελευταίους οκτώ μήνες και το ζητάμε και το επιδιώκουμε και τελικά το πετύχαμε. Πετύχαμε να μειωθεί το ιστορικό βάρος του χρέους κατά 110 δισ. ευρώ, κατά 50 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Ο κάθε Έλληνας, τα 10 εκατομμύρια Ελλήνων βγάζουν από την πλάτη τους 11.000 ευρώ ο καθένας, αν θέλετε να κάνουμε ένα μικρό στατιστικό έτσι παιχνίδι, κι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία διότι τώρα μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν όχι το χρέος αλλά αν η Ελλάδα ως χώρα και ως οικονομία είναι βιώσιμη.

Π. Τσίμας: Αυτό είναι το πιο σημαντικό, συμφωνώ.

Ευ. Βενιζέλος: Και η απάντηση είναι: Η Ελλάδα είναι βιώσιμη ως οικονομία και ως χώρα.

Π. Τσίμας: Αυτή είναι η μία και μεγάλη αγωνία. Η δεύτερη αγωνία που είναι καθημερινή είναι: τι μας εξασφαλίζει ότι τον Ιούνιο όταν θα έρθει η Τρόικα δεν θα διαπιστώσει ότι η ύφεση –ήδη σήμερα το ακούσαμε– θα είναι μεγαλύτερη της προβλεπόμενης, συνεπώς τα έσοδα του κράτους λιγότερα, συνεπώς οι κοινωνικές δαπάνες μεγαλύτερες, χρειάζονται νέα μέτρα. Θα ληφθούν νέα μέτρα, η ύφεση θα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Τον Σεπτέμβρη θα ξανάρθει η Τρόικα και θα πει «ακόμη ένα πακέτο νέων μέτρων». Τι μας διασφαλίζει ότι δεν θα ξαναζήσουμε αυτό το φαύλο κύκλο;

Ευ. Βενιζέλος: Θα σας απαντήσω. Το επιχείρημα της ύφεσης είναι αυτό που λέτε. Οι προβλέψεις των εταίρων μας, οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών για την ύφεση στην Ελλάδα διαψεύδονται κάθε δίμηνο–τρίμηνο.

Η ύφεση είναι δυστυχώς βαθύτερη και έχουμε φθάσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, γιατί η ύφεση  υπάρχει στην Ελλάδα από το 2008 να έχουμε σωρευτική ύφεση που φθάνει τις 20 ποσοστιαίες μονάδες. Δεν είναι αυτό δυνατό σε ειρηνικές συνθήκες, είναι ύφεση πολεμικών περιόδων.

Αυτό λοιπόν το ξέρουν. Γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ προσεκτικοί, γιατί έχουν διαψευστεί πολλές προγνώσεις τους. Και τώρα έχουμε διαμορφώσει ένα μηχανισμό με το νέο πρόγραμμα, ώστε να μπορούμε να πετύχουμε τα δημοσιονομικά μας αποτελέσματα με βάση τα πρωτογενή πλεονάσματα, την πρωτογενή διαχείριση, ώστε να είμαστε σίγουροι για το στόχο και δεύτερο, όλοι τώρα έχουν καταλάβει ότι δεν μπορούμε να στρίψουμε την βίδα περισσότερο, γιατί στρίβοντας την βίδα θα σπάσει το μπουλόνι. Τους το έχουμε πει πολλές φορές αυτό.

Π. Τσίμας: Μου λέτε δηλαδή ότι τον Ιούνιο δεν θα μας ζητήσουν νέα μέτρα;

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, τον Ιούνιο θα χρειαστεί να συζητήσουμε τον Προϋπολογισμό του 2013. Και τον Ιούνιο του 2013, τον Προϋπολογισμό του 2014. Το δικό τους επιχείρημα ποιο είναι; Γιατί πρέπει να ξέρουμε και τον διάλογο. Το δικό τους επιχείρημα είναι, ότι «εάν κάνετε τις διαρθρωτικές αλλαγές, αν ανοίξετε επαγγέλματα, αν λειτουργεί ομαλά η αγορά, εάν πέσουν οι τιμές -που πρέπει να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας φυσικά στο να πέσουν οι τιμές γιατί δεν νοείται να πέφτουν οι μισθοί και οι συντάξεις και να μην πέφτουν οι τιμές  ιδίως στα είδη πρώτης ανάγκης στο καλάθι της νοικοκυράς- εάν κάνουμε λοιπόν τις διαρθρωτικές αλλαγές χωρίς δισταγμούς, χωρίς καθυστερήσεις, θα μειώσουμε την πίεση στους μισθούς και στις συντάξεις.

Π. Τσίμας: Αυτό που δεν εμπιστεύεται κανείς ότι θα κάνουμε.

Ό. Τρέμη: Λέτε όμως το δέον γενέσθαι και ξέρετε επειδή υπάρχει μια προϊστορία η οποία δεν είναι θετική προϊστορία.

Ευ. Βενιζέλος: Εμείς φταίμε κα Τρέμη.

Ό. Τρέμη: Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω το συλλογισμό μου. Αυτό καταρχήν δημιουργεί μια ανασφάλεια για το εάν θα μπορέσει η Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις και στις δεσμεύσεις τις οποίες έχει αναλάβει και προκαλεί  και πολλά σχόλια.

Αναφέρομαι στη συγκεκριμένη περίπτωση στον κ. Rösler, τον οποίον τον κακολογούμε σε πολλές περιπτώσεις γιατί πράγματι λέει  και πράγματα τα οποία είναι ακραία, αλλά θα ήθελα να παρακολουθήσουμε μαζί πώς περιγράφει μια εμπειρία που είχε με μια επίσκεψή του στην Ελλάδα, από την οποία εμπειρία του αποκόμισε ότι η ελληνική πλευρά χαρακτηρίζεται από αναβλητικότητα και αναποτελεσματικότητα. Να το δούμε σας παρακαλώ.

Ευ. Βενιζέλος: Βεβαίως ο κ. Rösler έχει ορισμένα έντονα προβλήματα στη Γερμανία…

Ό. Τρέμη: Δεν αναφέρομαι  σ’ αυτό γι’ αυτό έκανα και τον διαχωρισμό. Άλλωστε το επισημάναμε. Γι’ αυτό έκανα όμως και τον διαχωρισμό. Πάμε όμως να δούμε αυτή την δήλωσή του και αμέσως μετά θα σας ζητήσω το σχόλιο.

[Philipp Rösler (Αντικαγκελάριος Γερμανίας):

Έχω κι εγώ την εμπειρία μου. Συνάντησα τον Έλληνα συνάδελφό μου στο Βερολίνο και τον ρώτησα: “Τι θέλετε να κάνουμε για να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα”; Μου λέει, “σε δυο εβδομάδες θα σου πω πώς θα λύσουμε το πρόβλημα.” Ενάμισι μήνα μετά πήγα στην Αθήνα. Η υποδοχή δεν ήταν φιλικά, αλλά, ήμουν εκεί. Ξαναρώτησα, ξανά η ίδια απάντηση: “Σε δυο εβδομάδες θα λύσουμε το πρόβλημα.” Ενάμιση μήνα μετά ήταν ξανά εδώ ο συνάδελφος. Και τώρα προσέξτε ποια ήταν η πρόοδος: Τότε μου είπε, “όχι σε δυο εβδομάδες αλλά, σε μια εβδομάδα θα λύσουμε το πρόβλημα.” Ε, όχι, έτσι δεν μπορούμε να αυξήσουμε την οικονομική δύναμη της Ελλάδας.]

Ό. Τρέμη: Ορθώς το επισημάνατε. Το είπαμε και εμείς στον σχολιασμό μας προηγουμένως ότι ο κ. Rösler έχει σοβαρά προβλήματα με το κόμμα του και τείνει να εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο στη Γερμανία.

Ευ. Βενιζέλος: Το κόμμα του καταρρέει…

Ό. Τρέμη: Αλλά αυτό στο συγκεκριμένο που περιγράφει έχει άδικο; Και εν πάση περιπτώσει μια και μιλάμε για πράγματα τα οποία πρέπει να γίνουν. Αφού δεν έγιναν τα δύο προηγούμενα χρόνια, τι θα γίνει θα αλλάξουμε εμείς θα γίνουμε άλλοι και θα τα κάνουμε τώρα; Πείτε μου και για τον Rösler και γι’ αυτό.

Ευ. Βενιζέλος: Καταρχάς ο κ. Rösler ήταν ειρωνικός. Και δεν πρέπει αναφερόμενοι σε μια ξένη χώρα και σε ξένους συναδέλφους μας να είμαστε ποτέ ειρωνικοί.

Ό. Τρέμη: Τον ίδιο χαρακτηρίζει αυτό.

Ευ. Βενιζέλος: Και είμαι βέβαιος ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης ο Υπουργός Ανάπτυξης ο οποίος είναι ομόλογος του κ. Rösler και έχει τις επαφές μαζί του, θα του απαντήσει και θα δώσει συγκεκριμένα στοιχεία γιατί πρέπει να δοθούν τα συγκεκριμένα στοιχεία.

Εγώ μια φορά που τον συνάντησα τον κ. Rösler στην Αθήνα που ήθελε να δει και τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Οικονομικών, είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του και συμφωνήσαμε σε όλες τις διαπιστώσεις.

Σημασία έχει ότι πρέπει να βοηθήσουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί την ελληνική πραγματική οικονομία. Αυτό το λένε όλοι: Ο κ. Rompuy, ο κ. Barroso…

Ό. Τρέμη: Δεν πρέπει πρωτίστως να βοηθήσουμε εμείς τον εαυτό μας;

Ευ. Βενιζέλος: Πρέπει, εμείς να βοηθήσουμε τον εαυτό μας. Αλλά για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας πρέπει να συμφωνήσουμε ότι θέλει δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά για να εφαρμόσουμε το νέο πρόγραμμα και να σεβαστούμε τις υποχρεώσεις μας. Δεν πρέπει εμείς να υποθάλπουμε μια γραφειοκρατική αντίληψη. Δεν πρέπει εμείς να συζητάμε ως κοινωνία γύρω από τα ίδια θέματα.

Υπάρχουν αγαπητοί συνομιλητές μου, πολύ σημαντικές επενδύσεις στην Ελλάδα οι οποίες καθυστερούν επειδή αντιδρούν οι τοπικές κοινωνίες. Υπάρχουν πολύ σημαντικές επενδύσεις στην Ελλάδα που καθυστερούν, επειδή καθυστερεί η ελληνική δικαιοσύνη. Υπάρχουν πάρα πολύ σημαντικές επενδύσεις στην Ελλάδα επειδή Μέσα Ενημέρωσης τις αναδεικνύουν σε σημαία μιας εκστρατείας σκανδαλολογικού χαρακτήρα.

Πρέπει λοιπόν να αντιληφθούμε ότι εδώ υπάρχει πρόβλημα υπαρξιακό και να κάνουμε μια εθνική εκστρατεία να μετατρέψουμε την χώρα μας σε φιλοεπενδυτική γιατί μόνο έτσι θα την κάνουμε και φιλεργατική. Μόνο έτσι θα βοηθήσουμε τον άνεργο, την ανάπτυξη και τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

Π. Τσίμας: Πάντως, δεν διώχνουν οι πολίτες τους επενδυτές. Όποιος μιλήσει με άνθρωπο με επιχειρηματία, με επιχείρηση ξένη η οποία προσπάθησε κάποτε να κάνει μια δουλειά στην Ελλάδα, δεν θα σου πει ότι με διώξανε οι Έλληνες πολίτες. Η ελληνική γραφειοκρατία δεν μου επιτρέπει να κάνω κάτι.

Ευ. Βενιζέλος: Ναι αλλά ξέρετε κάτι; Όταν λέμε ελληνική κοινωνία, ελληνικός λαός, Έλληνες πολίτες, δεν εννοούμε τον μεμονωμένο πολίτη που αγωνίζεται να βγάλει το μεροκάματο. Εννοούμε μια κοινωνία, ένα κράτος, μια πολιτεία, θεσμούς, οι οποίοι αναφέρονται στους πολίτες και οι πολίτες πρέπει να πιέσουν τους θεσμούς. Και οι θεσμοί αυτοί δεν είναι μόνο η εκάστοτε κυβέρνηση, είναι πολλοί που συμμετέχουν σ’ αυτή τη διαδικασία. Θέλει μεγάλη εθνική κινητοποίηση κύριε Τσίμα προς την κατεύθυνση αυτή.

Π. Τσίμας: Σωστό… Kαι μεταρρυθμίσεις. Παίρνω λοιπόν αφορμή από αυτό που λέτε για να σας θέσω υπόψη τις επιφυλάξεις που ασφαλώς έχετε δει πριν από μένα που υπάρχουν, κυκλοφορούν σήμερα για την συμφωνία που επετεύχθη χθες. Όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις και δεν αναφέρομαι σε ανθρώπους οι οποίοι εκπροσωπούν συμφέροντα κερδοσκόπων και προσπαθούν να υπονομεύσουν την συμφωνία, ακριβώς γιατί περιμένουν να κερδίσουν από την ανατροπή τους…

Ευ. Βενιζέλος: Μπορεί κάποιοι να τα υπερασπίζονται τα συμφέροντα αυτά εν αγνοία τους και εν τη αφελεία τους.

Π. Τσίμας: Ναι, διαβάζω όμως και ακούω ανθρώπους ανοιχτόμυαλους και όχι κακοπροαίρετους να λένε, είναι ποτέ δυνατόν μια χώρα σαν την Ελλάδα να κάνει το βάθος μεταρρυθμίσεων που της ζητάμε σε συνθήκες ύφεσης που μόλις εσείς είπατε ότι σωρευτικά φαίνεται το 20%; Υπάρχει προηγούμενο χώρα η οποία να φτωχαίνει τόσο πολύ και ταυτοχρόνως να καταφέρνει να αλλάζει, να μεταρρυθμίζεται θετικά;

Ευ. Βενιζέλος: Κύριε Τσίμα, με συγχωρείτε, να σας το εξηγήσω αυτό. Δυστυχώς το λέω, δυστυχώς, με λύπη ψυχής, δεν είναι δύσκολο να ψηφίσεις ένα νόμο και να μειώσεις μισθούς ή συντάξεις.

Π. Τσίμας: Δυστυχώς.

Ευ. Βενιζέλος: Αυτό είναι διαδικαστικά το εύκολο μέρος, πολιτικά και κοινωνικά είναι τραγικό. Ξέρετε ποιο είναι το δύσκολο, που προκαλεί καθυστερήσεις και εντάσεις; Οι διαρθρωτικές αλλαγές. Να ανοίξουν τα επαγγέλματα, να ανοίξει η αγορά, να προχωρήσουν οι επενδύσεις, να λειτουργήσει το κράτος, να αλλάξει η νοοτροπία της δημόσιας διοίκησης, η νοοτροπία της δικαιοσύνης. Αυτό δεν μπορούμε να πετύχουμε.

Μ. Καψής: Και εδώ είναι αλήθεια κ. Βενιζέλε ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει δείξει, τα τελευταία δύο χρόνια δεν έδειξε πραγματικά αντανακλαστικά. Και αναφέρομαι στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Εγώ θέλω να σας ρωτήσω κάτι άλλο πάντως…

Ευ. Βενιζέλος:  Μισό λεπτό να σας το απαντήσω αυτό. Υπήρξε σοκ μπροστά στις νέες συνθήκες. Δεν ήταν προετοιμασμένη ούτε η κυβέρνηση ούτε η Βουλή ούτε η κοινωνία και κακώς.

Μ. Καψής: Εγώ αισθάνθηκα ότι υπήρχαν και μικροκομματικές αντιστάσεις.

Ευ. Βενιζέλος: Και υπήρχαν και μικροκομματικές σκοπιμότητες και υπήρχαν και αντιφάσεις, όλα τα συνομολογώ. Και αυτό δεν αφορά το ΠΑΣΟΚ, αυτό αφορά όλα τα κόμματα, ιδίως τα κόμματα που ακολουθούν τον εύκολο δρόμο της κριτικής χωρίς αντιπρόταση και προτείνουν στους πολίτες την καταστροφή για να αντληθούν πολιτικά οφέλη επειδή οι πολίτες θα είναι ρακένδυτοι και πένητες και έτσι θα ριζοσπαστικοποιηθούν. Αυτό είναι μια τραγική προοπτική για την Ελλάδα. Αλλά τώρα μετά από δυόμισι χρόνια έχουμε δει πως παίζεται το παιχνίδι, τι γίνεται διεθνώς. Πρέπει να κερδίσουμε το χαμένο χρόνο και τώρα πια δεν μπορούμε να διστάζουμε και να έχουμε μια αμφιταλαντευόμενη στάση.

Πρέπει να προχωρήσουμε. Η χώρα θέλει πολιτική διεύθυνση, θέλει σταθερότητα, θέλει καθαρούς λογαριασμούς, ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και αυτό μας αφορά όλους. Αφορά τον άνεργο, τον μικροεπιχειρηματία, το συνταξιούχο, τον αγρότη, το δημόσιο υπάλληλο, όλους. Πρέπει η χώρα να λειτουργήσει συντονισμένα με πολιτική διεύθυνση, με ασφάλεια και προοπτική. Τι μας δίνει η απόφαση των Βρυξελλών; Το αίσθημα της ασφάλειας, τη δυνατότητα να αναπνεύσουμε. Ένα πολύ μεγάλο παράθυρο ευκαιρίας  να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος.

Ό. Τρέμη: Αυτό είναι το πρώτο βήμα.

Μ. Καψής: Σας ακούω με προσοχή αλλά αισθάνομαι ότι υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί πολίτες που λένε, μήπως υπήρχε άλλος δρόμος, άλλη φόρμουλα, άλλο πακέτο; Ακούω για παράδειγμα πολιτικούς αρχηγούς που λένε γιατί δεν κάναμε για πέντε χρόνια πάγωμα όλων των τόκων, να μας δώσουν μια παράταση και μετά να πληρώνουμε και μικρό επιτόκιο για παράδειγμα.

Ευ. Βενιζέλος: Κύριε Καψή, την πρόταση να σταματήσουμε να πληρώνουμε το χρέος την έχω ακούσει, την έχει κάνει ο κ. Τσίπρας καταρχάς και επισήμως στη Βουλή.

Μ. Καψής: Και ο κ. Καρατζαφέρης.

Ευ. Βενιζέλος: Αυτό σημαίνει κανονική χρεοκοπία. Σημαίνει κανονική έξοδο από το ευρώ. Σημαίνει τραγικές καταστάσεις για τους Έλληνες. Το χρέος μας δεν θα είναι 168% του ΑΕΠ αλλά θα είναι 300% του ΑΕΠ. Και οι συντάξεις και οι μισθοί δεν θα είναι στο επίπεδο το σημερινό αλλά θα είναι 2/3 κάτω.

Εδώ ακόμη και τώρα ξέρετε τι αντιμετωπίζω στο Eurogroup όταν ζητάμε να μας δανείσουν η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Εσθονία; Και λέμε «βοηθήστε μας γιατί ο λαός μας πάσχει, κάνει θυσίες, μειώνουμε τον κατώτερο μισθό κατά 22%», αν και ο κατώτερος μισθός αφορά το 13% των εργαζομένων. Και ξέρετε τι μου λένε; «Ναι, ο κατώτερος μισθός για το νέο εργαζόμενο μέχρι 25 χρόνων στην Ελλάδα είναι 511 ευρώ, στη χώρα μου», μου λέει ο Εσθονός που  μας δανείζει ή ο Σλοβένος, «είναι 180 ευρώ και μου ζητάτε δάνειο».

Ό. Τρέμη: Αυτός δεν είναι στόχος προς κατάκτηση, προς αποφυγή είναι προφανώς.

Ευ. Βενιζέλος: Όχι βέβαια αλλά σκεφτείτε το ξημέρωμα της Τρίτης 21 Φεβρουαρίου στις 6 η ώρα που πήγαμε να κλείσουμε τη συμφωνία και να πάρουμε την απόφαση, περίμενα με αγωνία μη σηκώσει το χέρι του ο συνάδελφος από τη Μάλτα ή ο συνάδελφος από την Εσθονία και μπλοκάρει την απόφαση, η οποία έπρεπε να είναι ομόφωνη για οποιοδήποτε εσωτερικό, πολιτικό, κοινωνικό ή επικοινωνιακό ζήτημα. Γιατί δεν έχεις να αντιμετωπίσεις μόνο τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Ό. Τρέμη: Προφανώς.

Ευ. Βενιζέλος: Ούτε έχεις μόνο τη Γαλλία και την Ιταλία μέσα. Έχεις και άλλες χώρες, οι οποίες έχουν τις δικές τους προσλαμβάνουσες παραστάσεις και τις δικές τους προτεραιότητες. Και αυτοί έστω και σε μικρό ποσοστό μας δανείζουν.

Ό. Τρέμη: Κύριε Βενιζέλε θα έρθω σε εκείνη τη δραματική βραδιά και σε όλα όσα προηγήθηκαν, γιατί δεν είναι μόνο το τι έγινε το βράδυ της Δευτέρας και τα ξημερώματα της Τρίτης.

Ευ. Βενιζέλος:  Οχτώ μήνες κάνουμε αυτή τη διαπραγμάτευση.

Ό. Τρέμη: Αλλά πριν πάμε εκεί, για να κλείσουμε το προηγούμενο κεφάλαιο εγώ θέλω να σας πω το εξής. Παράγουμε όλο και πιο λίγα. Δηλαδή το ΑΕΠ μας συνεχώς συρρικνούται και αυτό το γεγονός αποτυπώνεται σε μια πραγματικότητα, η οποία είναι εφιαλτική. Δηλαδή λουκέτα στα μαγαζιά, κατεβάζουν τα ρολά επιχειρήσεις, άνεργοι πολλαπλασιάζονται, κοντεύουν να φτάσουν το εκατομμύριο, πιθανότατα η πραγματική ανεργία να είναι περισσότερη.

Πότε θα έρθει αυτή η περιβόητη ανάπτυξη; Και προσέξτε με, από πού θα βρεθούν τα λεφτά; Δηλαδή, θα μας τα δώσουν οι Ευρωπαίοι, εκτός από αυτά τα 130 που είναι για τις άλλες δουλειές, θα μας δώσουν  και τίποτε χρήματα για να πέσουν να λειτουργήσει η αγορά;

Ευ. Βενιζέλος: Ακούστε με. Αυτό που λέτε είναι σημαντικό. Η Ελλάδα δεν παράγει δυστυχώς και επειδή δεν παράγει εισάγει και εξακολουθεί να εισάγει. Εξακολουθούμε μετά από τέσσερα χρόνια βαθιάς σωρευτικής ύφεσης με κρίση, με μείωση μισθών και συντάξεων να έχουμε ένα δυσθεόρατο έλλειμμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Είμαστε κοντά στο 10%.

Το 2007 που γιόρτασε η Ελλάδα το εθνικό έτος ανταγωνιστικότητας, το έλλειμμα του ισοζυγίου ήταν 15%. Ένα από τα μεγαλύτερα διεθνώς, το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο. Αυτό είναι η ελληνική αντίφαση. Και λένε αυτοί που μας δανείζουν  και μας παρακολουθούν, πώς είναι δυνατόν να  γίνονται όλα αυτά, να υπάρχουν οι θυσίες, οι ανισότητες, οι αδικίες, ο κόπος, ο πόνος και να έχετε 10% έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών; Αυτό είναι η ελληνική αντίφαση, το ελληνικό παράδοξο και αυτό δείχνει ότι δυστυχώς μεταξύ μας οι Έλληνες δεν έχουμε πει ακόμη όλη την αλήθεια.

Και επειδή εγώ ξέρετε δεν έχω γεννηθεί ούτε Υπουργός ούτε Αντιπρόεδρος αλλά έχω ξεκινήσει από τις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης και ξέρω τι σημαίνει μεροδούλι μεροφάι, σας λέω ότι δεν φταίει βέβαια ο λαός, ο οποίος δουλεύει και ο οποίος αγωνίζεται για τα παιδιά του και για την επιβίωση. Φταίνε οι διαρθρωτικές καταστάσεις, οι δομές όπως λέμε. Φταίει το γεγονός ότι έχουμε ένα κράτος το οποίο έχει διαμορφώσει έναν ιστό διαπλοκής με την οικονομία και τελικά αυτό καταπνίγει κάθε πραγματική αναπτυξιακή και παραγωγική δραστηριότητα.

Ό. Τρέμη: Δηλαδή, λέτε ότι μόνο με αυτό, με τις μεταρρυθμίσεις και τις διαρθρωτικές αλλαγές θα επιτευχθεί ανάπτυξη; Δεν χρειάζονται χρήματα; 

Ευ. Βενιζέλος:  Όχι μόνο. Χρειάζεται πρωτίστως λοιπόν ρευστότητα και η μεγάλη αλλαγή που μας φέρνει η συμφωνία των Βρυξελλών είναι η αλλαγή στα επίπεδα ρευστότητας. Αυτά τα 130 δισ. ευρώ δεν πηγαίνουν μόνο για το περιβόητο PSI ή για την επανακεφαλαιοποίηση και ανασυγκρότηση των ελληνικών τραπεζών. Πηγαίνουν για να πληρωθούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κράτους προς επιχειρήσεις και πολίτες. Άρα θα αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητα.

Ό. Τρέμη: Φτάνει αυτό;

Ευ. Βενιζέλος: Πηγαίνουν για να καλύψουμε τα ετήσια ελλείμματά μας, γιατί εξακολουθούμε να έχουμε και θα έχουμε δημοσιονομικά ελλείμματα. Είναι άλλο το πρωτογενές πλεόνασμα και άλλο τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Παρότι μειώνονται δραστικά τα επιτόκια και το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους από τώρα που θα γίνει το PSI και αυτή η αλλαγή στις τράπεζες θα τις απελευθερώσει ώστε να ρίξουν χρήμα στην αγορά, αλλά χρειάζεται

Π. Τσίμας: Έχετε κανέναν τρόπο να εγγυηθείτε ή να νιώσετε ότι υπάρχει κάποια εγγύηση ότι οι τράπεζες όντως τα χρήματα της ανακεφαλαιοποίησής τους θα τα κάνουν ρευστότητα; 

Ευ. Βενιζέλος: Βεβαίως. Μα κοιτάξτε κ. Τσίμα, το κράτος θα έχει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου όλων των τραπεζών. Δεν θα ασκεί την καθημερινή διοίκηση γιατί δεν θέλουμε να κάνουμε τις τράπεζες ΔΕΚΟ, παλαιάς αντίληψης, αντίληψης της δεκαετίας του ΄90 ή του ΄80, αλλά στα στρατηγικά θέματα το κράτος έχει μεγάλη ευθύνη και παρακολουθεί πλήρως το ζήτημα. Θα αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητας, και αυτό σημαίνει ότι θα τρέξουν και προγράμματα που έχουν σχέση με τον αναπτυξιακό νόμο, με το ΕΣΠΑ, γιατί όλα κολλάνε στην αδυναμία συμμετοχής των τραπεζών.

Οι ελληνικές γιατί έχουν πρόβλημα, οι ξένες γιατί φοβούνται τη μοίρα της χώρας. Τώρα οι ελληνικές ανασυγκροτούνται και αποκτούν δυναμική. Οι ξένες καταλαβαίνουν ότι η χώρα παύει να έχει ή έχει πάντως πολύ μικρότερο κίνδυνο, κατά τη γνώμη μου κανέναν κίνδυνο γιατί η απόφαση των Βρυξελλών είναι σαφής και αποστομωτική, η Ελλάδα είναι και θα είναι μέλος του ευρώ και θα στηριχθεί με κάθε τρόπο έως ότου γυρίσει στις αγορές.

Ό. Τρέμη: Πάμε λοιπόν με αυτή την ευκαιρία στα δραματικά 24ωρα τα οποία προηγήθηκαν της συμφωνίας και θέλω να σας ρωτήσω ευθέως αν πιστεύετε ότι η Γερμανία ή τουλάχιστον κάποιες δυνάμεις στο εσωτερικό αυτής της χώρας είχαν σχέδιο να σπρώξουν την Ελλάδα έξω από την Ευρωζώνη. Τον συlλογισμό τον αναπτύσσω και με βάση τα όσα έχει πει ο κ. Dallara, ότι δηλαδή άλλοι στη θέση της χώρας μας θα τα είχαν παρατήσει, θα τα είχαν βροντήξει κάτω. Και να σας ρωτήσω επομένως εάν όλοι αυτοί οι νέοι όροι που ετίθεντο ο ένας μετά τον άλλον, ο ένας αναιρούσε τον άλλον, που επροστίθεντο, γίνονταν γιατί υπήρχε κάποια άλλη επιδίωξη ή γιατί θέλανε να μας βγάλουν έξω από το ευρώ;

Ευ. Βενιζέλος:  Καταρχάς θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Charles Dallara για την αναφορά αυτή που έκανε. Ο αγώνας που δώσαμε ήταν πραγματικά πολύ μεγάλος, στο όνομα του έθνους μας και της πατρίδας μας, με τον Πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο αγωνιστήκαμε όχι αυτές τις μέρες, αυτές τις ώρες στις Βρυξέλες, αλλά όλους αυτούς τους μήνες και νωρίτερα με τον Γιώργο Παπανδρέου, με την κυβέρνηση από τον Ιούνιο μέχρι τώρα, γιατί έγινε αυτό; Αυτό έγινε γιατί ξέραμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Και μπορείς να δέχεσαι προσωπικές πιέσεις ακόμα και προσβολές και πρέπει να σιωπάς για να πετύχεις τον στόχο σου. Και πιστεύω ότι χειριστήκαμε ψύχραιμα και αποτελεσματικά τα ζητήματα…

Ό. Τρέμη: Κατά την γνώμη σας υπήρχε τέτοιο σχέδιο από κύκλους, από δυνάμεις, να μας οδηγήσουν δηλαδή εκτός ευρώ;

Ευ. Βενιζέλος: Ναι βεβαίως. Κυρία Τρέμη δεν το έχουν κρύψει ποτέ. Υπάρχουν πάρα πολλοί αυτοί που πιστεύουν και το λένε, ότι θα ήταν καλύτερη λύση ένα default, μια χρεοκοπία της Ελλάδος και όχι ένα PSI και ένα νέο πρόγραμμα. Το έχουν πει πολύ καθαρά.

Π. Τσίμας: Εδώ αυτό το σχέδιο αυτό τελειώνει ή εξακολουθούν να το επιθυμούν εκτιμάτε εσείς;

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, πιστεύω ότι αυτό ήταν που παίχτηκε.  Η πραγματική διαπραγμάτευση και η πραγματική απόφαση είναι ότι οριστικά εγκαταλείπουν κάποιοι τις σκέψεις ότι η λύση για την Ελλάδα είναι η χρεοκοπία και κάποιοι άλλοι τις σκέψεις, ότι η λύση για την Ελλάδα και την Ευρώπη είναι η έξοδος από την Ευρωζώνη.

Είχε ετοιμάσει το IIF ένα έγγραφο το οποίο κυκλοφόρησε σε επιλεγμένους αποδέκτες για το τι μπορεί να σημαίνει μια χρεοκοπία της Ελλάδος. Τι μπορεί να σημαίνει για την Ευρωζώνη, για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τι μπορεί να σημαίνει για την παγκόσμια οικονομία.

Αλλά ξέρετε τι συμβαίνει;  Εδώ δεν συμφωνούν όλοι σε όλα, ο καθένας έχει το δικό του σενάριο και τη δική του θεωρία. Και δεν είναι πάντα οι αντιδράσεις ορθολογικές. Μπορεί να χάσεις το παιχνίδι επειδή υπάρχει μια εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα σε μια χώρα. Επειδή κάπου διαφώνησε ένα κόμμα σε μια πολυκομματική κυβέρνηση.

Μ. Καψής: Πάντως, εδώ στην Ελλάδα υπάρχει μια πολύ μεγάλη μερίδα του κόσμου ξέρετε κ. Βενιζέλε που δεν πιστεύει ότι υπήρχε περίπτωση χρεοκοπίας. Ότι δεν θα μας άφηναν. Ακούω και πολιτικούς αρχηγούς να το λένε, ότι δεν θα μας άφηναν ποτέ να χρεοκοπήσουμε. Θα άφηναν ποτέ την Ελλάδα να χρεοκοπήσει; Παραμονές εκλογών στην Γαλλία –λέει ο κ. Καρατζαφέρης– είναι δυνατόν να αφήσουν μια χώρα να χρεοκοπήσει;

Ευ. Βενιζέλος: Αυτή κ. Καψή είναι μια επικίνδυνη χαρτοπαιχτική αντίληψη για το τι σημαίνει διεθνής διαπραγμάτευση και διεθνής συσχετισμός οικονομικών δυνάμεων. Διότι αν οι κερδοσκόποι διεθνώς σε βρουν κάπου «μπόσικο», χαλαρό, σε εξοντώνουν. Και να σας πω κάτι, αν εξοντωθεί και η Ευρωζώνη βεβαίως βλέπεις και τους διπλανούς σου να καταστρέφονται. Αλλά εσύ θα είσαι το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα. Αυτό θέλουμε; Θέλουμε να έχουμε την απόλαυση να δούμε και άλλους να καταστρέφονται; Δεν μας ενδιαφέρει το να μην καταστραφεί η Ελλάδα; Οι περιουσίες, ο κόσμος και ο ιδρώτας επί 10ετίες του ελληνικού λαού.

Όταν έχουμε στην Ελλάδα ένα κόμμα που ήταν στη κυβερνητική πλειοψηφία και φεύγει, άλλα κόμματα στη Βουλή όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως το ΣΥΡΙΖΑ, όπως τη Δημοκρατική Αριστερά του κ. Κουβέλη που δεν στηρίζουν το πρόγραμμα και δεν θέλουν το πρόγραμμα και άλλοι θέλουν έξοδο από την Ευρωζώνη και από το ευρώ και χρεοκοπία ή επιστροφή στην δραχμή, αλλά με κατάργηση όλου του κεκτημένου του εθνικού και κάποιοι άλλοι λένε, ναι να είμαστε στην Ευρώπη και στο ευρώ, αλλά χωρίς θυσίες, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς υποχρεώσεις, αντιλαμβάνεστε τι μπορεί να λέει το κάθε κόμμα στις υπόλοιπες 16 χώρες. Όταν εμείς έχουμε αυτή την εξουθενωτική πολυφωνία στη χώρα μας, πώς μπορεί να μας πιστέψουν εύκολα ότι έχουμε εθνική ενότητα…

Ό. Τρέμη: Και τι θα έπρεπε, να μην έχουμε πολυφωνία;

Π. Τσίμας: Είναι και η πολυφωνία ένα από τα κεκτημένα μας που θέλουμε να διατηρήσουμε, να μην το χάσουμε.

Ευ. Βενιζέλος: Βεβαίως, η πολυφωνία η δημοκρατική. Αλλά εδώ μιλάμε για την ανάγκη ύπαρξης του έθνους. Δηλαδή η Δημοκρατία δεν συμβιβάζεται μ’ αυτό που λέγεται εθνική ενότητα, εθνική στρατηγική, κοινωνική συναίνεση; Η Δημοκρατία δεν είναι το πολίτευμα του ερασιτεχνισμού, της ανευθυνότητας και της επικίνδυνης επαφής με το ναρκοπέδιο. Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της ευθύνης και της προοπτικής.

Ό. Τρέμη: Αλλά πάντως τα κόμματα στα οποία αναφέρεστε έχουν εκλεγεί από τους Έλληνες πολίτες  που τα έχουν στείλει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και δεν έκρυψαν τις θέσεις τους πριν από την εκλογική αναμέτρηση.  Κατά συνέπεια δεν ξέρω γιατί θα πρέπει τώρα να λέτε σε αυτά τα κόμματα τα οποία δεν έκρυψαν ποτέ ποιες είναι οι θέσεις τους και με βάση αυτές τις θέσεις εξελέγησαν αν θα κάνουν το άλφα ή το βήτα.

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, δεν το πιστεύω αυτό. Διότι όπως μας κατηγορούν εμάς ότι στις εκλογές του 2009 δεν αναφερθήκαμε στο μέγεθος της κρίσης, γιατί κανείς δεν είχε αναφερθεί και γιατί ενδεχομένως πολύ λίγοι το είχαν κατανοήσει και αυτό είναι το δράμα.

Ό. Τρέμη: Συγνώμη άδικο έχουν σ’ αυτό;

Ευ. Βενιζέλος:  Όχι δεν έχουν άδικο.

Ό. Τρέμη: Τότε το ΠΑΣΟΚ έλεγε, «λεφτά υπάρχουν».

Ευ. Βενιζέλος:  Αλλά αυτό ισχύει και για τους άλλους. Ισχύει για όλα τα κόμματα.

Ό. Τρέμη: Αλλά για σας που κερδίσατε στις εκλογές και λέγατε ότι «λεφτά υπάρχουν»…

Ευ. Βενιζέλος: Ναι, βεβαίως, να σας πω κάτι; Ας τραβήξουμε επιτέλους μια γραμμή. Σημασία έχει ότι ο ελληνικός λαός τώρα θα κρίνει.  Σε αυτές τις εκλογές.

Ό. Τρέμη: Συμφωνώ να τραβήξουμε γραμμή…

Ευ. Βενιζέλος: Και πρέπει να κρίνει εν γνώσει της αληθείας και εν γνώσει των συνεπειών κάθε επιλογής. Δεν είναι παιχνίδι αυτό. Ξέρετε γιατί είναι επικίνδυνο το παιχνίδι; Γιατί κάποιοι εκ του ασφαλούς κάνουν αζημίως, δηλαδή στο τσάμπα κριτική. Λένε, έξω από το ευρώ, έξω από την Ευρωζώνη, μην αποδέχεστε αυτό, μην συμφωνείτε, όχι θυσίες για τον λαό, άδικα τα μέτρα.

Αλλά, όλα αυτά τα λένε έχοντας ως δεδομένο ότι κάποιοι άλλοι, αυτοί που είχαν την ατυχία να κυβερνούν, ή αυτοί που έχουν μεγαλύτερη συνείδηση ευθύνης, θα πάρουν την δύσκολη απόφαση. Και πάνω στις πλάτες του ΠΑΣΟΚ τώρα πάνω και στις πλάτες της διευρυμένης πλειοψηφίας, γιατί συμμετέχει και η Νέα Δημοκρατία, με δεδομένη αυτή την πλειοψηφία κάποιοι εκ του ασφαλούς λένε, έχω μια πρόταση χωρίς θυσίες, έχω μια πρόταση μόνο με τα καλά, έχω μόνο το φιλέτο, δεν έχω το κόκκαλο…

Ό. Τρέμη: Όλοι κρίνονται κ. Βενιζέλε και το ΠΑΣΟΚ κρίνεται. Και το ΠΑΣΟΚ κρίνεται και δημοσκοπικά το βλέπουμε ότι είναι σε πολύ χαμηλό σημείο.

Ευ. Βενιζέλος: Βεβαίως, όλοι. Αλλά κοιτάξτε, δεν έχουμε Δημοκρατία των δημοσκοπήσεων. Έχουμε Δημοκρατία των πολιτών και των θεσμών.

Ό. Τρέμη: Ασφαλώς. Γι’ αυτό και εγώ είπα δημοσκοπικά.

Ευ. Βενιζέλος: Αυτά θα τα πούμε μετά, μετά τις εκλογές, ή το βράδυ των εκλογών. Τώρα πρέπει να πούμε στους Έλληνες και τις Ελληνίδες σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε και γιατί έχουμε μια νέα ευκαιρία.

Ό. Τρέμη: Μια και λέτε για εκλογές, θα παραιτηθείτε για να είστε υποψήφιος για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ;

Ευ. Βενιζέλος: Κυρία Τρέμη, δεν μπαίνω σε αυτές τις συζητήσεις. Είμαι Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών…

Ό. Τρέμη: Ναι, αλλά η εσωκομματική εκλογή είναι στις 18 Μαρτίου, ξέρετε. Δεν σας ρωτώ για κάτι που θα γίνει μετά από 8 μήνες. Είναι 18 Μαρτίου, θα παραμείνετε στις θέσεις σας μέχρι τις 18 Μαρτίου;

Ευ. Βενιζέλος: Είχα την τύχη ή την ατυχία να διαχειριστώ ως Υπουργός Οικονομικών την πιο δύσκολη περίσταση και την πιο δύσκολη και σκληρή διαπραγμάτευση, δικαιούμαι να πω πολύ έτσι προσεκτικά ότι εν πάση περιπτώσει μειώνουμε το χρέος κατά 110 δισ. ευρώ, κατά 50 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ και αυτό είναι μια μικρή προσφορά στις επόμενες γενιές των Ελλήνων.

Θέματα κομματικά, πολιτικά, εκλογικά, δεν μ’ απασχολούν τώρα. Θα έρθει η ώρα τους, δεν μ’ απασχολούν τώρα. Είμαι πολύ αφοσιωμένος σ’ αυτό που κάνω, στο όνομα όλων των Ελλήνων. Και αυτών που μας κατακρίνουν και μας βρίζουν. Γιατί και αυτοί θα καταλάβουν ότι εδώ παίξαμε και ευτυχώς αυτή τη στιγμή έχουμε κερδίσει αυτή την συγκεκριμένη αν θέλετε ευκαιρία και συγκυρία, αλλά το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Έχουμε μια τεράστια ευκαιρία, πρέπει να την αξιοποιήσουμε. Θέλει όμως σοβαρότητα, ενότητα, συναίνεση και δουλειά, δουλειά, δουλειά.

Ό. Τρέμη: Ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτή τη συζήτηση.

Ευ. Βενιζέλος: Εγώ ευχαριστώ κα Τρέμη.