Αθήνα 24 Οκτωβρίου 2015 

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου «Αδειοδότηση παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης και άλλες διατάξεις»


Είδα με ικανοποίηση τη χτεσινή και προχθεσινή επίσκεψη του Προέδρου Ολάντ στην Ελλάδα, το κλίμα φιλίας, αλληλεγγύης και αισιοδοξίας που εκπέμφθηκε και αναγκαστικά θυμήθηκα άλλες καταστάσεις με τον Πρόεδρο Ολάντ πριν από λίγα χρόνια.

Θυμήθηκα ότι το Μάιο του 2012 ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε τη γαλλική πρωτεύουσα για να συμπαρασταθεί στον κ. Μελανσόν της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και να πει το περιβόητο «Ολαντρέου» για τον Πρόεδρο Ολάντ. Και λίγες μέρες μετά, πήγα εγώ προσκεκλημένος του Προέδρου Ολάντ στο Μέγαρο των Ηλυσίων προκειμένου να του εξηγήσω την κατάσταση στην Ελλάδα -ήταν νωπός Πρόεδρος τότε- και να τον παρακαλέσω και να του ζητήσω να βοηθήσει τη χώρα μας. Τη χώρα μας! Όχι το Κόμμα μου, ή την Κυβέρνησή μας.

Και στις 19 Φεβρουαρίου του 2013 θυμήθηκα ότι πραγματοποιήθηκε η προηγούμενη επίσκεψη του Προέδρου Ολάντ στην Αθήνα, όπου είχαμε την ευκαιρία να τον υποδεχτούμε και να συζητήσουμε μαζί του εις βάθος, αλλά ο κ. Τσίπρας χαιρέτιζε τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μνημονίου συμπεριλαμβανομένης και της επίσκεψης Ολάντ και βέβαια ο Πρόεδρος Ολάντ δεν θέλησε να συναντήσει τότε την Αξιωματική Αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ γιατί θεωρούσε ότι είναι προσβλητική, αντιπαραγωγική, ότι δεν βοηθάει ούτε την ευρωπαϊκή πολιτική, αλλά ούτε την εθνική προοπτική διάσωσης και ανάταξης της χώρας.

Χαίρομαι για τη μεταστροφή και θεωρώ ότι είναι ωφέλιμη για τον τόπο. Αλλά δεν υπάρχει ένα στοιχείο πολιτικού κυνισμού το οποίο σε σοκάρει, όταν η μεταστροφή γίνεται με τόσο ακραίο, τόσο κραυγαλέο τρόπο; Ακριβώς λοιπόν επειδή έχει γίνει αυτή η ιστορικά πρωτοφανής και δημοκρατικά αδικαιολόγητη μεταστροφή, γιατί προδόθηκαν οι εντολές που έδωσε ο ελληνικός λαός και στις εκλογές του Ιανουαρίου και στο δημοψήφισμα του Ιουλίου, ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του ψάχνουν κάποιο αφήγημα.

Τώρα είναι όψιμοι μνημονιακοί, τώρα είναι θα έλεγα ζηλωτές, δεν διαπραγματεύονται καθόλου. Υιοθετούν και θεσπίζουν τις πιο σκληρές εκδοχές των μέτρων, που οι ίδιοι κατέστησαν αναγκαία, γιατί αν η χώρα συνέχιζε στο δρόμο που βρισκόταν το Δεκέμβριο του 2014, θα θέλαμε πολύ λίγη προσπάθεια, ενώ τώρα θέλουμε μια υπεράνθρωπη προσπάθεια προκειμένου να ξαναβρούμε τους ρυθμούς του Δεκεμβρίου του 2014.

Αυτό το νέο αφήγημα είναι η αποκατάσταση της Δικαιοσύνης; Ο αγώνας κατά της αδιαφάνειας και της διαπλοκής; Η επιδίωξη ο φτωχός να βοηθήσει τον φτωχότερο μέσα από μια αναδιανομή, που τελικά εξοντώνει τα μεσαία και μικρομεσαία στρώματα σε όλα τα επίπεδα;

Η πολιτική αυτή εξυπηρετείται από τον παράδοξο "σοσιαλισμό των υπερηλίκων" και ιδίως των συνταξιούχων όπου όταν φτάνουμε στη ηλικία της συνταξιοδότησης είμαστε αναγκαστικά όλοι κάτω από το πέπλο του εξισωτισμού, ανεξαρτήτως του τι έκανε πριν κάποιος στη ζωή του και τι έχει συνεισφέρει στο ασφαλιστικό σύστημα;

Αυτή η μεταστροφή, αυτή η μεγάλη πολιτική εξαπάτηση, ο κυνισμός ο απόλυτος έχει ανάγκη πράγματι από κάποιους εξωραϊσμούς. Κατ' αρχάς για να διατηρηθεί η δική σας αντοχή, κυρίες και κύριοι βουλευτές, προκειμένου εσείς να μπορείτε να ψηφίζετε τα μέτρα, τα οποία όλα τα προηγούμενα χρόνια λοιδορούσατε, κατακρίνατε ως αντιλαϊκά, ως επικίνδυνα και τώρα βεβαίως είστε υποχρεωμένοι να τα ψηφίζετε και να γλείφετε, όπως έχω πει κατ’ επανάληψη ,εκεί που φτύνατε.

Άρα θέλετε κάποια προσχήματα. Και το νομοσχέδιο για τα Μέσα Ενημέρωσης εντάσσεται στα προσχήματα αυτά.

Διότι εδώ πρέπει να θυμηθούμε ότι η αντιμνημονιακή δημαγωγία, αυτό που έγινε τα προηγούμενα 5,5 χρόνια στη χώρα, οι ψευδαισθήσεις, τα ψέματα, η υπονόμευση της ενότητας του ελληνικού λαού της ενότητας του έθνους  δεν βασίστηκε μόνο στην αντιμνημονιακή αντιπολίτευση που βρήκε το κύμα της δυστυχίας και της δυσκολίας του ελληνικού λαού για να αλλάξει εκλογικό μέγεθος, βασίστηκε και στα Μέσα Ενημέρωσης, στον τρόπο με τον οποίο τα Μέσα Ενημέρωσης χειρίστηκαν την προσπάθειά μας αυτή.

Έχω πολύ έντονη την ανάμνηση του πώς το επικοινωνιακό σύστημα της χώρας αντιμετώπισε τη δική μου περίοδο στο Υπουργείο Οικονομικών και πώς αντιμετώπισε την περίοδο του κ. Βαρουφάκη, του ανθρώπου που έβλαψε οργανωμένα και συνειδητά την πορεία της χώρας. Που προκάλεσε με την εντολή ή την ανοχή του κ. Τσίπρα, μια τεράστια βλάβη στον ελληνικό λαό, στους πολίτες, στις επιχειρήσεις, στα νοικοκυριά.

Μετρήστε τις ώρες προβολής, τις ώρες της τηλεοπτικής μυθοποίησης και δείτε τις πρωινές εκπομπές των τελευταίων έξι ετών. Δείτε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να εξηγούν πώς καταστρέφεται το ασφαλιστικό σύστημα και συγκρίνετε αυτές τις ατελείωτες τηλεοπτικές ώρες στις πρωινές εκπομπές, με τα στελέχη και του συμβούλους του ΣΥΡΙΖΑ, με την Επιτροπή σοφών του κ. Κατρούγκαλου και τις προτάσεις που τώρα παρουσιάζει η Κυβέρνηση. Αυτά είναι τα διαπλεκόμενα και κατεστημένα Μέσα Ενημέρωσης στην Ελλάδα.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θυμάται επίσης ότι η κατανομή των αδειών και το τοπίο των Μέσων Ενημέρωσης διαμορφώθηκε το 1989 στην Ελλάδα, με την καθοριστική συμμετοχή του τότε ενιαίου Συνασπισμού, που έπαιξε ρόλο διότι ήλεγχε τα Υπουργεία Εσωτερικών και Δικαιοσύνης. Ο κ. Κωνσταντόπουλος και ο κ. Κουβέλης ήταν καθοριστικοί παίκτες στην κατανομή των αδειών τότε.

Και τώρα έρχεται το νομοσχέδιο αυτό. Το νομοσχέδιο είπα και προχθές εμφανίζεται ως κάτι καινοτομικό και μοντέρνο; Ως κάτι ριζοσπαστικό και διαφανές; Έχω κάνει πολλές προβλέψεις από το βήμα αυτό που δυστυχώς επαληθεύονται: σε λίγους μήνες θα δείτε τι κατάσταση θα έχει διαμορφωθεί στην πράξη.

Το νομοσχέδιο που σήμερα με την πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ θα καταστεί νόμος του κράτους, είναι ένα κραυγαλέο εργαλείο αδιαφάνειας και διαπλοκής, είτε εφαρμοστεί είτε δεν εφαρμοστεί.

Πρώτη εκδοχή. Δεν εφαρμόζεται ή καθυστερεί να εφαρμοστεί: οι υφιστάμενοι σταθμοί εξακολουθούν να λειτουργούν υπό εκβιασμό. Δεν υπάρχει καν Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης με νόμιμη συγκρότηση.

Δεύτερη εκδοχή. Εφαρμόζεται ταχύρυθμα: οι υφιστάμενοι σταθμοί χάνουν το νόμιμο έρεισμά τους την άδειά τους και παύουν να λειτουργούν. Αυτό σημαίνει πτώχευση των ανωνύμων εταιρειών, με επιπτώσεις όχι για τους μετόχους -οι οποίοι μπορεί να εκφραστούν με άλλα εταιρικά σχήματα είτε απ' ευθείας, είτε μέσω άλλων προσώπων- σημαίνει πολλά για τους εργαζόμενους, που θα απολυθούν περιμένοντας  μια αποζημίωση που δεν θα έρθει.

Σημαίνει πολλά για τα ασφαλιστικά Ταμεία που θα χάσουν αυτά που έχουν να παίρνουν, σημαίνει πολλά για το δημόσιο που δεν θα εισπράξει έσοδα από φόρους. Σημαίνει πολλά για τις Τράπεζες που ανήκουν στο χαρτοφυλάκιο του δημοσίου και για τον τραπεζικό δανεισμό, στα Μέσα Ενημέρωσης.

Και ας πούμε ότι θα δοθούν και οι νέες άδειες. Νέες άδειες σε ποιους; Είπα προχθές «γιατί διατηρούνται οι διατάξεις περί απαγορεύσεων συγκεντρώσεων και οι διατάξεις περί του περιβόητου βασικού μετόχου, αλλά αλλάζουν οι διατάξεις για την ονομαστικοποίηση. Γιατί έτσι όπως είναι το άρθρο 4 και το άρθρο 5, δεν υπάρχει τελικά καμία ονομαστικοποίηση.

Σιωπά η Κυβέρνηση, δεν δέχεται την πρότασή μου ανεξαρτήτως αν η εταιρεία είναι ημεδαπή ή αλλοδαπή, κοινοτική ή μη κοινοτική, ανεξαρτήτως υποχρέωσης ονομαστικοποίησης, να ανατίθεται σε διεθνή ελεγκτική εταιρεία η εντολή να διενεργήσει έλεγχο και να λέει με έκθεσή της ποιος είναι ο πραγματικός επιχειρηματίας, ο ωφελούμενος και από πού αποκτήθηκαν τα οικονομικά μέσα της εταιρείας. Δεχτείτε το. Θα απολογηθείτε κάποτε ιστορικά εάν δεν το δεχτείτε, εν έτη 2015.

Και βεβαίως πόσες άδειες σε ψηφιακό περιβάλλον. Δεν υπάρχει σπάνις συχνοτήτων, αφήστε να εκφραστεί όποιος εκπληρώνει τις προϋποθέσεις του νόμου και όχι μόνο επιχειρηματίας. Αφήστε να εκφραστούν κοινωνικοί φορείς, αφήστε να εκφραστεί η Εκκλησία, δείτε τι θα κάνετε με τους περιφερειακούς σταθμούς μην τους πνίγετε, δείτε την τροπολογία που έχει καταθέσει το δικό σας Κόμμα για τους δημοτικούς σταθμούς με αφορμή τη Δημοτική τηλεόραση της Θεσσαλονίκης. Πρέπει να υπάρξει πολυφωνία η οποία δεν είναι μόνο επιχειρηματική. Απαντήστε: ναι, καθορίζετε το τίμημα ανά κατηγορία αδειών, η δημοπρασία θα γίνεται χωριστά ανά άδεια, κάθε φορά που αδειάζει μια άδεια ή πάντα για όλες τις άδειες.

Η διαφορά είναι τεράστια. Γιατί το τίμημα εξαρτάται από το συνολικό τοπίο και το συνολικό αριθμό των αδειών, που πρέπει επαναλαμβάνω να είναι ο μέγιστος δυνατός, σύμφωνα με τις ψηφιακές δυνατότητες. Αλλιώς παραβιάζεται το δικαίωμα πρόσβασης στην ενημέρωση και η πολυφωνία.

Και βεβαίως τι σημασία έχει να προσφέρει κάποιος στη δημοπρασία παράλογο επιχειρηματικά και οικονομικά τίμημα; Γιατί να το κάνει; Χρειάζεται μια εξήγηση. Πρέπει να εξηγεί κάποιος  όταν προσφέρει παράδοξα μεγάλο τίμημα, γιατί δεν επενδύει οικονομικά, αλλά κάτι άλλο κάνει. Που δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό; Που είναι περίεργο; Που είναι σκοτεινό;

Άρα το υπερβολικό τίμημα δεν είναι επιτυχία του κράτους επειδή πήρε κάποια χρήματα. Είναι αποτυχία του κράτους Δικαίου και της διαφάνειας.

Και ενοποιήστε την εποπτεία, διότι το Σύνταγμα καθιστά αρμόδιο όργανο απ' ευθείας το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Μην προσβάλλετε την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων ως όργανο που προβλέπεται από την ευρωπαϊκή κοινοτική νομοθεσία.

Αποσαφηνίστε τη σχέση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης στα θέματα της συγκέντρωσης. Και πείτε, εσείς που είστε οι αντίπαλοι της διαπλοκής  γιατί ικανοποιείστε με τις ρυθμίσεις του 2002, του 2005, για το βασικό μέτοχο; Είναι όλα καλά; Είναι επαρκή δηλαδή όλα αυτά που έχουμε κάνει!

Ομολογείστε την επάρκεια των ρυθμίσεων, όπως αυτές έχουν ερμηνευτεί από τη νομολογία και του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι επαρκείς οι ρυθμίσεις και οι εγγυήσεις; Τι σέβεστε και τις διατηρείτε. Τότε τι λέτε συνεχώς ότι κάτι έχει συμβεί και χρειάζεται περαιτέρω παρέμβαση; Δεν την κάνετε την περαιτέρω παρέμβαση, άρα αποδέχεστε ότι είναι επαρκές το θεσμικό πλαίσιο.

Και μια τελευταία παρατήρηση σε σχέση με την επικοινωνιακή διπλωματία. Ακούστε, έχω διατελέσει το 1993 με 1995 Υπουργός Τύπου και επέβαλλα την απόλυτη εναρμόνιση των Υπηρεσιών των Γραφείων Τύπου Εξωτερικού με το Υπουργείο Εξωτερικών και τις διπλωματικές αποστολές και έχω ζήσει τα θέματα αυτά από όλες τις κρίσιμες θέσεις και ως Υπουργός Εξωτερικών.

Είναι τεράστιο λάθος στην εποχή μας να δημιουργούμε δικέφαλες Αρχές στο εξωτερικό. Στο εξωτερικό η χώρα εκφράζεται ενιαία: από την Πρέσβη και την Πρεσβεία ή από τον επικεφαλής της μόνιμης αντιπροσωπείας και όλοι οι άλλοι υποτάσσονται σε μια ενιαία εξωτερική πολιτική.

Αυτό έγινε εν τέλει και με τους οικονομικούς και εμπορικούς ακολούθους, που ένα διάστημα και η προηγούμενη Κυβέρνηση φλέρταρε να υπαχθούν στο Υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά τους επανέφερα στο Υπουργείο Εξωτερικών και τώρα τα Γραφεία Τύπου Εξωτερικού που είναι πολύτιμα εργαλεία της χώρας και της εξωτερικής πολιτικής, πρέπει να είναι απολύτως εντεταγμένα στην πολιτική που διαμορφώνει το Υπουργείο.

Σας ευχαριστώ.

***

Δευτερολογία Ευ. Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου «Αδειοδότηση παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης και άλλες διατάξεις»

Κυρία Πρόεδρε, αρχίζω από την τελευταία παρατήρηση του κ. Παπά.

Τώρα είναι λάτρεις, οπαδοί της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας. Ποιος; Ο κ. Τσίπρας που ηγήθηκε τις ευρωπαϊκής κομμουνιστικής Αριστεράς στις ευρωπαϊκές εκλογές. Τώρα περιμένουν η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία να στηρίξει.

Μα εμείς αγωνιστήκαμε να πείσουμε το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και τη Κοινοβουλευτική του Ομάδα στο Ευρωκοινοβούλιο να βοηθήσει και βοηθά. Όμως μην έχετε αυταπάτες, οι συσχετισμοί δυνάμεων στην Ευρώπη είναι διακρατικοί, διακυβερνητικοί, είναι συσχετισμοί παγίων εθνικών συμφερόντων.

Ο κ. Ολάντ βεβαίως επηρεάζεται από τη σοσιαλιστική του ταυτότητα, είναι όμως ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Κάνει αυτό που εξυπηρετεί τα γαλλικά συμφέροντα, τον συσχετισμό στο γαλλογερμανικό άξονα. Και σας είπε χτες εδώ: «Τηρείστε τα συμφωνημένα»! Σας τίμησε, επειδή αλλάξατε 180 μοίρες γραμμή και στο περιβόητο ζήτημα του χρέους σας είπε «θα εξετάσουμε την εξυπηρέτηση του χρέους», ούτε καν για αναδιάρθρωση δεν μίλησε. Δυστυχώς, θα πω εγώ.

«Le service de la dette»!! Δεν μίλησε για κουρέματα, για reprofiling, για αναδιαρθρώσεις . 

Και για να πάμε στην ουσία τώρα:

Ακούστε, θα ανατεθεί σε ελεγκτικές εταιρείες ο έλεγχος του ποιος είναι ο πραγματικός επιχειρηματίας και πού βρήκε τα λεφτά; Βάλτε το στο νόμο. Εάν το βάλετε στο νόμο αυτό, εγώ θα ψηφίσω και τις δημοπρασίες. Αρκεί να μου πείτε ότι οι δημοπρασίες θα γίνονται ενιαία για κάθε κατηγορία αδειών, ενιαία ταυτοχρόνως, ώστε να ξέρει ο καθένας πόσες είναι οι άδειες.

Και δεσμευτείτε τουλάχιστον για τα περιφερειακά, δημοτικά και κοινωνικά Μέσα. Κάντε κινήσεις οι οποίες διασφαλίζουν στοιχειώδεις εγγυήσεις.

 

 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΔιαφάνειαΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2015