Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

 

Συζήτηση στη Βουλή του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών "Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Προσαρμογής 2012-2015"



Να δώσω μια απάντηση στον κ. Λαφαζάνη, αν θα μου κάνει τη χάρη να μ’ ακούσει πριν αποχωρήσει. Αντιλαμβάνομαι ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να υποδηλώσει με κάθε τρόπο την πλήρη πολιτική αντίθεση προς το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής και προς τον Εφαρμοστικό Νόμο και μας έχει πει επίσης από την αρχή της συνεδρίασης, με πολλούς τρόπους και πολλές φορές, την άποψή της για τα σημερινά θλιβερά και αδιανόητα γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας, που πλήττουν την εικόνα της χώρας μέσα στο καλοκαίρι, επιφέροντας μια ζημία η οποία δεν είναι μόνο κοινωνική αλλά και οικονομική.

Νομίζω ότι στην αρχή της συνεδρίασης είχαμε την ευκαιρία αναλυτικά να τοποθετηθούμε πάνω στα γεγονότα και είδατε ότι βγήκα από την αίθουσα για να επικοινωνήσω με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη και τον Υπουργό Υγείας. Σας έδωσα εξηγήσεις, σας έχω πει τρεις φορές σήμερα ποια είναι η πολιτική οδηγία της κυβέρνησης προς την Αστυνομία. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ σαφή. Το συνταγματικό πλαίσιο οφείλουμε να το σεβόμαστε όλοι και θα ήθελα να παρακαλέσω τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και οποιονδήποτε άλλον νομίζει στην αίθουσα αυτή ότι έχει κάποια ειδικά δικαιώματα ως θεματοφύλακας του Συντάγματος, της Δημοκρατίας, των συνταγματικών δικαιωμάτων, ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να εμφανίζεται ως προνομιακός εγγυητής.


Όλοι έχουμε την ίδια ευαισθησία και όλοι έχουμε το ίδιο καθήκον. Η τήρηση του Συντάγματος αφιερώνεται και επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Και εμείς εδώ ως εκπρόσωποι του ελληνικού λαού, όλοι μας, χωρίς καμία διάκριση, έχουμε την ίδια μέριμνα και την ίδια ευαισθησία για το Σύνταγμα, τη Δημοκρατία, την έννομη τάξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα ομαδικής δράσης.

Υπάρχουν φαινόμενα βίας, υπάρχει μια διάχυτη ένταση στην κοινωνία. Και πρέπει να κάνουμε συνειδητές, συστηματικές και επίμονες προσπάθειες καταλαγής. Γιατί αυτή η ένταση που γειτονεύει με τη βία, δεν οδηγεί πουθενά. Καθηλώνει την κοινωνία, αδρανοποιεί τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, μας βλάπτει θεσμικά, κοινωνικά, ηθικά και οικονομικά.

Δεν πρέπει κανείς να χαίρεται για την κατάσταση αυτή, δεν πρέπει κανείς να επενδύει στην κατάσταση αυτή. Γιατί όπως έλεγα και προηγουμένως κατ’ ιδίαν στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, εάν και κάτω από αυτές τις συνθήκες οξείας κρίσης παρατηρούμε στις έρευνες των τάσεων του εκλογικού σώματος, να μην υπάρχει κάποια ιδιαίτερη άνθηση των απόψεων και των δυνάμεων της Αριστεράς, είτε της παραδοσιακής είτε της Ανανεωτικής, της κομμουνιστογενούς Αριστεράς, κάτι συμβαίνει. Κάτι συμβαίνει μέσα στην κοινωνία, που δε μπορούμε να το συλλάβουμε με τα παραδοσιακά αναλυτικά εργαλεία του 20ου αιώνα.

Επίσης, δεν πρέπει εδώ να επαναλαμβάνονται παρερμηνείες ή παρεξηγήσεις οι οποίες έχουν διασκεδασθεί. Ο κ. Πάγκαλος είπε προχθές ότι δεν εννοούσε τίποτα σχετικό με την Ελλάδα, ότι αναφερόταν στο ιστορικό παράδειγμα της Αργεντινής. Μη μου ξαναφέρνετε δε στη συζήτηση τις ασκήσεις του Κιλκίς για τις οποίες έχω απαντήσει κατ’ επανάληψη στον κ. Δρίτσα ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, εξηγώντας ότι δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα και με την ελληνική πραγματικότητα, ότι αυτά αφορούν τις αποστολές στις οποίες μετέχει διεθνώς η Ελλάδα στο Αφγανιστάν, στο Κόσσοβο.

Έχει κανείς αμφιβολία περί του ότι το πολίτευμά μας είναι δημοκρατικό, θωρακισμένο, στέρεο και οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι αφοσιωμένες στη συνταγματική τους αποστολή που είναι η διαφύλαξη της ακεραιότητας, των συνόρων, δηλαδή αφοσιωμένες στην αποστολή της εξωτερικής ασφάλειας της χώρας;

Είπαμε το πρωί, ας αφήσουμε αυτό τον αταβισμό ο οποίος καταδιώκει και καθηλώνει τη χώρα. Εγώ λυπάμαι που αποχωρείτε από της συνεδρίαση επί της αρχής. Χαίρομαι γιατί αυτό σημαίνει ότι θα επανέλθετε αύριο στη συζήτηση επί των άρθρων, ούτως ή άλλως για μια ενιαία συζήτηση πρόκειται, γιατί είμαι ανοιχτός σε όλες τις παρατηρήσεις και σε όλες τις προτάσεις.

Επειδή, ο κ. Οικονόμου έκανε μια πάρα πολύ ωραία τοποθέτηση εκ μέρους της Κυβέρνησης κι επειδή δεν θέλω να σας κουράζω πάρα πολύ, θα μου επιτρέψετε για να διευκολύνω τη συζήτηση αύριο της ενότητος επί των άρθρων, να προβώ τώρα σε ορισμένες νομοτεχνικές βελτιώσεις ή αλλαγές οι οποίες απορρέουν σε πολύ μεγάλο βαθμό από την ως τώρα συζήτηση προκειμένου να κερδίσουμε χρόνο και να στρέψουμε την προσοχή μας στην ουσία των θεμάτων.

Στο πρώτο κεφάλαιο, στο κεφάλαιο δηλαδή για το Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, θέλω στο άρθρο 1 -επειδή το Ταμείο θα κινηθεί μέσα στις συνθήκες της αγοράς- να προσθέσω στο επίπεδο αυτό της γενικής εξαγγελίας του άρθρου 1, την ανάγκη εγγυήσεων πλήρους διαφάνειας.

Επίσης, επειδή δεν θέλουμε τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου που μεταφέρονται στο Ταμείο να πάψουν να είναι αντικείμενο επενδύσεων ή άλλων χειρισμών που αυξάνουν την αξία τους, επειδή θέλουμε να ενσωματώνονται οι υπεραξίες, το ελληνικό Δημόσιο θα εξακολουθεί ν’ ασχολείται με το ζήτημα αυτό, μέσω του Υπουργείου Οικονομικών και του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς το Ταμείο έχει ως μόνη αποστολή τη διαδικασία της αποκρατικοποίησης –κάποιες μικρές αλλαγές στο υπάρχον, γι’ αυτό τις εκφωνώ.

Άρα λοιπόν, θα καταθέσω αυτές τις σημειακές αλλαγές στο πρώτο κεφάλαιο για το Ταμείο Αξιοποίησης.

Η μία από τις αλλαγές αυτές, αφορά την παρατήρηση που έγινε προηγουμένως από τον κ. Παπαδημούλη νομίζω και από άλλους συναδέλφους ενδεχομένως, για το εδάφιο που αναφέρεται στη δυνατότητα κάποιες συμβάσεις να μπορούν να κυρώνονται με νόμο.

Πράγματι, αυτό κι εμένα με προβλημάτισε διότι αυτή η εκ των υστέρων νομοθετική κύρωση της σύμβασης δεν αλλοιώνει το χαρακτήρα της σύμβασης, η οποία ισχύει μεταξύ των συμβαλλομένων, τα έννομα αποτελέσματα έχουν παραχθεί και η εκ των υστέρων νομοθετική κύρωση απλώς περιβάλλει με την ισχύ νόμου έναντι τρίτων τη σύμβαση αυτή, χωρίς όμως να αλλοιώνει τον ενοχικό χαρακτήρα της.

Ξέρετε ότι εγώ σε μια χαρακτηριστική σύμβαση, αυτή για τα ναυπηγεία και τα υποβρύχια, ακολούθησα άλλη μέθοδο. Το εδάφιο αυτό δεν σημαίνει γιατί ο νόμος παραπέμπει στο νόμο, ο μελλοντικός νόμος μπορεί να κάνει ό,τι άλλο θέλει.

Εγώ θα πρότεινα να το διαγράψουμε το εδάφιο αυτό και θα συνεννοηθώ με τον Πρόεδρο της Βουλής να επιφέρουμε το ταχύτερο δυνατό, την άλλη εβδομάδα τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής, η οποία θα προβλέπει πώς ακριβώς θα ασκείται η αρμοδιότητα της Επιτροπής του άρθρου 49Α για τη διαρκή παρακολούθηση της δράσης του Ταμείου και κυρίως πώς θα ασκείται η αρμοδιότητα του ελέγχου των σχεδίων συμβάσεων, που όπως προβλέπει το σχέδιο νόμου κατατίθενται στην Επιτροπή.

Γιατί νομικά, θα σας εξηγήσει και ο κ. Παυλόπουλος αν τον ρωτήσετε, ότι το προτιμώ αυτό και σας ανέφερα και ένα παράδειγμα, το οποίο είναι πολύ ισχυρό. Και επειδή το παράδειγμα αυτό το έχω διαμορφώσει ως μια πρωτότυπη μέθοδο μόνος μου, θα μου επιτρέψετε να διεκδικήσω την πατρότητα.

Στο κεφάλαιο Β΄ για τα πολεοδομικά θέματα πρέπει να επέλθουν ορισμένες αμιγώς -προσέξτε με αν έχετε την καλοσύνη για να διευκολυνθούμε στη συζήτησή μας- τεχνικές αλλαγές που δεν έχουν τίποτε το ουσιαστικό. Αν προκύψει αύριο από την ανάγκη ουσιαστικής παρέμβασης θα την κάνουμε.

Αλλά τώρα μένω στη φάση νομοτεχνικών καθαρά και διατυπωτικών αλλαγών. Τις αλλαγές του κεφαλαίου 4 για τα φορολογικά μέτρα τις ανακοίνωσα στην αρχή. Είναι τα μέτρα για τα τέκνα και τους αναπήρους που ανέφερα καθώς και την επέκταση της αυξημένης εισφοράς αλληλεγγύης κατά του 5% και σε άλλο κύκλο εν ευρεία εννοία πολιτικών προσώπων.
Εδώ θα μου επιτρέψετε να προσθέσω και μια περαιτέρω διεύρυνση της αρμοδιότητας της Υποδιεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας να συνεργάζεται με το Υπουργείο Οικονομικών τώρα που έχουμε άρει το περιβόητο τραπεζικό απόρρητο και έχουμε κάνει ένα πολύ μεγάλο βήμα έτσι προς την κατεύθυνση της καταπολέμησης της εισφοροδιαφυγής. Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη εξέλιξη, την οποία θέλω να θωρακίσουμε ακόμη περισσότερο μέσα από τη στενή συνεργασία Υπουργείου Οικονομικών και Οικονομικής Αστυνομίας.

Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ στο άρθρο 44 και να καταθέσω στη Βουλή μια βελτιωμένη διατύπωση της διάταξης που αφορά τις συντάξεις του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου, γιατί έχουμε μια αναστάτωση στο χώρο και υπήρξαν εύλογες αντιδράσεις. Η μείωση που πρέπει να επέλθει θα είναι μεσοσταθμική ώστε να μη θιγούν οι χαμηλές συντάξεις αλλά οι υψηλές και δεν θα υπάρχει αναδρομικότητα. Θα ισχύσουν όλα από 1η Ιουλίου 2011 μεσοσταθμικά άρα θα προστατευθούν οι χαμηλές συντάξεις και χωρίς αναδρομικότητα.

Άρα, καταθέτω και αυτή τη ρύθμιση στη Βουλή. Απομένουν ορισμένα θέματα, τα οποία ανήκουν στην αρμοδιότητα του κ. Κουτρουμάνη, του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και έτσι θα τον περιμένουμε να έρθει αργότερα ή αύριο το πρωί, προκειμένου να χειριστεί τις διατάξεις της. 



 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2011