Αθήνα, 8 Ιουνίου 2012

Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στην εκπομπή της ΕΤ3 «Μιλώντας πολιτικά»
με το δημοσιογράφο Αλέξανδρο Τριανταφυλλίδη

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Έχουμε την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να φιλοξενούμε στο στούντιο της ΕΤ3 τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο.

Κύριε Πρόεδρε καλησπέρα σας.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Καλησπέρα, ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Ήθελα να έρθω στην ΕΤ3 για λόγους συμβολικούς. Eπειδή με συνδέουν στενοί δεσμοί με το σταθμό, με την περιφερειακή τηλεόραση γενικότερα, αλλά και μ’ ένα πανελλήνιο κανάλι, κρατικό όπως είναι το δικό σας που εκπέμπει η Θεσσαλονίκη στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής επικράτειας. Κι επειδή μου θυμίζει, αυτή η ιστορία της ΕΤ3, τα χρόνια μου στο Υπουργείο Τύπου όταν ήμουν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην τελευταία κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν ήθελα να κλείσουμε αυτή την προεκλογική εκστρατεία χωρίς να κάνω μια επίσκεψη στην ΕΤ3 και να πω δυο λόγια στους τηλεθεατές της ΕΤ3.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Η ιδρυτική πράξη του συγκεκριμένου καναλιού έχει τη σφραγίδα σας στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης και έγινε από παράρτημα και υποκατάστημα σταθμός, ο μοναδικός με έδρα τη Θεσσαλονίκη και πανελλαδική εμβέλεια, την τριετία 1993-95.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Χαίρομαι που έχει μια διαδρομή η οποία έχει πιστούς οπαδούς και αναγνωρίζεται γενικά για μια ποιότητα και μια ευπρέπεια.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Να συνδέσουμε λίγο την ατζέντα με αυτά που μας έλεγε στο πρώτο μέρος της εκπομπής από τον Περισσό η κα Αλέκα Παπαρήγα και με τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτή τη στιγμή στο σημείο αιχμής, στο κέντρο του τυφώνα, φαίνεται να βρίσκεται η Ισπανία. Οι πληροφορίες λένε και μάλιστα από το Reuters ότι ενδεχομένως μέσα στο Σαββατοκύριακο να ζητηθεί από την ίδια την Ισπανία ή ένταξή της στο μηχανισμό διάσωσης, η ίδια το διαψεύδει, λέει ότι θα περιμένει την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και θέλω να ρωτήσω εσάς που έχετε μια πολύ καλή γνώση των ευρωπαϊκών ζητημάτων και εξελίξεων, αν είναι όντως τόσο δύσκολα τα πράγματα και πώς αυτός ο αέρας, αυτός ο κυματισμός, στο απόγειό του μπορεί να επηρεάσει και τη χώρα μας.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Το παράδειγμα της Ισπανίας είναι εξαιρετικό για να καταλάβουμε πόσο μεγάλη σημασία είχε να προλάβουμε, να συνάψουμε τη δική μας νέα δανειακή σύμβαση μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου. Να αρχίσουν οι εκταμιεύσεις και να πάρουμε τους τελευταίους δυο μήνες 75 δισεκατομμύρια από τα 150 που έχουμε πάρει συνολικά με οροφή τα 240 που είναι η δανειακή σύμβαση. Πόσο μεγάλη σημασία είχε να προλάβουμε να κάνουμε μέχρι τις 9 Μαρτίου το ελληνικό PSI, δηλαδή τη μείωση, τη δραστική μείωση του ελληνικού δημοσίου χρέους που είχαν στα χέρια τους διεθνώς οι ιδιώτες, χάνοντας το 75% της αξίας των ομολόγων που είχαν οι ιδιώτες στα χέρια τους.

Αν είχε προηγηθεί η Ισπανία, αν είχε διευρυνθεί ο κύκλος των χωρών της κρίσης, άρα εκτός από την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα είχαμε και την Ιταλία -που ουσιαστικά είναι μέσα στο πρόγραμμα χωρίς να παίρνει χρήματα- και την Ισπανία, που τώρα είναι στα πρόθυρα ενός προγράμματος, θα ήταν πολύ πιο δύσκολα τα πράγματα. Και αυτό εξηγεί γιατί βιαζόμασταν, γιατί έπρεπε να κάνουμε συμβιβασμούς για να υπογράψουμε τη δανειακή σύμβαση και να κάνουμε τη μείωση του χρέους. Πόσο μεγάλη σημασία έχει ναι διαπραγματεύεσαι τώρα από μια καλύτερη θέση έχοντας πάρει το δάνειο, έχοντας πάρει τη μείωση του χρέους, έχοντας πάρει τα χρήματα για την ανασυγκρότηση, την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών Τραπεζών που δεν είναι υποστήριξη των τραπεζιτών, αλλά είναι υποστήριξη και εξασφάλιση των καταθέσεων. Δηλαδή του ιδρώτα και της αποταμίευσης του ελληνικού λαού.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Οχυρωματικό έργο λέτε. Προκύπτει όμως το παρεπόμενο ερώτημα και για την Ισπανία και για την Ιταλία: Έστω ότι εμείς είμαστε οι φοροφυγάδες, οι διεφθαρμένοι, οι τεμπέληδες, οι ελλειμματικοί από την κούνια, οι Ελληναράδες που απαιτούμε να ζούμε από τον ιδρώτα των ευρωπαϊκών λαών που παράγουν κι εμείς δεν παράγουμε.

Οι Ισπανοί όμως σε τι έφταιξαν; Τίθεται δηλαδή το ερώτημα: Αυτοί είναι πλεονασματικό προϋπολογισμό, αυτοί είχαν χρέος πολύ χαμηλότερο της Γερμανίας. Είναι η Ισπανία της ΖΑRA, της SEAT, της BARCELONA, μια χώρα που φιλοξενεί 40 εκατομμύρια τουρίστες.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ακούστε, θα σας απαντήσω για να έχουμε την εικόνα της ιδιομορφίας κάθε χώρας. Κατ' αρχάς, αυτοί οι χαρακτηρισμοί για τους Έλληνες, για τον ελληνικό λαό, για την ελληνική κοινωνία, είναι χαρακτηρισμοί προσβλητικοί, χυδαίοι. Είναι χαρακτηρισμοί που δεν κάνει κανένας σοβαρός Ευρωπαίος πολιτικός. Είναι χαρακτηρισμοί που κάνουν ορισμένοι Έλληνες οι οποίοι οικτίρουν τον εαυτό τους. Γιατί είναι Έλληνες και θα έπρεπε να έχουν πιο ισχυρό πατριωτικό αίσθημα. Και είναι χαρακτηρισμοί που κάνουν διάφορα κίτρινα έντυπα σε ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πιστεύω ότι δεν εκφράζουν ούτε τις κυβερνήσεις ούτε τους λαούς ούτε τα Κοινοβούλια..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Αναφέρεστε στον κ. Παπανδρέου και στον κ. Πάγκαλο.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν έχω στο μυαλό μου τον κ. Παπανδρέου και τον κ. Πάγκαλο, ούτε τον κ. Σαμαρά ούτε κανέναν. Αναφέρομαι σε όποιον δεν έχει αξιοπρέπεια και θεωρεί ότι είναι μειονέκτημα το να είσαι Έλληνας ενώ είναι πλεονέκτημα το να είσαι Έλληνας. Και ο ελληνικός λαός είναι υπερήφανος, εργατικός, αποδοτικός και διαπρέπει όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά διαπρέπει και διεθνώς.

Τι έχουμε εμείς όμως, ποιο είναι το πρόβλημά μας: Το πρόβλημά μας είναι ότι λόγω αμεριμνησίας την κρίσιμη περίοδο, -και ως κρίσιμη περίοδο ορίζω κυρίως την περίοδο 2007-2009 που όλη η οικουμένη είχε καταλάβει ότι υπάρχει τεράστια κρίση και έρχεται τσουνάμι-  βρεθήκαμε να μην έχουμε κάνει απλά πράγματα, ήπια, μετριοπαθή και μετρημένα. Και έτσι μπήκαμε στην κρίση με τους χειρότερους δυνατούς όρους γιατί έπρεπε ν’ αντιμετωπίσουμε τρία προβλήματα ενώ οι άλλοι είχαν ν’ αντιμετωπίσουν ένα ή δύο το πολύ.

Τι είχαμε ν’ αντιμετωπίσουμε εμείς: Είχαμε ν’ αντιμετωπίσουμε πρόβλημα χρέους, το μεγαλύτερο χρέος, μη χρηματοδοτήσιμο. Είχαμε ν’ αντιμετωπίσουμε υπερβολικό έλλειμμα, το μεγαλύτερο έλλειμμα είχε φτάσει στο 15,8% όπως και να το μετρήσει κανείς. Και πρωτογενές έλλειμμα τεράστιο, δηλαδή έλλειμμα της διαχείρισης του έτους 2009, ανεξαρτήτως τόκων για το χρέος, ήταν 12,5% του ΑΕΠ το πρωτογενές έλλειμμα, ήταν 24 δισεκατομμύρια. Φέτος θα είναι μόλις 2, έχει κερδίσει ο ελληνικός λαός με τη δουλειά του και τις θυσίες του 22 δισεκατομμύρια πρωτογενούς ελλείμματος.

Και τρίτον, εμείς είχαμε -και έχουμε δυστυχώς- έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Δηλαδή έλλειμμα στις εισαγωγές μας σε σχέση με τις εξαγωγές μας, έλλειμμα στην παραγωγή μας. Διότι είχαμε γίνει μια χώρα της ιδιωτικής και της δημόσιας κατανάλωσης και όχι μια χώρα της παραγωγής.

Οι άλλες χώρες έχουν, όπως σας είπα, ένα ή δύο προβλήματα. Καμία δεν έχει και τα τρία μαζί. Για παράδειγμα, η Ιρλανδία είχε πρόβλημα με τις Τράπεζες. Οι Τράπεζες ήταν το πρόβλημά της. Η Πορτογαλία δεν έχει τέτοιο πρόβλημα χρέους. Η Ισπανία λοιπόν είναι αιχμάλωτη των Περιφερειακών Αυτοδιοικήσεων. Η Καταλονία είναι αυτή που έχει το μεγάλο πρόβλημα -και άλλες Περιφερειακές Αυτοδιοικήσεις. Δεν μπορούσε η κεντρική κυβέρνηση να ελέγξει τους προϋπολογισμούς και τα ελλείμματα των Περιφερειακών Αυτοδιοικήσεων όπου είναι σχεδόν ομοσπονδιακά κράτη αυτές οι Περιφέρειες οι ισπανικές και το πρόβλημα των περιφερειακών συνεταιριστικών Τραπεζών οι οποίες δημιουργούν το πρόβλημα.

Πρέπει να σας πω ότι υπάρχουν και άλλες χώρες της Ευρώπης με πρόβλημα στις περιφερειακές Τράπεζες. Μία χώρα που έχει πρόβλημα στις Περιφερειακές Τράπεζες είναι η Γερμανία, η οποία στα ομόσπονδα κράτη έχει πρόβλημα -σε ορισμένα από αυτά σοβαρό- με τις περιφερειακές Τράπεζες οι οποίες έχουν έντονα συνεταιριστικά και πολιτικά χαρακτηριστικά. Δηλαδή δε λειτουργούν με αμιγώς τραπεζικά κριτήρια.

Άρα λοιπόν, καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε πάρει αυτά που πήραμε, τα οποία υπερβαίνουν -αν θέλετε- την αναλογία μας μέσα στην Ευρωζώνη. Διότι τα κονδύλια δεν είναι απεριόριστα. Τα κονδύλια τα δίνει κάποιο Κοινοβούλιο, κάποιος λαός. Όλοι νομίζουν και σε μεγάλο βαθμό αυτό αληθεύει, ότι επωμίζονται το βάρος των άλλων. Και εμείς πρέπει να δίνουμε μια απάντηση, ότι αυτό είναι μια εκδήλωση αλληλεγγύης ευρωπαϊκής και κανείς δε θα χάσει εν τέλει. Διότι με το που θα κερδίσει η Ελλάδα θα κερδίσει και η Ευρωζώνη.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Γιατί επιμένουν κάποιοι από τους αναλυτές να λένε ότι όλο το παιχνίδι είναι τελικά εάν θα πρέπει πολιτικά να επιλέξεις αν θα είσαι ή με τις Τράπεζες ή με τους λαούς; Στη συγκεκριμένη περίπτωση λένε ότι επιβάλλεται πρόγραμμα λιτότητας στην Ισπανία, να εξοικονομηθούν πόροι για να μπορέσει το Δημόσιο να καλύψει το έλλειμμα των Τραπεζών…

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αυτό κατ’ εξοχήν συνέβη στην Ιρλανδία. Στην Ιρλανδία, ο ιρλανδικός λαός αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα προγράμματος λιτότητας επειδή είχαν εκτροχιαστεί οι Τράπεζες. Εδώ όμως, το μεγάλο πρόβλημα ήταν τα δημόσια οικονομικά, δεν είναι οι Τράπεζες. Και οι Τράπεζες υπέστησαν ένα πολύ μεγάλο πλήγμα επειδή είχαν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, λόγω της περικοπής της ονομαστικής αξίας των ομολόγων για να μειωθεί το δημόσιο χρέος.

Βεβαίως κέρδισαν από το δανεισμό του Δημοσίου οι Τράπεζες, αλλά από την άλλη μεριά βρέθηκαν να έχουν ένα πολύ μεγάλο χαρτοφυλάκιο ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου. Εδώ βλέπετε τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου δημιούργησαν πρόβλημα και στην κυπριακή οικονομία. Άρα λοιπόν, εδώ αυτό που προείχε ήταν το δημοσιονομικό πρόβλημα. Στην Ιρλανδία ήταν το τραπεζικό πρόβλημα, στην Ισπανία είναι ο συνδυασμός του προβλήματος της περιφερειακής οικονομίας και των περιφερειακών Τραπεζών.

Επίσης να εξηγήσω κάτι: Εδώ βεβαίως οι Τράπεζες περιέρχονται στο χαρτοφυλάκιο του Ελληνικού Δημοσίου. Άρα το Ελληνικό Δημόσιο έχει τώρα την ευχέρεια να επηρεάζει την πολιτική του σε σχέση με τα δάνεια, σε σχέση με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, σε σχέση με τις διευθετήσεις των δανείων, τις δόσεις, τα επιτόκια, τα πλαφόν, έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει τη ρευστότητα.

Γι’ αυτό επιμένω ότι αν δεν υπήρχε η σύμβαση δε θα είχαμε τη δυνατότητα να πάρουμε 50 δις ρευστότητα τους επόμενους μήνες, δε θα είχαμε τη δυνατότητα να ξεμπλοκάρουμε μεγάλα έργα..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ζητούμενη είναι η ρευστότητα.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι, δεν είναι ζητούμενα, καθόλου.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Όχι, η ρευστότητα είναι ζητούμενη για την αγορά.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Η ρευστότητα είναι ζητούμενη διότι πρέπει να γίνουν αυτά που έχουμε υπολογίσει να γίνουν. Πρέπει ν’ ανακεφαλαιωθούν για να μπει ρευστότητα στην αγορά, να γυρίσουν οι καταθέσεις διότι δυστυχώς φεύγουν καταθέσεις. Και αυτό δεν είναι πατριωτικό. Φεύγουν κάθε μέρα πολλές καταθέσεις. Εάν δε γυρίσουν οι καταθέσεις, να δίνουν τόκο στους καταθέτες, δάνεια τους επενδυτές, δουλειά στους ανέργους, δε σπάει ο φαύλος κύκλος της ύφεσης ώστε να μπούμε σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Να έρθουμε στο θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης. Είχαμε τη δήλωση της κας Μέρκελ ότι «οι Έλληνες πρέπει να ταυτιστούν με το σχέδιο διάσωσης», είπε μετά τη συνάντησή της με τον Άγγλο ομόλογό της. Και θα ήθελα να έχω την άποψή σας, επειδή το ΠΑΣΟΚ με τα 6 σημεία που έδωσε στη δημοσιότητα έχει θέση, πόσο ρεαλιστικός είναι ο στόχος της επαναδιαπραγμάτευσης..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Της αναθεώρησης.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Της αναθεώρησης, της επαναδιαπραγμάτευσης, των 6 συγκεκριμένα σημείων, με πρώτο σημείο..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Έχουν σημασία οι λέξεις. Να σας πω γιατί..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Πριν μου πείτε, θέλω απλά να θυμίσω ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος έλεγε, ως Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομικών, και το Δεκέμβριο και το Γενάρη, ότι είναι όνειρο η επαναδιαπραγμάτευση. Κι έλεγε στον κ. Σαμαρά «τώρα είναι η ώρα της διαπραγμάτευσης, συζήτηση, υπογραφές, συμφωνία, κύρωση στη Βουλή».

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ναι. Κι έτσι έγινε.  Μόνο που η ίδια η σύμβαση -πάντα συνέβαινε αυτό, συμβαίνει κατά μείζονα λόγο τώρα με τη δεύτερη αυτή σύμβαση- η ίδια η σύμβαση προβλέπει την αναθεώρησή της. Τι είναι η δανειακή σύμβαση: Η δανειακή σύμβαση περιέχει τρία πράγματα, τρεις πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η δημοσιονομική προσαρμογή. Να γίνει η χώρα ξανά ισορροπημένη, αυτοδύναμη, αξιοπρεπής, να μην είναι ζήτουλας. Τι σημαίνει δημοσιονομική προσαρμογή; Να κάνεις το χρέος σου βιώσιμο και να φύγεις από τα ελλείμματα να πας σε πλεονάσματα. Αρχικά σε πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή η διαχείριση κάθε χρονιάς, στη συνέχεια σε δημοσιονομικά, συμπεριλαμβανομένου δηλαδή και του κόστους εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.

Τι μας έχουν πει οι εταίροι μας: «Σας βοηθούμε να μειώσετε το χρέος, στηρίζουμε το PSI, χρηματοδοτούμε το PSI». Πετύχαμε τη μείωση του χρέους, εντυπωσιακή μείωση. 53,5% σε ονομαστική αξία, πάνω από 75% σε καθαρά παρούσα αξία. Μειώσαμε και τα επιτόκια, πληρώνουμε 2% όταν η Ισπανία δανείζεται με 6,5% τώρα, μειώσαμε και τους ετήσιους τόκους. Ξέρετε πόσο; 7,2 δις το χρόνο λιγότερα πληρώνουμε. Δηλαδή 3,5% και παραπάνω του ΑΕΠ το χρόνο λιγότερους τόκους. Αυτό είναι ελάφρυνση του ελληνικού λαού γιατί αλλιώς έπρεπε να τα βρούμε από φόρους ή από μείωση δαπανών.

Κατά μέσο όρο τώρα, από τώρα έως το 2015, 2016, 2017 αν παραταθεί το πρόγραμμα, κάθε χρόνο -κατά μέσο όρο- πληρώνουμε7,5 δισεκατομμύρια λιγότερα σε τόκους. Πέραν των 106 δισεκατομμυρίων που διαγράψαμε κάνοντας τη μεγαλύτερη διαγραφή χρέους στην παγκόσμια ιστορία. Μας λένε λοιπόν: «Εμείς βοηθάμε στο χρέος, βοηθάμε να μειωθούν οι τόκοι οι ετήσιοι, εσείς μαζέψτε το έλλειμμα».

Βεβαίως, στο μάζεμα του ελλείμματος σε σύντομο χρονικό διάστημα, υπάρχει διαφωνία. Εάν εμείς επρόκειτο ν’ αποφασίσουμε μόνοι μας σε πόσα χρόνια θα μειώσουμε το έλλειμμα, θα λέγαμε σε 10 χρόνια, όχι σε 2 ούτε σε 3, ούτε καν σε 5. Γιατί αυτό γίνεται πιο ήπια, πιο φυσικά, πιο φιλικά για τον πολίτη και την ανάπτυξη. Αλλά κάθε χρονιά ελλείμματος σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να σου δανείζει για να το καλύπτεις. Γιατί μεγαλώνεις το χρέος. Τώρα μας δανείζουν για να καλύπτουμε το έλλειμμά μας.

Και τώρα που ζητάμε, κι εγώ ζητώ, παράταση του χρόνου προσαρμογής. Και ήδη έχουν συμφωνήσει, λίγο πολύ όλοι, στον ένα χρόνο και πάμε γι’ άλλα δυο χρόνια ώστε να γίνουν όλα πιο ομαλά, πιο φυσικά, πιο γλυκά, χωρίς περικοπές μισθών και εισοδημάτων, θα μας δανείζουν..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Άρα υπάρχουν περιθώρια.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Υπάρχουν περιθώρια αν τους πείσουμε γιατί έχουμε βρει τα λεφτά με τη δική μάς δουλειά, με τη δική μας -αν θέλετε- γνώση του τι συμβαίνει για τον πρώτο χρόνο. Για το δεύτερο και τον τρίτο της παράτασης, αν θέλουμε να πάμε μέχρι το 2017, που είναι λογικό, θέλουμε παραπάνω λεφτά. Πρέπει να τους πείσουμε με την αξιοπιστία μας, να μας τα δώσουν. Αλλιώς, αντί να κάνουμε δημοσιονομική προσαρμογή σε 5 χρόνια που λέμε εμείς, θα πρέπει να κάνουμε σε 5 μέρες.

Διότι μπορεί να μας πουν «εντάξει, καλύπτουμε το εξωτερικό χρέος, αλλά κάντε κουμάντο στις εσωτερικές πληρωμές, ό,τι μαζέψετε σε φόρους δώστε σε μισθούς, συντάξεις, νοσοκομεία, σχολεία κτλ.». Οπότε αναγκάζεσαι να υποστείς μια ξαφνική και βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή εντός ημερών. Αυτός είναι ο κίνδυνος.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Εκεί βρισκόμαστε;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι, όχι. Αυτό πρέπει να το έχουν υπ' όψιν τους όσοι μιλούν για μονομερή καταγγελία και λένε «δεν πρόκειται να μας βγάλει κανείς από την Ευρώπη γιατί κοστίζει πολύ». Ναι, δε χρειάζεται να μας βγάλει κανείς από το ευρώ, μπορεί να σε φέρουν σ’ ένα σημείο που να παρακαλάς να φύγεις. Δε θα σε βγάλουν, θα σου καλύπτουν το εξωτερικό χρέος για να μη δημιουργηθεί πανευρωπαϊκό πρόβλημα.

Προσέξτε τώρα: Ο δεύτερος πυλώνας είναι η τραπεζική ανασυγκρότηση που, όπως είπα, γίνεται για να στηριχθούν οι καταθέσεις και να γυρίσουν πίσω καταθέσεις. Για τον ιδρώτα του ελληνικού λαού και τις μετοχές αυτές κάποια στιγμή θα τις πουλήσει το κράτος, όταν ανέβει η οικονομία, για να πάρει πίσω τα λεφτά, να μειώσει το χρέος. Το θέλουν όλοι αυτό. Δε βλέπω κανέναν να λέει μισόλογα γι’ αυτό. Γιατί καταλαβαίνουν πόσο κρίσιμο είναι. γιατί αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κλείσει τη στρόφιγγα δυο μέρες, η ελληνική οικονομία θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο.

Ο τρίτος πυλώνας είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές για τις οποίες δε γίνεται καμία συζήτηση. Τις διαρθρωτικές αλλαγές τις θέλουμε εμείς, πρέπει να κάνουμε τη χώρα μας ένα κανονικό κράτος. Κανονικά, ευρωπαϊκό, ευνομούμενο, που να λειτουργεί. Ανταγωνιστική οικονομία, ανοιχτή αγορά, ευκαιρίες για νέους, μειωμένο διοικητικό κόστος, μειωμένο κόστος μεταφοράς, εύκολη πρόσβαση στην ίδρυση επιχειρήσεων, καλύτερα σχολεία, καλύτερη δικαιοσύνη, καλύτερα νοσοκομεία, μικρότερη φαρμακευτική δαπάνη, συνταγογράφηση..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Σ’ αυτό το τρίτο κομμάτι νομίζω ότι δε διαφωνεί σχεδόν κανένας.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όλοι διαφωνούν.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Όλοι διαφωνούν στο να σταματήσουν να υπάρχουν «μαϊμού» επιδόματα, «μαϊμού» συντάξεις, υπερσυνταγογράφηση στα φάρμακα κτλ.;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ναι, βεβαίως. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε για παράδειγμα, καμία αλλαγή στο χώρο της υγείας. Δεν ψήφισε κανένα μέτρο για τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης. Εδώ υπάρχει μια συντηρητική επανασυσπείρωση. Εδώ μιλούν κάποιοι στο όνομα της προόδου, υποτίθεται, και του ριζοσπαστισμού. Ενώ κατά βάθος μιλούν στο όνομα του κρατισμού, του συντεχνιασμού και της επιστροφής στις χειρότερες όψεις της δεκαετίας του ’80 και του ’70. Δε θέλουν καμία αλλαγή. Δε θέλουν να γίνει η Ελλάδα κανονικό κράτος. Έχουν στο μυαλό τους ένα συγκεκριμένο σύστημα απομύζησης του κράτους. Γι’ αυτό υπάρχει και μια μετακίνηση ξέρετε, επώνυμων στελεχών μιας αντίληψης σε άλλους χώρους όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ για παράδειγμα.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Το ερώτημα είναι, τούτων δοθέντων: Η αποτύπωση αυτή, ταυτόχρονα μέσα στην ελληνική κοινωνία, είναι η ελληνική κοινωνία του 1,5 ανέργων, η ελληνική κοινωνία που σήμερα βγήκε η ύφεση να είναι στο 6,5% και μάλλον φτάνει στο ρεκόρ του 6,9% του 2011..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Με συγχωρείτε, ακόμα δεν είδατε τίποτα..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ακόμα δεν είδαμε τίποτα;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Να ας πω γιατί δεν είδατε τίποτα;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Θέλω να ρωτήσω πάνω σ’ αυτό: Άκουσε ο τηλεθεατής στο πρώτο μέρος, την κα Παπαρήγα να λέει ότι είμαστε οσονούπω στη στάση πληρωμής μισθών και συντάξεων. Είμαστε εκεί;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Στη στάση πληρωμής μισθών και συντάξεων δεν είμαστε εφ' όσον παίρνουμε το δάνειο. Χάρις στη δανειακή σύμβαση δεν είμαστε. Ακούστε τώρα: Η χώρα είναι τρεις μήνες ακυβέρνητη ουσιαστικά. Πηγαίνει από εκλογή σε εκλογή. Και κατά τη γνώμη μου βαδίζουμε σε αδιέξοδο και στις 17 Ιουνίου. Θα σας το εξηγήσω αυτό, το εξηγώ κάθε μέρα, πρέπει να σας το ξαναπώ. Δε βλέπω αυτός ο τεχνητός δικομματισμός, ο δήθεν δικομματισμός που είναι καρικατούρα της δικομματισμού της αντιπολίτευσης, να οδηγεί πουθενά. Αλλά θα έρθω σ’ αυτό.

Τώρα που συζητούμε, κατ' αρχήν πλήττεται ο ελληνικός τουρισμός λόγω των κακών εικόνων που εκπέμπει η χώρα και λόγω της έλλειψης πολιτικής κυβέρνησης. Μείωση στον τουρισμό σημαίνει μεγαλύτερη ύφεση -γιατί η συμβολή του τουρισμού στο ΑΕΠ είναι πολύ μεγάλη- και μεγαλύτερη ανεργία γιατί η συμβολή του τουρισμού στην απασχόληση είναι επίσης τεράστια. Μιλάμε για 20%. Κι όταν μιλάμε για τουρισμό μιλάμε και για τα συνοδευτικά επαγγέλματα, για μια σειρά από δραστηριότητες.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Σ’ αυτό δεν ευθύνεται βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Με συγχωρείτε, δεν είπα ότι ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, ευθύνεται όποιος οδηγεί τη χώρα σε αυτή την ακυβερνησία. Στην ακυβερνησία αυτή την έχουν οδηγήσει τρεις παράγοντες: Αυτοί που ήθελαν πάντα επανάληψη εκλογών, αυτοί που φοβήθηκαν ν’ αναλάβουν ευθύνες γιατί έπρεπε να δοκιμαστούν στην πράξη τα λόγια τους. Και αυτοί, οι μικρότεροι, που είχαν ευκαιρία να παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο, να καθοδηγήσουν μια κυβέρνηση. Σε κάποιους προσφέρθηκε η ευκαιρία ν’ αναλάβουν την πρωθυπουργία μιας κυβέρνησης με προοδευτικό πρόσημο και φοβήθηκαν, δεν το έκαναν. Βάλτε τώρα εσείς ονόματα κομμάτων και πρόσωπα, όπως καταλαβαίνετε.

Τώρα λοιπόν που πηγαίνουμε στις εκλογές αυτές, με τη σκέψη πολλών πολιτών ότι έχει σημασία ποιος θα είναι πρώτος, γιατί παίρνει το μπόνους των 50 εδρών, η δική μου απάντηση είναι ότι με το μπόνους δε γίνεται τίποτα. Δεν υπάρχει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Δεν υπάρχει σχήμα το οποίο να μπορεί να λειτουργήσει έχοντας απέναντί του τους άλλους μισούς ή τα 2/3 των Ελλήνων. Δεν κυβερνιέται ο τόπος έτσι, με κοινωνική αντιπολίτευση χωρίς συνευθύνη. Γιατί δεν κυβερνιέται; Διότι πρέπει να πάρουμε μεγάλες στρατηγικές αποφάσεις ιστορικής σημασίας, πρέπει να συνομιλήσουμε με την Ευρώπη και πρέπει να συμφωνήσουμε με την Ευρώπη.

Ποια Ευρώπη θα συμφωνήσει χωρίς να δεσμεύονται όλα τα κόμματα, όλα τα υποστατά κόμματα που έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και επιρροή; Καμία. Εμείς σηκώσαμε ένα βάρος που δε μας αναλογούσε..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Σαν ΠΑΣΟΚ λέτε..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Σαν ΠΑΣΟΚ. Όταν μας έλεγαν στην Ευρώπη τώρα, το Φεβρουάριο, το Μάρτιο, «δε μας φτάνουν οι υπογραφές σας, θέλουμε και τις υπογραφές του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ», εμείς λέγαμε «όχι, ακούστε, δε γίνεται, δε θα σας τις δώσουμε και θα βρεθεί η χώρα σε αδιέξοδο, αρκεστείτε στις δικές μας». Και τώρα μας κάνουν κριτική γιατί δεν τους βάλαμε να υπογράψουμε. Τι θα έλεγαν; «Δε θέλουμε το δάνειο, δε θέλουμε τη σωτηρία των Τραπεζών, δε θέλουμε την πληρωμή συντάξεων, δε θέλουμε τη δόση»;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Να πάμε λίγο πιο πίσω.. Μήπως όταν ο Βαγγέλης Βενιζέλος ως Υπουργός Άμυνας ήταν αρνητικός η χώρα να ζητήσει να ενταχθεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Μήπως τότε ήταν η ώρα το Μάη του 2010 να εξηγήσετε στον ελληνικό λαό ότι το «λεφτά υπάρχουν» που είπαμε προεκλογικά, δεν ισχύει μετεκλογικά, ευρέθημεν σε εντελώς διαφορετικό τοπίο και γι’ αυτό το λόγο πάμε για ένα δημοψήφισμα για να πει ο ελληνικός λαός ποια επιλογή θ’ ακολουθήσουμε;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αφήστε το δημοψήφισμα. Εδώ τα θέματα πρώτα λύνονται δημοκρατικά με εκλογές σ’ ένα κοινοβουλευτικό σύστημα.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Σαφώς.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όπως ξέρετε, δεν είχα πει ποτέ προεκλογικές υποσχέσεις πριν τον Οκτώβριο του 2009. Ήμουν πολύ προσεκτικός προσωπικά στον πολιτικό μου λόγο. Έλεγα ότι έχουμε εθνικό καθήκον αλήθειας γιατί μπαίνουμε σε πολλαπλή κρίση. Δεύτερον, πράγματι ήμουν κατά του να ζητήσει η Ελλάδα την ένταξη στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, διότι στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήθελε η Γερμανία να οδηγήσει την Ευρωζώνη συνολικά. Πράγμα που έκανε κιόλας λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτός είναι ο βαθύτερος λόγος, κατηγορεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι δεν προέβλεψε, δεν πρόφτασε, δεν ήλεγξε την κατάσταση.

Επίσης είχα προτείνει να ζητήσουμε πλειοψηφία 180 Βουλευτών στην πρώτη δανειακή σύμβαση. Και βεβαίως έπρεπε, αποδεικνύεται, να πάμε σε εκλογές τότε, να θέσουμε στο λαό το ερώτημα εκλογικά επί τη βάσει των δεδομένων που είχαν πλέον αποκαλυφθεί. Δεν έγινε αυτό. Σηκώσαμε μεγαλύτερο βάρος απ’ ό,τι έπρεπε. Αλλά τώρα το ΠΑΣΟΚ το οποίο έχει ηττηθεί, το οποίο έχει χάσει τόσο μεγάλο μέρος της δύναμής του, είναι ο «αμνός ο αίρων τας αμαρτίας» όλου του έθνους, όλης της ιστορίας. Διότι εδώ έχουν κρυφτεί πίσω από μας, εκείνοι που έχουν την ευθύνη για την κρίση. Εμείς είχαμε την ευθύνη της διαχείρισης και αναγνωρίσαμε πολλά λάθη.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Τη Νέα Δημοκρατία εννοείτε.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Βέβαια, η Νέα Δημοκρατία. Αλλά να σας πω κάτι; Μόνο η Νέα Δημοκρατία; Οι συντεχνιακές πιέσεις; Οι πιέσεις στους δρόμους από τα κόμματα της Αριστεράς και από μια συγκεκριμένη αντίληψη για το πώς κάνουμε συνδικαλισμό ή πώς κάνουμε τη λεγόμενη κοινωνική αντιπολίτευση; Το κίνημα της ανυπακοής; Το κίνημα του «Δεν πληρώνω»;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Τα οποία όμως επί 20 και 30 χρόνια τα είχε υποδαυλίσει και το ΠΑΣΟΚ.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Πότε;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Με τον κ. Φωτόπουλο στη ΔΕΗ, η ΠΑΣΚΕ είχε μεγάλη πλειοψηφία και μεγάλη δύναμη στους συγκεκριμένους χώρους. Μεγάλη δυνατότητα παρέμβασης και διαμόρφωσης αιτημάτων, ζητημάτων. Δεν ήταν ο κ. Πολυζωγόπουλος που αναίρεσε τη μεταρρύθμιση στο Ασφαλιστικό με τον κ. Γιαννίτση;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ναι. Έπρεπε να γίνει μια βαθύτερη και πιο διορατική μεταρρύθμιση. Αλλά εν πάση περιπτώσει, αυτά εμείς τα πάθαμε και μάθαμε. Τώρα έχετε καταλάβει ότι γίνεται ένα φεστιβάλ υποσχέσεων του τύπου «λεφτά υπάρχουν»; Τώρα βλέπετε ότι η παλαιά συντεχνιακή και συνδικαλιστική αντίληψη κακώς νοούμενη στεγάζεται αλλού; Βλέπετε ότι τώρα αυτοί όλοι μιλούν στο όνομα του ριζοσπαστισμού και της ανανέωσης, εκφράζοντας το πιο παλιό και εφαπτόμενοι με αντίστοιχα κόμματα στην Ευρώπη. Στην Ολλανδία -ας πούμε- ή στην Αυστρία, όπου το σύνθημα των κομμάτων αυτών είναι «ούτε ένα ευρώ στο νότο, ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα».

Ενώ εμείς αγωνιζόμαστε να διαμορφώσουμε συσχετισμούς με τον Πρόεδρο Ολάντ, με τους Γερμανούς σοσιαλδημοκράτες, με τα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμματα, γιατί έχουμε απέναντί μας και είχαμε πάντα μια Ευρώπη συντηρητική, Δεξιά. Διαπραγματευόμασταν με μια Δεξιά Ευρώπη που έχει μια αντίληψη για το τι σημαίνει ανάπτυξη, θέλει να επιβάλλει στην Ελλάδα τη δική τής αντίληψη, δεν το κάνει για να βλάψει την Ελλάδα.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Είπατε προηγούμενα για την κα Μέρκελ. Δημιουργείται τώρα ένας άξονας Ιταλία – Ισπανία – Μεγάλη Βρετανία;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ακούστε, δεν υπάρχουν εύκολοι άξονες..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Δεν υπάρχουν λέτε..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι. Προσέξτε, η λογική των αξόνων δεν ισχύει πλέον στην Ευρώπη. Ακούστε λίγο, έχει σημασία αυτό: Δε θέλουν να βλάψουν την Ελλάδα, θέλουν να την υποτάξουν σ’ ένα δεξιό νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης που περνάει μέσα από τη μείωση του εργασιακού κόστους. Αυτό -σου λέει- πέτυχε στη Γερμανία, πέτυχε στην Αυστρία, πέτυχε στη Φιλανδία, πέτυχε στην Ολλανδία, θα πετύχει και σ’ εσάς. Δεν καταλαβαίνουν τις ιδιομορφίες της Ελλάδος. Δεν καταλαβαίνουν καν το τι σημαίνει να έχεις μεγάλη παραοικονομία.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Πέσαμε 30 θέσεις στο δείκτη ανταγωνιστικότητας.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δε φταίνε αυτοί γι’ αυτό, εμείς φταίμε γι’ αυτό. Το θέμα είναι το εξής: Ότι αυτοί έχουν ένα δεξιό νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Εμείς λοιπόν αγωνιζόμασταν και αυτή είναι η διαπραγμάτευση, να πείσουμε τη Δεξιά συντηρητική Ευρώπη. Δύσκολο. Είχαμε υπονομευμένο μέτωπο. Διότι ο κ. Σαμαράς είχε οδηγήσει τη χώρα σε προεκλογική περίοδο και ζητούσε εκλογές ενώ κάναμε τη διαπραγμάτευση.

Οι Ευρωπαίοι μας έλεγαν «μα θα είστε και μετά κυβέρνηση; Θέλουμε τώρα τις εγγυήσεις, θέλουμε τώρα τους όρους, αλλιώς δεν έχει μείωση χρέους, δεν έχει μείωση ελλείμματος, δεν έχει δάνειο, δεν έχει στήριξη Τραπεζών». Και τότε, δεν είχε συμβεί αυτό που έχει συμβεί τώρα. Δηλαδή να τα έχουμε στα χέρια μας, να έχουμε διαγράψει το χρέος, να έχουμε πάρει τα λεφτά, να έχουμε στο συρτάρι μας 25 δις για τις Τράπεζες από τα 50. Να έχουμε πάρει 150 δισεκατομμύρια. 43 μας είχε δώσει τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση, πριν από δυο μήνες.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Μαζί ήσαστε κυβέρνηση και ενδεχομένως μαζί να είστε.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι, δεν ήμασταν μαζί κυβέρνηση. Η στάση της Νέας Δημοκρατίας τους μήνες της κυβέρνησης Παπαδήμου ήταν κωμικοτραγική, ήταν μέσα-έξω. Συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση και αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση. Όλα τα καλά τα έκανε ο κ. Σαμαράς, όλα τα κακά τα κάναμε εμείς. Γι’ αυτό μιλάω για κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης. Κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης δε σημαίνει κυβέρνηση Παπαδήμου. Διότι ο κ. Παπαδήμος έκανε μεγάλη προσπάθεια, μαζί αγωνιστήκαμε, δίπλα-δίπλα σε τόσες επαφές, σε τόσες συναντήσεις. Και στο δικό του επίπεδο και στο δικό μου επίπεδο και στις κοινές μας συναντήσεις με τους ομολόγους μας.

Δε γίνεται έτσι. Δηλαδή μπορεί, πιστεύετε εσείς όπως είπα και προηγουμένως να προχωρήσει η Ελλάδα χωρίς να δεσμευτούν όλα τα κόμματα που είναι στη Βουλή και σέβονται τη δημοκρατία, ας βγάλω τη Χρυσή Αυγή.. Να σας πω κάτι; Να βγάλω και το ΚΚΕ που δεν πιστεύει στην Ευρώπη..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Οικουμενική κυβέρνηση δηλαδή. .

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Διακυβέρνηση εθνικής συνευθύνης.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Οικουμενικής ευθύνης.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εάν κάποιος δε θέλει να είναι μέσα αλλά θέλει να ανέχεται ή θέλει να στηρίζει τη διαπραγμάτευση και τη συμφωνία με την Ευρώπη, είναι και αυτό ένα σύστημα διακυβέρνησης.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Εγώ να σας μεταφέρω κάτι άλλο: Τα δυο κόμματα που δια των Προέδρων τους τοποθετήθηκαν στην εκπομπή μας την περασμένη Παρασκευή, ο κ. Κουβέλης και ο κ. Καμμένος..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας θα γίνει αυτό, όχι ενώπιόν σας.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ναι, επισήμως..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αστειεύομαι..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ούτε ενώπιόν σας ούτε μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και στα τηλεοπτικά παράθυρα, σε τηλεοπτικό χρόνο. Είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να γίνεται «on the air» η συγκεκριμένη διαπραγμάτευση. Παρ’ όλο ότι έχουν επενδύσει πολλά στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την τηλεόραση και τον τηλεοπτικό πολιτικό χρόνο.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Πάρα πολλά, περισσότερα απ’ όσα πρέπει.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Θέλω να ρωτήσω εδώ: Και ο κ. Κουβέλης και ο κ. Καμμένος βάζουν όμως έναν όρο. Λένε «ναι» στην οικουμενική κυβέρνηση αλλά δε θα είναι ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αυτό είναι το πρόβλημά τους; Το πρόβλημά τους είναι αυτό; εδώ το πρόβλημα είναι να συμφωνήσουμε σε μια πολιτική.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Εσείς θα μπορούσατε προσωπικά να πείτε ότι «αν είναι η δική μου παρουσία που δημιουργεί το πρόβλημα..»

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Γιατί, είπα εγώ ότι θα μετέχω σε μια κυβέρνηση;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Είπατε ότι δε θέλετε να είστε «τσόντα» σε μια κυβέρνηση.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι μόνο αυτό. Είπα ότι και τα επώνυμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν λόγο να μετέχουν σε καμία κυβέρνηση ως Υπουργοί. Για ποιο λόγο;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Μπορεί να έχουν τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ αλλά χωρίς να συμμετέχουν..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Κατ' αρχάς, αν μπορούν αν βρουν κάποιους οι οποίοι έχουν καλύτερες επαφές και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην Ευρώπη και μπορούν αν βοηθήσουν τη χώρα περισσότερο, μακάρι. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό. Ξέρετε, το δικό μου πατριωτισμό και το δικό μου αγώνα, τον έχω κάνει. Πρέπει να βρεθεί ένας που θα κάνει κάτι καλύτερο, όχι κάτι χειρότερο. Μπήκα στη φωτιά τον Ιούνιο του 2011, έχουμε κρατήσει τη χώρα..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Το μετανιώσατε;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Καθόλου. Εδώ κρινόμαστε ιστορικά. Άρα λοιπόν αυτά τ’ ακούω ως ύβρεις και ως ανοησίες.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Αισθανθήκατε κάποια στιγμή ότι σηκώνετε ευθύνες κάποιων άλλων οι οποίοι τώρα έχουν αποχωρήσει από το επίκεντρο;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Τι εννοείτε, ευθύνες κάποιων άλλων μέσα στο ΠΑΣΟΚ;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Μέσα στο ΠΑΣΟΚ..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Και ευθύνες μέσα στο ΠΑΣΟΚ και ευθύνες μέσα στη χώρα. Ευθύνες ιστορικές. Δικές μου ήταν οι ευθύνες αυτές ιστορικά; Αυτό ρωτάμε; Όταν πάει ο στρατιώτης στον πόλεμο ρωτάει ποιος Πρωθυπουργός έκανε λάθος στην εξωτερική πολιτική, υπέγραψε τη λάθος συνθήκη; Πάει ν’ αγωνιστεί για την πατρίδα..

Άρα δε μπορώ ν’ ακούω τέτοιου είδους προσβολές. Εμείς βάλαμε την υπογραφή μας. Ναι, βάλαμε την υπογραφή μας, ο κ. Παπαδήμος, ο κ. Προβόπουλος κι εγώ, κατ’ εντολή της Βουλής, σε εκτέλεση νόμου του κράτους που ψήφισαν 220 Βουλευτές. 258 Βουλευτές στήριζαν την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ναι, αλλά ο λαός με την ψήφο του στις 6 Μαΐου διαφορετικά…

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Μισό λεπτό, πού τη βάλαμε αυτή την υπογραφή; Τη βάλαμε κάτω από την υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή που έβαλε τη χώρα στην ΕΟΚ, κάτω από την υπογραφή του Ανδρέα Παπανδρέου, που έφερε τα Ολοκληρωμένα Μεσογειακά Προγράμματα, κάτω από την υπογραφή του Κώστα Σημίτη που έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ με Διοικητή της Τράπεζας το Λουκά Παπαδήμο. Και κρατήσαμε τη χώρα μέσα στη σύμβαση με χρηματοδοτήσεις. Μειώσαμε το χρέος. Ναι, είμαι ο Υπουργός Οικονομικών που για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία, μείωσε το δημόσιο χρέος κατά 50 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, την ίδια ώρα όμως σας χρεώνουν και σας καταλογίζουν το 1,5 εκατομμύριο άνεργους, το ότι οικογένειες έχουν καταστραφεί, ότι 2.500 άνθρωποι έχουν πηδήξει από τα μπαλκόνια..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν έχουν πηδήξει 2.500 άνθρωποι..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Όχι οι νέοι μεταναστεύουν στο εξωτερικό..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Μισό λεπτό, είπα από την πρώτη στιγμή ότι έχουμε στο μυαλό μας τους άνεργους, τις μοναχικές γυναίκες τους ανάπηρους, τα νέα παιδιά..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Με το να τους έχετε όμως στο μυαλό κ. Πρόεδρε δε σημαίνει ότι λύνετε το πρόβλημά τους.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ακούστε με να σας πω. Είναι δύσκολο να πεις στον άνεργο ότι «ξέρεις, εάν δεν είχαμε κάνει αυτά που κάναμε μπορεί η ανεργία να ήταν διπλάσια τώρα, το κλείσιμο των επιχειρήσεων διπλάσιο». Έχετε δει την έκθεση της Εθνικής Τράπεζας για το τι σημαίνει έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ; Ότι η ύφεση θα φτάσει το 55% και ο πληθωρισμός το 40% και ότι οι δραχμές θα είναι δραχμές κατοχικές, του Γκοτζαμάνη, γι’ αυτούς που έχουν ακούσει την έκφραση από τον παππού τους; Λοιπόν, τι μου λέτε τώρα;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Μου το λέτε αυτό και έχω μπροστά μου και θέλω να το ρωτήσω: Ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ο κ. Παναγόπουλος, είναι και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, σε δήλωσή του είχε σημειώσει: «Εάν δε μπορούμε να διασφαλίσουμε το μεικτό μισθό των 700 ευρώ, τότε δεν έχει νόημα να παραμείνουν στην Ευρωζώνη». Τώρα και ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ο κ. Παναγόπουλος που το δήλωσε αυτό στο ΒΗΜΑ FM, 99,5, είναι και αυτός στο λόμπι της κατοχικής δραχμής;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι, είναι όμως ένας συνεπής Πρόεδρος της ΓΣΕΕ που αγωνίζεται..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Μπορεί να ζήσει κάποιος με 300 και με 400 ευρώ;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Τότε;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Μπορεί να ζήσει κάποιος με 300 ή 400 δραχμές; Το έχετε σκεφτεί αυτό;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Αυτό είναι η προβολή στον ακόμη μεγαλύτερο εφιάλτη λέτε.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Προφανώς.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Μετά την ανέχεια η πείνα, η εξαθλίωση.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Προφανώς. Έχετε ρωτήσει ποτέ τι γίνεται σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης οι οποίες είναι σε κρίση;

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Τότε, τούτων δοθέντων, πώς δεσμεύεστε ότι θα φέρετε πίσω την επαναδιαπραγμάτευση; Μας είπε ο κ. Κουβέλης στην προηγούμενη εκπομπή, «για να κάνω πράξη την επαναδιαπραγμάτευση πρέπει να πουν το οκέι οι απέναντί μου, οι πιστωτές. Αν οι πιστωτές δεν πουν το οκέι…»..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ο κ. Κουβέλης δεν έχει την εμπειρία που έχω εγώ στα θέματα αυτά, θα μου επιτρέψετε να πω.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ο κ. Γκάμπριελ του SPD…

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εμείς αγωνιστήκαμε να μη μειωθεί ο κατώτατος μισθός. Αγωνιστήκαμε να μην κοπεί ο 13ος και 14ος μισθός. Αγωνιστήκαμε να διατηρηθούν οι συλλογικές συμβάσεις αλώβητες. Έπρεπε να κάνουμε ένα συμβιβασμό. Γιατί επέμενε η τρόικα στα θέματα αυτά; Επέμενε γιατί θεωρούσε ότι πρέπει να μειωθούν οι αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα, για να αυξηθεί η απασχόληση, να μειωθεί η ανεργία και να τροφοδοτηθεί η ανάπτυξη. Είναι το δικό της μοντέλο. Υπήρχαν και κύκλοι ελληνικοί οι οποίοι εφάπτονταν με την τρόικα κι έδιναν πληροφορίες και ζητούσαν να ληφθούν τέτοια μέτρα..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Το ΣΕΒ εννοείτε.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι, δεν εννοώ το ΣΕΒ, δεν είπα ποτέ για το ΣΕΒ. Ο ΣΕΒ είναι αυτόκλητος..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ποιοι είναι αυτοί οι κύκλοι;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν έχω λόγο να πω εγώ, ξέρουν πολύ καλά ποιοι μιλούσαν με την τρόικα.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Έδιναν από πίσω εισηγήσεις λέτε.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Είναι γνωστά αυτά. Η τρόικα ήξερε, είχε νομικούς συμβούλους Έλληνες, είχε τεχνική υποστήριξη ελληνική. Ήξερε πάρα πολύ καλά τι γίνεται και τι πρέπει να ζητήσει, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Προσπαθούσαμε να τους πούμε ότι δεν έχουμε λόγο να επέμβουμε στις αποδοχές του ιδιωτικού τομέα. Από την άλλη μεριά, όταν ο νόμος λέει ότι μειώνεται ο κατώτατος μισθός δε σημαίνει ο επιχειρηματίας είναι υποχρεωμένος να τον μειώσει, μπορεί να δώσει όσο θέλει. Όσο θέλει.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ξέρετε κανένα επιχειρηματία που να κάνει ανδραγαθήματα;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Βεβαίως, ξέρω επιχειρηματία που να επενδύσει στους εργαζομένους του.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Να κάνει ανδραγαθήματα δηλαδή. Γιατί εγώ ξέρω περισσότερους που δουλεύουν με μαύρη αγορά και λένε «αν δε θέλεις πέρνα απ’ το Ταμείο»..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Είναι και το ένα και το άλλο. Υπάρχουν επιχειρηματίες οι οποίοι είναι καλοί, επενδύουν στον εργαζόμενο, το σέβονται και κάνουν καλά τη δουλειά τους. Έχουν καλό προϊόν, καλές υπηρεσίες. Υπάρχουν άλλοι οι οποίοι θέλουν να βγάλουν «από τη μύγα ξύγκι». Υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να είναι καλοί αλλά δε μπορούν γιατί δεν έχουν δουλειά, δεν έχουν τζίρο, είναι μέσα στην κρίση. Ο εργαζόμενος ξέρει πώς πηγαίνει ο κλάδος του, ξέρει πώς πηγαίνει η επιχείρησή του.

Βέβαια το τι θα πάρει ο εργαζόμενος είναι συνάρτηση και του πώς πηγαίνει ο κλάδος και πώς πηγαίνει η επιχείρησή του. Αυτό το λαμβάνει υπ' όψιν ο εργαζόμενος, το ξέρει.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Να θέσουμε ένα σενάριο: Είστε στην επόμενη κυβέρνηση, είτε έτσι είτε αλλιώς, ή με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, ή δεν είστε.. Συμμετέχετε σ’ αυτό το συμμαχικό συνεργατικό σχήμα.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Μισό λεπτό, πρέπει να πάμε σε σχήμα εθνικής συνευθύνης με εθνική στρατηγική αυτή που λέμε ότι δεν έχει κανείς άλλος τίποτα..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Σας ακούει ο λαός και πείθεται.. Υπόθεση εργασίας.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ο λαός πρέπει ν’ ακούσει το εξής απλό επιχείρημα: Ότι δε μπορεί κανένας μόνος του και επίσης δε μπορούν και δύο μόνοι τους.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Το ερώτημα είναι και το θέταμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα: Γιατί να σας ψηφίσει ο πολίτης την Κυριακή, όταν ξέρει ότι τη Δευτέρα, με βάση τα γνωστά μέτρα των 11, 15, 17 δις θα του μειώσετε κι άλλο το μισθό. Θα του περικόψετε κι άλλο τη σύνταξη, αν είναι δημόσιος υπάλληλος θα κινδυνεύει με απόλυση. Θα του αυξήσετε τους φόρους, θα συνεχίσει να πληρώνει το χαράτσι, θα διπλασιαστεί η τιμή του πετρελαίου κτλ.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Νομίζω ότι πάνε στράφι όλα όσα είπαμε, γιατί επανέρχεστε στην αφετηρία. Η χώρα για να βγει σε καθεστώς δημοσιονομικής ανεξαρτησίας, πρέπει να φτάσει από το πρωτογενές έλλειμμα που έχει τώρα, που αν πάει καλά το 2012 και δεν το χάσουμε δημοσιονομικά θα είναι 2 δισεκατομμύρια..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Πόση είναι η ψαλίδα αυτή τη στιγμή; Μεγαλώνει..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εγώ άφησα τη χώρα φεύγοντας το Μάρτιο με πρωτογενές πλεόνασμα 2,5 δισεκατομμυρίων. Δυστυχώς οι τρεις μήνες που μεσολάβησαν, μηδένισαν το πρωτογενές πλεόνασμα που είχα αφήσει στα τέλη Μαρτίου.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Άρα έχουμε υποαπόδοση.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Πρέπει να φτάσει η χώρα σε πρωτογενές πλεόνασμα. Πρωτογενές πλεόνασμα μάλιστα αρκετά υψηλό για ν’ αρχίσει να μειώνεται το χρέος. Στόχος είναι να φτάσει σ’ ένα πρωτογενές πλεόνασμα 9 δισεκατομμυρίων. Άρα, πρέπει κάποια στιγμή, εγώ λέω από τώρα έως το 2017 ας πούμε, να πάμε από το -2 στο +9 για να μπορεί η χώρα να είναι σταθεροποιημένη και ασφαλής. Όταν παίρνεις χρόνο μπροστά σου, αυτά μπορείς να τα βρεις από τα έσοδα, από μικρότερη ύφεση η οποία σιγά-σιγά θα γίνει θετική ανάπτυξη, από καλύτερη διαχείριση των δαπανών, χωρίς να έχεις το πιστόλι στον κρόταφο να πάρεις τα μέτρα τον Ιούνιο.

Εμείς ποτέ δε θέλαμε να το κάνουμε αυτό. Λένε, «μα γιατί δεν το πετύχατε;» Πετύχαμε όσα πετύχαμε, πετύχαμε αυτά που έχω πει κατ’ επανάληψη. Τη μείωση του χρέους, να πάρουμε το δάνειο. Ήμασταν από κάτω με υπονομευμένο εσωτερικό μέτωπο. Τώρα είμαστε σε καλύτερη θέση, χρειαζόμαστε εθνική ενότητα. Και έχουμε και μία ευκαιρία αλλαγής των συσχετισμών στην Ευρώπη, λόγω Γαλλίας. Γιατί η Γαλλία δεν είναι οποιαδήποτε χώρα, είναι η δεύτερη χώρα, χωρίς τη Γαλλία δεν έχει στήριγμα η Γερμανία.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Έχω την επιστολή που στείλατε στους παραγωγικούς φορείς που λέτε: «Η ανάγκη να μη γίνουν περικοπές στα εισοδήματα και ιδίως σε μισθούς και συντάξεις για να μη μειωθεί περαιτέρω η ζήτηση». Αυτό δεν προσκρούει στην πρόνοια του μνημονίου που τώρα περιγράψαμε, σελ. 701 που λέει: «Έχουμε δεσμευτεί να πετύχουμε το δημοσιονομικό μας στόχο και είμαστε έτοιμοι να λάβουμε διορθωτικά μέτρα στην περίπτωση υποαπόδοσης». Όπως τώρα που τα έσοδα πάνε στράφι. «Τα διορθωτικά μέτρα αν κριθούν αναγκαία θα περιλαμβάνουν πρόσθετες στοχευμένες μειώσεις στο μισθολογικό κόστος». Άρα, επιπλέον μείωση των μισθών και των συντάξεων.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Λοιπόν, αυτή είναι μια λογική..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Το μνημόνιο είναι, από το ΦΕΚ.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ναι, το μνημόνιο έχει μέσα όρους οι οποίοι είναι πολιτικοί, όροι οι οποίοι είναι δημοσιονομικοί. Όροι οι οποίοι αναθεωρούνται, όροι που δεν αναθεωρούνται. Αυτοί είναι από τους αναθεωρήσιμους όρους, είναι η εξέλιξη της οικονομικής πολιτικής του κράτους. Πρέπει να δεις σε ποια πρόγνωση για ύφεση ήσουν.

Αν λοιπόν η τρόικα έχει κάνει μια πρόγνωση, ότι η ύφεση θα είναι 4,5% και ότι αυτή η ύφεση θα σε φέρει σε 0% ύφεση, 0% ανάπτυξη, το 2013 και σε θετικούς ρυθμούς το 2014, αλλά βλέπεις ότι τώρα είσαι σε ύφεση 7% και πρέπει να πάρεις μέτρα ανάσχεσης της ύφεσης, πρέπει ν’ αλλάξεις το μίγμα. Τους πείθεις λοιπόν ν’ αλλάξεις το μίγμα.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Πώς τους πείθεις, πώς το θεωρείτε δεδομένο; Εσείς θα τους τα πείτε όλα αυτά που λέτε σ’ εμάς, και αυτοί θα σας πουν «όχι, σας ευχαριστούμε πολύ, θα κάνετε επιπλέον περικοπές οριζόντιες, όπως κάνατε και τα δυο προηγούμενα χρόνια».

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Επειδή συμβαίνει να ξέρω πώς γίνεται αυτή η δουλειά, από το δικό μου γραφείο έφυγε η τρόικα τον Αύγουστο του 2011, μια νύχτα αργά, 29 Αυγούστου. Γιατί έφυγαν; Έφυγαν γιατί δε δεχόμουν μέτρα τα οποία τροφοδοτούν την ύφεση και την ανεργία και συνεπάγονται εισοδηματικές επιβαρύνσεις. Πήγαμε λοιπόν σε μια σύγκρουση. Από τη σύγκρουση αυτή, γιατί έπρεπε να ξαναβρούμε τους δανειστές και το δάνειο, πήγαμε σε μια διαπραγμάτευση η οποία οδήγησε στην μείωση του χρέους, στην απόφαση της 26ης Οκτωβρίου και μετά στην απόφαση του Φεβρουαρίου. Για όλα αυτά που σας έχω πει. Είναι λοιπόν μια σκληρή διαπραγμάτευση. Αυτοί όλοι που κάνουν το μεγάλο διαπραγματευτή, τον επαναστάτη, το ριζοσπάστη..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Όχι, τους ζητάτε το plan B κι αυτοί ρωτούν «ποιο είναι το δικό σας plan B αν σας πούμε όχι».

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αυτοί όλοι οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες οι οποίοι νομίζουν ότι θα διατάξουν το G-20, που νομίζουν ότι είναι ο Τσε Γκεβάρα, που νομίζουν ότι είναι ο Τσάβες της Μεσογείου, ότι θα χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι, να πάνε να κάνουν κάτι πιο δυναμικό, να πάνε να φέρουν κάτι καλύτερο, όχι κάτι χειρότερο.

Εμείς επειδή αυτά τα ξέρουμε κι επειδή τ’ ακούμε βερεσέ, επειδή ξέρουμε τι και πώς μπορεί να γίνει, λέμε: Μπορεί να γίνει αυτό, μπορεί να γίνει η παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής έως 3 χρόνια. Πρέπει να πάρουμε πρόσθετο δάνειο γι’ αυτό. Να μας πιστέψουν και να μας δώσουν ένα πρόσθετο δάνειο για να βγούμε μέχρι το 2017. Γιατί τώρα σταματάει το δάνειο το 2014, 31/12/2014 και μπορούμε να τους πείσουμε, σε σχέση με τα εισοδηματικά, με τα επιχειρήματα που τους είχαμε παρουσιάσει.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ότι δεν πρέπει να αυτό να ισχύσει, το καταλάβαμε..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Να σας πω κάτι; Δε θέλει άλλα παραδείγματα ούτε άλλα επιχειρήματα. Τα επιχειρήματα που τους είχαμε πει ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Γιώργος Κουτρουμάνης κι εγώ επί νύχτες ολόκληρες με διαγράμματα, με αριθμούς για το τι σημαίνει ιδιωτικός τομέας και τι σημαίνει εισοδηματική πολιτική και ζήτηση στην αγορά, αυτά αρκούν.

Όμως απέναντί μας είχαμε, όπως σας είπα, συνομιλητές που εκπροσωπούσαν μια άλλη πολιτική αντίληψη. Εμείς ανήκουμε σε μια άλλη πολιτική αντίληψη. Ο κ. Σαμαράς που ήταν ομογάλακτος των Ευρωπαίων με την πλειοψηφία των Ευρωπαίων, δε μας βοήθησε.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Κατανοητό. Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, και μ’ αυτό να ολοκληρώσουμε αυτή τη συζήτησή μας, δηλώσατε στη διάρκεια συνεδρίασης του Πολιτικού Συμβουλίου, ότι το ΠΑΣΟΚ σάπισε..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν το δήλωσα, αλλά δεν έχει σημασία.. Το παρασιτικό ΠΑΣΟΚ δεν είναι ΠΑΣΟΚ..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: «Το παρασιτικό ΠΑΣΟΚ που μετέφερε τον παρασιτισμό του και σε άλλα κόμματα, αυτό το ΠΑΣΟΚ που δεν έχει πια καμία σχέση με τις αρχές του, τελείωσε οριστικά», είπατε.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Είναι μια δημοσιογραφική απόδοση, αλλά πράγματι το παρασιτικό ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμία σχέση μ’ εμάς. Έχει σχέση με άλλους πλέον..

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Σαφώς. Διαβάζω εδώ τη δήλωση της κας Διαμαντοπούλου που λέει: «Μετεκλογικά το ΠΑΣΟΚ πρέπει ν’ αυτοδιαλυθεί».

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Με συγχωρείτε, το «ν’ αυτοδιαλυθεί» είναι ελλιπές. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξανααυτοοργανωθεί.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Ναι, λέω τι δήλωσε η κα Διαμαντοπούλου.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εντάξει, αλλά τι εννοούσε.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Όταν ακούει τον Πρόεδρο κι ένα κεντρικό στέλεχος να λέει αυτό το πράγμα, μπορείτε να του δώσετε μια πειστική απάντηση γιατί πρέπει να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ στις 17 Ιουνίου;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Γιατί θα γίνει καλύτερο, δε θα γίνει χειρότερο. Ο κόσμος που μας ψηφίζει αυτό θέλει. Θέλει ένα ΠΑΣΟΚ που θ’ αυτοοργανωθεί σε μηδενική βάση. Θα είναι ένα υγιές, ανανεωμένο, ευρωπαϊκό, σοσιαλιστικό κόμμα. Ένα δημοκρατικό κόμμα, ένα κόμμα ανοιχτό, χωρίς μηχανισμούς, χωρίς παράγοντες, χωρίς βαρόνους, χωρίς βαρίδια. Ένα κόμμα που δε θα έχει σχέση με ανθρώπους που πλούτισαν παράνομα, που πρόσβαλλαν και ντρόπιασαν την παράταξη και τον πολιτικό κόσμο, και θα είναι ένα κόμμα όχι αρχηγικό, όχι πριγκιπικό, αλλά ένα κόμμα σύγχρονο, θεσμικό. Αυτό δε θέλει ο κόσμος; Αυτή είναι η εντολή. Εγώ μ’ αυτό το πρόγραμμα πήρα την εντολή της βάσης του ΠΑΣΟΚ στις 18 Μαρτίου.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Είπατε χτες στη συνέντευξή σας ότι «το βράδυ των εκλογών, στις 17 Ιουνίου, θ’ ανακοινώσω το πρόγραμμα αναγέννησης, αναδημιουργίας του ΠΑΣΟΚ». Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα; Αν το αποτέλεσμα είναι μονοψήφιο νούμερο;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Να σας πω κάτι; Τώρα αγωνιζόμαστε να διαμορφώσουμε το αποτέλεσμα. Εάν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ισχυρό, η χώρα θα ταλαιπωρηθεί και θα ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ άσχημα. Η χώρα οδηγείται σε αδιέξοδο. Ο τρίτος πόλος είναι η λύση. Αυτοί οι δύο δήθεν πόλοι οδηγούν σε διχασμό και αδιέξοδο. Και το ζούμε αυτό, ζούμε τη βία, τον εκφασισμό. Δεν κυβερνιέται ο τόπος παρά μόνο αν συσστρατευθούν όλοι. Και χρειάζεται καταλύτης και εγγυητής. Αυτός είναι ο τρίτος πόλος. Και ο τρίτος πόλος είναι το ΠΑΣΟΚ που είναι στο μέσο του πολιτικού φάσματος και που έχει μια εμπειρία, μια γνώση και μια συγκεκριμένη πρόταση.

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε σας ευχαριστώ θερμά γι’ αυτή τη συνέντευξη στον κύκλο των αρχηγών.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

 

Tags: ΘεσσαλονίκηΣυνεντεύξεις 2012