2 Ιουνίου 2005

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Οικονομικά θέματα Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων και ρύθμιση διοικητικών θεμάτων».

 

Το μεγάλο πολιτικό θέμα που τίθεται σήμερα, είναι το γεγονός ότι η Κυβέρνηση της χώρας έκανε μια τόσο εσφαλμένη και επικίνδυνη εκτίμηση για ένα κρίσιμο ζήτημα που αφορά τις σχέσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ανάπτυξή της, το κύρος της, το Σύνταγμά της, τους θεσμούς της.

Όταν η χώρα έχει μια κυβέρνηση που κάνει τέτοια λάθη και τα χειρίζεται με τόσο αναποτελεσματικό και αποτυχημένο τρόπο, η χώρα αυτή δεν μπορεί να νοιώθει ήσυχη. Υπάρχει πρόβλημα ανασφάλειας, πρόβλημα διακυβέρνησης. Δεν μπορεί να εμπιστευθούμε μια τέτοια Κυβέρνηση στο να διαχειριστεί ζητήματα, όπως τα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό, το Δ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, γιατί όλα αυτά αποτελούν τις σχέσεις Ελλάδος-Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολύ δε περισσότερο η Κυβέρνηση αυτή δεν έχει άποψη και πρόταση για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τις εξελίξεις ως προς την κύρωση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος.

Υπάρχει όμως και ένα τεράστιο ηθικό ζήτημα: Η Κυβέρνηση -και προσωπικά ο κύριος Πρωθυπουργός- οφείλει να ζητήσει συγγνώμη ρητά, κατηγορηματικά και απλά από το ΠΑΣΟΚ και από το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας, γιατί επί χρόνια το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνησή του, αλλά κατ’ ουσίαν και όλος ο πολιτικός κόσμος, συκοφαντούνται, λοιδορούνται, διασύρονται ως σχετιζόμενοι με οικονομικά συμφέροντα. Και ο νόμος του ΠΑΣΟΚ, στον οποίο καταφεύγει τώρα η Νέα Δημοκρατία, κατηγορήθηκε ως νόμος φαύλος, ως νόμος ανεπαρκής και αναποτελεσματικός, γεμάτος από οδούς διαφυγής υπέρ των συμφερόντων.

Και τώρα έρχεται ταπεινωμένη η Κυβέρνηση, καταργεί ουσιαστικά το δικό της νόμο και κρύβεται πίσω από το νόμο του ΠΑΣΟΚ. Μόνο που ο νόμος του ΠΑΣΟΚ, όπως ψηφίστηκε το 2002, ήταν κατ’ ουσίαν άλλος από αυτόν, που σε συνεννόηση με την Κυβέρνηση και πολλά μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης βλέπουμε να εφαρμόζεται από τις εκλογές του Μαρτίου του 2004 και μετά σε σχέση με τα πιστοποιητικά διαφάνειας. Αυτός ο νόμος που εφαρμόζεται τώρα, δεν μπορεί να εφαρμοστεί, γιατί δεν είναι ο νόμος του ΠΑΣΟΚ, είναι ένας άλλος νόμος που προκύπτει ερμηνευτικά και οδηγεί σε αδιέξοδο.

Η Κυβέρνηση ταπείνωσε τη χώρα, ταπείνωσε τον εαυτό της, ταπεινώνει διαρκώς το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και από αύριο θα το ταπεινώνει ακόμα περισσότερο, γιατί ενώ, δήθεν, ισχύει ο νόμος του ΠΑΣΟΚ, δεν θα μπορούν να χορηγηθούν πιστοποιητικά διαφάνειας, γιατί θα υπάρχει πρόσκρουση στην αιτιολογημένη γνώμη και στις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Κυβέρνηση επικαλέστηκε την υπεροχή του εθνικού Συντάγματος και τώρα ταπεινώνει το Σύνταγμα, ενώ το άρθρο 28 του Συντάγματος οδηγεί στην αποδοχή της εφαρμογής και της ισχύος του Κοινοτικού Δικαίου και σε υποχρεωτική εναρμόνιση Συντάγματος και Κοινοτικού Δικαίου.

Η Κυβέρνηση επικαλέστηκε κατά κόρον τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και την εκκρεμοδικία στην ολομέλεια. Η ολομέλεια θα κάνει μήνες να εκδώσει απόφαση, διότι ουσιαστικά κινδυνεύει με ταπείνωση και με διασυρμό και το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας, επειδή η Κυβέρνηση αποπειράθηκε να το εμπλέξει στους δικούς της πολιτικούς χειρισμούς, που αποδεικνύονται τυφλοί, αναποτελεσματικοί και οδηγούν σ’ αυτήν την καταρράκωση του κύρους των θεσμών.

Τι θα πει τώρα η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας; Πότε και τι; Για ποιο νόμο; Για το νόμο του ΠΑΣΟΚ ή για το νόμο που ερμηνεύει το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντί για την ψευδεπίγραφη αναστολή μέχρι τον Οκτώβριο, πρέπει η Κυβέρνηση τώρα, με προφορική τροπολογία, να προχωρήσει ευθέως και ευθαρσώς στην κατάργηση του νόμου χωρίς προθεσμία και να προκαλέσει τη διαδικασία της επεξεργασίας ενός νέου ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου, που θα σέβεται και το Σύνταγμα της χώρας και το Κοινοτικό Δίκαιο.

Το Σύνταγμα της χώρας λέει ότι πρέπει να είναι γνωστά τα οικονομικά μέσα που διαθέτουν οι σταθμοί. Δεν επιβάλλει ονομαστικοποίηση με γραφειοκρατικό τρόπο, ακόμα και όταν έχουμε μεγάλες επιχειρήσεις, διεθνείς, με τεράστια διασπορά σε εκατομμύρια μετόχων. Το Σύνταγμα λέει ότι πρέπει να ελέγχεται ο βασικός μέτοχος, δεν λέει ότι βασικός μέτοχος είναι αυτός που έχει μόλις το 1%, χωρίς να ασκεί έλεγχο στην επιχείρησή του. Το Σύνταγμα λέει ότι απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται παρένθετα πρόσωπα, δεν λέει ότι κάθε συγγενής, ακόμα και χωρίς οικονομική σχέση, ακόμα και προς έχθρα με το συγγενή του είναι παρένθετο πρόσωπο. Το Σύνταγμα λέει ότι μπορεί οι κυρώσεις να φτάνουν μέχρι την ακύρωση μιας σύμβασης, δεν λέει ότι κάθε σύμβαση ακυρώνεται, ακόμα και αν δεν έχει ασκηθεί αθέμιτη επιρροή από μέσο ενημέρωσης. Το Σύνταγμα δεν δημιουργεί το πρόβλημα. Εν πάση περιπτώσει, Σύνταγμα δεν είναι μόνο το άρθρο 14, είναι και το άρθρο 28.

Η Κυβέρνηση, όμως, οφείλει να αντιληφθεί ότι η ψευδεπίγραφη σεμνότητα και ταπεινότητα οδήγησε σε ταπείνωση, σε αδιέξοδο, σε διασυρμό και θα αναγκαστεί σε λίγο καιρό, υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υπό την απειλή της παραπομπής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, να έρθει με νεότερο νόμο, για να καταργήσει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και να ταπεινωθεί ακόμα μια φορά. Δεν χρειάζεται να παρακολουθήσουμε και τον επίλογο αυτού του δράματος. Ας συντελεστεί τώρα το όλο δράμα, σήμερα.

Tags: Αποκέντωση | Τοπική Αυτοδιοίκηση