4 Μαΐου 2009


Παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου κατα τη συζήτηση και ψηφοφορία για την άσκηση ή μη δίωξης κατά του πρώην Υπουργού Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Αριστοτέλη Παυλίδη ως προς την ενδεχόμενη τέλεση του αδικήματος της ηθικής αυτουργίας σε εκβίαση»



Κύριε Πρόεδρε, ήδη από το στάδιο της επιτροπής διενέργειας της προκαταρκτικής εξέτασης, σύσσωμη η Αντιπολίτευση έχει θέσει το ζήτημα της αποσαφήνισης των νομικών διατάξεων στις οποίες υπάγονται οι εξεταζόμενες πράξεις και άρα του πληρέστερου νομικού χαρακτηρισμού των πράξεων αυτών κατά τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα.

Διεξήχθη αναλυτική συζήτηση στην Προκαταρκτική Επιτροπή και έχει ληφθεί η απόφαση της Επιτροπής κατά πλειοψηφία μίας ψήφου, η οποία δεν δεσμεύει προφανώς την Ολομέλεια.

Παρατήρησα  επίσης ότι στην ημερήσια διάταξη που έχετε εκδώσει έχετε συμπεριλάβει μόνον το αδίκημα που περιλάμβανε το έγγραφο του 20ου τακτικού ανακριτή Αθηνών και το οποίο υιοθέτησε η πρόταση των Βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που μνημονεύει πράγματι μόνον το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε εκβίαση σε βαθμό κακουργήματος.

Θέλω όμως να σας πω στο σημείο αυτό, κύριε Πρόεδρε, ότι η Ολομέλεια του Σώματος σ’ αυτή τη φάση της διαδικασίας και με βάση όχι την πρόταση των τριάντα τουλάχιστον Βουλευτών αλλά το πόρισμα της Επιτροπής, είναι αρμόδια να προβεί στον ορθό και πλήρη νομικό χαρακτηρισμό, να περιγράψει τα πραγματικά περιστατικά και να συντελέσει την διαδικασία της υπαγωγής τους στις κρίσιμες ποινικές διατάξεις. Δεν θέλω να σας κουράσω με πολλές διατάξεις γιατί είναι άχαρη αυτή η δικονομική συζήτηση, ιδίως όταν αφορά συνάδελφο, παλαιό κοινοβουλευτικό, και εν πάση περιπτώσει, πάντα οι ποινικοδικονομικές διατάξεις λειτουργούν pro reo και όχι εις επίρρωσιν των κατηγοριών. Οφείλουμε όμως να σεβαστούμε την εργασία που εκπόνησαν τα μέλη της Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης και την ακρίβεια που πρέπει να τηρήσουμε και στους πολιτικούς και στους νομικούς μας χαρακτηρισμούς.

Από τα πολλά επιχειρήματα που θα μπορούσα να σας πω σας λέω μόνο το εξής. Σύμφωνα με το άρθρο 86 του αναθεωρημένου και ισχύοντος Συντάγματος της χώρας, μόνον η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως νόμος ορίζει. Το άρθρο 86, λοιπόν, παράγραφος 1 του Συντάγματος επιφυλάσσεται για τη ρύθμιση των λεπτομερειών μόνον υπέρ του νόμου. Δεν επιφυλάσσεται υπέρ του Κανονισμού, γιατί τα θέματα αυτά δεν αφορούν τα εσωτερικά της Βουλής, την εσωτερική της αυτονομία, τα interna corporis, αλλά την άσκηση δικαστικής αρμοδιότητας.

Έρχεται λοιπόν ο νόμος «περί ευθύνης Υπουργών», δηλαδή ο νόμος 3126/2003 και στο άρθρο 5 παράγραφος 4 λέει τα εξής που δεσμεύουν τη Βουλή: «Το πόρισμα της παραγράφου 2 πρέπει να είναι αιτιολογημένο και να περιέχει ιδίως τα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά μέσα που οδηγούν σε αυτά, όπως προέκυψαν κατά την προκαταρκτική εξέταση, την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στις εφαρμοζόμενες ποινικές διατάξεις και σαφή πρόταση για την άσκηση ή μη ποινικής δίωξης. Αιτιολογημένη πρέπει να είναι και η πρόταση της τυχόν μειοψηφίας, η οποία καταχωρίζεται σε χωριστό κεφάλαιο του ίδιου πορίσματος». Από τις μόνες κρίσιμες και ισχύουσες, λοιπόν, διατάξεις του άρθρου 86 παράγραφος 1 του Συντάγματος και του άρθρου 5 παράγραφος 4 του νόμου «περί ευθύνης Υπουργών» προκύπτει ότι αφ’ ης στιγμής αποφασιστεί η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, συγκροτηθεί και λειτουργήσει η αρμόδια Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή, το πόρισμα της Επιτροπής, με βάση τα όσα προέκυψαν κατά την προκαταρκτική εξέταση, είναι αυτό που προσδιορίζει τα πραγματικά περιστατικά και τον ορθό νομικό τους χαρακτηρισμό. Και επ’ αυτού του πορίσματος τώρα και όχι της αρχικής πρότασης των τριάντα Βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. καλείται να αποφανθεί η Ολομέλεια του Σώματος.

Κατόπιν αυτού σας παρακαλώ να εφαρμόσετε και εσείς τη διάταξη του σχετικού νόμου και να θέσετε υπό την κρίση του Σώματος την πρόταση της Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης κατά πλειοψηφία και μειοψηφία, ώστε να εκφραστούν οι Βουλευτές.
Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009