Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

B' παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου σε ομιλία Α. Τσίπρα (ΣΥΡΙΖΑ)

Μονή συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Τροποποίηση της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του Δημοσίου – Ρυθμίσεις για την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική εξυγίανση – Θέματα αρμοδιότητας Οικονομικών, Πολιτισμού και Τουρισμού – Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης»

 



Κύριε Πρόεδρε, ξέρει φαντάζομαι ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ότι βρίσκομαι στη θέση αυτή, χωρίς να το έχω επιδιώξει και χωρίς να το έχω θελήσει. Σε εκτέλεση καθήκοντος. Δεν θεωρώ ότι διαχειρίζομαι εξουσία. Διαχειρίζομαι ευθύνη. Δεν νιώθω ότι έχω καμία εξουσία. Ούτε με συγκίνησε ποτέ η εξουσία.

Επίσης, δεν εξέλαβα τίποτα από όσα είπατε, κύριε Τσίπρα, ως προσωπική επίθεση εναντίον μου, ούτε καν υπαινικτικά. Δεν έχει κανένα προσωπικό χαρακτήρα η συζήτηση αυτή. Ειλικρινά, δεν θεωρώ ότι είπατε τίποτα που να αναφέρεται σε εμένα προσωπικά. Και προσεκτικός ήσασταν και πάρα πολύ σαφής, ως προς τον πολιτικό χαρακτήρα της κριτικής σας. Δεν έχω κανένα τέτοιο παράπονο και η αντίδρασή μου δεν ήταν καθόλου μα καθόλου προσωπική. Μίλησα στο όνομα της χώρας, στο όνομα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, άρα κατά τεκμήριο της Βουλής, στο όνομα του ελληνικού λαού που συνταγματικά τον εκπροσωπούμε εδώ μέσα.



Επαναλαμβάνετε πράγματα, τα οποία δυστυχώς δεν είναι διασταυρωμένα. Λέτε, το ελληνικό Δημόσιο έχει διαθέσιμα 11 δισεκατομμύρια και με αυτά στηρίζει το τραπεζικό σύστημα. Τυχαίνει για λίγες μέρες το ελληνικό Δημόσιο να έχει πράγματι υψηλά ταμειακά διαθέσιμα, επειδή κατεβλήθη μετά από πολλούς κόπους και επειδή η πλειοψηφία της Βουλής ψήφισε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα και τον εφαρμοστικό νόμο, η περιβόητη πέμπτη δόση του αρχικού δανείου. Επίκειται η λήξη ομολόγου στις 20 Αυγούστου, ύψους 8 δισεκατομμυρίων και τα ταμειακά διαθέσιμα, θα διατεθούν για την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας.  

Δεν είναι αυτά τα μέσα επίπεδα των ταμειακών διαθεσίμων του ελληνικού Δημοσίου. Οι τράπεζες -ελληνικές και ξένες- αλλά βεβαίως πρώτες οι ελληνικές,  στηρίζουν τις τρέχουσες δανειακές ανάγκες του ελληνικού Δημοσίου, καλύπτοντας και υπερκαλύπτοντας τις περιοδικές εκδώσεις των εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου. Άρα, πρέπει να διαχειριζόμαστε με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή και σύνεση ένα σύστημα το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για τη χώρα.

Λέτε ότι δεν έχουμε να δώσουμε στις επιχειρήσεις, στους πολίτες, περιορίζουμε μισθούς και συντάξεις, αλλά έχουμε δώσει 120 δισεκατομμύρια στο τραπεζικό σύστημα. Δεν έχουμε δώσει 120 δισεκατομμύρια πραγματικά, έχουμε δώσει εγγυήσεις, μη εγγραφόμενες ούτε στο χρέος, ούτε στο έλλειμμα. Έχω μιλήσει και άλλη φορά στη Βουλή για την κβαντομηχανική του δημοσίου χρέους και του δημοσιονομικού ελλείμματος. Δεν γράφονται αυτά ούτε στο έλλειμμα ούτε στο χρέος. Μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε αυτούς τους μηχανισμούς και για την πραγματική οικονομία, αλλά η ύπαρξη, η λειτουργία και η ρευστότητα των τραπεζών είναι ζωτική έμμεσα, για την πραγματική οικονομία, για επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Είπατε επίσης: Φτιάξτε το δημόσιο πυλώνα. Μα, από πού συγκροτείται το μετοχικό κεφάλαιο της Τράπεζας Αττικής; Από το Ασφαλιστικό Ταμείο Μηχανικών, από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Δημόσιος και κοινωνικός είναι ο πυλώνας που επεμβαίνει, για να αναπτύξει συνέργειες σε σχέση με το δίκτυο και όχι για να σώσει κανέναν ή για να διευκολύνει και να πλουτίσει κάποιος. Προφανώς, οι επιλογές θα είναι οι συμφέρουσες για την τράπεζα που επεμβαίνει και που διασώζει. Προφανώς!

Αλλά, αν ακούγατε, όμως, χθες την τοποθέτησή μου στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών, θα είχατε σημειώσει ότι και με την Αγροτική Τράπεζα και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο τώρα, ζητάμε να υπαχθούν σε μια μεταχείριση αντίστοιχη με τις ιδιωτικές τράπεζες. Διότι θεωρούμενες δημόσιες δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Χρηματοδοτικής Σταθερότητας και από τα 30 δισεκατομμύρια που ο ευρωμηχανισμός διαθέτει για τις άλλες τράπεζες.

Οι τράπεζες ανήκουν όλες ανεξαιρέτως στη σφαίρα του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τις κρατικοποιήσουμε. Σημαίνει, όμως, ότι θα είναι απολύτως υγιείς με στέρεα κεφάλαια, χωρίς κενά και αυτό έχει πιστοποιηθεί και με τα stress test των προηγούμενων δεκαπέντε ημερών που αφορούν μόνο τις ενενήντα μεγάλες τράπεζες της Ευρώπης. Από την Ελλάδα μετέχουν μόνο οι έξι μεγαλύτερες. Από άλλες χώρες μετέχουν λιγότερες αναλογικά. Το ίδιο θα γίνει και με τον έλεγχο των επισφαλών δανείων που θα διενεργηθεί από ανεξάρτητη εταιρεία, όπως έγινε και στην Ιρλανδία.

Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ελέγχεται πανταχόθεν και διασφαλίζεται πανταχόθεν. Δεν θα βρουν πουθενά οι Έλληνες καταθέτες πιο ασφαλείς τράπεζες από τις ελληνικές, περιλαμβανομένης και της Proton, ναι, αυτής της Proton, που τώρα διέρχεται αυτήν την κρίση και που παλιά μέλη της διοίκησής της ελέγχονται, ο βασικός της μέτοχος ελέγχεται και τελεί υπό συγχώνευση. Αυτής, ναι! Κανείς δεν πρόκειται να χάσει απ’ αυτό. Και ήταν και δελεαστικά τα επιτόκια! Το λέω αυτό γιατί λειτουργεί με περίεργους όρους ανταγωνισμού η χρηματοπιστωτική αγορά. Άρα, έχουν γνώση οι φύλακες.

Ας συμφωνήσουμε κάπου εδώ μέσα για να κλείσει αυτή η συζήτηση. Ας συμφωνήσουμε. Και παρακαλώ να μου επιτρέψετε αυτό να το πω εξ ονόματος όλης της Βουλής, ότι ανεξαρτήτως διαφορών, ανεξαρτήτως αποχρώσεων, χωρίς αμφισβήτηση και χωρίς ερωτηματικά στέλνουμε ένα μήνυμα ευστάθειας και ασφάλειας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Το μήνυμα αυτό είναι ειλικρινές, δεν είναι ρητορικό. Είναι πρακτικό. Έχει αντίκρισμα σε καταθέσεις, σε χρήματα σε μηχανισμούς ασφάλειας. Ας μείνει αυτή μου η φράση ως το συμπέρασμα αυτής της συζήτησης. Το οφείλουμε νομίζω στον ελληνικό λαό. 

 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2011