11 Φεβρουαρίου 2009


Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών: «Τροποποιήσεις επενδυτικών νόμων και άλλες διατάξεις»


Κυρία Πρόεδρε, αντιλαμβάνομαι πως έχει κάποια σημασία για την τοπική οικονομία, για την εθνική οικονομία, για την αγορά που ασφυκτιά μια τροποποίηση της επενδυτικής νομοθεσίας που κάνει τα πράγματα λίγο πιο ευέλικτα, λίγο πιο αντιγραφειοκρατικά. Έχει, επίσης, σημασία να ενισχυθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση στις επενδυτικές πρωτοβουλίες, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση κ.ο.κ.

Όλα αυτά, όμως, θα μείνουν γράμμα κενό, γιατί δεν υπάρχει το μακροοικονομικό και πολιτικό πλαίσιο που απαιτείται. Το πρόβλημα της χώρας είναι πρωτίστως πολιτικό. Δεν υπάρχει το κλίμα εμπιστοσύνης, το κλίμα ασφάλειας, το κλίμα βεβαιότητας που θα μπορούσε να κινητοποιήσει τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας. Και η αμηχανία με την οποία κινείται η Κυβέρνηση, ο τρόπος με τον οποίο παλινδρομεί σχεδόν καθημερινά επιτείνει αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, αντί να δημιουργήσει την προοπτική που θέλουν όλοι και αντί να κινητοποιήσει τις δυνάμεις της οικονομίας και της κοινωνίας.

Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες την αδυναμία της Κυβέρνησης να διαπραγματευθεί πολιτικά στο πλαίσιο των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τη στιγμή που τίθεται υπό συνολική επανεξέταση το Σύμφωνο Σταθερότητας, τη στιγμή που η μεγάλη πλειονότητα των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα εφαρμογής των κριτηρίων του Συμφώνου Σταθερότητας, υπάρχουν υπερβάσεις των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού, υπάρχουν ανοδικές τάσεις στο δημόσιο χρέος, η Ελλάδα εμφανίζεται ως φτωχός συγγενής και δημιουργεί την εντύπωση στις διεθνείς αγορές ότι δεν έχει την πολιτική στιβαρότητα και την πολιτική αποφασιστικότητα που απαιτείται.

Επαναλαμβάνω και εδώ, κυρία Πρόεδρε, ότι όταν βρετανικά έντυπα καλλιεργούν μύθους, φήμες και εντείνουν ένα κλίμα κερδοσκοπίας εις βάρος των ελληνικών ομολόγων γιατί θεωρούν ότι είναι το «μαλακό υπογάστριο» του ευρώ, εμείς έχουμε ένα ενιαίο εθνικό μέτωπο στα θέματα αυτά. Τα ίδια έντυπα άλλωστε μιλούν για επικείμενη κατάρρευση του βρετανικού τραπεζικού και χρηματοοικονομικού συστήματος.

Αλλά για να δώσεις απάντηση σε τέτοιου είδους πιέσεις, για να διαπραγματευθείς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης που είναι αξιόπιστο και ειλικρινές, πρέπει πρώτα να πείσεις το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, πρέπει πρώτα να πείσεις τους παράγοντες της ελληνικής αγοράς, πρέπει πρώτα να πείσεις τους πολίτες και πρέπει όλα αυτά να τα εντάξεις σ’ ένα ενιαίο εθνικό σχέδιο που δεν εξαρτάται από την Αντιπολίτευση, αλλά εξαρτάται από την ικανότητα της Κυβέρνησης να το παρουσιάσει.

Και όταν λέμε ενιαίο εθνικό σχέδιο, εννοούμε ένα σχέδιο το οποίο δεν είναι απλώς η αντιμετώπιση της συγκυρίας μέσω κάποιων σεναρίων που αποδεικνύονται συνεχώς υπεραισιόδοξα και εσφαλμένα, αλλά μια ενιαία αντίληψη που περιλαμβάνει, τόσο μέτρα συγκυριακά, μέτρα δηλαδή για την αντιμετώπιση της κρίσης, για να υπερβούμε το πρόβλημα της έλλειψης ρευστότητας, την αντίσταση των τραπεζών που λόγω των δικών τους προβλημάτων καταπνίγουν την αγορά, μέτρα που ενισχύουν κλάδους, όπως ο τουρισμός, η οικοδομή, μέτρα που ενισχύουν το χαμηλό και μεσαίο εισόδημα για να ενισχυθεί η ιδιωτική κατανάλωση γιατί διαφορετικά δεν θα φτάσουμε σε θετικούς ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ το 2009, αλλά και μέτρα διαρθρωτικά. Μέτρα τα οποία αφορούν το τεράστιο πρόβλημα του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας, μέτρα που αφορούν το ανόητο, ταξικό, αναποτελεσματικό και άδικο φορολογικό σύστημα της χώρας, πίσω από το οποίο κρύβεται η βαθιά σύγκρουση μεταξύ οικονομίας και παραοικονομίας, την οποία μπορείς να υπερβείς μόνο όταν πείσεις τον πολίτη ότι θα του προστατεύσεις και θα του ενισχύσεις το πραγματικό του εισόδημα μέσα από μια μεγάλη εθνική συμφωνία που αφορά όλα αυτά τα πράγματα.

Αν δεν γίνουν αυτά, αν δεν τεθεί το πολιτικό πλαίσιο που απαιτείται –και βλέπω ότι ο κ. Καραμανλής είναι απολύτως αδύναμος να κάνει κάτι τέτοιο- θα πηγαινοέρχεται ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών στις Βρυξέλλες, θα ταπεινώνεται η Κυβέρνηση και δυστυχώς και η χώρα, επειδή θα παρακαλά στα διάφορα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο EUROGROUP, στο ECOFIN, θα παρακαλά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τελικά, θα αυτοδιαψεύδεται η χώρα γιατί άλλα θα λέει με αισιόδοξο τρόπο η Κυβέρνηση και άλλα με πιο συγκροτημένο και επίσημο τρόπο η Τράπεζα της Ελλάδος και τελικά η αγορά δεν θα παίρνει κανένα καθαρό μήνυμα, διότι τα μηνύματα στην αγορά δεν στέλνονται με λόγια. Τα μηνύματα στην αγορά στέλνονται με πραγματικές κινήσεις που ενισχύουν τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, που αίρουν τους φραγμούς στη ρευστότητα, που προσφέρουν κεφάλαια κίνησης, που δίνουν στεγαστικά δάνεια για να μην πέφτει με αυτό, τον ιλιγγιώδη τρόπο, η κίνηση στην αγορά των κατοικιών και γενικότερα στον τομέα των κατασκευών, για να μπορέσει επιτέλους να νιώσει ο Έλληνας πολίτης ότι υπάρχει ένας μπούσουλας, υπάρχει ένα στιβαρό χέρι που μπορεί να τα καθοδηγήσει όλα αυτά.

Και δυστυχώς, το χέρι της Κυβέρνησης, όταν φαίνεται, γιατί συνήθως απουσιάζει, είναι ασταθές, είναι νευρικό, παλινωδεί, είναι αμήχανο, γιατί δεν μπορεί να υπάρχει νωτιαίος μυελός που κινεί το χέρι της Κυβέρνησης, όταν δεν υπάρχει εγκέφαλος.

Και η Κυβέρνηση, δυστυχώς, δεν έχει κεντρικό εγκέφαλο. Δεν υπάρχει ως πολιτικό σχήμα. Παραπαίει. Έχει έλλειψη συνοχής, έλλειψη λόγου, έλλειψη προοπτικής.

[Μπορείτε να παρακολουθήσετε απόσπασμα απο την αγόρευση, εδώ]

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009