19 Οκτωβρίου 2005

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης: «Πλαίσιο ρυθμίσεων για την σύσταση και τη λειτουργία ευρωπαϊκής εταιρείας».


 

Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ πραγματικά προκλητική και πολιτικά θρασύδειλη την προσπάθεια της Κυβέρνησης να οχυρωθεί πίσω από διαδικαστικού χαρακτήρα προσχήματα σε σχέση με τη συζήτηση της τροπολογίας αυτής.

Δυστυχώς για την Κυβέρνηση το Σύνταγμα, στο άρθρο 74 παράγραφος 5, προβλέπει ρητά ότι γι’ αυτά αποφαίνεται η Βουλή. Άρα, η Βουλή -και στη συγκεκριμένη περίπτωση η Πλειοψηφία της, η Νέα Δημοκρατία- καλείται να αναλάβει την ευθύνη της. Ποια ευθύνη όμως;

Εδώ είναι προφανές ότι υπάρχει μια βασική πολιτική επιλογή των τελευταίων ημερών, μια πολιτική που εκπορεύεται από τον Πρωθυπουργό προσωπικά, να ανοίξει μέτωπο με τα Μέσα Ενημέρωσης, μέτωπο με τον Τύπο, ουσιαστικά να εγκαθιδρύσει ο κ. Καραμανλής και η Κυβέρνησή του ένα μηχανισμό ελέγχου των φρονημάτων των Μέσων Ενημέρωσης και των δημοσιογράφων, να ταξινομεί και να κατατάσσει όσους έχουν δημόσιο λόγο, με κριτήριο τη φιλικότητα ή την εχθρικότητά τους προς την Κυβέρνηση.

Αυτό το κλίμα είναι ζοφερό, είναι βαθιά αντιδημοκρατικό και επικίνδυνο. Ο δρόμος που έχει επιλέξει η Κυβέρνηση να μετατοπίζει την ευθύνη της στα Μέσα Ενημέρωσης και να ανοίγει μέτωπο μαζί τους είναι ένας δρόμος ολισθηρός, αδιέξοδος, μάταιος. Δεν οδήγησε ποτέ και πουθενά κάποια κυβέρνηση και μάλιστα Κυβέρνηση μόλις είκοσι μηνών θητείας στη θέση της.

Αυτό δείχνει ότι υπάρχει νευρικότητα, υπάρχει πανικός, υπάρχει αδυναμία στρατηγικού σχεδιασμού, αδυναμία ελέγχου των εσωτερικών καταστάσεων μέσα στην Κυβέρνηση και φυσικά αδυναμία ελέγχου της οικονομίας, της κοινωνίας και της χώρας. Και αυτήν την απώλεια ελέγχου, η οποία έχει και πολύ αρνητικές θεσμικές επιπτώσεις, τη βιώνει ο Έλληνας πολίτης, τη ζει και στην προκειμένη περίπτωση.

Τι συμβαίνει στην περίπτωση του «FLASH»; Τι θέλουμε να αντιμετωπίσουμε με την τροπολογία που συζητούμε; Μια περίεργη, μη ορθολογική και άρα μη διαφανή επιχειρηματική συμπεριφορά. Αν είχαμε μπροστά μας μια επιχείρηση του ραδιοφωνικού σταθμού που αντιμετωπίζει πραγματικό οικονομικό αδιέξοδο, που προσφέρεται προς μεταβίβαση αλλά δεν βρίσκει αγοραστές, που καταρρέει οικονομικά, θα λέγαμε ότι μίλησε η αγορά, εντάξει.

Δεν πρόκειται όμως γι’ αυτό. Ενώ η αγορά αναδεικνύει τη δυνατότητα να υπάρχει ο σταθμός αυτός, ενώ η παρουσία του και η φωνή του είναι στοιχείο της πολυφωνίας και άρα της δημοκρατίας, ενώ υπάρχουν σοβαρές –περισσότερες από μία- επιχειρηματικές προσφορές με σχήματα στα οποία μετέχουν δημοσιογράφοι, προκειμένου να διαφυλαχθεί η διαδοχή και η συνέχεια του σταθμού, έχουμε μια μη ορθολογική απάντηση, η οποία υπαγορεύεται προφανώς από την Κυβέρνηση, η οποία θέλει να αλλοιώσει την κατάσταση στα Μέσα Ενημέρωσης, να την ελέγξει, να την ποδηγετήσει, να περιορίσει την ελευθερία του Τύπου και το δημοκρατικό πλουραλισμό.

Ε, λοιπόν, η Βουλή σύσσωμη, συμπεριλαμβανομένων και των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, οφείλει να προστατέψει τις στοιχειώδεις βασικές και αυτονόητες προϋποθέσεις της πολυφωνικής δημοκρατίας, της δημοκρατίας ως ουσιαστικό, χωρίς να έχουμε ανάγκη επιθέτων.

Γι’ αυτό έχουν την υποχρέωση οι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας να συμπράξουν μαζί μας, να διαμορφώσουμε το πρόσθετο ειδικό νομοθετικό πλαίσιο που επιτρέπει στον πλουραλισμό και τη δημοκρατία να αμυνθεί απέναντι σε κυβερνητικές πολιτικές και επιχειρηματικές επιλογές, οι οποίες δεν είναι διαφανείς, δεν είναι ορθολογικές και δεν είναι σύμφωνες με τους κανόνες της δημοκρατικής πολυφωνίας.

Εάν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, πιστεύετε σε αυτές τις διακηρύξεις για τη διαφάνεια, για τον αγώνα κατά της διαπλοκής, για την ανάγκη θωράκισης των θεσμών, έχετε υποχρέωση -χειραφετούμενοι ως προς τις επιλογές της Κυβέρνησής σας- να ψηφίσετε την τροπολογία αυτή.

Και εάν η Κυβέρνηση, όπως εκπροσωπείται σήμερα –γιατί οφείλει ο παριστάμενος Υφυπουργός Ανάπτυξης να επικοινωνήσει με τον Πρωθυπουργό προσωπικά και να λάβει οδηγίες- θέλει να αποσείσει αυτές τις βαριές κατηγορίες και τις ακόμα βαρύτερες υποψίες, που αφορούν το σκληρό θεσμικό πυρήνα της δημοκρατίας στον τόπο μας, πρέπει να δώσει εντολή στον Υφυπουργό να αποδεχθεί την τροπολογία και οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας –ανεξαρτήτως κυβερνητικής τοποθέτησης- οφείλουν να υπερψηφίσουν την τροπολογία αυτή ως ένδειξη αξιοπρέπειας της Βουλής, η οποία καλείται να λειτουργήσει ως θεματοφύλακας του πλουραλισμού και της δημοκρατίας στον τόπο μας.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2005