Αθήνα 27 Ιουλίου 2015

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στην Huffington Post 

Η θανατηφόρα εκκρεμότητα της χώρας

Έξι μήνες μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και αφού η ελληνική κοινωνία έζησε την πρωτόγνωρη εμπειρία ενός δημοψηφίσματος που έθεσε παραπειστικές ερωτήσεις και έδωσε αυτοακυρωμένες απαντήσεις, η χώρα βρίσκεται σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από αυτήν στην οποία βρισκόταν πριν την προκήρυξη των εκλογών, στα τέλη Δεκεμβρίου 2014.

Το κόστος του τελευταίου εξαμήνου είναι τεράστιο, όπως και αν το υπολογίσει κανείς: ως επιστροφή στην ύφεση, ως αρνητική επίπτωση στη δυναμική του δημοσίου χρέους, ως ανάγκη για νέο δάνειο από την ΕΕ και το ΔΝΤ, ως διαρροή καταθέσεων και ως εκτίναξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ως υποχρέωση νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με επιβάρυνση του δημοσίου χρέους για να μη κουρευτούν καταθέσεις, ως υπονόμευση της υγιούς επιχειρηματικότητας κοκ.

Η κατάσταση όμως δεν έχει επιβαρυνθεί μόνο οικονομικά και κοινωνικά, αλλά και πολιτικά και θεσμικά. Από εκεί που το πρόβλημα ήταν η ολοκλήρωση της ασφαλούς εξόδου από την κρίση και η ανάκτηση του χαμένου εδάφους μετά από πέντε χρόνια θυσιών, βυθιστήκαμε ως κοινωνία σε μια περιδίνηση σχετική με την ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας, σε μια κρίση αυτοσυνειδησίας που υπερβαίνει το ερώτημα «ευρώ ή δραχμή» και μας γυρίζει στο καταστατικό ερώτημα: Ανατολή ή Δύση.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Αθήνα, 21 Ιουλίου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος
Άρθρο στο iefimerida 

Κυβέρνηση εναλλασσόμενης πλειοψηφίας και πολλαπλού εκβιασμού

Η ευθύνη της αντιπολίτευσης

Στην ψηφοφορία της 15.7.2015 για τον νόμο 4334/2015 «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ)» 39 βουλευτές της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν το νομοσχέδιο που περιείχε και την υιοθέτηση της δήλωσης / συμφωνίας της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης της 12.7.2015 που δημοσιεύθηκε ως προμετωπίδα του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α 80/ 16.7.2015). 

Η δήλωση «παρών» (6 βουλευτές) σε μια ψηφοφορία που κρίνεται επί των παρόντων ισοδυναμεί νομικά με το «όχι» (32 βουλευτές), ενώ η μια απουσία νομικά δεν προσμετράται ως αρνητική στάση, πολιτικά όμως εκλήφθηκε ως τέτοια. Συνεπώς από τους 162 βουλευτές της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ( 149 ΣΥΡΙΖΑ και 13 ΑΝΕΛ ) 39 διαφοροποιήθηκαν. Όλοι δε αυτοί ανήκουν στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ που μετρά μόλις 110 θετικές ψήφους επί συνόλου 149 βουλευτών.

Στη συνεδρίαση της Βουλής της 15ης Ιουλίου κατεγράφησαν στα πρακτικά αφενός μεν η σαφής δήλωση του Πρωθυπουργού ότι η ψήφος στο νομοσχέδιο λειτουργεί πολιτικά ως ψήφος εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση, αφετέρου δε οι αντιφατικές δηλώσεις των διαφωνούντων βουλευτών ότι δεν αποδέχονται τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου, δηλαδή το πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής και τα μέτρα που απορρέουν από τη συμφωνία αυτή, αλλά εξακολουθούν να στηρίζουν την Κυβέρνηση που θα εφαρμόσει την πολιτική και τα μέτρα που καταψήφισαν ως εσφαλμένα, απαράδεκτα, εκβιαστικά και καταστροφικά!

Αθήνα, 19 Ιουλίου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος

Δημόσιο χρέος αλήθειας*

Στο ζήτημα του δημοσίου χρέους οικοδομήθηκε συστηματικά και επίμονα, τα προηγούμενα πέντε και κυρίως τρία χρόνια, η πιο άγρια «αντιμνημονιακή» μυθολογία. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό διαμορφώθηκαν τρία στερεότυπα : 

Το πρώτο στερεότυπο είναι ότι ο λαός υποβάλλεται σε σκληρές θυσίες λόγω του μεγάλου και μη βιώσιμου χρέους. Λίγοι δυστυχώς έχουν καθαρή την αντίληψη ότι τα σκληρά δημοσιονομικά  μέτρα (που τώρα δυστυχώς επεκτείνονται έως το 2018) είχαν ως στόχο να καλυφθεί το τεράστιο πρωτογενές έλλειμμα που το 2009 έφτασε το 13,8% του σημερινού ΑΕΠ, τα 24,7 δις ευρώ. Πρωτογενές έλλειμμα που από το 2013 χάρη στις θυσίες των πολιτών μετατράπηκε σε έστω μικρό πρωτογενές πλεόνασμα και δυστυχώς παλινδρόμησε σε πρωτογενές έλλειμμα εξαιτίας του χαμένου πενταμήνου  του 2015, με τελευταίο κτύπημα το δημοψήφισμα, το κλείσιμο των τραπεζών, τον έλεγχο κεφαλαίων. Λίγοι δυστυχώς ξέρουν ότι η χώρα μας πλήρωσε το 2010 για τόκους (κόστος εξυπηρέτησης χρέους) περίπου 14 δις ευρώ, ενώ το 2015, χάρη στην αναδιάρθρωση του 2012, πληρώνει μόνο 5,5 δις, δηλαδή σχεδόν το 1/3.  Λίγοι δυστυχώς ξέρουν ότι οι συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες για χρεολύσια και τόκους βρισκόντουσαν, και πάλι λόγω της αναδιάρθρωσης του 2012, στο διεθνώς ασφαλές επίπεδο του 10 % του ΑΕΠ και τώρα, λόγω του δημοψηφίσματος και του κλεισίματος των τραπεζών,  εκτινάχθηκαν  μεταξύ 13,5 και 15 %, ανάλογα με το αν χρησιμοποιούμε τις αναλύσεις  της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή του ΔΝΤ. Τις τελευταίες όμως, αυτές  που αναφέρονται στη βλαπτική επίπτωση των τελευταίων τριών εβδομάδων επί της δυναμικής του χρέους.

Tags: Δημόσιο ΧρέοςΗ Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015

Ευ. Βενιζέλος
Άρθρο στο iefimerida 

Ο πολιτικός κυνισμός του κ. Τσίπρα και οι δημοκρατικοί και εθνικοί κίνδυνοι

Τα κόμματα της δημοκρατικής φιλοευρωπαϊκής αντιπολίτευσης θα κάνουν το εθνικό κοινοβουλευτικό τους καθήκον. Θα υπερψηφίσουν τη συμφωνία που συνήψε στην Σύνοδο Κορυφής της ευρωζώνης ο κ. Τσίπρας υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες για τη χώρα. Συνθήκες που δημιούργησε ο ίδιος με σειρά εσφαλμένων επιλογών γεμάτων με ψέμματα, ψευδαισθήσεις, μύθους και τυχοδιωκτισμούς.

Η βλάβη που υπέστη η χώρα το τελευταίο εξάμηνο είναι τεράστια. Η ζημία  που προκάλεσε το δημοψήφισμα και το κλείσιμο των τραπεζών καταλυτική. Άλλαξε όλα τα δεδομένα της δυναμικής του χρέους. Αποδυνάμωσε πλήρως τη διαπραγματευτική θέση της χώρας. Εκτίναξε στα ύψη  το πακέτο των σκληρών δημοσιονομικών μέτρων.

Τίποτα από αυτά δεν ήταν μοιραίο.  Αν η Κυβέρνηση ολοκλήρωνε τη διαπραγμάτευση τον Φεβρουάριο, ο λογαριασμός θα ήταν ασύγκριτα μικρότερος. Τώρα χάθηκαν προσπάθειες τουλάχιστον τριών ετών. Η Ελλάδα εισέρχεται σε «μνημόνιο 3» τριετούς διάρκειας.

Ο πιο απλός υπολογισμός της εθνικής υποχώρησης είναι μακροοικονομικός. Το 2015 αναμενόταν ανάπτυξη 2,5% του ΑΕΠ. Τώρα υπολογίζεται ύφεση - 3,6% για το 2015 και -  1,6 % για το 2016. Με τα σημερινά επίπεδα ΑΕΠ αυτό σημαίνει διαφορά περίπου 12 δις για φέτος.

Υπάρχουν παρόλα αυτά πολλοί που λένε με ανεκτικότητα και συμπάθεια, αναφερόμενοι στον κ. Τσίπρα : «Το παλικάρι το πάλεψε. Αγωνίστηκε. Ξενύχτησε. Απάντησε υπερήφανα. Δεν τα δέχθηκε όλα πρόθυμα όπως οι προηγούμενοι.»

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Αθήνα 7 Ιουλίου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος

Ο Λαός ως εργαλείο

Η συνάντηση  των αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας καλώς έγινε. Κάθε κίνηση διαλόγου είναι καλοδεχούμενη. Πολύ περισσότερο είναι ευπρόσδεκτη κάθε αναζήτηση συναίνεσης. Βεβαίως η συνάντηση μπορούσε να έχει γίνει μήνες ή εβδομάδες πριν και σίγουρα πριν επιλεγεί η προσφυγή σε δημοψήφισμα που είναι εξ ορισμού διλημματικό και άρα διχαστικό.

* Υπάρχει λοιπόν το δημοκρατικό ευρωπαϊκό τόξο; *

Είναι θετική η έκδοση κοινής ανακοίνωσης των αρχηγών των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου που δηλώνουν τον ευρωπαϊκό τους προσανατολισμό. Είναι σημαντικό καταρχάς το γεγονός ότι γίνεται αποδεκτή η ύπαρξη ενός παρόμοιου φάσματος, δημοκρατικού και ευρωπαϊκού, με τη συμμετοχή των δύο κυβερνητικών εταίρων και τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης. Αυτό  συνέβη μια ημέρα μετά το δημοψήφισμα στο οποίο είδαμε τη «Χρυσή Αυγή» να συντάσσεται με το μέτωπο του «όχι» μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, ενώ η ΝΔ, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ μετείχαν στο μέτωπο του «ναι».

Η επιδίωξη όμως της συναίνεσης στο πιο υψηλό και πιο στενό επίπεδο  αντιπροσώπευσης, αυτό της μονοπρόσωπης εκπροσώπησης κάθε κόμματος από τον αρχηγό του, έγινε παραδόξως μια μόλις ημέρα μετά τον θρίαμβο της άμεσης δημοκρατίας με ένα δημοψήφισμα που δεν αναζητούσε συναίνεση, αλλά αποσαφήνιση ( «ξεκαθάρισμα» ) υπέρ μιας όσο γίνεται πιο ισχυρής πλειοψηφίας που θα εξουδετέρωνε πολιτικά την ισχνή μειοψηφία. Η αντιπαράθεση προσέλαβε άλλωστε και «ηθικοπατριωτικό» χαρακτήρα με προσωπικές επιθέσεις κατά των  «εθελόδουλων» του «ναι». 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Αθήνα, 6 Ιουλίου 2015 

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στα ΝΕΑ

Και τώρα;

Με ευθύνη του κ. Τσίπρα η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα εγκλωβισμένη στις αντιφάσεις της επιλογής της. Η κυβέρνηση νίκησε αριθμητικά. Με μεγάλη πλειοψηφία. Θα δούμε πολύ σύντομα τι σημαίνει αυτό πολιτικά, οικονομικά, ιστορικά. 

Το Όχι απέσπασε πλειοψηφία σε ένα αντισυνταγματικό και παράνομο δημοψήφισμα. Αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί επειδή η πλειοψηφία είναι μεγάλη. Οι συνταγματικές εγγυήσεις δεν εξαρτώνται από τη βούληση της εκάστοτε πλειοψηφίας. Αυτό επιβάλλει η σχέση δημοκρατίας και κράτους δικαίου.

Το Όχι απέσπασε πλειοψηφία με τη δέσμευση της κυβέρνησης ότι αυτό σημαίνει συμφωνία εντός 48 ωρών, δηλαδή σημαίνει Ναι σε Μνημόνιο 3 με όσα αυτό συνεπάγεται. Ας θυμόμαστε ότι η Ελλάδα ετοιμαζόταν πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου να περάσει στη φάση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής ως τελικό βήμα εξόδου από το Μνημόνιο. Είχε μικρό πρωτογενές πλεόνασμα. Ανέμενε ρυθμό ανάπτυξης για το 2015 ύψους 2,5% του ΑΕΠ.

Το Όχι συγκέντρωσε μια βαθιά αντιφατική πλειοψηφία στην οποία συνυπάρχουν δεδηλωμένοι αντίπαλοι της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, οπαδοί της δραχμής και καλόπιστοι πολίτες που θέλουν την Ελλάδα στο ευρώ και πίστεψαν τη δέσμευση του Πρωθυπουργού για άμεση συμφωνία. Αναμένουν μάλιστα συμφωνία καλύτερη των τελευταίων κυβερνητικών προτάσεων προς τους πιστωτές και βεβαίως καλύτερη των τελευταίων θέσεων των ευρωπαϊκών θεσμών και του ΔΝΤ. Αναμένουν καλύτερη συμφωνία και όλες οι επιμέρους κοινωνικές ομάδες σε επαγγελματικό (π.χ. αγρότες, επιχειρήσεις εστίασης) και τοπικό (π.χ. νησιωτικές περιοχές) επίπεδο καθώς με την προσδοκία αυτή συντάχθηκαν με το Όχι. Το Όχι στα (νομικώς μη ισχύοντα πλέον) κείμενα που η κυβέρνηση έθεσε υπό ψηφοφορία σε αυτό το πρωτοφανές δημοψήφισμα σήμαινε όμως εξαρχής εν πολλοίς Ναι, καθώς τα κείμενα αυτά είχαν ήδη γίνει δεκτά από την κυβέρνηση σε ποσοστό 90%! Από την κυβέρνηση που από τη μια πλευρά οργάνωνε το πρωτοφανές δημοψήφισμα, ενώ από την άλλη ζητούσε παράταση του λήξαντος προγράμματος και υπαγωγή σε νέο διετές Μνημόνιο με δάνειο 29 δισ. ευρώ από τον ESM.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Αθήνα 4 Ιουλίου 2015

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Έθνος της Κυριακής

Την Κυριακή πρέπει να κερδίσει η Ελλάδα του «ναι» που ενώνει

Η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει το χαμένο χρόνο. Μπορεί να ξαναβρεί τον εθνικό της στόχο. Μπορεί να σχεδιάσει ξανά την έξοδο από το Μνημόνιο, τη μετάβαση στη φάση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής και την επάνοδο στις αγορές, την απεξάρτηση από τα δάνεια των Ευρωπαίων εταίρων της και του ΔΝΤ.

Η Ελλάδα μπορεί να  βελτιώσει την εθνική της ανταγωνιστικότητα, να οργανωθεί ξανά ως συνεκτική κοινωνία γύρω από ένα παραγωγικό μοντέλο που αξιοποιεί τους ενδογενείς πόρους της χώρας: τη γη και τους ανθρώπους. Γη σημαίνει πολιτισμός, ιστορία, πρωτογενής παραγωγή, τοπίο, περιβάλλον, μνημεία, τουρισμός, γεωγραφία, δίκτυα, ενέργεια, μεταφορές. Άνθρωποι σημαίνει γνώση, δουλειά, επιχειρηματικότητα, οικογενειακή συνοχή, μνήμες, αισθήματα, όνειρα και ιδέες, αξίες, αλληλεγγύη, βιώσιμο κοινωνικό κράτος.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθεί η ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας, η αμετάκλητη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια και τη Ζώνη του ευρώ. Πρέπει να ανοίξουν οι τράπεζες, να αποκατασταθεί η ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων, το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο. Πρέπει να προστατεύονται οι καταθέσεις από τον μόνο που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει την εγγύηση αυτή, την ΕΚΤ.

Βασική προϋπόθεση για όλα αυτά είναι να το θελήσει ο ελληνικός λαός. Να πει «ναι», έστω σε ένα δημοψήφισμα κουτοπόνηρο, εκβιαστικό και ψευδεπίγραφο.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος

Ο Πρωθυπουργός - μετεωρολόγος διακρίνει το φτύσιμο από τη βροχή;

Οδήγησε τη χώρα σε μια θεσμικά εκβιαστική διαδικασία, σε ένα πρωτοφανές «ταχύρυθμο» δημοψήφισμα για ζήτημα πρωτίστως δημοσιονομικό, δηλαδή για ζήτημα που συνταγματικά απαγορεύεται να τεθεί σε δημοψήφισμα.

Δίχασε την ελληνική κοινωνία την ώρα που χρειαζόταν εθνική ενότητα και συναίνεση.

Διεκδικεί να εμφανιστεί ως εκπρόσωπος του «Όχι», ενώ μπορούσε να είναι εκπρόσωπος κατά τεκμήριο όλου του έθνους στη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές και εταίρους.

Παραβίασε τις  αποδεκτές από το Συμβούλιο της Ευρώπης διαδικαστικές εγγυήσεις ενός γνήσιου δημοψηφίσματος. Παίζει εν ου παικτοίς με τις Ένοπλες Δυνάμεις σε αγαστή συνεργασία με τον εθνικολαϊκιστή συνέταιρό του.

Αλλοίωσε το ψηφοδέλτιο.

Κινητοποίησε τον κρατικό μηχανισμό υπέρ της κυβερνητικής άποψης.

Εμφάνισε το «Όχι» ως «Όχι» στην επίθεση των άλλων κρατών - μελών της ΕΕ και των ευρωπαϊκών θεσμών κατά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και ευρύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έθεσε το ζήτημα ως ζήτημα εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας λες και οι άλλες χώρες - μέλη της ΕΕ έχουν κενό δημοκρατίας, κυριαρχίας και αξιοπρέπειας.

Έχασε κάθε πιθανό σύμμαχο στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Eurogroup.

Για να αναπτύξει αυτήν την πολιτική επιχειρηματολογία προκάλεσε την άγονη  λήξη του προγράμματος στήριξης της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Άφησε τη χώρα ακάλυπτη.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Αθήνα 1 Ιουλίου 2015

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στο capital.gr 

Υπάρχει πλέον ζήτημα δημοκρατίας

Φτάσαμε δυστυχώς στην κατάσταση που αγωνιστήκαμε - με κόπους, βάσανα και κυρίως με θυσίες του ελληνικού λαού -  να αποφύγουμε τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Όταν πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου έλεγα ότι θυσίες πέντε ετών μπορούν να χαθούν μας σε πέντε ημέρες, ήλπιζα η προειδοποίηση μου να λειτουργήσει αποτρεπτικά.

Με ανησυχούσε έντονα η ευκολία με την οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ δαπανούσε, επί τέσσερις σχεδόν μήνες, πολύτιμο εθνικό χρόνο λέγοντας προφανή ψέμματα με τον ίδιο κυκλικό ρυθμό κάθε εβδομάδα.

Τις τελευταίες όμως είκοσι ημέρες και ιδίως μετά τη δημοσιοποίηση των κυβερνητικών προτάσεων για τον κατάλογο των δημοσιονομικών μέτρων, εμπεδώθηκε η πεποίθηση ότι βαδίζουμε προς μια συμφωνία που βεβαίως  εντάσσεται απολύτως στη λογική και το νομικό πλαίσιο του μνημονίου 2 και συνιστά τον προθάλαμο του μνημονίου 3.

Όλα αυτά προσέκρουσαν όμως στους εσωτερικούς  πολιτικούς συσχετισμούς του μορφώματος ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ. Η κομματική σκοπιμότητα κυριάρχησε επί της υποχρέωσης προστασίας του εθνικού συμφέροντος.

Μια φευγαλέα στιγμή κοινοβουλευτικής ευφορίας με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ να χειροκροτούν ενθουσιασμένοι - με την χαμογελαστή ανοχή των βουλευτών της Χρυσής Αυγής - τον ρέκτη πρωθυπουργό που εισηγήθηκε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ζητώντας από το λαό να πει ένα ηχηρό και υπερήφανο όχι, οδήγησε σχεδόν αμέσως  σε ταπεινωτικές καταστάσεις τους Έλληνες πολίτες.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015

Αθήνα, 29 Ιουνίου 2015

 Άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου στα ΝΕΑ

Η μεγάλη αυταπάτη

Τον Ιανουάριο ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού πίστεψε ότι χωρίς να υπάρχει πρόβλημα με το ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας και χωρίς να τίθεται σε αμφισβήτηση η βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης που είχε επιτευχθεί χάρη στις θυσίες του της περιόδου 2010-2014, μπορεί να κάνει μια επιλογή για τη διακυβέρνηση του τόπου με ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά.

Ενα μέρος της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ πίστεψε τις γενναιόδωρες προεκλογικές υποσχέσεις του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Κάποιοι είχαν δώσει σημασία στις ιδέες περί μονομερών ενεργειών ως προς το χρέος και περί διεθνούς διάσκεψης για το κούρεμά του.

Αλλοι είχαν πιο συγκεκριμένα κίνητρα σχετικά π.χ. με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, την αποκατάσταση των μισθών στον δημόσιο τομέα ή την επαναφορά της 13ης σύνταξης.

Ολοι σχεδόν ήσαν πεπεισμένοι ότι μπορεί μια νέα, αντισυμβατική, κυβέρνηση να κάνει μια πιο επιθετική αλλά και πιο αποτελεσματική διαπραγμάτευση με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Να αποκαταστήσει αδικίες, να αποφύγει νέα δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας, να εγγυηθεί το υφιστάμενο επίπεδο μισθών και συντάξεων. Πάντα όμως μέσα στην Ευρώπη και το ευρώ.

Ολες οι επισημάνσεις για την ανυπαρξία κάποιου σχεδίου Β, για τον κίνδυνο να ακυρωθεί ό,τι επιτεύχθηκε τα προηγούμενα πέντε δύσκολα χρόνια, για το πόσο εύκολο είναι να αμφισβητηθεί η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, η θέση της μέσα στην ευρωζώνη, η σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το μέσο επίπεδο ζωής της ελληνικής κοινωνίας παρ’ όλες τις ανισότητες και τις αδικίες που υπάρχουν, αγνοήθηκαν.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΆρθρα 2015