10 Μαρτίου 2006

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επερώτησης Βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ προς τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών σχετικά με συμπαιγνία Κυβέρνησης - Τραπεζών για την κατάργηση της κλαδικής σύμβασης με την Ο.Τ.Ο.Ε.


 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αντιλαμβάνομαι πολύ καλά το λόγο για τον οποίο ο κ. Αλογοσκούφης ένιωσε την υποχρέωση να έρθει σήμερα ενώπιον της Βουλής και να απολογηθεί. Έχει προφανώς κάποια συνείδηση της τεράστιας ευθύνης του και του αδιεξόδου, στο οποίο έχει οδηγηθεί η οικονομική πολιτική, την οποία διευθύνει.

Δεν κατάλαβα, όμως, ακριβώς το λόγο για τον οποίο, πέραν της απολογίας, ένιωσε την ανάγκη να κάνει και έναν πλήρη απολογισμό της υποτιθέμενης οικονομικής πολιτικής και του δήθεν έργου της Κυβέρνησης στην οικονομία. Φεύγει ατομικά ο ίδιος ή πρόκειται να φύγει η Κυβέρνηση συλλογικά; Γιατί ένα από τα δύο θα εξηγούσε αυτόν το μονότονο, κουραστικό απολογισμό των ίδιων και των ίδιων πραγμάτων συνεχώς.

Και πρέπει να το προσέξετε, κύριε Υπουργέ, το σύμπτωμα αυτό, γιατί αυτή η μονότονη επανάληψη σημαίνει ότι δεν μπορείτε να αντιληφθείτε τι αλλάζει, τι συμβαίνει, πώς έχουν επιδεινωθεί τα πράγματα, ποια είναι τα αδιέξοδα στα οποία έχετε οδηγηθεί με τις δικές σας επιλογές.

Και θα ζητούσα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα την παραίτηση προσωπικά του κ. Αλογοσκούφη, αλλά έτσι θα ήταν σαν να αναγνωρίζουμε ότι αυτός έχει την ευθύνη των αποφάσεων, ενώ αυτός έχει την ευθύνη των εισηγήσεων και των χειρισμών. Την ευθύνη των αποφάσεων και των επιλογών την έχει προσωπικά, στο ακέραιο, ο κ. Καραμανλής και αυτή η ευθύνη θα του καταλογιστεί με τη μορφή καταψήφισης και εκλογικής ήττας στις επόμενες εκλογές.

Γιατί η χθεσινή ανακοίνωση της EUROSTAT για τον τρόπο υπολογισμού των αμυντικών δαπανών ακυρώνει το μύθο της απογραφής και στερεί από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το τελευταίο φύλλο συκής. Η Κυβέρνηση δεν έχει πλέον ούτε πρόσχημα ούτε επιχείρημα ούτε ηθική και πολιτική βάση νομιμοποίησης. Κακώς βρίσκεται εκεί που βρίσκεται, γιατί παραπλάνησε τους Έλληνες πολίτες και γιατί παραπλάνησε και τον εαυτόν της.

Η απογραφή είναι ένα πολιτικό έγκλημα εις βάρος της χώρας. Πρόκειται για μία προδοσία, προδοσία των προεκλογικών υποσχέσεων και δεσμεύσεων της Νέας Δημοκρατίας προς τον απλό Έλληνα πολίτη, προδοσία των προοπτικών ανάπτυξης της χώρας, προδοσία των δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας. Η απογραφή εξέθεσε τη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μείωσε το διεθνές κύρος, μείωσε τη διαπραγματευτική ικανότητα της χώρας, είχε επιπτώσεις στο εισόδημα των Ελλήνων πολιτών και των νοικοκυριών, είχε επιπτώσεις στην ανάπτυξη -μείωσε τους ρυθμούς- είχε επιπτώσεις στις δημόσιες επενδύσεις, όπου έχουμε εντυπωσιακή κάμψη, είχε επιπτώσεις στην απασχόληση, γιατί μειώθηκαν οι θέσεις εργασίας στο διάστημα της διετούς διακυβέρνησής σας, κύριε Υπουργέ.

Η απογραφή ήταν το μεγαλύτερο λάθος που έκανε η Κυβέρνηση Καραμανλή, εφάμιλλο με το λάθος της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο την περίοδο του 1989 και γι’ αυτό θα το πληρώσετε με την ίδια ακριβώς λογική. Είστε η παρένθεση του εαυτού σας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Αλογοσκούφης φαίνεται ότι δεν έχει αντιληφθεί τίποτε από όσα περιλαμβάνονται ως πολιτικό μήνυμα στη χθεσινή απόφαση της EUROSTAT και έρχεται εδώ και επαναλαμβάνει τα γνωστά του, χιλιοειπωμένα επιχειρήματα για τους εξοπλισμούς, πώς υπολογίζαμε στο έλλειμμα και στο χρέος κάποιες κρίσιμες προμήθειες, όπως τα TOR, τα ΤPQ, τα F-16. Προφανώς, δεν έχετε αντιληφθεί, κύριε Αλογοσκούφη, τι σημαίνει παραλαβή ενός οπλικού συστήματος. Η παραλαβή είναι εν τέλει μια νομική έννοια, είναι μια σύμβαση που υπογράφεται, ώστε να συντελεστεί η παραλαβή, μετά από πολλούς ελέγχους.

Και δεν είναι το απλό πρακτικό γεγονός της άφιξης ενός οπλικού συστήματος ως αντικειμένου στην ελληνική επικράτεια. Και τολμάτε μετά από όσα μεσολάβησαν στο Υπουργείο Αμύνης, μετά από την κωμωδία της Εξεταστικής Επιτροπής για τους εξοπλισμούς και μετά από την απόφασή σας για τα F16, να έρχεστε και να θέτετε ζήτημα εξοπλισμών και τρόπου λογισμού των εξοπλιστικών δαπανών στα δημοσιονομικά μας πράγματα, δηλαδή στο δημοσιονομικό έλλειμμα και στο χρέος. Ε, όχι. Αρκετά πια. Πρέπει να εξηγήσετε στον ελληνικό λαό τι κάνατε τελικά με τα ρωσικά οπλικά συστήματα, τι κάνατε με τα F16, πώς τα παραγγέλνετε με ποια μορφή σύμβασης, πού θα τα λογίσετε, σε ποιο οικονομικό έτος και με ποιο σύστημα.

Και αντί να έρχεστε εδώ να δίνετε εξηγήσεις για τα δημοσιονομικά τερτίπια που έχετε ήδη επεξεργαστεί, ζητάτε και τα ρέστα. Ενώ είστε απολογούμενος για όλα αυτά τα ατοπήματα που κλόνισαν την άμυνα της χώρας, προσέβαλλαν το σώμα των ελλήνων αξιωματικών και μας άφησαν έκθετους. Και αυτό το κατάλαβε ο κ. Καραμανλής, γι’ αυτό και άλλαξε τον Υπουργό Αμύνης. Αλλά δεν κατάλαβε που τον έχετε οδηγήσει με τις συμβουλές σας και σας διατήρησε δυστυχώς για τη χώρα, ευτυχώς για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., στην ηγεσία του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης.

Αφήστε λοιπόν όλα αυτά τα οποία συνηθίζετε να λέτε και πείτε μας πώς θα χειριστείτε τώρα τα προβλήματα που προκύπτουν με την ανακοίνωση της EUROSTAT. Διότι, κύριε Αλογοσκούφη, πρέπει να εξηγήσετε στον ελληνικό λαό γιατί τον κάνατε ένα Σίσυφο που πρέπει να ανεβάζει διαρκώς, στον Άδη ευρισκόμενος, τον βράχο πάνω στους ώμους του. Και μετά ο βράχος να ξανακατρακυλάει. Γιατί με μικροψυχία, με μικροκομματική διάθεση, με μια παλαιοκομματική αντίληψη πρωτοφανή για τον δικό μας αιώνα αντί να κινηθείτε πάνω στα πεπραγμένα και στα επιτεύγματα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αντί να σεβαστείτε αυτά που βρήκατε και να τα αξιοποιήσετε, θέλατε να κατεδαφίσετε την ανάμνηση των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Και αντί να συνομιλείτε με το μέλλον και να διατυπώνετε σχέδιο και όραμα, αφήσατε τη χώρα να πέφτει στην κατάθλιψη, την απογοήτευση, την απαισιοδοξία, αφήσατε τον πήχη να χαμηλώνει. Τελικά τι κάνατε; Αντιπολιτευθήκατε το παρελθόν, καταστήσατε αντίπαλό σας την ανάμνηση των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αντί να πολιτευθείτε σε σχέση με το παρόν και το μέλλον.

Τι θα πείτε στους πολίτες; Ότι αφαιρέσατε εισόδημα από τα νοικοκυριά λόγω της απογραφής; Ότι δεν μπορέσατε να εφαρμόσετε μια κοινωνική πολιτική στοιχειώδους δικαιοσύνης και αλληλεγγύης λόγω της απογραφής; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό που κάνατε; Ότι επιδεινώσατε σκόπιμα τα δημοσιονομικά μεγέθη της χώρας και αυτή η λογιστική και πολιτική σας επιλογή είχε μια τεράστια αντιαναπτυξιακή, αντιλαϊκή και αντικοινωνική επίπτωση. Γιατί όταν κάνετε ένα λογιστικό ατόπημα πρέπει να το επανορθώσετε με πραγματικά μέτρα, δηλαδή με μια σκληρή, ταξικά μονομερή ανακατανομή εις βάρος των φτωχότερων, εις βάρος των εργαζομένων, εις βάρος αυτών που έχουν ανάγκη, εις βάρος των δικαιούχων του ΕΚΑΣ, εις βάρος των δικαιούχων της αγροτικής σύνταξης, εις βάρος των χαμηλοσυνταξιούχων, εις βάρος των αδυνάτων.

Και δίνετε τώρα τζάμπα υποσχέσεις, ότι θα εφαρμόσετε την προεκλογική σας δέσμευση για τις συντάξεις του Ο.Γ.Α. και για το Ε.Κ.Α.Σ. στις αρχές του 2008; Δηλαδή, όταν θα ισχύει ο προϋπολογισμός του 2008 που θα εκτελεστεί από την επόμενη κυβέρνηση; Με «ξένα κόλλυβα» θα κάνετε το «μνημόσυνο» της δική σας ανακολουθίας και του δικού σας αδιεξόδου;

Κάθε κυβέρνηση στην τετραετή θητεία της δικαιούται να διαχειριστεί τέσσερις προϋπολογισμούς. Γι’ αυτούς έχει πολιτική νομιμοποίηση. Και εσείς διαχειριστήκατε: τον προϋπολογισμό του 2004 κατά τον χειρότερο τρόπο, τον προϋπολογισμό του 2005 που τινάχθηκε στον αέρα, τον προϋπολογισμό του 2006 που τον αλλάξατε τρεις φορές πριν τον καταθέσετε. Το πολύ-πολύ σας πέφτει ο προϋπολογισμός του 2007 που είναι ήδη προεξοφλημένος. Αφήστε, μην ασχολείστε με το 2008. Το 2008 ανήκει στο μέλλον του ελληνικού λαού και ανήκει στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. που θα κυβερνά την περίοδο εκείνη.
Και έρχομαι τώρα στο κύριο σώμα της επερώτησης που είναι οι συλλογικές συμβάσεις. Ποιο είναι κατά βάθος το θέμα;

Το θέμα είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπα και προηγουμένως, η ταξική μονομέρεια της Κυβέρνησης. Στέλνει επίμονα, επί ένα χρόνο τώρα, προς την πλευρά της εργοδοσίας και του συντελεστή που λέγεται «κεφάλαιο» ένα μήνυμα σκληρότητας που φυσικά ο παραλήπτης το παίρνει και το διογκώνει.

Οι κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη, ανεξάρτητα από το χρώμα τους, συντηρητικές ή σοσιαλιστικές, κρίνονται σε ένα κυρίως σημείο, στην ικανότητά τους να μπορούν να διευθύνουν και να εγγυηθούν συλλογικές κοινωνικές διαπραγματεύσεις, διαδικασίες διαβούλευσης που καταλήγουν σε μία ευρύτερα αποδεκτή εθνική κοινωνική συμφωνία, αναπτυξιακή συμφωνία, αλλά και συμφωνία κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής. Μια κυβέρνηση, που δεν έχει την ικανότητα πολιτικά να προτείνει και να εγγυηθεί μια τέτοια διαδικασία, είναι μια κυβέρνηση χωρίς προοπτική, χωρίς σχέδιο, χωρίς δυνατότητες πολιτικής ηγεσίας. Και εσείς έχετε τορπιλίσει ακόμη και τον κλασικό θεσμό των συλλογικών συμβάσεων. Ενθαρρύνατε τον Σ.Ε.Β. να είναι στρεψόδικος συνομιλητής στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Δεν την θέλετε. Δεν θέλετε τα κατώτατα ημερομίσθια και τον κατώτατο μισθό. Δεν θέλετε να λειτουργούν αυτές οι εγγυήσεις, γιατί στο μυαλό σας υπάρχει ένα στερεότυπο, ότι ανάπτυξη σημαίνει κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων, σημαίνει μείωση του κόστους εργασίας. Μα, αυτό είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης για χώρα σαν την Ελλάδα; Είναι το μοντέλο ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα των χωρών της ζώνης του ευρώ; Έτσι θα πάμε; Ή θα πάμε με ποιότητα, με ανταγωνιστικότητα, με μία μεταβιομηχανική αντίληψη, η οποία να αποδίδει καρπούς;

Υπονομεύσατε ακόμα και τις επιχειρησιακές συμβάσεις, συνωμοτώντας εις βάρος των νέων και εξαγοράσατε εργαζόμενους στην περίπτωση του Ο.Τ.Ε., γιατί θέλατε να κάνετε μια εθελουσία έξοδο, παίρνοντας ως αντάλλαγμα άλλην επιχειρησιακή σύμβαση και άλλο γενικό κανονισμό προσωπικού. Το κάνατε αυτό, για να θέσετε εκποδών και τη συλλογική σύμβαση και το εργατικό κίνημα, αλλά αποτύχατε και, βέβαια, υπονομεύετε τώρα τον πυλώνα των συλλογικών συμβάσεων που είναι οι κλαδικές συμβάσεις που συνάπτει η Ο.Τ.Ο.Ε. με τις τράπεζες. Και είναι πυλώνας, γιατί έχουμε καθαρές κλαδικές συμβάσεις κατ’ εξοχήν στο χώρο των τραπεζών, και έχουμε εργοδότες που είναι ο κρίσιμος κρίκος για τη λειτουργία και του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά και της πραγματικής οικονομίας. Γιατί οι τράπεζες μπορεί να εμφανίζουν την κερδοφορία και την έπαρσή τους, αλλά έχουν και τεράστια ευθύνη, γιατί πολύ συχνά λειτουργούν κατά τρόπο γραφειοκρατικό, αντιαναπτυξιακό, δεν έχουν κριτήρια τα οποία είναι επιχειρηματικά, δεν έχουν επιχειρηματικότητα στο βαθμό που απαιτείται στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας.

Αντί, λοιπόν, να ζητάτε από τις διοικήσεις των τραπεζών, τις διορισμένες από εσάς, αλλά και τις αμιγώς ιδιωτικές, εξηγήσεις και να τις παροτρύνετε να ενθαρρύνουν την πραγματική οικονομία και την ανάπτυξη, τις ενθαρρύνετε να καταλύσουν τη βασική προϋπόθεση υγιούς ανταγωνισμού στο τραπεζικό σύστημα, που είναι η κλαδική σύμβαση. Επίσης, τους ενθαρρύνετε να υπονομεύσουν συνολικά τις συλλογικές συμβάσεις, γιατί η Ο.Τ.Ο.Ε. με τις κλαδικές συμβάσεις έχει επιβάλει το πενθήμερο και ένα σωρό άλλες θεμελιώδεις εγγυήσεις που στη συνέχεια γενικεύτηκαν.

Το «όραμά» σας είναι εφιάλτης. Το «όραμά» σας είναι να καταργήσετε το συλλογικό εργατικό δίκαιο, να αφήσετε μόνον τη ζούγκλα της ατομικής σύμβασης εργασίας. Ιδίως δε για τον άνεργο ή για το νεοεισερχόμενο εργαζόμενο θέλετε τα δικαιώματά του να είναι σε όλα τα πεδία μειωμένα και στο ασφαλιστικό και στις αποδοχές και στο status εργασίας. Ε, αυτό δεν μπορεί να περάσει, είναι αντισυνταγματικό, είναι ανήθικο κοινωνικά και είναι αδιέξοδο αναπτυξιακά, είναι αντικοινωνικό και τυφλό μέτρο.

Θεωρείτε ότι όλα αυτά είναι πολιτική δήθεν μεταρρυθμίσεων; Πρόκειται για μία ιλαροτραγωδία των μεταρρυθμίσεων. Τις δήθεν μεταρρυθμίσεις σας δεν τις κάνετε για λόγους αναπτυξιακούς, δεν προσδοκάτε σε κάποιο πολιτικό, αναπτυξιακό και οικονομικό αποτέλεσμα –αυτό δεν σας ενδιαφέρει- αλλά κάνετε επίδειξη ιδεοληψίας. Οι μεταρρυθμίσεις σας είναι ιδεοληπτικές, είναι επίδειξη μίας στείρας και τυφλής κοινωνικής σκληρότητας.

Τι έγινε με την εθελουσία στον Ο.Τ.Ε.; Τίποτα. Είναι μέτρο αντικοινοτικό, είναι παράνομη κρατική ενίσχυση. Έχουν βγει επτακόσιοι συνταξιούχοι από το Τ.Α.Π.-Ο.Τ.Ε. στο δρόμο και δεν παίρνουν σύνταξη.

Τι έγινε με το νέο επικουρικό ταμείο των τραπεζοϋπαλλήλων; Λέτε ότι κάτι έγινε. Τίποτα δεν έγινε και δεν θα γίνει. Γιατί και εκεί υπάρχει παράνομη κρατική ενίσχυση και είναι ανεφάρμοστος ο νόμος.

Τι έγινε με τη νέα διευθέτηση του χρόνου εργασίας μέσω των τριμερών επιτροπών; Τίποτα. Δεν θα εφαρμοστεί το μέτρο γιατί δεν θέλουν τυποποίηση των σχέσεων και διαφάνεια. Θέλουν αδήλωτες σχέσεις, άτυπες σχέσεις, θέλουν μαύρη εργασία, θέλουν γκρίζες περιοχές.

Και βέβαια εκεί που εφαρμόστηκε το μέτρο σας είδαμε το αποτέλεσμα: Στο ωράριο των καταστημάτων υπήρξε μείωση των θέσεων εργασίας και βεβαίως αύξηση των ωρών απασχόλησης με ίδια αμοιβή.

Η φορολογική σας μεταρρύθμιση, η περιβόητη, για τα διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων σε συνδυασμό με τη μείωση της αποζημίωσης των υπερωριών συγκροτεί μια γιγαντιαία επιχείρηση ανακατανομής του πλεονάσματος υπέρ των ολίγων και εις βάρος των πολλών. Αυτό είναι ένα θεσμικό, πολιτικό και κοινωνικό σκάνδαλο που δεν μπορεί να ανεχθεί κανείς.

Έρχεστε λοιπόν σήμερα, κύριε Υπουργέ, και αντί να ζητήσετε συγγνώμη, αντί να διατυπώσετε την απολογία σας, αντί να εξηγήσετε στον ελληνικό λαό πως θα αποκαταστήσετε στον όσο λίγο χρόνο σας απομένει ακόμη στην εξουσία, τη ζημιά που του κάνατε, ζημιά στο εισόδημά του, ζημιά στην προοπτική του, έρχεστε εδώ και εμφανίζεστε απολογούμενος μεν αλλά αμετανόητος. Επειδή όμως αυτοί που σας ψήφισαν μετανόησαν θα σας το πουν με πολύ αυστηρό τρόπο, κατά μέτωπο, τη στιγμή των εκλογών.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2006