Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ευ. Βενιζέλος απάντησε σήμερα στην παρακάτω επίκαιρη ερώτηση του Προέδρου της Κ.Ο. του ΛΑ.Ο.Σ. προς τον Πρωθυπουργό:

«Κύριε Πρωθυπουργέ, ο Τούρκος Πρωθυπουργός κύριος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φτάνει σε λίγες εβδομάδες στη χώρα μας κομίζοντας, όπως ελέχθη, και την πρόταση για αμοιβαία μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Ερωτάσθε: Το σκέπτεστε;»

Ευάγγελος Βενιζέλος (Υπουργός Εθνικής Άμυνας): Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα πριν απ' οτιδήποτε άλλο να ευχηθώ στον Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κύριο Γιώργο Καρατζαφέρη χρόνια πολλά για την ονομαστική του εορτή. Του εύχομαι υγεία και οικογενειακή ευτυχία. Κυρία Πρόεδρε. Η Ελλάδα έχει μία θεμελιώδη στρατηγική αντίληψη για ταθέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Πιστεύουμε στις σχέσεις καλής γειτονίας, πιστεύουμε στην ανάγκη η ευρύτερη περιοχή μας, το Αιγαίο, η ανατολική Μεσόγειος, να είναι μία περιοχή σταθερότητας και ειρήνης.



Είμαστε καλόπιστοι, είμαστε δημιουργικοί, είμαστε πάντα έτοιμοι να διερευνήσουμε τις δυνατότητες να διαμορφωθεί μία άλλη κατάσταση, αλλά δεν είμαστε αφελείς, δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Έχουμε πλήρη αίσθηση και της ιστορίας και της γεωγραφίας και του περιφερειακού συσχετισμού δυνάμεων.

Είναι, επίσης, σαφές -και αυτό αποτελεί μία απαράβατη εθνική θέση- ότι ζητήματα εθνικής ασφάλειας και άμυνας, ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας της Ελληνικής Επικράτειας, δεν τίθενται υπό διαπραγμάτευση ούτε άμεσα ούτε έμμεσα.

Όλοι οι Έλληνες, θα έλεγα όλοι οι πολίτες του κόσμου, θέλουμε να υπάρχει ένα μέρισμα ειρήνης και ανάπτυξης. Θέλουμε ο ιδρώτας του ελληνικού λαού να διατίθεται για την πρόοδο του ελληνικού λαού και για την ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους, για θέσεις απασχόλησης, για να διευκολυνθούν επενδύσεις, για να ανέβει το βιοτικό επίπεδο. Και πολύ περισσότερο, αυτό είναι αναγκαίο μέσα στην παρούσα δύσκολη και κρίσιμη οικονομική συγκυρία.

Το μέρισμα ειρήνης, όμως, θα είναι το αποτέλεσμα μιας δύσκολης διεργασίας και όχι η προϋπόθεση, προκειμένου να εισέλθουμε σε αυτή τη διεργασία.

Με αυτές τις σκέψεις, με αυτές τις θέσεις, η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός προσωπικά, ετοιμαζόμαστε να υποδεχθούμε στην Αθήνα και τον Πρωθυπουργό της γειτονικής μας χώρας, κ. Ερντογάν. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι δεν αρκεί μία ρητορικού χαρακτήρα προσέγγιση των θεμάτων αυτών. Χρειάζονται πράξεις και πρακτικές.

Δυστυχώς, εδώ και χρόνια, υπάρχουν πρακτικές ναυτικές και αεροπορικές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, που επιβάλουν εγρήγορση. Έχουν διατυπωθεί απειλές. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να εξαχθεί -ενδεχομένως και ανεξέλεγκτα- η εσωτερική θεσμική και πολίτική ένταση στη γειτονική μας χώρα. Και αυτό το έχουμε βιώσει και στο παρελθόν πάρα πολλές φορές.

Άρα, βρισκόμαστε σε επαγρύπνηση. Διατηρούμε τη στρατηγική μας ψυχραιμία. Δεν αντιδρούμε δυσανάλογα απέναντι στα διάφορα περιστατικά. Και βεβαίως, ξέρουμε πάρα πολύ καλά, ότι όταν μιλάμε για εξοπλιστικά προγράμματα, όταν μιλάμε δηλαδή για μεγάλες δημόσιες δαπάνες, ένα κριτήριο υπάρχει. Το κριτήριο αυτό είναι οι πραγματικές στρατιωτικές και αμυντικές ανάγκες της χώρας. Η ορθολογική και επιστημονική εκτίμηση της πραγματικής απειλής. Δεν υπαγορεύονται από άλλα κριτήρια οι επιλογές μας. Βεβαίως, είναι πάρα πολλά τα συμφέροντα. Είναι πάρα πολλοί αυτοί που θα ήθελαν να οδηγήσουν και την Ελλάδα σε επιλογές μη ορθολογικές, σε φαινόμενα προκλητής ζήτησης ως προς εξοπλιστικά προγράμματα.

Απέναντι σε αυτά εμείς αντιδρούμε, έχοντας επιβάλλει μία αυστηρή, ορθολογική επαναξιολόγηση του προγράμματος εξοπλισμών, προκειμένου να παραγγέλνουμε αυτά που θέλουμε πραγματικά, αυτά που παραγγέλνουμε, να τα παραλαμβάνουμε πραγματικά, να τα ενσωματώνουμε στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις με έναν έξυπνο και αποτελεσματικό τρόπο, με το μικρότερο δυνατό οικονομικό κόστος και με το μεγαλύτερο δυνατό αμυντικό και στρατηγικό όφελος.

Είναι μία δύσκολη διεργασία, που συνδέεται και με την ανάγκη για διαφάνεια σε έναν τομέα, ο οποίος είναι γεμάτος από καχυποψία για λόγους ιστορικούς, που σε πολύ μεγάλο βαθμό είναι και δικαιολογημένοι.

Άρα, μακάρι να φτάσουμε σε μία αλλαγή της κατάστασης, μακάρι να λυθεί το Κυπριακό, μακάρι να πάψει να υπάρχει η ένταση στο Αιγαίο, μακάρι να αποκατασταθεί πλήρως η σχέση καλής γειτονίας. Θέλουμε μέρισμα ειρήνης. Θέλουμε να μπορούμε να διαθέσουμε στην Παιδεία, στην έρευνα, στο κοινωνικό Κράτος, στις κοινωνικές ασφαλίσεις, στα νοσοκομεία, στα δημόσια σχολεία αυτά που τώρα δαπανούμε για τους εξοπλισμούς. Αυτό, όμως, είναί το προσδοκώμενο και θα είναι το τέλος μιας πορείας στην οποία θέλουμε με σοβαρότητα και προοπτική να εισέλθουμε.

Για το λόγο αυτό η Ελλάδα στηρίζει και την ευρωπαϊκή, όπως λέγεται, προοπτική της Τουρκίας. Αυτό, όμως, όπως ξέρετε, προϋποθέτει και την πλήρη αποδοχή, από την άλλη πλευρά, των κανόνων του ευρωπαϊκού, νομικού, θεσμικού και πολιτικού πολιτισμού. Και αυτό επηρεάζει τα πάντα. Επηρεάζει την κατάσταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Επηρεάζει την κατάσταση στην Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Ευχαριστώ πολύ.

Προεδρεύουσα (Βέρα Νίκολαϊδου): Κι εγώ σας ευχαριστώ. Το λόγο έχει ο ερωτών Βουλευτής και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Καρατζαφέρης.

Γεώργιος Καρατζαφέρης (Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού): Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ μεταφέρετε και τις δικές μου ευχές εις τον εορτάζοντα Πρωθυπουργό της χώρας που βρίσκεται τώρα στο ακριτικό Καστελόριζο.
Έχω εμπιστοσύνη στις ταχύτατες και ευρύτατες νομικές σας διαδρομές. Πιστεύω, όμως, ότι υπάρχει κίνδυνος να υπερκεραστούν από σκοπιμότητες και καταστάσεις οι οποίες βρίσκονται ante portas. Εξ ου και το ενδιαφέρον μου γι’ αυτή την ερώτηση.
Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι κάνουμε κάποιες προσπάθειες να ξεφύγουμε από τη στενωπό κάποιων δογμάτων παραδοσιακών και να βρούμε άλλες διόδους και διεξόδους στα διεθνή θέματα, όσον αφορά τη χώρα μας.
Είδαμε μία προσέγγιση με τον Πούτιν, μία προσέγγιση με τη Ρωσία, η οποία αναστατώθηκε από λάθος της προηγούμενης κυβέρνησης. Και είδαμε τον Πούτιν να πηγαίνει πιο κοντά στην Τουρκία. Σήμερα, δηλαδή, που μιλάμε, τον Απρίλιο του 2010, η Τουρκία είναι πιο κοντά στη Μόσχα απ' ό,τι ήταν η Ελλάδα κάποια στιγμή ή φάνηκε ότι πλησιάζει.
Αυτό είναι ένα θέμα. Και θέλω να ξέρω, βέβαια, και τη δική σας θέση απέναντι σε αυτό, αν θα κάνουμε τις ανάλογες και δέουσες και πρέπουσες κινήσεις να μην απομακρυνθεί η Μόσχα από αυτή την ανάγκη προσεγγίσεως, την οποία εμείς, τουλάχιστον, πρέπει να επιζητούμε.
Όσον αφορά το δεύτερο· σκέλος, όπως ξέρετε, αναπτύσσεται για άλλη μία φορά ένα φλερτ με τη Γαλλία. Το ταξίδι του Πρωθυπουργού με τον κ. Σαρκοζί, οι συζητήσεις οι οποίες έγιναν -των οποίων, βεβαίως, εσείς είστε γνώστης- δημιουργούν, αν θέλετε, μία ελπίδα στον ελληνικό λαό.
Ο Ερντογάν, όμως, προσέτρεξε εκεί και στη συνάντηση που είχε με τον κ.   Σαρκοζί  -σας λέω  πράγματα,  τα  οποία,   βεβαίως,  μπορείτε να  τα διασταυρώσετε, από πολύ στενές πηγές και μπορώ να χρησιμοποιήσω μέχρι εκεί που μπορώ να χρησιμοποιήσω μέσα στην Αίθουσα- πήγε και του είπε, δεν θα δώσεις στην Ελλάδα τα SCALP, τους πυραύλους, που τους φοβάται πάρα πολύ και φοβάται γιατί μπορούν να πλήξουν, κατά δική τους αμυντική ανάλυση, τη γέφυρα του Βοσπόρου που θα κόψει την Ασιατική Τουρκία από την Ευρωπαϊκή Τουρκία.  Γι’ αυτό,  μάλιστα,  κάνουν μία σήραγγα -σας ενημερώνω- τύπου Μάγχης κάτω από τα νερά του Βοσπόρου. Είπε, λοιπόν, δεν θα δώσεις τα SCALP και τις φρεγάτες κι εγώ θα σου πάρω, σε αντιστάθμισμα, AIRBUS, τα οποία χρειάζομαι και θα σου κάνω και μία μονάδα παραγωγής ελικοπτέρων, της ΗΕLICOPTER, στην Τουρκία. Πηγαίνει, λοιπόν, και μιλάει για αντίδοτα.
Αυτό είναι ένα θέμα, μία καμπή που πρέπει να την προσέξουμε, μη χάσουμε και αυτό τον εταίρο κάτω από το πλεόνασμα χρημάτων τα οποία διαθέτει σήμερα η Τουρκία, μία Τουρκία η οποία, σας θυμίζω, οικονομικά πριν δέκα χρόνια δεν είχε καμία σύγκριση με την Ελλάδα. Και σήμερα έχουμε φτάσει ως και η Τουρκία να είναι μπροστά μας.
Επειδή, λοιπόν, η Τουρκία, κύριε Υπουργέ -και το ξέρετε πάρα πολύ καλά- όταν βρίσκει αδύναμη την Ελλάδα -τα γεγονότα του Σετπεμβρίου του '55,1974, της Κύπρου τα γεγονότα, 1996, μεταβατική περίοδος- και βλέπει ότι είμαστε σε ένα ασταθές πλαίσιο λόγω των οικονομικών μας καταστάσεων, φοβούμαι μήπως αύριο το πρωί, ως αντανάκλαση στα ιστορικά θέματα και με την αντιπαλότητα με τους στρατηγούς -πενήντα τρεις στρατηγοί Τούρκοι στη φυλακή κλπ.- έχουμε κάποια εξέλιξη.
Τώρα, βέβαια, αυτή η διέλευση σημαίας που γίνεται κάθε μέρα εδώ, έξω από το Ιούνιο, δεν νομίζω ότι προοιωνίζει μία διάθεση για ειρήνη. Τώρα, βέβαια, γιατί ο κ. Μπαγις είπε, μείωση εξοπλισμών και με αυτή τη σημαία έρχεται εδώ ο κ. Ερντογάν, είναι ένα θέμα το οποίο, πιστεύω, μπορείτε να το εξετάσετε σε βάθος.
Κάνω, λοιπόν, μία έκκληση προς την Κυβέρνηση σας: Αρκετά προσεκτική, ανεξαρτήτως των οικονομικών καταστάσεων. Βεβαίως, όλοι θέλουμε βούτυρο. Νομίζω, όμως, ότι σε αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να αποτρέψουμε το μάτι μας από εξοπλισμούς που θα είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν μία ενδεχόμενη κίνηση από την άλλη πλευρά, που όλοι ευχόμεθα να μη γίνει.
Βεβαίως, εάν προχωρήσετε, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι είναι μία πολύ καλή σχέση το ένα προς πέντε -ένα αεροσκάφος εμείς παίρνουμε πίσω, πέντε αυτοί- εάν θέλουμε να έρθουμε σε κάποια συζυγία.
Σας έχω εδώ και έναν κατάλογο τι έχουν παραγγείλει. Μόνο για το 2010 έχουν τέσσερα δισεκατομμύρια και μέχρι το 2023 έχουν πενήντα δισεκατομμύρια δολάρια: για τέσσερα ιπτάμενα ραντάρ, για τέσσερα σκάφη του ελληνικού πολέμου, για δυο ιπτάμενα κέντρα διοίκησης -τρία υπάρχουν σε όλον τον κόσμο να φανταστείτε- τριάντα μαχητικά Ρ16, εκατό μαχητικά SΤΕΑΤΗ, ένα κατασκοπικό δορυφόρο, οκτώ κορβέτες, ένα ειδικό πτεροφόρο αποβατικό δεξαμενόπλοιο μεγέθους του Φαρμοκονησίου -να φανταστείτε τι κατασκευάζουν- δέκα έξι περιπολικά ανοιχτής θαλάσσης, τέσσερις κορβέτες λιμενικού σώματος, δέκα αποβατικά, έξι υποβρύχια σαν τα δικά μας, δεκατέσσερα μεταφορικά ελικόπτερα, ΣΙΝΟΥΚ, πενήντα ένα επιθετικά ελικόπτερα, διακόσια πενήντα νέα άρματα μάχης, πενήντα τέσσερις πλωτές επιθετικές αμφίβιες γέφυρες και εκατό βαλλιστικούς πυραύλους εγχώριας καταγωγής.
Τώρα βέβαια γιατί θέλουν πλωτές και επιθετικές αμφίβιες γέφυρες, νομίζω ότι δεν είναι για γέφυρες ειρήνης.
Ευχαριστώ.

Προεδρεύουσα (Βέρα Νικολαΐδου): Κύριε Υπουργέ, έχετε τρία λεπτά για τη δευτερολογία σας.

Ευάγγελος Βενιζέλος (Υπουργός Εθνικής Άμυνας):
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για τις ευχές σας προς τον Πρωθυπουργό τις οποίες και θα μεταφέρω.

Πράγματι, χρειαζόμαστε ειλικρινή και ισχυρή εθνική συναίνεση στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και της εθνικής άμυνας. Μέσα στα θέματα της εθνικής άμυνας εντάσσεται πλέον και η άμυνα της ελληνικής οικονομίας γιατί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι διερχόμεθα μια περίοδο «πολεμικής» κρίσης και στο χώρο της εθνικής οικονομίας, όχι μόνο της δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά και της αναπτυξιακής και της κοινωνικής πολιτικής.

Πρέπει να υπάρχει υπεύθυνος λόγος μέσα στο Κοινοβούλιο. Ξέρω ότι διατυπώνετε έναν λόγο πολύ προσεκτικό, αυτό οφείλουμε να το υπογραμμίσουμε, διότι ανεξαρτήτως του σημείου στο οποίο κάθεται κάθε παράταξη στην Αίθουσα αυτή, σημασία έχει στα μείζονα θέματα να υπάρχει μια συναίνεση και μια συναντίληψη που καλύπτει όλη την Αίθουσα αυτή.

Έχουμε πλήρη γνώση του προγράμματος αμυντικών εξοπλισμών της Τουρκίας και τον τρόπο με τον όποιον αναπτύσσεται η τουρκική αμυντική βιομηχανία. Γνωρίζουμε ποιος είναι ο πραγματικός συσχετισμός ως προς τα εξοπλιστικά προγράμματα και ως προς τους ενσωματωμένους στις Ένοπλες Δυνάμεις των δυο χωρών εξοπλισμούς. Γι' αυτό μίλησα προηγουμένως για την ανάγκη να αλλάξουν οι πρακτικές. Έχουμε ανάγκη από πράξεις και όχι από πυροτεχνήματα ρητορικά.

Εν πάση περίπτωση, όμως, επαναλαμβάνω ότι εμείς είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε, είμαστε έτοιμοι να προσεγγίσουμε, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε όλα όσα πρέπει, με άξονα το διεθνές δίκαιο και την καλή πίστη, αλλά τα αποτελέσματα δεν εξαρτώνται μονομερώς μόνο από την καλή θέληση και την καλή διάθεση της Ελλάδος.

Η Τουρκία έχει τη δική της εθνική στρατηγική. Κάθε κράτος δικαιούται να έχει και οφείλει να έχει την δική του εθνική στρατηγική. Το ζήτημα είναι εμείς ως Ελλάδα να έχουμε μια σταθερή, ευανάγνωστη εθνική στρατηγική που να αποτελεί κοινή συνείδηση και κοινή πεποίθηση του ελληνικού λαού. Αυτό επιχειρούμε να κάνουμε.

Ήμουν πρόσφατα στη Μόσχα και είχα την ευκαιρία να συζητήσω στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο για όλο το φάσμα των διεθνών θεμάτων και των διμερών θεμάτων και των περιφερειακών. Δεν είδα να έχει προβλήματα η ελληνορωσική στρατηγική συνεργασία, λόγω των επισκέψεων του κυρίου Ερντογάν ή τούρκων Υπουργών στη ρωσική πρωτεύουσα.

Υπάρχει άλλωστε μια συνεργασία, η οποία στην πραγματικότητα αφορά τα κρίσιμα οπλικά συστήματα. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε στη διάθεση μας οπλικά συστήματα όπως τους S300 ή τους ΤΟR Μ1. Αυτά υπάρχουν στην Ελλάδα και υπάρχει διαθεσιμότητα και για εκσυγχρονισμό και για πραγματοποίηση των αναγκαίων ασκήσεων, προκειμένου όλα αυτά να ξέρουμε ότι πράγματι λειτουργούν.

Το ίδιο φυσικά ισχύει και ως προς τις ελληνογαλλικές σχέσεις. Οι σχέσεις Ελλάδος Γαλλίας είναι άριστες. Έχουν πραγματικό βάθος. Έχουν στρατηγικό χαρακτήρα. Κατά την τελευταία του επίσκεψη ο Γάλλος ομόλογος μου στην Ελλάδα, ήδη από το Νοέμβριο, μου παρέδωσε ολοκληρωμένο σχέδιο αμυντικής συνεργασίας, το οποίο έχουμε επεξεργαστεί και είμαστε έτοιμοι να εισέλθουμε στη φάση των τελικών διαπραγματεύσεων.

Είναι προφανές ότι η διακρατικού χαρακτήρα σύμβαση, για την ακρίβεια το μνημόνιο συνεργασίας, που υπέγραψε η προηγούμενη Κυβέρνηση, ο προηγούμενος Πρωθυπουργός με τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας για τις φρεγάτες, εξακολουθεί να ισχύει. Υπάρχει συνέχεια του ελληνικού κράτους. Βέβαια, όλα αυτά εντάσσονται στα νέα οικονομικά και δημοσιονομικά δεδομένα, τα όποια είναι απολύτως αντιληπτά και από γαλλικής πλευράς.

Επίσης, είναι προφανές ότι δυο χώρες, όπως είναι η Ελλάδα και η Γαλλία που μετέχουν και στην συνεργασία στο πλαίσιο της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορούν να αναπτύξουν και άλλες πρωτοβουλίες, πέραν των πρωτοβουλιών που αναπτύσσονται από την κάθε χώρα χωριστά.

Αναφερθήκατε στις δηλώσεις του κυρίου Μπαγκίς και η αλήθεια είναι ότι έγιναν οι δηλώσεις αυτές. Οι δηλώσεις αυτές έγιναν από μια οπτική γωνία, την οποία  εγώ θα  θεωρήσω  καλόπιστη και φιλική.  Η  Ελλάδα έχει  οικονομικά προβλήματα, γιατί να μην ξεπεράσει το πρόβλημα των αμυντικών δαπανών για να καλύψει έντονες δημοσιονομικές ανάγκες;

Αλίμονο, όμως, αν το κριτήριο μας ήταν οικονομικό ή δημοσιονομικό. Το κριτήριο μας για τα θέματα των εξοπλισμών είναι πρωτίστως στρατηγικό, αμυντικό. Θέλουμε να πάμε σε ένα μέρισμα ειρήνης, όχι επειδή είμαστε οικονομικά αδύναμοι και έτσι γινόμαστε αδύναμοι και διεθνοπολιτικά και αμυντικά, αλλά γιατί στόχος μας είναι η σταθερότητα, η καλή γειτονία, η ειρήνη.

Άρα, λοιπόν, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νιώσει ο Έλληνας πολίτης ότι η οικονομική κρίση, η δημοσιονομική αδυναμία μειώνουν τις δυνατότητες άσκησης εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Δεν μειώνεται από την άποψη αυτή η εθνική κυριαρχία. Δεν μειώνεται η ισχύς της χώρας. Αυτό το μήνυμα θέλω όλοι μαζί να το μεταδώσουμε στην ελληνική κοινωνία, γιατί αυτό είναι ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης και η αυτοπεποίθηση τελικά μετατρέπεται και σε οικονομική και αναπτυξιακή παράμετρο.

Σας ευχαριστώ.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2010