Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Απάντηση Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή επί της επίκαιρης ερώτησης (783/4-4-2011) του Βουλευτή κ. Αθανασίου Παφίλη (ΚΚΕ), σχετικά με την ανάθεση καθηκόντων αστυνόμευσης στις Ένοπλες Δυνάμεις


Κυρία Πρόεδρε, θέλω να παρακαλέσω τον αγαπητό φίλο και συνάδελφο, τον κ. Παφίλη, να μεταφέρει στην ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος μία παράκληση: να μην εμπλέκουμε, και να μην εμπλέκει και το Κομμουνιστικό Κόμμα, τις Ένοπλες Δυνάμεις στην τρέχουσα πολιτική ή κομματική αντιπαράθεση.

Σε ένα κοινοβουλευτικό δημοκρατικό πολίτευμα είναι όχι απλώς ανεκτό, αλλά είναι αναγκαίο να υπάρχουν διαφωνίες, οξείες διαφωνίες. Η κοινωνία εκφράζεται. Οι πολίτες ασκούν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι. Υπάρχει η ελευθερία του πολιτικού λόγου. Διαφωνούμε για πάρα πολλά θέματα. Συμφωνούμε, όμως, όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, στην ανάγκη σεβασμού του Συντάγματος, σεβασμού του δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας.


Οι Ένοπλες Δυνάμεις –το επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά- είναι πιστές στις συνταγματικές υποχρεώσεις τους, τελούν υπό τη διοίκηση της Κυβέρνησης, η οποία είναι υπεύθυνη γι’ αυτές ενώπιον της Βουλής και ενώπιον του ελληνικού λαού. Αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας, της εθνικής κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της χώρας. Αντικείμενο των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η εφαρμογή της αμυντικής πολιτικής και η θωράκιση της εξωτερικής ασφάλειας της χώρας. Αντικείμενο και αποστολή και κορυφαία υποχρέωση των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η στρατιωτική προστασία των συνόρων και φυσικά η συμμετοχή σε διεθνείς αποστολές στο πλαίσιο των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας, η οποία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλος του ΝΑΤΟ.

Έχω απαντήσει εδώ κατ’ επανάληψη σε ερωτήσεις και παρατηρήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος και προσωπικά του κ. Παφίλη γιατί μετέχουμε σε όλα αυτά, γιατί είμαστε παρόντες σε διεθνείς αποστολές. Μετέχουμε, επειδή με αυτόν τον τρόπο προστατεύουμε τα εθνικά μας συμφέροντα, επειδή έτσι διαμορφώνουμε τους καλύτερους περιφερειακούς συσχετισμούς για την προστασία των εθνικών συμφερόντων εδώ στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Γι’ αυτό μετέχουμε στις επιχειρήσεις που σχετίζονται με τη Λιβύη στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας, γι’ αυτό είμαστε παρόντες στο Αφγανιστάν, γι’ αυτό είμαστε παρόντες στη Σομαλία, γι’ αυτό είμαστε παρόντες στο Κόσοβο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αν είμαστε απόντες, τότε μεταβάλλονται οι συσχετισμοί εις βάρος μας και υπέρ άλλων γειτονικών χωρών που συνιστούν για μας το μείζον πρόβλημα εθνικής άμυνας και ασφάλειας. Τόσο δύσκολο είναι να γίνει αντιληπτό αυτό;

Επίσης, θα παρακαλούσα εσφαλμένα ρεπορτάζ του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ να μη μετατρέπονται σε τεκμήριο αληθείας και να μεταφέρονται στην Αίθουσα με τη μορφή ερώτησης.

Έχω απαντήσει για την περιβόητη άσκηση στο Κιλκίς, ότι ήταν μία άσκηση στρατιωτική, προκειμένου να έχουν ετοιμότητα οι Ένοπλες Δυνάμεις που βρίσκονται σε ξένες χώρες ή σε ξένες περιοχές, όπως το Κόσοβο, να αντιμετωπίσουν προβλήματα ενός πλήθους που μπορεί να στραφεί κατά των δυνάμεων που είναι εκεί -και κατά των ελληνικών δυνάμεων. Έχει συμβεί αυτό. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με αστυνομικού χαρακτήρα επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Έχει σχέση με στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό. Βεβαίως, οι ασύμμετρες απειλές, οι οποίες δεν είναι μόνο οι συμβατικές, είναι και η κυβερνο-άμυνα, μπορεί να έχουν σχέση και με την εξωτερική ασφάλεια και έχουν σχέση με την εξωτερική ασφάλεια.

Μη σχετίζουμε τη σοβαρή αυτή συζήτηση περί Ενόπλων Δυνάμεων με δραστηριότητες σωματείων του Αστικού Κώδικα, ερασιτεχνικές, όπως η Λέσχη Καταδρομέων, που δεν έχουν καμία σχέση με τις Ένοπλες Δυνάμεις και με κανένα σχεδιασμό του κράτους. Λυπάμαι αν καμιά φορά η Τοπική Αυτοδιοίκηση ή η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, ορισμένους οι οποίοι έχουν παραστρατιωτικά χαρακτηριστικά τους εμφανίζει σε επίσημες τελετές και δημιουργείται η παρεξήγηση ότι αυτοί μπορεί να αποτελούν τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Καμία σχέση δεν έχουν αυτά με τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Συνοψίζω. Πρέπει να σεβόμαστε τη συνταγματική θέση και την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, να μη βλέπουμε φαντάσματα και να μην ανοίγουμε συζητήσεις οι οποίες είναι βλαπτικές για το κύρος, την αξιοπιστία και τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας.

Η Ελλάδα έχει προβλήματα. Είναι μία χώρα σε οικονομική κρίση, αλλά είναι μία συνταγματικά ώριμη, δημοκρατική, ευρωπαϊκή χώρα, με σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου καθένας μπορεί να πει ελεύθερα και να πράξει, στο πλαίσιο των νόμων, ελεύθερα, ό,τι θέλει. Η βούληση του ελληνικού λαού είναι αυτή που διαμορφώνει την κατεύθυνση της χώρας και αναδεικνύει την κυβέρνηση της χώρας και τη σύνθεση της Βουλής των Ελλήνων.

[Δευτερολογία]

Κατ’ αρχάς, να σημειώσω τη δήλωση του κ. Παφίλη ότι δεν τρέφει ούτε ο ίδιος ούτε το κόμμα του αυταπάτες. Το ξέρω αυτό. Ξέρω ότι έχουν αίσθηση ρεαλιστική. Άρα, δεν πρέπει ούτε να τρέφουμε αυταπάτες ούτε να καλλιεργούμε αυταπάτες. Πρώτον αυτό.

Δεύτερον: Δεν απαντώ σε θέματα κοινοβουλευτικού ελέγχου προηγουμένων κυβερνήσεων, οι οποίες μάλιστα ήταν κυβερνήσεις άλλου κόμματος.

Τρίτον: Βεβαίως η Κυβέρνηση έχει την ευθύνη. Δεν την έχουν οι Ένοπλες Δυνάμεις. Οι Ένοπλες Δυνάμεις υπακούν στην Κυβέρνηση της χώρας. Αυτό σας λέω. Η Κυβέρνηση της χώρας, λοιπόν, δίνει διαταγές σύμφωνα με το Σύνταγμα. Δεν εμπλέκονται οι Ένοπλες Δυνάμεις σε θέματα που κινούνται εκτός του πλαισίου του Συντάγματος και εκτός της θεσμοθετημένης αποστολής των Ενόπλων Δυνάμεων για την προστασία της εθνικής κυριαρχίας και της εξωτερικής ασφάλειας.

Η Αστυνομία πρέπει να υφίσταται στρατιωτική εκπαίδευση; Θα σας πω, λοιπόν, πως ναι, πρέπει. Διότι τα παιδιά των δεκαοκτώ ετών, που με τις Γενικές Εξετάσεις εισάγονται στη Σχολή Αστυφυλάκων ή στη Σχολή Ανθυπαστυνόμων, δεν έχουν υπηρετήσει ούτε θα υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις. Πρέπει, λοιπόν, να υποστούν μία στοιχειώδη στρατιωτική εκπαίδευση. Έχουν και υποχρέωση να το κάνουν αυτό, διότι δεν υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία. Και πρέπει να είναι εκπαιδευμένοι στοιχειωδώς στρατιωτικά, ως πολίτες, για λόγους στρατιωτικούς.

Σε σχέση τώρα με την τρέχουσα συγκυρία: Θέλω να σας πω ότι τα 6,5 εκατομμύρια μηνιαία δαπάνη –το επαναλαμβάνω για μια ακόμη φορά- είναι λογιστική. Αυτή θα ήταν η δαπάνη, όπως τη δηλώνουμε στο ΝΑΤΟ, εάν δεν χρησιμοποιούσαμε εμείς τα μέσα για καμία εθνική αποστολή, δηλαδή, αν η δαπάνη μας για εθνικούς λόγους, σε σχέση με τη φρεγάτα και με τα ραντάρ της Πολεμικής Αεροπορίας, ήταν μηδέν. Άρα, πρόκειται για πάρα πολύ μικρή δαπάνη πραγματική.

Σε σχέση τώρα με αυτό που θέλουμε στη χώρα: Στη χώρα θέλουμε ενότητα εθνική στα θέματα που αφορούν την άμυνα. Και αυτήν, πέρα από οποιαδήποτε διαφορά -ιδεολογική, ιστορική, φιλοσοφική- για το πώς εξελίχθηκε η πορεία της χώρας μετά τον Πόλεμο, μπορούμε να την πετύχουμε στην Αίθουσα αυτή. Και απευθύνομαι σε σας και στην ηγεσία του Κόμματός σας, γιατί έχετε και συνείδηση της ιστορίας και θεσμική σοβαρότητα και ρόλο θεσμικό μέσα στο κοινοβουλευτικό σύστημα της χώρας. Και πρέπει να συμφωνήσουμε στα στοιχειώδη. Και μπορούμε όλοι να συμβάλουμε στο να ξεπεράσουμε την κρίση. Να μην δημιουργούμε πρόσθετα προβλήματα. Αυτό το νόημα είχε η αναφορά μου σε φαντάσματα. Δεν κινδυνεύει η δημοκρατία από κάποιον εσωτερικό εχθρό. Η δημοκρατία κινδυνεύει στη χώρα, εάν απαξιωθεί η ίδια θεσμικά. Και για να το ανακόψουμε αυτό το φαινόμενο, πρέπει να είμαστε όλοι μας σοβαροί και να συζητάμε επί της ουσίας.

Γι΄ αυτό θέλω να εστιάσω την προσοχή μου στα θέματα αυτά. Και να στείλουμε κι ένα μήνυμα στον ελληνικό λαό, ότι μιλάμε επί του συγκεκριμένου, έχοντας συνείδηση των προτεραιοτήτων του πολίτη, του λαού και δεν συζητούμε γύρω από θεωρητικά σχήματα, τα οποία αναπαράγουν τις ιστορικές μας θέσεις, έτσι όπως έτυχε να έχουν διαμορφωθεί τα τελευταία εξήντα χρόνια. Τα λέω όλα αυτά με μεγάλη καλοπιστία και με διάθεση να βρίσκουμε μέσα στην Αίθουσα αυτά που μπορεί να είναι κοινός κώδικας επικοινωνίας. Και πιστεύω ότι και με το Κομμουνιστικό Κόμμα αυτό μπορεί να συμβεί. Και πρέπει να συμβεί.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2011