3 Ιουνίου 2009

Μπ. Παπαναγιώτου: Πώς τα βλέπετε όλα αυτά τα πολιτικοδικαστικά κ. Βενιζέλο;

Ευ. Βενιζέλος: Το κλίμα είναι βαθιά νοσηρό. Οι Έλληνες πολίτες ζουν μια κατάσταση ευτελισμού και των δημοκρατικών θεσμών και του κράτους δικαίου. Είναι προφανές ότι υπάρχει μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης, η οποία δεν αφορά μόνο τη σχέση του πολιτικού συστήματος με την κοινωνία, αλλά αφορά τη σχέση όλων των θεσμών μας με την κοινωνία και τους πολίτες. Γιατί στο επίκεντρο του προβλήματος βρίσκεται σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό η Δικαιοσύνη. Η οποία με τις πράξεις ή τις παραλείψεις της - για τις οποίες ευθύνονται πολύ συγκεκριμένοι, «επίλεκτοι» δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί - δίνει την εντύπωση ότι δεν κινείται αντικειμενικά, αμερόληπτα, θεσμικά, αλλά ότι εμπλέκεται σε πολιτικά παίγνια, τα οποία μπορεί να έχουν άλλο σκοπό και να καταλήγουν σε άλλο αποτέλεσμα.

Μπ. Παπαναγιώτου: Μπορείτε να μας πείτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που κατά τη γνώμη σας επιβεβαιώνει αυτό το οποίο λέτε;

Ευ. Βενιζέλος: Καταρχάς η προκλητική καθυστέρηση στην εξέλιξη όλων των διαδικασιών, των προκαταρκτικών εξετάσεων και των κύριων ανακρίσεων, σε όλες τις κρίσιμες υποθέσεις είναι η βασική επιβεβαίωση αυτού που λέω. Για όλα τα θέματα αυτή τη στιγμή έχουμε μία προκλητική καθυστέρηση, η οποία επέτρεψε να φτάσουμε και στο κλείσιμο της Βουλής, στη λήξη της Συνόδου, δηλαδή στην ουσιαστική παραγραφή τυχόν ποινικών ευθυνών πολιτικών προσώπων. Για τον ευτελισμό του θεσμού της ποινικής ευθύνης των Υπουργών δεν ευθύνεται μόνον η έλλειψη ηθικής ευαισθησίας της πλειοψηφίας της Βουλής, ευθύνεται και η καθυστέρηση της Δικαιοσύνης και ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται τα θέματα. Το θέμα της σύλληψης των παιδιών του Καραβέλλα και της συζύγου του είναι ένας πρωτογονισμός. Είναι μία βάναυση καταστρατήγηση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας γιατί δεν μπορεί ένα κράτος δικαίου να συλλαμβάνει ομήρους. Προκειμένου να καλύψει τις ευθύνες του για την διαφυγή ενός κατηγορουμένου στον οποίο έπρεπε να έχει απαγορευθεί προ πολλού η έξοδος από τη χώρα, στον οποίο έπρεπε να έχουν επιβληθεί περιοριστικοί όροι και οι τραπεζικοί λογαριασμοί του οποίου θα έπρεπε προ πολλού να έχουν εντοπιστεί και να έχουν δεσμευθεί.


Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη, εδώ:

{audio}http://www.fileden.com/files/2009/4/10/2398305/alpha989.mp3 {/audio}



Μπ. Παπαναγιώτου: Μέσα σε αυτό το κλίμα και με δεδομένο ότι σε 4 ημέρες έχουμε εκλογές, θα έλεγε κανείς ότι είναι ιδανικές συνθήκες για την πολιτική συντριβή της κυβέρνησης και για μία καθαρότατη νίκη του ΠΑΣΟΚ. Βλέπετε να δημιουργούνται αυτές οι συνθήκες στην κάλπη;

Ευ. Βενιζέλος: Η νίκη του ΠΑΣΟΚ καταγράφεται δημοσκοπικά εδώ και πάρα πολύ καιρό, εδώ και μήνες. Νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία από κανένα λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, ότι ο νικητής των ευρωεκλογών θα είναι το ΠΑΣΟΚ και πως επίσης έχουν διαμορφωθεί οι προϋποθέσεις για νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές βουλευτικές εκλογές, όποτε αυτές και αν γίνουν. Δεν θα αργήσουν εκ των πραγμάτων πάρα πολύ. Και μάλιστα όχι απλώς μίας νίκης, αλλά μίας αυτοδύναμης πλειοψηφίας, αρκεί βεβαίως λέγοντας αυτοδύναμης πλειοψηφίας να μην εννοούμε μία πλειοψηφία αυτάρεσκη, προκλητική, που να πιστεύει ότι με μία πλειοψηφία στη Βουλή μπορείς να κάνεις τα πάντα. Αλλά μία αυτοδύναμη πλειοψηφία που είναι ισχυρή μεν και επαρκής, καθαρή προγραμματικά, αλλά που είναι έτοιμη να διαμορφώσει συναινέσεις, να κτίσει συνεργασίες. Που είναι ικανή να πείθει καθημερινά τους πολίτες για την ορθότητα των επιλογών της. Γιατί δεν μπορείς να βασίζεσαι σε μία ψήφο που έλαβες στις εκλογές προκειμένου να λαμβάνεις καθαρές αποφάσεις για μεγάλα θέματα που θέλουν τη στήριξη της κοινωνίας και τη στήριξη ει δυνατόν πολλών πολιτικών δυνάμεων .

Μπ. Παπαναγιώτου: Άρα ακόμα και αν υπάρχει αυτοδυναμία στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, εσείς θα πρέπει να πάτε σε μία κυβέρνηση συνεργασίας;

Ευ. Βενιζέλος: Η αυτοδυναμία είναι μία διπλή έννοια. Υπάρχει η τυπική αυτοδυναμία που σημαίνει τουλάχιστον 151 βουλευτές στη Βουλή και μία κυβέρνηση, η οποία είναι σταθερή και έχει ένα σαφές, διαυγές πρόγραμμα. Από εκεί και πέρα οι κοινωνίες είναι πια τόσο πολύπλοκες και τα προβλήματα τόσο μεγάλα που δεν μπορείς με μία πλειοψηφία εκλογική του 42 ή του 45% να θεωρήσεις ότι μπορείς να κυβερνήσεις τον τόπο και να κάνεις τις σαρωτικές αλλαγές που απαιτούνται.

Πρέπει να εκφράζεις κάθε φορά την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Και αυτό είναι ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, είναι μία κοινωνική νοοτροπία. Αυτή είναι η βασική αλλαγή στο μοντέλο διακυβέρνησης. Αυτή η θεώρηση η μεταπλειοψηφική, η οποία δίνει και την πολιτική ηγεμονία στην κοινοβουλευτική αυτοδυναμία. Δεν αρκεί να έχεις πάνω από 151 βουλευτές. Πρέπει να έχεις ουσιαστική πολιτική δύναμη, η οποία να απορρέει από τις αποφάσεις σου και από την διαρκή σχέση σου με την κοινωνία.

Μπ. Παπαναγιώτου: Σαφές. Οι συνθήκες, οι οποίες έχουν δημιουργηθεί κατά τους τελευταίους μήνες και με τις υποθέσεις των σκανδάλων και με την οικονομική κρίση και με όλα αυτά τα οποία συνέβησαν, πολλοί εκτιμούν ότι είναι οι καλύτερες και ευνοϊκότερες για την αντιπολίτευση ..

Ευ. Βενιζέλος: Προφανώς. Έχουμε μπροστά μας μία κυβέρνηση που έχει οδηγηθεί προ πολλού στο απόλυτο αδιέξοδο. Αδιέξοδο πολιτικό, διαχειριστικό και ηθικό το οποίο είναι και το σημαντικότερο.

Μπ. Παπαναγιώτου: Ρωτώ λοιπόν κ. Βενιζέλο, εισπράττει το ΠΑΣΟΚ αυτό το οποίο λογικά και κάτω από αυτές τις συνθήκες θα εισέπραττε όποιος διεκδικούσε να διαδεχθεί στην κυβέρνηση μια τέτοια κυβέρνηση;

Ευ. Βενιζέλος: Εισπράττει τις προϋποθέσεις μια εκλογικής νίκης στις ευρωεκλογές και μίας εκλογικής νίκης στις εθνικές εκλογές σύμφωνα με αυτά που είπαμε. Δεν θέλω να κάνω καμία συζήτηση ποσοτικού χαρακτήρα.

Μπ. Παπαναγιώτου: Εκεί είναι το θέμα. Αν κερδίσετε σε αυτές τις συνθήκες, λέω τώρα, με 1%, θα πρέπει να είστε ικανοποιημένοι;

Ευ. Βενιζέλος: Δεν θα μπω σε καμία συζήτηση αριθμητικού και ποσοτικού χαρακτήρα. Έχει προσδιορίσει ο κ. Παπανδρέου κατ΄ επανάληψη τον στόχο του ΠΑΣΟΚ. Εμένα με ενδιαφέρει ο ποιοτικός πήχης που πρέπει να περάσουμε ως χώρα, ως τόπος. Και βεβαίως η κύρια ευθύνη βαραίνει μια «διευθύνουσα» πολιτική δύναμη – χρησιμοποιώ τον όρο διευθύνουσα για να μην χρησιμοποιήσω τον όρο ηγεμονική, παρότι αν μιλούσαμε επιστημονικά θα έλεγα ηγεμονική πολιτική δύναμη. Αυτός βεβαίως είναι ένας όρος που κάποιοι οι οποίοι δεν είναι εξοικειωμένοι με τον όρο αυτό μπορεί να τον παρεξηγήσουν ως κάτι αυταρχικό ή κάτι απειλητικό. Γι΄ αυτό λοιπόν λέω μία διευθύνουσα πολιτική δύναμη, η οποία πρέπει να δώσει άλλο ρυθμό στην κοινωνία και άλλη αίσθηση αυτοπεποίθησης και προοπτικής. Αυτό πρέπει να κάνουμε. Ο πήχης αφορά τον τόπο συνολικά και η ευθύνη, που μας βαραίνει, δεν είναι ευθύνη κομματικού χαρακτήρα: Να νικήσει το κόμμα, να κερδίσει η παράταξη. Δεν είναι ποδοσφαιρικού χαρακτήρα η προσέγγιση μας. Είναι μία προσέγγιση βαθιά ιστορική, εθνική, κοινωνική και αυτό νομίζω χρειάζεται ο πολίτης αυτή τη στιγμή: Να ακούσει ένα λόγο ο οποίος δεν είναι ένας λόγος κομματικής αντιδικίας ή ένας λόγος παρελθοντολογικός, αλλά ένας λόγος που δίνει την αίσθηση της κοινής ευθύνης και της κοινής προοπτικής.

 

Tags: Συνεντεύξεις 2009