2 Φεβρουαρίου 2007

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της προτάσεως δυσπιστίας κατά της Κυβερνήσεως που κατέθεσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ.


 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περί αυτού επρόκειτο. Ο πολιτικός κύκλος της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας έκλεισε.

Εδώ και καιρό η Κυβέρνηση, ανακυκλώνει τα εσωτερικά της προβλήματα και οξύνει τα προβλήματα του τόπου. Στη συνείδηση των πολιτών, η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή έχει προ πολλού καταγραφεί ως Κυβέρνηση κοινωνικά άδικη και απροκάλυπτα ταξική, ως Κυβέρνηση δημοκρατικά και θεσμικά προκλητική και επικίνδυνη, ως Κυβέρνηση που δεν έχει κοινωνικές ευαισθησίες, ως Κυβέρνηση διαχειριστικά ανίκανη και βεβαίως ως Κυβέρνηση ηθικά εκτεθειμένη όχι μόνο σε ατομικό επίπεδο πολλών στελεχών της, αλλά και συλλογικά, πολιτικά. Γιατί απέναντι στις προεκλογικές διακηρύξεις περί κοινωνικού κέντρου, μεσαίου χώρου, σεμνότητας και ταπεινοφροσύνης βλέπουμε μια προκλητική πραγματικότητα, αλαζονική, αντισυναινετική, αυταρχική.

Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παίζει εν ου παικτοίς. Παίζει με τους θεσμούς και το Σύνταγμα, παίζει με τη συνοχή της κοινωνίας και τις αγωνίες των πολιτών, παίζει με την εξωτερική πολιτική και με το κύρος της χώρας, παίζει με την παιδεία ως δημόσιο αγαθό και κυρίως παίζει με συμφέροντα, παίζει παιχνίδι υπέρ συμφερόντων, εις βάρος των πολλών, υπέρ των ολίγων οργανώνοντας μία γιγαντιαία επιχείρηση αντίστροφης αναδιανομής του εθνικού πλούτου υπέρ των ισχυρών και εις βάρος των αδυνάτων.

Η Κυβέρνηση παίζει με τους θεσμούς και το Σύνταγμα σε πάρα πολλά επίπεδα, ταπεινώνει και ευτελίζει τη Βουλή και τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Αυτό που έγινε προχθές στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος είναι πρωτοφανές, είναι ακραίο. Ζήσαμε μία απροκάλυπτη προσπάθεια νόθευσης του εκλογικού αποτελέσματος. Ζήσαμε εκβιασμούς και πιέσεις εις βάρος Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας που τόλμησαν να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Υπερασπιζόμαστε το κύρος της Βουλής και τα δικαιώματα των Βουλευτών, της Νέας Δημοκρατίας στην προκειμένη περίπτωση. Είδαμε την Κυβέρνηση να παρεμποδίζει τη διαμόρφωση της αναγκαίας αναθεωρητικής συναίνεσης. Και ενώ το 2001 φθάσαμε σε κορυφαίες στιγμές κοινοβουλευτικής συναίνεσης, τώρα η διαδικασία εμφανίζεται ανάπηρη με την Αντιπολίτευση να έχει αποχωρήσει, με την Αξιωματική Αντιπολίτευση να καταγγέλλει. Τίθεται ζήτημα συνταγματικής νομιμότητας στη χώρα μας. Ζήσαμε κατ’ επανάληψη, την Κυβέρνηση να σέρνει την πλειοψηφία της στη Βουλή στην ψήφιση απαράδεκτων τροπολογιών της τελευταίας στιγμής και της νύχτας, τροπολογιών της ντροπής. Ζήσαμε την προσπάθεια της Πλειοψηφίας να στερήσει από την Αντιπολίτευση συνταγματικά δικαιώματά της στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, για να συνεχιστεί η συγκάλυψη του μεγάλου σκανδάλου των υποκλοπών. Ζούμε την επίθεση εναντίον όλων των ανεξαρτήτων αρχών, που έχουν μετατραπεί σε αντίπαλο της Κυβέρνησης, επίθεσης κατά της Α.Δ.Α.Ε., επίθεση κατά της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων με αφορμή το σκάνδαλο των φυγοστράτων και τις κάμερες, επίθεση κατά του Α.Σ.Ε.Π..

Έχουμε διαρκώς υπονόμευση των συνταγματικών θεσμών της χώρας και των εγγυήσεων της συναίνεσης και της διαφάνειας που προβλέπει το Σύνταγμά μας. Έχουμε επίθεση κατά των ατομικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Η χώρα δεν νιώθει ασφαλής, δεν νιώθει να λειτουργούν και να γίνονται σεβαστές οι εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Και βεβαίως, έχουμε πια την εγκαθίδρυση ενός κομματικού κράτους παλαιάς κοπής, που θυμίζει δεκαετία του ’50 ή του ’60 με όλα όσα γίνονται στη δημόσια διοίκηση. Είδαμε τι έγινε με τις μεταβατικές διατάξεις του υπαλληλικού κώδικα, τι γίνεται με τις περιβόητες συνεντεύξεις με τελευταίο παράδειγμα το διαγωνισμό της Δ.Ε.Η., είδαμε τι γίνεται με το κοινωνικό –πια- σκάνδαλο της εξαπάτησης των συμβασιούχων. Είδαμε την επίθεση κατά της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε. και γενικά κατά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με τη μετεκλογική αλλαγή του εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη των διοικήσεων, των τοπικών ενώσεων και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων. Όλοι οι θεσμοί είναι στο στόχαστρο της Κυβέρνησης: η Βουλή, η δικαιοσύνη, οι ανεξάρτητες αρχές και τελικά οι ίδιοι οι πολίτες.

Όμως, η Κυβέρνηση παίζει με τη φωτιά και στο μέτωπο της παιδείας. Η Κυβέρνηση προβοκάρει, η Κυβέρνηση υπονομεύει συστηματικά και ενσυνείδητα, κύριε Πρωθυπουργέ, και η ευθύνη είναι ατομικά δική σας. Υπονομεύει συστηματικά και ενσυνείδητα το δημόσιο πανεπιστήμιο και το δημόσιο σχολείο. Θέλετε να οδηγήσετε στην απαξίωση και στο διασυρμό το δημόσιο πανεπιστήμιο για να καταστήσετε την ανώτατη εκπαίδευση πεδίο κερδοσκοπικών και εμπορικών δραστηριοτήτων.

Και αυτό φάνηκε και από τον τρόπο με τον οποίο χειριστήκατε γενικά το θέμα της Αναθεώρησης του Συντάγματος.

Η Κυβέρνηση παίζει, επίσης, με την κοινωνική συνοχή. Ανοίγει κοινωνικά μέτωπα, διαρρηγνύει τον ιστό της κοινωνίας. Η φορολογική της πολιτική, είναι η επιτομή της ταξικής πολιτικής. Ποτέ άλλοτε μια φορολογική πολιτική επί τρία συνεχή έτη, δεν είχε τόσο έντονα και απροκάλυπτα ταξικά χαρακτηριστικά. Η αναδιανομή γίνεται μέσω του φορολογικού συστήματος και έγινε εις βάρος των απλών ανθρώπων, εις βάρος των μεσαίων στρωμάτων και ο κ. Αλογοσκούφης ανακάλυψε προσφάτως την ύπαρξη του φαινομένου της φτώχειας στη χώρα. Ποιος; Ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών που έχει συμπιέσει τα μεσαία στρώματα, τα οποία βλέπουν να μην μπορούν να ανταποκριθούν στο επίπεδο ζωής και τις ανάγκες τους, γιατί βλέπουν την ακρίβεια να διογκώνεται και την εισοδηματική τους ανεπάρκεια να τους καταδιώκει καθημερινά.

Και αυτό γιατί βλέπουν την ακρίβεια να διογκώνεται και την εισοδηματική τους ανεπάρκεια να τους καταδιώκει καθημερινά. Αλλά η ταξικότητα φαίνεται σε όλα, στη ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, στη ρύθμιση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, στο τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεσθε το ασφαλιστικό -με μια συνεχή διάχυτη απειλή εις βάρος των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων και όλων των συνταξιούχων- με χαρακτηριστικό τελευταίο παράδειγμα τα όσα συμβαίνουν στο χώρο των ελευθέρων επαγγελματιών και ειδικότερα των εμπόρων που βλέπουν να χάνουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα κατοχυρωμένα και κεκτημένα, απροειδοποίητοι χωρίς καμία δυνατότητα αντίστασης σ’ αυτή την επίθεση που υφίστανται.

Το ίδιο συμβαίνει και με το χώρο της υγείας. Η εγκατάλειψη του Ε.Σ.Υ. είναι πλέον πλήρης. Και αυτό φαίνεται σε όλα τα επίπεδα. Όχι μόνο δεν έχουμε καμία σοβαρή κίνηση σε σχέση με νέους θεσμούς, όπως η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, αλλά έχουμε τη διαρκή απαξίωση των υποδομών, του εξοπλισμού και των λειτουργιών των δημοσίων νοσοκομείων. Και βέβαια, είναι χαρακτηριστική η άρνηση της Νέας Δημοκρατίας να αποδεχθεί στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος την πρόταση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα ρητά το εγγυημένο επίπεδο διαβίωσης. Αυτή η άρνηση της Νέας Δημοκρατίας να αποδεχθεί την πρότασή μας για το εγγυημένο επίπεδο διαβίωσης είναι προσβολή εις βάρος των ανθρώπων που δεν ζουν στο επίπεδο που πρέπει, εις βάρος όλων όσων βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχιας. Και αυτήν την πρόκληση την απευθύνατε στην κοινωνία και στους πολίτες χωρίς λόγο, για λόγους ιδεολογικής αδιαλλαξίας, επειδή βγαίνει αμέσως, κάτω από το επίχρισμα, το πραγματικό πρόσωπο της συντηρητικής παράταξης, της Δεξιάς στην Ελλάδα.

Και είστε η Δεξιά. Είστε και η πολιτική και η κοινωνική δεξιά πίσω από το ευφυολόγημα περί κοινωνικού κέντρου και μεσαίου χώρου.

Η Κυβέρνηση παίζει και με την εξωτερική πολιτική. Μειώνει και διακυβεύει το κύρος της χώρας. Είναι απούσα, αμήχανη, αδρανής, υποχωρεί. Χάνει πόντους η Ελλάδα στο διεθνή ορίζοντα. Αυτό φαίνεται σε όλα τα μεγάλα θέματα, από το ζήτημα των Σκοπίων, μέχρι τις εξελίξεις στο Κυπριακό, που τρέχουν ερήμην του Πρωθυπουργού, κ. Καραμανλή και της Κυβέρνησής του. Πού είναι η παρουσία της ελληνικής Κυβέρνησης σε σχέση με όσα συμβαίνουν στην ευρύτερη περιοχή της νοτιανατολικής Ευρώπης; Πού είναι η παρουσία της Κυβέρνησης σε σχέση με το μέλλον της Ευρώπης και με τις μεγάλες συζητήσεις για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα; Και τι σημαίνει η δήλωση του Προέδρου Πούτιν σε σχέση με τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης; Πού είναι οι θριαμβολογίες του κ. Καραμανλή και του Υπουργού Ανάπτυξης, μετά την υπογραφή ενός ακόμη μνημονίου σε σχέση με τον αγωγό;

Ποια είναι η ενεργειακή μας πολιτική την περίοδο που όλη η υφήλιος ασχολείται με το πρόβλημα του κλίματος, με το πρόβλημα του φαινομένου του θερμοκηπίου, δηλαδή, με την αναζήτηση μιας νέας πιο ριζοσπαστικής, πιο διορατικής ενεργειακής πολιτικής, που προστατεύει την παρούσα γενεά, αλλά και τις επόμενες γενεές; Η Κυβέρνηση ούτε αντιλαμβάνεται ούτε διαχειρίζεται αυτά τα θέματα. Αντιθέτως, διχάζεται η ίδια με αφορμή το άρθρο 24. Τη στιγμή που όλος ο πλανήτης συζητά για την προστασία του περιβάλλοντος, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζει μια κωμικοτραγική κοινοβουλευτική εικόνα, επειδή η Κυβέρνηση επιδιώκει να μειώσει την προστασία του περιβάλλοντος. Αυτό είναι αξιολύπητο και πολιτικά και θεσμικά.

Και βεβαίως, η Κυβέρνηση παίζει με συμφέροντα. Αντιλαμβάνεται και την δημοσιονομική πολιτική και την αναπτυξιακή και την εισοδηματική πολιτική ως διευθέτηση και εξυπηρέτηση συμφερόντων. Διότι η περιβόητη απογραφή και όλα όσα ακολούθησαν ήταν ένα μεγάλο τέχνασμα για να εκτεθεί πολιτικά το ΠΑ.ΣΟ.Κ., για να αμαυρωθεί και να ακυρωθεί το έργο των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη. Όμως όλα εδώ πληρώνονται. Και τώρα η Κυβέρνηση πληρώνει το πολιτικό έγκλημα της απογραφής και δυστυχώς το πληρώνει και η χώρα, το πληρώνει η πραγματική οικονομία, το πληρώνουν οι πολίτες.
Και αυτό, γιατί η λογιστική τεχνητή επιδείνωση των δημοσιονομικών δεδομένων λειτούργησε ως μηχανισμός άντλησης πόρων από την πραγματική οικονομία και τα χαμηλότερα εισοδήματα, γιατί η λογιστική επιδείνωση θέλει πραγματική βελτίωση ή κόλπα για το δημοσιονομικό εξωραϊσμό. Και η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και του κ. Αλογοσκούφη, κάνει και τα δύο χωρίς μοντέλο ανάπτυξης, χωρίς σχεδιασμό. Δεν διαχειρίζεστε πολιτικές, διεκπεραιώνετε υποθέσεις στο όνομα συγκεκριμένων συμφερόντων. Αυτό φάνηκε στις υποθέσεις της «Εθνικής Τράπεζας» με την «FINANS Bank» και την «Π & Κ Χρηματιστηριακή». Αυτό φάνηκε στο σκάνδαλο της Αγροτικής με τις προμήθειες της «EALY». Όλα ελέγχονται δικαστικά. Αυτό φάνηκε στο κορυφαίο σκάνδαλο του Ο.Τ.Ε., της COSMOTE και της «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», ένα σκάνδαλο που δεν θέλετε να το διερευνήσουμε κοινοβουλευτικά, γιατί παρεμποδίζετε τον έλεγχο, αλλά θα αναγκασθείτε να υποταχτείτε στη δικαστική διερεύνησή του.

Και βεβαίως, διευθέτηση συμφερόντων είναι και όλα όσα γίνονται σε σχέση με το περιβάλλον, τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, μεγάλων συμφερόντων και μικροσυμφερόντων εκλογικών πελατειακών που μας οδηγούν και πάλι πίσω στις δεκαετίες του ’70 του ’60 και του ’50.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση έχασε πλέον την πολιτική της νομιμοποίηση. Βλάπτει με την πολιτική της και με την ανικανότητά της τη χώρα. Η πρόταση δυσπιστίας δεν είναι μία άσκηση κομματικής πειθαρχίας για τους εκατόν εξήντα πέντε Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Πρέπει να ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι όταν θα ψηφίσετε το βράδυ της Κυριακής, δεν κάνετε επίδειξη πειθαρχίας προς τον κ. Καραμανλή και την Κυβέρνησή του. Αναλαμβάνετε προσωπικά μερίδιο ευθύνης, που αθροίζεται στην κορυφαία ατομική ευθύνη του Πρωθυπουργού. Γι’ αυτό η ψήφος σας είναι η αρχή του πολιτικού καταλογισμού και ο πολιτικός καταλογισμός θα γίνει στις εκλογές.

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση απευθύνει σήμερα προς τον κ. Καραμανλή, την Κυβέρνησή του και την πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας, μία τριπλή πρόκληση: Πρώτον, ζητάμε να καταγραφεί και στη Βουλή αυτό που έχει ήδη καταγραφεί στη συνείδηση των πολιτών. Στη συνείδηση των πολιτών η Κυβέρνησή σας, κύριε Καραμανλή, έχει πέσει.

Η δεύτερη πρόκληση είναι η πρόκληση σε σχέση με την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Σας ανακαλούμε στη συνταγματική τάξη και σας καλούμε να σεβαστείτε το Σύνταγμα, να μην το χρησιμοποιείτε ως άλλοθι και ως πρόσχημα. Φθάνει η αλαζονική, αυταρχική και αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά.
Και η τρίτη πρόκληση είναι ακόμη πιο απλή και ακόμη πιο ευθεία. Στην προηγούμενη συζήτηση, στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό, είχατε έρθει στο Βήμα, κύριε Πρωθυπουργέ, με περισσή άνεση και θεατρικότητα και είχατε πει: «Προσέξτε, κύριοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μην υποβάλλετε αιτήματα για εκλογές, γιατί ενίοτε αυτά γίνονται δεκτά». Διότι «λαγός τη φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του». Τέτοια άνεση κοινοβουλευτική!

Εάν, λοιπόν, κύριε Καραμανλή, η πολιτική σας μαγκιά –και συγχωρέστε με για την έκφραση- είναι τόσο μεγάλη, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! Πάμε σε εκλογές!

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2007