22 Ιανουαρίου 2007

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση και λήψη απόφασης της πρότασης που κατέθεσαν ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Γ. Παπανδρέου και εκατόν έντεκα Βουλευτές του Κόμματος του και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΝ κ. Α. Αλαβάνος και οι Βουλευτές του Κόμματός του για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής σχετικά με το θέμα των υποκλοπών των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.


 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι υποκλοπές και η συγκάλυψη των υποκλοπών είναι ένα πολλαπλό σκάνδαλο πρωτοφανούς έκτασης και βαρύτητας.

Πρόκειται πρώτον, για ένα πρωτοφανές σκάνδαλο προσβολής της εθνικής ασφάλειας της χώρας. Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις για το σημερινό χαρακτήρα της εθνικής κυριαρχίας, αλλά υπάρχουν όρια. Είναι άλλο πράγμα η οργανωμένη διεθνής συνεργασία για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος και άλλο πράγμα η ανεξέλεγκτη και απροκάλυπτη δράση ξέρων υπηρεσιών σε συνεργασία με Έλληνες συνενόχους και συμμέτοχους.

Πρόκειται, δεύτερον, για πρωτοφανές σκάνδαλο προσβολής του κράτους δικαίου, των ατομικών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών των Ελλήνων. Το δικαίωμα στον ιδιωτικό βίο, το δικαίωμα στο απόρρητο των επικοινωνιών προσβλήθηκε και ενδεχομένως προσβάλλεται συστηματικά κατά τρόπο ανυπόφορο.

Πρόκειται, τρίτον, για ένα σκάνδαλο προσβολής όλων σχεδόν των συνταγματικών θεσμών της χώρας. Είδαμε να σύρεται και να ταπεινώνεται η εισαγγελική αρχή, να καθίσταται συνένοχη στο σκάνδαλο της συγκάλυψης των υποκλοπών. Και υπάρχουν αυταπόδεικτες ευθύνες δικαστικών λειτουργών για τη συμμετοχή τους στην οργανωμένη επιχείρηση συγκάλυψης των υποκλοπών.

Είδαμε να υπονομεύεται η ίδια η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, ο θεματοφύλακας της διαφάνειας στην κοινοβουλευτική μας τάξη. Να παρεμποδίζεται συστηματικά η άσκηση των αρμοδιοτήτων της με βάση το δόγμα: «η πλειοψηφία κυβερνά στον τόπο αυτό». Ναι, αλλά η μειοψηφία έχει δικαιώματα, η μειοψηφία ελέγχει. Τα Συντάγματα, οι κανονισμοί των Κοινοβουλίων, οι νόμοι, υπάρχουν χάρις στις προσπάθειες που έκαναν λαοί και κινήματα επί αιώνες και χάριν των δικαιωμάτων της μειοψηφίας και του ενός ακόμη μεμονωμένου προσώπου.

Και βέβαια, υπάρχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υπονόμευσης του κύρους της Α.Δ.Α.Ε. και γενικότερα των ανεξαρτήτων αρχών, οι οποίες έμειναν επί μήνες ανενημέρωτες και οι οποίες λοιδορούνται και προσβάλλονται με τον οργανωμένο πολιτικό λόγο των μελών της Κυβέρνησης και των συναδέλφων της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση αυτή για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής έχει προσλάβει μία πρόσθετη επικαιρότητα γιατί, πέραν του γνωστού, παλαιού και ανεξερεύνητου ακόμη προβλήματος των υποκλοπών, ζούμε τις μέρες αυτές μία συγκυρία αντιθεσμική και αντιδημοκρατική. Ζούμε ένα ολόκληρο κλίμα αμφισβήτησης των ατομικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Ζούμε ένα κλίμα καθολικής αμφισβήτησης και απαξίωσης των ανεξαρτήτων αρχών. Τη μια είναι η Α.Δ.Α.Ε., που είναι «ανώριμη», την άλλη είναι η Αρχή Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων, που η Κυβέρνηση τη χρησιμοποιεί ως πρόσχημα άλλοτε για να μην ασκήσει τα καθήκοντά της σε σχέση με τους φυγόστρατους και άλλοτε για να περιορίσει το δικαίωμα του κάθε Έλληνα πολίτη στον ατομικό του βίο, στην ακεραιότητα της προσωπικότητάς του και στην ελεύθερη μετακίνηση, μέσα από το κατασκευασμένο και επινοημένο πρόβλημα των καμερών και της χρήσης των καμερών.

Η ιστορία έχει αποφανθεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, για τα θέματα αυτά. Τα Συντάγματα και τα διεθνή κείμενα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν κάνει –ευτυχώς- ώριμες και οριστικές σταθμίσεις για τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην ελευθερία και στην ασφάλεια του ατόμου. Το ιστορικό δίδαγμα είναι ότι ασφαλείς για τους πολίτες τους χώρες είναι μόνον εκείνες, στις οποίες γίνονται σεβαστοί οι θεσμοί του κράτους δικαίου και, άρα, τα δικαιώματα των πολιτών. Όπου δεν υπάρχει ελευθερία, δεν υπάρχει και ασφάλεια. Μόνο η ελευθερία λειτουργεί ως θερμοκήπιο, εγγυητής και θώρακας της ασφάλειας και του ατόμου, αλλά και της κοινωνίας συνολικά. Και αυτό να το βάλετε βαθιά μέσα στο μυαλό σας.

Γιατί πέρα απ’ τα φληναφήματα περί «κοινωνικού κέντρου» και «μεσαίου χώρου», η τομή ανάμεσα στην πρόοδο και τη συντήρηση, η τομή ανάμεσα στη μεγάλη δημοκρατική, προοδευτική παράταξη και τη Δεξιά φαίνεται καθαρά, όταν προκύπτουν τέτοια ιδεολογικά και θεσμικά ζητήματα, που αφορούν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Εκεί, πηγαίνετε στην κατηγορία σας, στα κιλά σας. Εκεί φαίνεται τι σημαίνει να έχει κανείς μια δεξιά, συντηρητική αντίληψη, που διολισθαίνει στην προσβολή των δημοκρατικών θεσμών της Βουλής, αλλά και των δικαιωμάτων των πολιτών.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σκάνδαλο των υποκλοπών, δυστυχώς, παραμένει μέχρι στιγμής, με εξαίρεση τη γιγαντιαία προσπάθεια της Α.Δ.Α.Ε., αδιερεύνητο και ατιμώρητο. Το σκάνδαλο της συγκάλυψης, όμως, συνεχίζεται μέχρι τώρα και η Κυβέρνηση, που φέρεται ως το θύμα του σκανδάλου των υποκλοπών, είναι ο αυταπόδεικτος θύτης και δράστης του συνεχιζόμενου μέχρι σήμερα σκανδάλου της συγκάλυψης των υποκλοπών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θυμάστε τη δήλωση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και Υπουργού Επικρατείας, όταν εμφανίστηκε στη δημοσιότητα το ζήτημα των υποκλοπών, ότι η Κυβέρνηση με δική της πρωτοβουλία θα συστήσει εξεταστική επιτροπή; Πότε με το καλό θα αναλάβει η Νέα Δημοκρατία την πρωτοβουλία σύστασης εξεταστικής επιτροπής; Όταν θα ολοκληρωθεί η ανάκριση; Όταν θα έχουμε παραπεμπτικό βούλευμα; Όταν θα έχουμε πρωτοβάθμια απόφαση; Όταν θα έχουμε την εφετειακή απόφαση; Ή όταν θα έχουμε αμετάκλητη απόφαση, μετά και τον αναιρετικό έλεγχο του Αρείου Πάγου; Σε πόσα χρόνια θα επιληφθεί η Βουλή;

Είναι δε αστείο το επιχείρημα ότι δεν είναι δυνατόν να κινείται παράλληλα η ανακριτική έρευνα μέσω του εφέτη-ανακριτή και η έρευνα της εξεταστικής επιτροπής.

Ο εφέτης ανακριτής διερευνά –και ελπίζω να το κάνει υποδειγματικά και εις βάθος- μια συγκεκριμένη ποινική υπόθεση που οριοθετείται, όπως κάθε ποινική υπόθεση, από το γράμμα του Ποινικού Δικαίου.

Η Εξεταστική Επιτροπή οφείλει να διερευνήσει ένα τεράστιο θεσμικό και πολιτικό σκάνδαλο, όχι μόνο ελληνικό, αλλά προφανώς διεθνές και πρέπει να συμβάλει και στην πανευρωπαϊκή και στη διεθνή προσπάθεια διερεύνησης των θεμάτων αυτών και θωράκισης των ευρωπαϊκών κοινωνιών και των Ευρωπαίων πολιτών. Άλλωστε, δεν έχουν λειτουργήσει παράλληλα ανακριτικές διαδικασίες και εξεταστικές επιτροπές; Προφανώς. Και στην υπόθεση Οτσαλάν και στην υπόθεση των εξοπλισμών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τα τελευταία δε χρόνια η Νέα Δημοκρατία έχει προτείνει επτά φορές τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις, επί των οποίων ήταν ανοικτή η κύρια ανάκριση ή η προανάκριση: στην περίπτωση του Χρηματιστηρίου, της πτώσης του ουκρανικού αεροπλάνου, του ατυχήματος με το «FALCON», του προκαθορισμένου στοιχήματος, του μεγάλου δυστυχήματος του «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ», στο πρόβλημα φυσικά των Τεμπών και στο πρόβλημα, το προσφιλές σε πολλούς από εσάς, της «ΔΕΚΑ Α.Ε.». Επτά προτάσεις!

Εσείς, λοιπόν, έχετε δεσμευτεί με τις υπογραφές σας ότι είναι και θεμιτή και εφικτή η παράλληλη λειτουργία των δύο διαδικασιών.

Δεν σας ενδιαφέρει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μάθετε ποιος προσέβαλε την εθνική ασφάλεια της χώρας; Δεν σας ενδιαφέρει να μάθετε ποιες είναι οι διεθνείς διασυνδέσεις; Δεν σας ενδιαφέρει να μάθατε τι έγινε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων και τι στη μακρά μεταολυμπιακή περίοδο;

Το «πόρισμα» -εντός εισαγωγικών- των μελών της Νέας Δημοκρατίας στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας είναι υπόδειγμα πολιτικής κουτοπονηριάς, είναι ένα γοητευτικό μείγμα αφέλειας πολιτικής και διεθνοπολιτικής και ταυτόχρονα της πονηρίας να παρεμποδιστεί η λειτουργία της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.

Και άκουσα με έκπληξη προηγουμένως την κατάληξη της έρευνας αυτής από τα χείλη του Προέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, ο οποίος μας είπε ότι προφανώς υπήρχε «συνδρομή ανθρώπινου παράγοντα». Βεβαίως, διότι η άλλη λύση θα ήταν τις υποκλοπές να τις έχει σχεδιάσει το Άγιο Πνεύμα ή άλλος μεταφυσικός παράγων!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ δεν τρέφουμε καμία ψευδαίσθηση. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά πόσο συμπαγής, πειθαρχημένη στο πολιτικό της αδιέξοδο και στη στρατηγική υπονόμευση των θεσμών είναι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Οι ευθύνες βεβαίως εστιάζονται και εξατομικεύονται και θεωρώ ότι η κύρια, για να μην πω η αποκλειστική, ευθύνη ανήκει στο υποτιθέμενο πρώτο θύμα των υποκλοπών, που είναι ο Πρωθυπουργός. Ο Πρωθυπουργός, που είναι ο επιτελάρχης της συγκάλυψης του προβλήματος των υποκλοπών. Αλλά βεβαίως ευθύνη ατομική έχουν και όλοι όσοι με την ψήφο τους σήμερα το βράδυ θα απορρίψουν την πρόταση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής.

Ευτυχώς, στο οργανωμένο δημοκρατικό μας πολίτευμα υπάρχουν αντίβαρα και τα αντίβαρα αυτά είναι, πρώτον, η έρευνα του εφέτη ανακριτή που τον καλώ να δώσει ένα μάθημα και στους εισαγγελικούς λειτουργούς, που είχαν επιληφθεί στη φάση της ποινικής προδικασίας, δεν άσκησαν όπως έπρεπε τα καθήκοντά τους και υπερέβησαν τη δικαιοδοσία τους.

Δεύτερον, υπάρχει η δυνατότητα της διαρκούς λειτουργίας της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, γιατί –και πάλι ευτυχώς για τη Βουλή- η ΑΔΑΕ συνεχίζει το έργο της. Τώρα επεκτείνει την έρευνά της στην «ERICSSON». Προβαίνει στις διοικητικές ενέργειες που μπορεί, σύμφωνα με το νόμο, παρ’ ότι οι προτάσεις της για βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου αγνοούνται από την Κυβέρνηση επί δύο χρόνια, όπως η Κυβέρνηση αγνοεί και τις συγκεκριμένες προτάσεις που κατέθεσε στον Πρωθυπουργό η επιτροπή εμπειρογνωμόνων υπό τον καθηγητή κ. Δημήτρη Τσάτσο, που με δική του πρωτοβουλία συγκρότησε ο Πρωθυπουργός. Τι έκανε τις προτάσεις αυτής της ομάδας σοφών; Τι έχουν απογίνει;

Ευτυχώς, λοιπόν, η Α.Δ.Α.Ε. συνεχίζει και εφόσον συνεχίζεται η κοινοβουλευτική της εποπτεία μέσω της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, δεν θα σταματήσει η έρευνα.

Και υπάρχει πάντα ο τελικός κριτής, ο ελληνικός λαός, που ελπίζω ότι γρήγορα θα κληθεί να καταλογίσει και για το θέμα αυτό την πολιτική ευθύνη. Και θα την καταλογίσει στον κύριο υπεύθυνο, που είναι ο κ. Καραμανλής και φυσικά μαζί μ’ αυτόν η Κυβέρνησή του.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2007