Άρθρο | Το στρατηγικό πλαίσιο των εκλογών

Αθήνα, 23 Αυγούστου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος

Το στρατηγικό πλαίσιο των εκλογών

Η κυβέρνηση Τσίπρα / Καμμένου υπέβαλε την παραίτησή της επτά μήνες μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την τερατογένεση της κυβερνητικής συνεργασίας με την εθνικολαϊκιστική ακροδεξιά και ενάμιση μόλις μήνα μετά το θριαμβευτικό, αλλά εκ γενετής αντιφατικό και διαψευσμένο 61,4 % του «όχι» στο δημοψήφισμα. 

Η παραίτηση της κυβέρνησης δεν είναι κάποια ευφυής πολιτική πρωτοβουλία. Οφείλεται θεσμικά στο γεγονός ότι η κυβέρνηση απώλεσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία μετά την διαφοροποίηση μεγάλου αριθμού βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από την κεντρική, τελική επιλογή της συνομολόγησης και ψήφισης του «μνημονίου Τσίπρα». Μνημονίου με σκληρούς όρους που κατέστησε αναγκαίο ο τρόπος με τον οποίο κινήθηκε η κυβέρνηση τους μήνες αυτούς βλάπτοντας βαθειά το εθνικό συμφέρον. Η αλυσίδα τραγικά εσφαλμένων εκτιμήσεων και κακών επιλογών προσώπων, η εμμονή σε αυταπάτες και δημαγωγίες.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να παραμείνει στην εξουσία μόνο ως κυβέρνηση μειοψηφίας / ανοχής βασισμένη στις ψήφους της αντιπολίτευσης, άρα ουσιαστικά ως κυβέρνηση ευρύτερης συνεργασίας με τις δυνάμεις του δημοκρατικού  ευρωπαϊκού τόξου. Με την κυρία ευθύνη να ανήκει στον «τρώσαντα» που πρέπει και να θεραπεύσει την ζημία που προκάλεσε.  Όμως αυτό θα ήταν και ετεροβαρές σε βάρος της αντιπολίτευσης και αναποτελεσματικό τώρα που χρειάζεται κυβέρνηση πολιτικά και επιχειρησιακά ισχυρή με πίστη σε αυτό που κάνει. Το τέχνασμα μιας κυβέρνησης «εναλλασσόμενης πλειοψηφίας», μιας με την αντιπολίτευση για τα μεγάλα και δύσκολα και μιας με τους διαφωνούντες για τα μικρά, «αριστερά» και ανώδυνα, δεν άντεξε μπροστά στο βάρος του μνημονίου Τσίπρα και στο μέγεθος της ανατροπής.

Η ομάδα Τσίπρα επιχειρεί όμως με την παραίτηση και τις γρήγορες εκλογές μια δεύτερη πολιτική απάτη, σχεδόν εφάμιλλη αυτής της αντιμνημονιακής εξαπάτησης των προηγούμενων πέντε ετών και κυρίως του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης» και του δημοψηφίσματος που ήταν η κορύφωση του τυχοδιωκτισμού και ταυτοχρόνως το τέλος των εύκολων ψεμάτων, με τεράστιο κόστος για την Πατρίδα και τους πολίτες.

Περισσότερα...

Όροι εθνικής υπευθυνότητας

Αθήνα, 12 Αυγούστου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος 

Όροι εθνικής υπευθυνότητας

Καλούμαστε αύριο να ψηφίσουμε ως βουλευτές της αντιπολίτευσης τον τρίτο κατά σειρά νόμο για την εφαρμογή και εξειδίκευση της συμφωνίας της 12ης Ιουλίου 2015. Τους νόμους δηλαδή που συνθέτουν το τρίτο μνημόνιο. Αυτό που συμφώνησε ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστερά» στην οποία συμπεριλαμβάνονται ως αριστερή εθνικολαϊκιστική συνιστώσα και οι ΑΝΕΛ του κ. Καμμένου. 

Καλούμαστε να ψηφίσουμε αυτά που διαπραγματεύθηκε, συνομολόγησε και εισάγει στη Βουλή μια κυβέρνηση που εξελέγη πριν επτά μήνες με εντολή την ακύρωση των μνημονίων και την εφαρμογή των υποσχέσεων του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης». Μια κυβέρνηση που διέκοψε στις 25.6 τις διαπραγματεύσεις, άφησε να λήξει στις 30.6, χωρίς παράταση, το προηγούμενο πρόγραμμα, προκήρυξε το δημοψήφισμα, οδήγησε στην τραπεζική αργία και τον έλεγχο στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls), παρότρυνε με ενθουσιασμό στην επιλογή του «όχι» και αμέσως μετά είπε «ναι» σε συμφωνία προδήλως σκληρότερη αυτής που απορρίφθηκε.

Καλούμαστε να ψηφίσουμε ένα τρίτο μνημόνιο που κρατάει τη χώρα τουλάχιστον τρία χρόνια ακόμη σε καθεστώς εξάρτησης από τους εταίρους και πιστωτές της προκειμένου να  προσπαθήσουμε να ξαναπετύχουμε πρωτογενή πλεονάσματα και θετικό ρυθμό ανάπτυξης, δηλαδή προκειμένου να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε και πάλι τις προϋποθέσεις που υπήρχαν πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου και οδηγούσαν στην προληπτική πιστωτική γραμμή, την ελεγχόμενη σταδιακή επάνοδο στις αγορές, τις πρόσθετες παραμετρικές ελαφρύνσεις στο χρέος που είχαν συμφωνηθεί από το 2012 και συνιστούν περαιτέρω μείωσή του σε πραγματικούς όρους (σε καθαρή παρούσα αξία), πέραν του κουρέματος και της αναδιάρθρωσης του 2012 που συστηματικά προσπάθησε να απαξιώσει ο κ. Τσίπρας. Πώς θα τα πετύχουμε άραγε όλα αυτά με κυβέρνηση που δεν τα πίστευε και δεν τα πιστεύει; Με κυβέρνηση που ακόμη και τώρα εκφράζει κατά βάθος τη λύπη της γιατί δεν μπόρεσε να προετοιμαστεί για το παράλληλο νόμισμα και την επιστροφή στη δραχμή; Με κυβέρνηση που τα προηγούμενη χρόνια θεωρούσε ανέφικτους τους στόχους αυτούς και βλαπτική την παρέμβαση του 2012 στο χρέος; Με κυβέρνηση γεννημένη μέσα στη μήτρα του «αντιμνημονιακού» ψέματος;

Περισσότερα...

Huffington Post | Η θανατηφόρα εκκρεμότητα της χώρας

Αθήνα 27 Ιουλίου 2015

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στην Huffington Post 

Η θανατηφόρα εκκρεμότητα της χώρας

Έξι μήνες μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και αφού η ελληνική κοινωνία έζησε την πρωτόγνωρη εμπειρία ενός δημοψηφίσματος που έθεσε παραπειστικές ερωτήσεις και έδωσε αυτοακυρωμένες απαντήσεις, η χώρα βρίσκεται σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από αυτήν στην οποία βρισκόταν πριν την προκήρυξη των εκλογών, στα τέλη Δεκεμβρίου 2014.

Το κόστος του τελευταίου εξαμήνου είναι τεράστιο, όπως και αν το υπολογίσει κανείς: ως επιστροφή στην ύφεση, ως αρνητική επίπτωση στη δυναμική του δημοσίου χρέους, ως ανάγκη για νέο δάνειο από την ΕΕ και το ΔΝΤ, ως διαρροή καταθέσεων και ως εκτίναξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ως υποχρέωση νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με επιβάρυνση του δημοσίου χρέους για να μη κουρευτούν καταθέσεις, ως υπονόμευση της υγιούς επιχειρηματικότητας κοκ.

Η κατάσταση όμως δεν έχει επιβαρυνθεί μόνο οικονομικά και κοινωνικά, αλλά και πολιτικά και θεσμικά. Από εκεί που το πρόβλημα ήταν η ολοκλήρωση της ασφαλούς εξόδου από την κρίση και η ανάκτηση του χαμένου εδάφους μετά από πέντε χρόνια θυσιών, βυθιστήκαμε ως κοινωνία σε μια περιδίνηση σχετική με την ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας, σε μια κρίση αυτοσυνειδησίας που υπερβαίνει το ερώτημα «ευρώ ή δραχμή» και μας γυρίζει στο καταστατικό ερώτημα: Ανατολή ή Δύση.

Περισσότερα...

Δημόσιο χρέος αλήθειας

Αθήνα, 19 Ιουλίου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος

Δημόσιο χρέος αλήθειας*

Στο ζήτημα του δημοσίου χρέους οικοδομήθηκε συστηματικά και επίμονα, τα προηγούμενα πέντε και κυρίως τρία χρόνια, η πιο άγρια «αντιμνημονιακή» μυθολογία. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό διαμορφώθηκαν τρία στερεότυπα : 

Το πρώτο στερεότυπο είναι ότι ο λαός υποβάλλεται σε σκληρές θυσίες λόγω του μεγάλου και μη βιώσιμου χρέους. Λίγοι δυστυχώς έχουν καθαρή την αντίληψη ότι τα σκληρά δημοσιονομικά  μέτρα (που τώρα δυστυχώς επεκτείνονται έως το 2018) είχαν ως στόχο να καλυφθεί το τεράστιο πρωτογενές έλλειμμα που το 2009 έφτασε το 13,8% του σημερινού ΑΕΠ, τα 24,7 δις ευρώ. Πρωτογενές έλλειμμα που από το 2013 χάρη στις θυσίες των πολιτών μετατράπηκε σε έστω μικρό πρωτογενές πλεόνασμα και δυστυχώς παλινδρόμησε σε πρωτογενές έλλειμμα εξαιτίας του χαμένου πενταμήνου  του 2015, με τελευταίο κτύπημα το δημοψήφισμα, το κλείσιμο των τραπεζών, τον έλεγχο κεφαλαίων. Λίγοι δυστυχώς ξέρουν ότι η χώρα μας πλήρωσε το 2010 για τόκους (κόστος εξυπηρέτησης χρέους) περίπου 14 δις ευρώ, ενώ το 2015, χάρη στην αναδιάρθρωση του 2012, πληρώνει μόνο 5,5 δις, δηλαδή σχεδόν το 1/3.  Λίγοι δυστυχώς ξέρουν ότι οι συνολικές χρηματοδοτικές ανάγκες για χρεολύσια και τόκους βρισκόντουσαν, και πάλι λόγω της αναδιάρθρωσης του 2012, στο διεθνώς ασφαλές επίπεδο του 10 % του ΑΕΠ και τώρα, λόγω του δημοψηφίσματος και του κλεισίματος των τραπεζών,  εκτινάχθηκαν  μεταξύ 13,5 και 15 %, ανάλογα με το αν χρησιμοποιούμε τις αναλύσεις  της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή του ΔΝΤ. Τις τελευταίες όμως, αυτές  που αναφέρονται στη βλαπτική επίπτωση των τελευταίων τριών εβδομάδων επί της δυναμικής του χρέους.

Περισσότερα...

iefimerida | Ο πολιτικός κυνισμός του κ. Τσίπρα και οι δημοκρατικοί και εθνικοί κίνδυνοι

Τετάρτη 15 Ιουλίου 2015

Ευ. Βενιζέλος
Άρθρο στο iefimerida 

Ο πολιτικός κυνισμός του κ. Τσίπρα και οι δημοκρατικοί και εθνικοί κίνδυνοι

Τα κόμματα της δημοκρατικής φιλοευρωπαϊκής αντιπολίτευσης θα κάνουν το εθνικό κοινοβουλευτικό τους καθήκον. Θα υπερψηφίσουν τη συμφωνία που συνήψε στην Σύνοδο Κορυφής της ευρωζώνης ο κ. Τσίπρας υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες για τη χώρα. Συνθήκες που δημιούργησε ο ίδιος με σειρά εσφαλμένων επιλογών γεμάτων με ψέμματα, ψευδαισθήσεις, μύθους και τυχοδιωκτισμούς.

Η βλάβη που υπέστη η χώρα το τελευταίο εξάμηνο είναι τεράστια. Η ζημία  που προκάλεσε το δημοψήφισμα και το κλείσιμο των τραπεζών καταλυτική. Άλλαξε όλα τα δεδομένα της δυναμικής του χρέους. Αποδυνάμωσε πλήρως τη διαπραγματευτική θέση της χώρας. Εκτίναξε στα ύψη  το πακέτο των σκληρών δημοσιονομικών μέτρων.

Τίποτα από αυτά δεν ήταν μοιραίο.  Αν η Κυβέρνηση ολοκλήρωνε τη διαπραγμάτευση τον Φεβρουάριο, ο λογαριασμός θα ήταν ασύγκριτα μικρότερος. Τώρα χάθηκαν προσπάθειες τουλάχιστον τριών ετών. Η Ελλάδα εισέρχεται σε «μνημόνιο 3» τριετούς διάρκειας.

Ο πιο απλός υπολογισμός της εθνικής υποχώρησης είναι μακροοικονομικός. Το 2015 αναμενόταν ανάπτυξη 2,5% του ΑΕΠ. Τώρα υπολογίζεται ύφεση - 3,6% για το 2015 και -  1,6 % για το 2016. Με τα σημερινά επίπεδα ΑΕΠ αυτό σημαίνει διαφορά περίπου 12 δις για φέτος.

Υπάρχουν παρόλα αυτά πολλοί που λένε με ανεκτικότητα και συμπάθεια, αναφερόμενοι στον κ. Τσίπρα : «Το παλικάρι το πάλεψε. Αγωνίστηκε. Ξενύχτησε. Απάντησε υπερήφανα. Δεν τα δέχθηκε όλα πρόθυμα όπως οι προηγούμενοι.»

Περισσότερα...

Άρθρο| Ο Λαός ως εργαλείο

Αθήνα 7 Ιουλίου 2015

Ευάγγελος Βενιζέλος

Ο Λαός ως εργαλείο

Η συνάντηση  των αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας καλώς έγινε. Κάθε κίνηση διαλόγου είναι καλοδεχούμενη. Πολύ περισσότερο είναι ευπρόσδεκτη κάθε αναζήτηση συναίνεσης. Βεβαίως η συνάντηση μπορούσε να έχει γίνει μήνες ή εβδομάδες πριν και σίγουρα πριν επιλεγεί η προσφυγή σε δημοψήφισμα που είναι εξ ορισμού διλημματικό και άρα διχαστικό.

* Υπάρχει λοιπόν το δημοκρατικό ευρωπαϊκό τόξο; *

Είναι θετική η έκδοση κοινής ανακοίνωσης των αρχηγών των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου που δηλώνουν τον ευρωπαϊκό τους προσανατολισμό. Είναι σημαντικό καταρχάς το γεγονός ότι γίνεται αποδεκτή η ύπαρξη ενός παρόμοιου φάσματος, δημοκρατικού και ευρωπαϊκού, με τη συμμετοχή των δύο κυβερνητικών εταίρων και τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης. Αυτό  συνέβη μια ημέρα μετά το δημοψήφισμα στο οποίο είδαμε τη «Χρυσή Αυγή» να συντάσσεται με το μέτωπο του «όχι» μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, ενώ η ΝΔ, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ μετείχαν στο μέτωπο του «ναι».

Η επιδίωξη όμως της συναίνεσης στο πιο υψηλό και πιο στενό επίπεδο  αντιπροσώπευσης, αυτό της μονοπρόσωπης εκπροσώπησης κάθε κόμματος από τον αρχηγό του, έγινε παραδόξως μια μόλις ημέρα μετά τον θρίαμβο της άμεσης δημοκρατίας με ένα δημοψήφισμα που δεν αναζητούσε συναίνεση, αλλά αποσαφήνιση ( «ξεκαθάρισμα» ) υπέρ μιας όσο γίνεται πιο ισχυρής πλειοψηφίας που θα εξουδετέρωνε πολιτικά την ισχνή μειοψηφία. Η αντιπαράθεση προσέλαβε άλλωστε και «ηθικοπατριωτικό» χαρακτήρα με προσωπικές επιθέσεις κατά των  «εθελόδουλων» του «ναι». 

Περισσότερα...

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στα ΝΕΑ: Και τώρα;

Αθήνα, 6 Ιουλίου 2015 

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στα ΝΕΑ

Και τώρα;

Με ευθύνη του κ. Τσίπρα η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα εγκλωβισμένη στις αντιφάσεις της επιλογής της. Η κυβέρνηση νίκησε αριθμητικά. Με μεγάλη πλειοψηφία. Θα δούμε πολύ σύντομα τι σημαίνει αυτό πολιτικά, οικονομικά, ιστορικά. 

Το Όχι απέσπασε πλειοψηφία σε ένα αντισυνταγματικό και παράνομο δημοψήφισμα. Αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί επειδή η πλειοψηφία είναι μεγάλη. Οι συνταγματικές εγγυήσεις δεν εξαρτώνται από τη βούληση της εκάστοτε πλειοψηφίας. Αυτό επιβάλλει η σχέση δημοκρατίας και κράτους δικαίου.

Το Όχι απέσπασε πλειοψηφία με τη δέσμευση της κυβέρνησης ότι αυτό σημαίνει συμφωνία εντός 48 ωρών, δηλαδή σημαίνει Ναι σε Μνημόνιο 3 με όσα αυτό συνεπάγεται. Ας θυμόμαστε ότι η Ελλάδα ετοιμαζόταν πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου να περάσει στη φάση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής ως τελικό βήμα εξόδου από το Μνημόνιο. Είχε μικρό πρωτογενές πλεόνασμα. Ανέμενε ρυθμό ανάπτυξης για το 2015 ύψους 2,5% του ΑΕΠ.

Το Όχι συγκέντρωσε μια βαθιά αντιφατική πλειοψηφία στην οποία συνυπάρχουν δεδηλωμένοι αντίπαλοι της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, οπαδοί της δραχμής και καλόπιστοι πολίτες που θέλουν την Ελλάδα στο ευρώ και πίστεψαν τη δέσμευση του Πρωθυπουργού για άμεση συμφωνία. Αναμένουν μάλιστα συμφωνία καλύτερη των τελευταίων κυβερνητικών προτάσεων προς τους πιστωτές και βεβαίως καλύτερη των τελευταίων θέσεων των ευρωπαϊκών θεσμών και του ΔΝΤ. Αναμένουν καλύτερη συμφωνία και όλες οι επιμέρους κοινωνικές ομάδες σε επαγγελματικό (π.χ. αγρότες, επιχειρήσεις εστίασης) και τοπικό (π.χ. νησιωτικές περιοχές) επίπεδο καθώς με την προσδοκία αυτή συντάχθηκαν με το Όχι. Το Όχι στα (νομικώς μη ισχύοντα πλέον) κείμενα που η κυβέρνηση έθεσε υπό ψηφοφορία σε αυτό το πρωτοφανές δημοψήφισμα σήμαινε όμως εξαρχής εν πολλοίς Ναι, καθώς τα κείμενα αυτά είχαν ήδη γίνει δεκτά από την κυβέρνηση σε ποσοστό 90%! Από την κυβέρνηση που από τη μια πλευρά οργάνωνε το πρωτοφανές δημοψήφισμα, ενώ από την άλλη ζητούσε παράταση του λήξαντος προγράμματος και υπαγωγή σε νέο διετές Μνημόνιο με δάνειο 29 δισ. ευρώ από τον ESM.

Περισσότερα...

Έθνος | Την Κυριακή πρέπει να κερδίσει η Ελλάδα του «ναι» που ενώνει

Αθήνα 4 Ιουλίου 2015

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Έθνος της Κυριακής

Την Κυριακή πρέπει να κερδίσει η Ελλάδα του «ναι» που ενώνει

Η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει το χαμένο χρόνο. Μπορεί να ξαναβρεί τον εθνικό της στόχο. Μπορεί να σχεδιάσει ξανά την έξοδο από το Μνημόνιο, τη μετάβαση στη φάση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής και την επάνοδο στις αγορές, την απεξάρτηση από τα δάνεια των Ευρωπαίων εταίρων της και του ΔΝΤ.

Η Ελλάδα μπορεί να  βελτιώσει την εθνική της ανταγωνιστικότητα, να οργανωθεί ξανά ως συνεκτική κοινωνία γύρω από ένα παραγωγικό μοντέλο που αξιοποιεί τους ενδογενείς πόρους της χώρας: τη γη και τους ανθρώπους. Γη σημαίνει πολιτισμός, ιστορία, πρωτογενής παραγωγή, τοπίο, περιβάλλον, μνημεία, τουρισμός, γεωγραφία, δίκτυα, ενέργεια, μεταφορές. Άνθρωποι σημαίνει γνώση, δουλειά, επιχειρηματικότητα, οικογενειακή συνοχή, μνήμες, αισθήματα, όνειρα και ιδέες, αξίες, αλληλεγγύη, βιώσιμο κοινωνικό κράτος.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθεί η ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας, η αμετάκλητη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια και τη Ζώνη του ευρώ. Πρέπει να ανοίξουν οι τράπεζες, να αποκατασταθεί η ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων, το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο. Πρέπει να προστατεύονται οι καταθέσεις από τον μόνο που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει την εγγύηση αυτή, την ΕΚΤ.

Βασική προϋπόθεση για όλα αυτά είναι να το θελήσει ο ελληνικός λαός. Να πει «ναι», έστω σε ένα δημοψήφισμα κουτοπόνηρο, εκβιαστικό και ψευδεπίγραφο.

Περισσότερα...