Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

 

Ομιλία Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου
με θέμα τον Προϋπολογισμό του 2012


left-red-arrowΚύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, το Υπουργικό Συμβούλιο καλείται σήμερα να εγκρίνει τον προς κατάθεση προϋπολογισμό του 2012. Αμέσως μετά, θα καταθέσω τον προϋπολογισμό στον Πρόεδρο της Βουλής, με στόχο αυτός να συζητηθεί τις επόμενες μέρες στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων και στην Ολομέλεια, γιατί θεωρώ αναγκαίο η ψήφιση του προϋπολογισμού να γίνει πριν την επικείμενη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, δηλαδή πριν τις 8 Δεκεμβρίου.

Αυτό είναι απολύτως αναγκαίο, για να έχουμε ένα διάστημα 12 περίπου ημερών, από τις 8 Δεκεμβρίου έως τα Χριστούγεννα, προκειμένου, εφόσον αυτό καταστεί εφικτό -κι αυτή πρέπει να είναι η επιδίωξή μας- η Βουλή να ψηφίσει τη νέα δανειακή σύμβαση στην οποία θα ενσωματώνεται το νέο πρόγραμμα προσαρμογής, το νέο πρόγραμμα στήριξης της ελληνικής οικονομίας με βάση την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.



Αντιλαμβάνεσθε συνεπώς, πόσο πυκνός είναι ο χρόνος, πως αυτός θα είναι ο στόχος μας. Ο στόχος μας είναι να μας βρει το νέο έτος με ψηφισμένο το νέο πρόγραμμα. Δεν θα ήταν εν πάση περιπτώσει ανυπόφορο να ψηφιστεί την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου, αλλά επειδή θέλουμε να συγχρονίσουμε τις ενέργειές μας κι επειδή πρέπει οπωσδήποτε να έχουμε το χρηματοοικονομικό και νομικό πλαίσιο της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα έτοιμο, το σωστό και το ασφαλές για τη χώρα θα ήταν να έχουν ολοκληρωθεί αυτές οι διαδικασίες μέσα στο 2012, έστω κι αν χρειαστεί να λειτουργήσει η Βουλή και την εβδομάδα μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς. Αυτό το λέω για να αντιληφτούμε όλοι, πόσα πολλά πράγματα έχουμε να κάνουμε αυτές τις λίγες μέρες και πόσο κρίσιμη είναι αυτή η περίοδος για την Ελλάδα.

Η κατάθεση του προϋπολογισμού γίνεται μέσα σε μία διεθνή και ευρωπαϊκή συγκυρία εξαιρετικά δυσμενή την οποία παρακολουθούν όλοι. Οι πιέσεις που υφίσταται η ζώνη του ευρώ είναι τεράστιες. Το κόστος δανεισμού για μεγάλες χώρες της Ευρωζώνης, οι οποίες συγκεντρώνουν περισσότερο από το 40% του δημοσίου χρέους της Ευρωζώνης και περίπου ίδιο ποσοστό του ΑΕΠ της Ευρωζώνης, είναι καθημερινές.

Εμείς, θέλω να σας θυμίσω ότι διεκδικούμε την καταβολή της έκτης δόσης με βάση το αρχικό πρόγραμμα προσαρμογής και στήριξης του Μαΐου του 2010, με επιτόκιο μικρότερο αισθητά από το τρέχον επιτόκιο δανεισμού χωρών που είναι δανείστριές μας, που είναι πιστώτριές μας, όπως η Ιταλία και η Ισπανία. Εννέα χώρες της Ευρωζώνης αυτήν τη στιγμή κινούνται σε ύψη επιτοκιακά τα οποία είναι κοντά ή μεγαλύτερα από αυτά τα οποία εμείς διεκδικούμε να δανειστούμε. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία για να φανεί ανάγλυφα το μέγεθος του προβλήματος, αλλά και το μέγεθος της βοήθειας που λαμβάνει η Ελλάδα από τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Δοκιμάζονται όλοι οι μηχανισμοί πάνω στους οποίους στηρίζεται η εφαρμογή της απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου. Δοκιμάζεται η αντοχή του EFSF. Τώρα θα δούμε, αν είναι επαρκή τα εργαλεία που διαθέτει και δεν αναφέρομαι τόσο στο ύψος των διαθεσίμων κονδυλίων, όσο στους μηχανισμούς μόχλευσης που έχει και στην ίδια την πιστοληπτική του ικανότητα, στην ίδια τη δική του αξιολόγηση και τη δυνατότητα παρέμβασης στην αγορά. Βέβαια το ίδιο συμβαίνει και με την ΕΚΤ η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με καταστάσεις οι οποίες έχουν υπερβεί προ πολλού το δεδηλωμένο καταστατικό σκοπό της ΕΚΤ, που όπως ξέρει καλύτερα από όλους μας ο Πρωθυπουργός, είναι η σταθερότητα των τιμών.

Ήδη η συζήτηση που έχει ανοίξει δημοσιογραφικά για το ενδεχόμενο ενός άλλου τύπου συνεργασίας της ΕΚΤ με το ΔΝΤ, προκειμένου να παρακαμφθούν κατά κάποιον τρόπο οι καταστατικοί περιορισμοί οι οποίοι υπάρχουν και να βοηθηθούν χώρες μέσω του ΔΝΤ που θα χειρίζεται τα κεφάλαια που το ίδιο θα έχει δανειστεί από την ΕΚΤ, δείχνει ότι χρειάζεται πολύ μεγάλη ευελιξία και επινοητικότητα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι πάρα πολύ μεγάλες πιέσεις που δέχεται ο σκληρός πυρήνας της Ευρωζώνης.

Στο πλαίσιο αυτό, η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, ο σχηματισμός της Κυβέρνησης, η ευρεία συνεργασία των πολιτικών κομμάτων, η ανάδειξη ενός νέου Πρωθυπουργού, το κλίμα συναίνεσης που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στην ελληνική κοινωνία είναι πολύ σημαντικά εχέγγυα, τα οποία τώρα αποκτούν μία πρόσθετη εμβληματική διάσταση μέσω του γεγονότος ότι αυτή η νέα Κυβέρνηση θα καταθέσει και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία στήριξης της που αγγίζει τα τέσσερα πέμπτα του συνόλου των βουλευτών, θα ψηφίσει τον προϋπολογισμό του 2012.

Ο προϋπολογισμός του 2012 είναι ως εκ τούτου μία περαιτέρω εγγύηση αξιοπιστίας της χώρας, είναι μία περαιτέρω συμβολική πράξη δέσμευσής μας σε ένα στρατηγικό στόχο που είναι η παραμονή της χώρας στο ευρώ. Διατυμπανίζει τη βούλησή μας να σεβαστούμε τις ανειλημμένες υποχρεώσεις της χώρας και αυτό το μήνυμα πρέπει νομίζω να το καταστήσουμε σαφές και στην ελληνική κοινωνία, γιατί χωρίς τη συσπείρωση των πολιτών και χωρίς την ενεργοποίηση της δημόσιας διοίκησης, δεν θα μπορέσουμε ούτε να κλείσουμε τον προϋπολογισμό του 2011 και να επιβεβαιώσουμε τις τελικές εκτιμήσεις για τις πραγματοποιήσεις του 2011 ούτε να ξεκινήσουμε με καλούς οιωνούς την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2012.

Τα βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας, όπως τοποθετούνται μέσα στα βασικά μεγέθη της Ευρωζώνης σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής επιτροπής, με τις φθινοπωρινές εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής επιτροπής, τα γνωρίζετε. Βρισκόμαστε σε μία βαθιά σωρευτική ύφεση από το 2008 και μετά. Οι απώλειες στο ΑΕΠ θα φτάσουν το 15% το 2012. Είναι απώλειες οι οποίες μόνο σε περιόδους μη ειρηνικές έχουν καταγραφεί στο παρελθόν. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί στην πραγματικότητα διεξάγεται ένας πόλεμος οικονομικής, δημοσιονομικής επιβίωσης της χώρας και διασφάλισης του επιπέδου ζωής των Ελλήνων.

Αντιλαμβάνεσθε ότι θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα, εάν ήταν το ευρύτερο μακροοικονομικό περιβάλλον στην Ευρωζώνη καλύτερο, αλλά κι εκεί βλέπουμε καταστάσεις οι οποίες είναι οριακές. Μια πολύ μικρή αύξηση του ΑΕΠ προβλέπεται συνολικά σε επίπεδο Ευρωζώνης της τάξεως του 0,6 %. Άρα, το περιβάλλον το ευρωπαϊκό δεν μας βοηθά να ανασχέσουμε την ύφεση με το ρυθμό και την αποτελεσματικότητα που θα θέλαμε.

Ξέρετε ότι έχει από τον Ιούνιο και μετά διαψευστεί η βασική μακροοικονομική πρόγνωση για ύφεση της τάξεως του - 3,5% το 2011. Ο προϋπολογισμός του 2011 κλείνει με μία τελική εκτίμηση για ύφεση - 5,5 %. Είναι πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι και αυτό το - 5,5 % είναι αισιόδοξο, αλλά πρέπει να σας πω ότι υπάρχουν στοιχεία της πραγματικής οικονομίας, στοιχεία που αφορούν τις εξαγωγές, τη βιομηχανική παραγωγή, την κίνηση στο λιανικό εμπόριο, τον τουρισμό που με κάνουν και μένα να είμαι σχετικά αισιόδοξος. Να πιστεύω δηλαδή ότι τελικώς δεν θα ξεπεράσουμε την εκτίμηση για - 5,5%, παρά τις πολύ βαριές κι απαισιόδοξες παρατηρήσεις που ακούω να γίνονται από διάφορες πλευρές.

Έχει λοιπόν σημασία να τοποθετήσουμε το δικό μας πρόβλημα μέσα στο γενικότερο ευρωπαϊκό πρόβλημα. Αυτό το αντιλαμβάνεται ο πολίτης με πάρα πολύ επώδυνο τρόπο στο επίπεδο της ανεργίας. Σε εθνικολογιστική βάση υπολογίζουμε ότι η ανεργία το 2011 θα κινηθεί στο επίπεδο του 15,4%. Δεν θέλω να μπω στη συζήτηση τώρα για τον ακριβή υπολογισμό της ανεργίας, για την καταγεγραμμένη ανεργία και για τη στατιστική ανεργία, γι’ αυτό επικαλούμαι την ανεργία στη βάση αυτή. Η εκτίμησή μας για το 2012 είναι ότι θα έχουμε αύξηση περίπου 2 ποσοστιαίων μονάδων, στην ίδια βάση, δηλαδή θα φτάσουμε στο 17,1%. Η μείωση της απασχόλησης που τώρα είναι περίπου 6 ποσοστιαίες μονάδες, - 5,7%, θα περιοριστεί στο -2%.

Το αισιόδοξο ίσως στοιχείο που απορρέει από την εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής, είναι ότι έχουμε ένα δραστικό περιορισμό του πληθωρισμού στον σκληρό του πυρήνα. Ο δείκτης τιμών καταναλωτή βλέπουμε να κλείνει το 2011 σε ετήσια βάση στο 2,8 και η πρόγνωση για το 2012 είναι 0,6. Όλα αυτά έχουν ενσωματωθεί στις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού. Έχουν συζητηθεί με την τρόικα. Έχουμε λάβει υπόψη μας την πέμπτη αναθεώρηση του αρχικού προγράμματος προσαρμογής, η οποία ολοκληρώθηκε πριν λίγες βδομάδες. Θα δημοσιευθεί κι επισήμως την ερχόμενη εβδομάδα και θα αποτελέσει εκ των πραγμάτων τη βάση για το νέο πρόγραμμα, καθώς πολύ λίγα έχουν να προστεθούν ή να αλλαχθούν σε σχέση με την 5η αναθεώρηση, ώστε να έχουμε τον κορμό του νέου προγράμματος και άρα της νέας δανειακής σύμβασης.

Όλα τα στοιχεία τα οποία αφορούν το κλείσιμο του προϋπολογισμού του 2011 και τον προϋπολογισμό του 2012, επηρεάζουν κατά τρόπο αυτόματο το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής, το οποίο έχει καταστεί νόμος του κράτους την 1η Ιουλίου, όπως θυμάστε, ως προϋπόθεση για την καταβολή τότε της 5ης δόσης. Αυτό το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής συνιστά πλέον θεσμό της δημοσιονομικής μας νομοθεσίας και της δημοσιονομικής μας πολιτικής. Οι προσαρμογές του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής ενσωματώνονται στο σχέδιο του προϋπολογισμού του 2012 και προσαρτώνται ως παράρτημα στον κυρωτικό νόμο, ώστε να έχουμε ενοποιήσει όλα τα εργαλεία της δημοσιονομικής μας νομοθεσίας και πολιτικής, για την ακρίβεια της δημοσιονομικής μας νομοθεσίας.

Άρα, έχουμε μία προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής γιγαντιαία, δύσκολη και αντιφατική, υπό συνθήκες βαθιάς σωρευτικής ύφεσης. Μια προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής που η ίδια από μόνη της προφανώς επιτείνει την ύφεση. Μία προσπάθεια που έχει συντελεστή από το 2010 και μετά με συνεχώς αυξανόμενο κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Το κόστος εξυπηρέτησης αυξάνεται κατά σχεδόν γεωμετρικό τρόπο από το 2008 και μετά.

Έχει γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση για το ζήτημα αυτό κι έχω πει πολλές φορές και στη Βουλή πριν και μετά το σχηματισμό της σημερινής Κυβέρνησης ότι το πρόγραμμα στήριξης μπορεί να διακριθεί σε δύο πολύ μεγάλους άξονες.

Ο δεύτερος άξονας είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές που οδηγούν σε μια ανταγωνιστική ελληνική οικονομία, ανασυγκροτούν το κράτος, τη σχέση κράτους οικονομίας, την κοινωνία, τη σχέση κοινωνίας και κράτους. Αυτό το σκέλος, αυτόν το δεύτερο άξονα, δεν χρειαζόταν να μας τον επιβάλει κανείς, έπρεπε να τον έχουμε ενεργοποιήσει εδώ και χρόνια, είναι μια εθνική προτεραιότητα, είναι μια εθνική στρατηγική. Κακώς επικαλούμαστε ως πρόσχημα την τρόικα και το μνημόνιο, αυτές οι επιλογές είναι επιλογές ζωτικές για τη χώρα.

Ο πρώτος άξονας, είναι ο άξονας της εν στενή εννοία δημοσιονομικής προσαρμογής. Η δραστική μείωση δηλαδή του ελλείμματος μέσα σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο επίπεδο της ύφεσης, της ανεργίας και της λειτουργίας της πραγματικής οικονομίας γενικότερα. Αυτήν είναι μία επιλογή που δεν την έχουμε κάνει μόνοι μας. Απορρέει από το συσχετισμό των δυνάμεων μεταξύ δανειστού και δανειζομένου, μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη, διότι δανειστήκαμε με πολύ συγκεκριμένους όρους τεράστια ποσά από το Μάιο του 2010 και μετά. Υπήρχαν μακροοικονομικές και δημοσιονομικές εκτιμήσεις που επικρατούσαν και εν μέρει επικρατούν ακόμη στο ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, στους θεσμικούς μας εταίρους, στα κράτη- μέλη. Ήμασταν υποχρεωμένοι να κινηθούμε μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο αντιλήψεων, δεν είχαμε τη δυνατότητα να διαπραγματευτούμε κατά το δοκούν, αλλά έπρεπε να εκτιμήσουμε μία κατάσταση και να κάνουμε επιλογές με σαφείς προτεραιότητες, οι οποίες ήταν ταμειακά αναγκαίες για τη χώρα, δηλαδή ταμειακά αναγκαίες για τον απλό άνθρωπο που περιμένει να πάρει το μισθό του ή τη σύνταξή του.

Άρα, το να κάνουμε μία συζήτηση υπό συνθήκες εργαστηρίου για το πώς έπρεπε να είναι τα πράγματα, έχει την αξία του αναμφίβολα και το να πείθουμε τους εταίρους μας έχει επίσης τη σημασία του, αλλά αυτό όπως αντιλαμβάνεσθε γίνεται τη στιγμή που πρέπει, με τον τρόπο που πρέπει και με βάση το αποτέλεσμα που κάθε φορά προσδοκούμε.

Η δημοσιονομική προσαρμογή σε επίπεδο πρωτογενούς αποτελέσματος από το 2009 έως σήμερα είναι εντυπωσιακή, γιατί αν σκεφτούμε ότι το 2009 είχαμε ένα πρωτογενές έλλειμμα της τάξεως των 24 δισ. ευρώ κι αυτό περιορίστηκε σε 11 δισ. το 2010 και περιορίζεται σε 4,2 δισ. ευρώ το 2011, η προσαρμογή είναι κολοσσιαία, διότι φτάνει τις 9 ποσοστιαίες μονάδες ενός ΑΕΠ που βαίνει μειούμενο λόγω της ύφεσης.

Το μεγάλο στοιχείο του προϋπολογισμού του 2012 είναι πως σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις της τροίκας, είναι ένας προϋπολογισμός πρωτογενούς πλεονάσματος. Η παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος που με βάση τους κανόνες ISA θα είναι στο επίπεδο του 1.1%. Θα μπορούσα να πω ότι είναι ο μεγάλος εθνικός δημοσιονομικός στόχος του 2012 και η αρχή μιας αναστροφής, για την οποία μίλησε και ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις. Δεν είναι «η» αναστροφή, είναι όμως μια πρώτη δυνατότητα και πιστεύω ότι αυτός είναι και ένας στόχος –περισσότερο από δημοσιονομικός- ο οποίος μπορεί να εμπνεύσει κάπως μια καταπτοημένη και απαισιόδοξη κοινωνία και μια αγορά που αδυνατεί να λειτουργήσει με προοπτική.

Ως εκ τούτου αδυνατεί και να επενδύσει, αλλά μπορεί να επεκτείνει και συμπεριφορές σε μικροοικονομικό επίπεδο οι οποίες τώρα είναι απονευρωμένες, για να μη πω απονεκρωμένες. Άρα καταθέτουμε έναν προϋπολογισμό πρωτογενούς πλεονάσματος. Η πορεία εκτέλεσης βέβαια του προϋπολογισμού του 2011 βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στην κορύφωσή της, καθώς έχουμε μπροστά μας σαράντα μέρες πάρα πολύ κρίσιμες για το τελικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα οι οποίες προβάλλονται και μέσα στο 2012, καθώς εισπράξεις που θα συντελεστούν μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2012, θα επηρεάσουν δημοσιονομικά το αποτέλεσμα του 2011.

Άρα, στην πραγματικότητα δεν έχουμε μπροστά μας μόνο τις υπόλοιπες μέρες του Νοεμβρίου και το Δεκέμβριο, αλλά και μια προσπάθεια που παρεκτείνεται στον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο του 2012 και αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Άρα η κινητοποίηση των μηχανισμών πρέπει να είναι πλήρης, μετά από μια περίοδο πολιτικής αμηχανίας, απεργιών, καταλήψεων και λευκών απεργιών με αποθαρρυμένους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι καλούνται να εφαρμόσουν ένα βαθμολόγιο και μισθολόγιο που περιορίζει, εκλογικεύει και κάνει πιο δίκαιες τις αποδοχές τους. Τις κάνει περισσότερο ανάλογες, αλλά λιγότερες σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημα κάθε υπαλλήλου και της οικογένειάς του και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία, γιατί πρέπει να τονίσουμε και το κίνητρο επίτευξης δημοσιονομικών στόχων που προβλέπει το νέο μισθολόγιο και το κίνητρο επίτευξης στόχων που προβλέπεται γενικά για κάθε δημόσια υπηρεσία και για κάθε φορέα.

Έχει πολύ μεγάλη σημασία το πώς μιλάμε σε αυτούς τους ανθρώπους. Πιστεύω ότι η έκκληση που απηύθυνε ο Πρωθυπουργός στους δημόσιους λειτουργούς στις προγραμματικές δηλώσεις, ήταν μια σημαντική χειρονομία που πρέπει να τη συνεχίσουμε. Άρα, το ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα θα το ξέρουμε απολογιστικά αρκετά αργότερα και για αυτό πρέπει να κάνουμε το καλύτερο, ώστε να πετύχουμε το στόχο μας που τον έχουμε ήδη προσαρμόσει, γιατί στο προσχέδιο του προϋπολογισμού το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2011 καταγραφόταν ως -8.5% υπό την αίρεση ότι θα υπάρξει πλήρης συνεργασία κοινωνίας και δημόσιας διοίκησης, χωρίς καμία κάμψη και καμία αδράνεια.

Αυτό φυσικά, δεν έχει εκπληρωθεί ως όρος. Ως εκ τούτου, προσαρμόζουμε αυτήν την εκτίμηση στο -9% ως έναν εφικτό στόχο, που όμως και αυτός εξαρτάται από όλους τους παράγοντες που είπα προηγουμένως. Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2011 είναι το -9%. Πρέπει εδώ να διευκρινίσω ότι η διαφορά μεταξύ του -8.5% και του -9% ή ακόμα και μια πιθανή υπέρβαση στο επίπεδο του -9.1% ή -9.2% που δε θέλω να καταγραφεί -αλλά που λογικά σκεπτόμενοι πρέπει να τη συνυπολογίσουμε- δε σημαίνει τίποτα σε σχέση με το στόχο του 2012. Ο στόχος του 2012 είναι διαμορφωμένος με μια αυτοτέλεια.

Μπορούμε ανεξαρτήτως του δημοσιονομικού αποτελέσματος του 2011 να πετύχουμε το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2012 και το πρωτογενές αποτέλεσμα που θέλουμε. Τα μέτρα επί των οποίων θεμελιώνεται ο προϋπολογισμός του 2012 από πλευράς εσόδων και δαπανών, είναι μέτρα που έχουν συμφωνηθεί και έχουν ψηφιστεί με πάρα πολύ κόπο. Η τρόικα και οι μηχανισμοί των θεσμικών μας εταίρων έχουν ελέγξει με πολύ μεγάλη κακοπιστία και αυστηρότητα τα μέτρα. Τα έχουν αποπληθωρίσει, τα έχουν συμπιέσει και ποτέ άλλοτε προϋπολογισμός της Ελληνικής Δημοκρατίας δε βασιζόταν σε τόσο αυστηρές και συμπιεσμένες εκτιμήσεις αποδόσεων, για μέτρα ενίσχυσης των δημοσίων εσόδων και μέτρα περιορισμού των δημοσίων δαπανών.

Υπό την έννοια αυτήν έχουμε μια ασφαλή βάση για τον προϋπολογισμό του 2012. Υπάρχουν πολλά μέτρα που σύμφωνα με τη δική μας εκτίμηση είναι και υποεκτιμημένα από πλευράς αποδόσεων. Αυτό όμως διαμορφώνει ένα μηχανισμό προστασίας, προκειμένου να πετύχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε δημοσιονομικά, αλλά και σε επίπεδο πρωτογενούς αποτελέσματος. Άρα ο προϋπολογισμός δε συνοδεύεται από νέα μέτρα εισπρακτικού ή φορολογικού χαρακτήρα ή από νέα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα. Αυτά τα μέτρα έχουν ψηφιστεί και ισχύουν. Η εφαρμογή τους όμως είναι θεμελιώδης εθνική προτεραιότητα.

Αυτό συνδέεται και με την ηθική θεμελίωση των μέτρων αυτών. Αν δηλαδή δεν απευθυνόμαστε στους πολίτες, καλώντας τους να συμμορφωθούν και να συμπράξουν, αν δημιουργούμε την εντύπωση ότι η φορολογική συμμόρφωση ή η συμμόρφωση στις υποχρεώσεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας δεν είναι συνταγματική υποχρέωση και κοινωνικό καθήκον και δεν είναι η βάση πάνω στην οποία οικοδομείται μια Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, όπως η παρούσα Κυβέρνηση, δε θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις δεσμεύσεις μας και δε θα μπορέσουμε να έχουμε τα αποτελέσματα που θέλουμε να έχουμε και την αξιοπιστία που πρέπει να έχουμε στη διαπραγμάτευση για το νέο πρόγραμμα και τη νέα δανειακή σύμβαση.

Θυμίζω ότι οι νέες φορολογικές ρυθμίσεις επί των οποίων βασίζεται ο προϋπολογισμός του 2012 είναι η σημαντική αλλαγή στο αφορολόγητο όριο, η σημαντική μείωση φορολογικών απαλλαγών που, στην πραγματικότητα, είναι φορολογικές δαπάνες, η επανεργοποίηση και ανανέωση των τεκμηρίων, το ελάχιστο τέλος άσκησης ελευθερίου επαγγέλματος και επιτηδεύματος, η κατάργηση της επιστροφής των αποδείξεων και η διαφορετική χρήση τους για τη θεμελίωση του αφορολογήτου, η προσαρμογή που έχει γίνει στους συντελεστές του ΦΠΑ, το ειδικό τέλος ακινήτων που εισπράττεται εν μέσω της ΔΕΗ και οι αλλαγές που έχουν γίνει σε σχέση με το πετρέλαιο θέρμανσης και τη φορολόγηση του φυσικού αερίου στο παρελθόν.

Οι αλλαγές που έχουν γίνει σε επίπεδο δαπανών, είναι επίσης πολύ σημαντικές. Ξεκινώντας από τους κανόνες δημοσιονομικής διαχείρισης οι οποίοι έχουν αλλάξει ριζικά, από τις αλλαγές στη δημοσιονομική διοίκηση, από την ανάγκη να διοριστούν οι γενικοί διευθυντές οικονομικού σε όλα τα υπουργεία, από την ανάγκη να λειτουργεί το μητρώο ανάληψης υποχρεώσεων των φορέων της γενικής κυβέρνησης, ώστε το Γενικό Λογιστήριο να παρακολουθεί την ανάληψη υποχρέωσης προκειμένου αυτή να εκτελείται και να μην έχουμε σωρευμένες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ελληνικού δημοσίου ή στερήσεις οι οποίες μας εκθέτους διεθνώς.

Έχουμε όμως και άλλες πολύ σημαντικές πρόσφατες τομές: το νέο βαθμολόγιο-μισθολόγιο, που ήρθε μετά από την κατάργηση των ωριμάνσεων, των υπερωριών, των επιδομάτων και των δώρων, η αλλαγή στο ασφαλιστικό και στις συντάξεις, η δραστική μείωση των λειτουργικών δαπανών και η δραστική μείωση του προϋπολογισμού των εξοπλιστικών προγραμμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Συνεπώς, στο υπόβαθρο του προϋπολογισμού βρίσκονται και οι μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές. Ήδη ανέφερα το βαθμολόγιο-μισθολόγιο. Τέτοια διαρθρωτική αλλαγή με σημαντική στη δυναμική της επίπτωση είναι η εργασιακή εφεδρεία, η αναδιάρθρωση των φορέων, η αξιολόγηση και η αναδιάρθρωση υπηρεσιών, φορέων και προσωπικού της δημόσιας διοίκησης, οι αλλαγές στην αγορά εργασίας, στο άνοιγμα επαγγελμάτων, στη δικαιοσύνη και οι αλλαγές που ήδη προανέφερα στη δημοσιονομική και φορολογική διοίκηση.

Πέραν αυτών, υπάρχουν δημοσιονομικοί στόχοι υπολανθάνοντες σε σχέση με τα μεγέθη του προϋπολογισμού, γιατί η μάχη κατά της φοροδιαφυγής αποτυπώνεται με πάρα πολύ μετριοπαθή και διστακτικό τρόπο στον προϋπολογισμό. Ως αποτέλεσμα κατά της μάχης της φοροδιαφυγής, οτιδήποτε έχουμε πέραν του προβλεπόμενου, έχουμε πει ότι θα λειτουργήσει μέσω της ειδικής γραμμής του προϋπολογισμού για το λογαριασμό κοινωνικής εξισορρόπησης. Η μάχη κατά της φοροδιαφυγής δεν πείθει τους εταίρους μας ως ένας στόχος ο οποίος μπορεί να έχει αριθμητικό αποτέλεσμα επί του οποίου να θεμελιώνεται το δημοσιονομικό αποτέλεσμα αυτής της χρονιάς. Αυτό όμως είναι πρώτον, ηθική υποχρέωση και δεύτερον, όρος επιβίωσης, αν θέλουμε να έχουμε ένα πραγματικό φορολογικό σύστημα.

Σας θυμίζω ότι έχουμε νομοθετήσει την πλήρη άρση του τραπεζικού απορρήτου ότι έχουμε δώσει στη δημοσιότητα τους μεγάλους οφειλέτες, με οφειλές άνω του ενός εκατομμυρίου και τώρα θα δώσουμε αυτούς που έχουν οφειλές άνω των 150 χιλιάδων –φυσικά και νομικά πρόσωπα- και έχουμε συγκεντρώσει όσους έχουν κάνει εξαγωγή μη δικαιολογούμενων καταθέσεων από το εισόδημα ή την περιουσία τους. Προχωρούμε τη σύναψη της συμφωνίας με την Ελβετία, λειτουργούν οι φορολογικές ποινικές διατάξεις και η διαδικασία του αυτοφώρου με κοινωνικά δίκαιο τρόπο ο οποίος είναι παραδειγματικός και παιδαγωγικός. Λειτουργεί η λεγόμενη περαίωση Β, δηλαδή ο ταχύρρυθμος έλεγχος για παρελθούσες χρήσεις και γίνονται σοβαρές κινήσεις στην καταπολέμηση της λαθρεμπορίας.

Όλα αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στο στόχο μας να αντλήσουμε έσοδα από αυτόν τον τεράστιο όγκο των ληξιπρόθεσμων οφειλών που βεβαίως πρέπει να το δει κανείς αποσυμφορημένο και αποπληθωρισμένο περίπου στο 10% της ονομαστικής του αξίας. Θα χρησιμοποιήσουμε προς το σκοπό αυτό ιδιώτες, μεγάλες εισπρακτικές εταιρείες, ορκωτούς λογιστές, τις μεγάλες ελεγκτικές εταιρείες και δικηγορικά γραφεία, προκειμένου να βοηθήσουμε το έργο του μηχανισμού της φορολογικής διοίκησης. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας, προκειμένου να πετύχουμε τους στόχους του 2011 και του 2012. Τα έσοδα λοιπόν της γενικής κυβέρνησης προβλέπουμε να είναι αυξημένα στο επίπεδο των 89 δισ. 583 εκατ. ευρώ και τα έσοδα της Κεντρικής Κυβέρνησης στο επίπεδο των 59.184.000.000 ευρώ.

Οι δαπάνες θα περιοριστούν από τα 105,4 δισ. ευρώ στα 100 δισ. ευρώ σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης και από τα 77,6 δισ. ευρώ στα 72,5 δισ. ευρώ σε επίπεδο Κεντρικής Κυβέρνησης.

Μετά από την αναφορά μου στο πρωτογενές πλεόνασμα, θέλω να αναφερθώ τώρα στη δεύτερη μεγάλη αλλαγή που συντελείται με τον προϋπολογισμό του 2012 που μπορεί να θεωρηθεί ως προϋπολογισμός της στροφής. Πρόκειται για το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Όπως είπα και προηγουμένως, το κόστος εξυπηρέτησης έβαινε αυξανόμενο από τα 12 δισ. ευρώ στα 16,5 δισ. ευρώ φέτος. Eφόσον εφαρμοστεί η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου και φτάσουμε στο νέο σχήμα του PSI, στα επίπεδα που προβλέπει η μελέτη βιωσιμότητας του χρέους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δηλαδή η debt sustainability analysis επί τη βάσει της οποίας οικοδομήθηκε η απόφαση αυτή, θα έχουμε αμέσως μια ευεργετική επίπτωση στους τόκους, δηλαδή στο ύψος της εξυπηρέτησης που προβλέπουμε ότι θα κινηθεί, σε σχέση με το 2011, στο επίπεδο των 3,6 δισ. ευρώ και σε σχέση με το επίπεδο του 2012 στο οποίο θα βρισκόμασταν εάν δεν υπήρχε το PSI+, στο επίπεδο των 5,1 δισ. ευρώ σε ταμειακή βάση.

Άρα, προβλέπουμε ότι οι τόκοι που θα χρειαστούν, εάν όλα πάνε καλά πλήρως, το 2012 σε ταμειακή βάση θα είναι 12.787.000.000 ευρώ. Η Κεντρική Κυβέρνηση είχε επιβαρυνθεί με τόκους 16.380 φέτος, το 2011. Σε δεδουλευμένη βάση βεβαίως το κόστος θα είναι κάπως μεγαλύτερο. Αλλά αντίστοιχα μεγαλύτερο θα ήταν το κόστος, εάν δεν υπήρχε το PSI. Ως εκ τούτου διατηρούνται περίπου οι ίδιες αναλογίες.

Εάν όλα αυτά λοιπόν ισχύσουν, το πρωτογενές αποτέλεσμα θα είναι 1% + και σε κανόνες ISA 1,1%. Αυτός είναι ο κρίσιμος αριθμός για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ το δημοσιονομικό αποτέλεσμα, το αντίστοιχο δηλαδή του -9% του 2011, εφόσον όλα πάνε καλά με το PSI, θα είναι -5,4%, πολύ καλύτερο από την πρόγνωση του Μεσοπρόθεσμου, που ήταν -6,7%. Ως εκ τούτου η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου και το PSI μας βοηθούν σε μια σαφώς καλύτερη και ταχύτερη δημοσιονομική προσαρμογή, όχι μόνο σε πρωτογενές επίπεδο, αλλά και σε δημοσιονομικό επίπεδο.

Ο κρατικός προϋπολογισμός, όπως ξέρετε, εκτός από το σκέλος του τακτικού προϋπολογισμού περιλαμβάνει και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που το χειρίζεται το Υπουργείο Ανάπτυξης, σε συνεργασία με το Γενικό Λογιστήριο, εξαρτάται φυσικά καθοριστικά από τις νέες ρυθμίσεις που έχουν γίνει σε σχέση με το ΕΣΠΑ και την αύξηση στο επίπεδο του 95% της κοινοτικής συμμετοχής. Αυτή βεβαίως η αύξηση συνεπάγεται τελικά μείωση του συνολικού διαθέσιμου κονδυλίου. Ο υπολογισμός μας είναι, πως το 2011 θα κλείσει το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων σε ένα επίπεδο 6,8 δισ. ευρώ που θα αυξηθεί το 2012 κατά 11,5% περίπου, δηλαδή στο επίπεδο των 7,7 δισ. ευρώ.

Αυτό προϋποθέτει πολύ καλές στοχεύσεις, μεγάλη κινητοποίηση για να επαναδραστηριοποιήσουμε κρίσιμες συμβάσεις, όπως είναι οι συμβάσεις για τους οδικούς άξονες, απόδοση όλων των θετικών μέτρων για την πραγματική οικονομία που έχει ανακοινώσει και προωθεί το Υπουργείο Ανάπτυξης για τη στήριξη των επιχειρήσεων, ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αξιοποίηση των μηχανισμών του νέου αναπτυξιακού νόμου και πλήρη ενεργοποίηση του μηχανισμού του fast track και της διυπουργικής επιτροπής στρατηγικών επενδύσεων, η οποία έχει εγκρίνει μέχρι τώρα τρεις επενδύσεις στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και αναμένει να εγκρίνει και άλλες.

Οι διαδικασίες οι οποίες συνδέονται με τον προϋπολογισμό, συνδέονται απολύτως, όπως αντιλαμβάνεστε, με την εφαρμογή των υποχρεώσεών μας που απορρέουν από το Μνημόνιο, από το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής, από την 5η αναθεώρηση και άρα από το νέο Πρόγραμμα. Τις προτεραιότητες των Υπουργείων σας τις έχω στείλει με επιστολές που λάβατε πριν από τις προγραμματικές δηλώσεις. Τις επιστολές τις έχει ο Πρωθυπουργός. Θα ήθελα να παρακαλέσω να τις θεωρήσετε προτεραιότητες μη δεκτικές καμίας διαπραγμάτευσης, γιατί η αξιολόγησή μας θα αρχίσει ξανά αμέσως.

Περιμένουμε να υποδεχτούμε σήμερα το απόγευμα την τρόικα. Θα συναντηθεί κατά σειρά με εμένα, τον Πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των τριών κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση, προκειμένου να αποσαφηνιστεί το ζήτημα των δεσμεύσεων, προκειμένου δηλαδή να μπορούμε να έχουμε την έκτη δόση. Γιατί τώρα πια οι προαπαιτούμενες ενέργειες, οι priori actions, δεν είναι μόνον αυτές που ξέραμε, αλλά είναι και οι πολιτικές προαπαιτούμενες ενέργειες που συνδέονται με την καθαρότητα των δεσμεύσεων, που νομίζω ότι η συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων έδωσε την ευκαιρία σε όλους να την κάνουν αυτή τη δέσμευση και στους αρχηγούς των τριών κομμάτων. Και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία, καθώς το κείμενο αναφοράς για όλους μας είναι το κείμενο των προγραμματικών δηλώσεων που ανέγνωσε ο Πρωθυπουργός.

Βρισκόμαστε σε συνεχή διαπραγμάτευση, ώστε να μην χάσουμε καθόλου χρόνο, γιατί πέρα από την απόφαση που ελπίζω να λάβει το ταχύτερο δυνατό το Eurogroup, απαιτείται απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του IMF και μπορούμε να υποβάλουμε την αίτηση για το νέο πρόγραμμα, τυπικά, μόνον αφού εκταμιευτεί η έκτη δόση. Άρα στενεύει πάρα πολύ το περιθώριο διαπραγμάτευσης και έγκρισης του νέου προγράμματος από το IMF.

Ταυτόχρονα, προκειμένου να πετύχουμε όσα λέει ο προϋπολογισμός για τους στόχους, πρέπει να κινούνται οι διαδικασίες που ήδη έχουν ξεκινήσει για το PSI. Θα διαβάσατε στις εφημερίδες και θα ακούσατε, ότι ο διευθύνων σύμβουλος του IIF, ο κ. Νταλάρα και ένας εκ των συνεργατών του που εκπροσωπεί και μια μεγάλη γαλλική τράπεζα, τη BNP, ο κ. Λεμιέρ, μας επισκέφτηκαν προχθές, τον Πρωθυπουργό και εμένα. Λειτουργεί η διαπραγματευτική ομάδα που στηρίζει την Ελληνική Δημοκρατία, δηλαδή εμείς έχουμε τυπικά την αρμοδιότητα, αλλά την ασκούμε σε απόλυτο συντονισμό με τους θεσμικούς μας εταίρους, με το Euro Working Group, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το EFSF, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και δύο κράτη μέλη που έχουν λάβει την εντολή από τα υπόλοιπα, τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Χθες δημοσιεύτηκε η δημόσια ανακοίνωση που έκανα, ως Υπουργός Οικονομικών, στη Διεθνή Επενδυτική Κοινότητα για την εφαρμογή της διαδικασίας του PSI. Χθες έγιναν συναντήσεις στη Φραγκφούρτη, συνεχίζονται σήμερα, με στόχο να καταλήξουμε σε ένα σχήμα που θα τείνει προς το στόχο και ει δυνατόν θα εκπληρώνει το στόχο για μεγάλη συμμετοχή, για 100% συμμετοχή, για περιορισμό του κομιζόμενου από ιδιώτες ελληνικού χρέους κατά 50% και για ένα δημόσιο χρέος το 2020 στην περιοχή του 120% του ΑΕΠ, δηλαδή βιώσιμο, σύμφωνα με τη μελέτη βιωσιμότητας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ο χαρακτήρας της διαδικασίας είναι εθελοντικός, νομική βάση είναι αυτή που θα διαμορφώσει η Βουλή των Ελλήνων, η χρηματοδότηση όμως των 30 δισ. απορρέει από το νέο πρόγραμμα που πρέπει να συμφωνηθεί και να ψηφιστεί. Οι εγγυήσεις που πρέπει να δώσει το EFSF προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών κατά τη διάρκεια ανταλλαγής των ομολόγων, εξαρτώνται από την ψήφιση του νέου προγράμματος. Και η επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών προκειμένου να αντέξουν την πίεση του νέου αυτού προγράμματος, επίσης εξαρτάται από την ψήφιση και εφαρμογή του νέου προγράμματος.

Άρα, θέλουμε μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, ούτε λίγο ούτε πολύ, περίπου 80 δισ. ευρώ (30 για το PSI, 30 για τις τράπεζες συν τα 10 που έχουμε, φτάνουμε στα 40 δισ. ευρώ και περίπου 20 δισ. ευρώ για τις ταμειακές μας ανάγκες, για καθυστερημένες οφειλές, για λήξεις ομολόγων του Μαρτίου και μετά).

Και ταυτόχρονα πρέπει να λύσουμε θέματα που συνδέονται με το φιλανδικό collateral, να λύσουμε θέματα ευστάθειας του τραπεζικού συστήματος, διασφάλισης του δημόσιου πυλώνα του, που συγκροτείται από την Αγροτική Τράπεζα και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, πρωτίστως, και την Τράπεζα Αττικής, διασφάλιση του ειδικού χαρακτήρα της Εθνικής Τράπεζας, σε σχέση με την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση.

Όλα αυτά πρέπει να γίνουν. Και θέλω να ξέρετε ότι μέχρι στιγμής η χρηματοοικονομική ενίσχυση του ελληνικού δημοσίου προς το τραπεζικό σύστημα έχει ονομαστική τιμή 127 δισ. ευρώ. Δηλαδή κατέχουμε προνομιούχες μετοχές 3,2 δισ. μέχρι στιγμής από το 2008 και μετά, έχουμε χορηγήσει εγγυήσεις προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ύψους 85 δισ. ευρώ, έχουμε χορηγήσει ειδικά ομόλογα 8 δισ. ευρώ και εγγυήσεις προς την Τράπεζα της Ελλάδος για το ELA 30 δισ. ευρώ που θα κυρωθούν τώρα με την κύρωση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου.

Και παρακαλώ να έχω την εξουσιοδότηση του Υπουργικού Συμβουλίου, ώστε κατά τη διάρκεια της κύρωσης να μπορέσω να αυξήσω το ποσό αυτό μέχρι και το διπλάσιό του, προκειμένου να λειτουργεί ο μηχανισμός αυτό του ELA χωρίς κωλύματα κατά τη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου. Αν αυτό συμβεί, η νομοθετημένη υποστήριξη προς τις τράπεζες θα έχει φτάσει τα 157 δισ. ευρώ, για να έχουμε όλοι μια αίσθηση του ποια είναι η σχέση του κράτους με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα τη στιγμή αυτή. Να λάβετε υπόψη σας ότι η χρηματιστηριακή αξία του συνόλου των τραπεζών αυτή τη στιγμή κινείται στην περιοχή των 3,2 δισ. ευρώ.

Επίσης, θέλω να σας πω, ότι όσα έχουμε πει για τα ασφαλιστικά ταμεία, θα γίνουν πράξη. Τελούν υπό τον έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος οι ασφαλιστικές εταιρίες οι οποίες έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους πολύ περιορισμένο αριθμό ομολόγων. Είναι πολύ σημαντική η παρέμβαση που γίνεται στη διαχείριση των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών με τον προϋπολογισμό του 2012, γιατί μειώνεται αισθητά το έλλειμμά τους. Επιχειρούμε να βάλουμε μία τάξη στη δημοσιονομική διαχείριση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, η οποία δεν είναι απολύτως ανέφελη, αλλά έχουμε να διευθετήσουμε μια σειρά από θέματα και ένα από τα θέματα αυτά είναι το ζήτημα των προνοιακών επιδομάτων. Υπάρχει όμως απόφαση του προηγούμενου Υπουργικού Συμβουλίου, αυτά να μεταφερθούν στην αρμοδιότητα της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικής Πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας.

Και, βεβαίως, το μεγάλο στοίχημα είναι να συγκρατήσουμε τις δαπάνες κοινωνικής πολιτικής και ιδίως τις δαπάνες υγείας, μέσω των κλάδων υγείας των ασφαλιστικών ταμείων και του ΕΟΠΙ, μέσω δηλαδή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων αλλά και του Υπουργείου Υγείας. Και οι τρεις Υπουργοί, δηλαδή Οικονομικών, Εργασίας και Υγείας, θα κάνουμε μια συντονισμένη προσπάθεια προκειμένου να κινηθούμε σε ορθολογικά επίπεδα, χωρίς αυτό να σημαίνει πρόσθετο βάρος για τον πολίτη, μέσα από την εκλογίκευση της δαπάνης για την οποία καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες και ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Κουτρουμάνης.

Τέλος, σε σχέση με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που είναι και στοιχείο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ο ταμειακός στόχος για το 2011, όπως έχει προσαρμοστεί μετά την 5η αναθεώρηση του 1,8 δισ. ευρώ, επιτεύχθηκε. Είχαμε μια σημαντική θετική εξέλιξη και με τον ΟΠΑΠ αλλά και με τις άδειες κινητής τηλεφωνίας. Και ο στόχος για το 2012 κινείται σε επίπεδο εκτιμήσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στα 9 δισ. που θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι κατά ένα μεγάλο ποσοστό ρεαλιστικός, αλλά εμείς πάντως στους πίνακες του προϋπολογισμού τοποθετούμε μόνον 6 από αυτά τα 9 δισ. ευρώ.

Αυτός είναι σε πολύ γενικές γραμμές ο προϋπολογισμός του 2012, ο οποίος δεν είναι απλά και μόνον ο κρατικός προϋπολογισμός κατά το άρθρο 79 του Συντάγματος, δηλαδή ο τακτικός προϋπολογισμός και ο προϋπολογισμός δημοσίων επενδύσεων, αλλά είναι ο προϋπολογισμός της Γενικής Κυβέρνησης, όπως αυτός προσδιορίζεται κατά τους κανόνες που διέπουν τη Eurostat, αποτυπώνεται σε πίνακες ο προϋπολογισμός της Γενικής Κυβέρνησης και το αποτέλεσμα σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης και θέλω να ελπίζω ότι μιλώντας με απόλυτη ειλικρίνεια και μεταξύ μας και με τους πολίτες, και εσωτερικά και εξωτερικά, μπορούμε να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την εκτέλεση αυτού του προϋπολογισμού, εφόσον όμως γίνουν και όλα τα άλλα τα οποία είπα, τα οποία είναι είτε ρητά είτε υπαινιχτικά ενσωματωμένα στον προϋπολογισμό του 2012.redsq

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΦορολογικό Σύστημα | Δημοσιονομική ΠολιτικήΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2011