17 Ιουνίου 2009

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης: «Λειτουργική τακτοποίηση και λοιπές διατάξεις»

 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω, πριν από οτιδήπ οτε άλλο, να εκφράσω και από το Βήμα αυτό τη βαθιά θλίψη και την οργή όχι μόνο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά προφανώς όλης της Βουλής και όλης της ελληνικής κοινωνίας για τη σημερινή στυγερή και άνανδρη δολοφονία του αστυνομικού και να πω για μία ακόμη φορά ότι το τεράστιο και οξύτατο πρόβλημα της ασφάλειας, υπό όλες τις εκδοχές του όρου «ασφάλεια», δεν αντιμετωπίζεται με αυταρχισμό, σκληρότητα και πανικό, αλλά μόνο με ψυχραιμία, επαγγελματισμό και ανοικτή σκέψη, που χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα, χρησιμοποιώντας νέες μεθόδους, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη συνταγματική τάξη της χώρας δίνει απάντηση στην αγωνία κάθε πολίτη και κατοίκου της χώρας αυτής για την ασφάλειά του, με την πρωταρχική έννοια του όρου, δηλαδή με την έννοια της απόλυτης προστασίας της ζωής, της περιουσίας και φυσικά της σωματικής του ακεραιότητας.

 

Κύριε Υπουργέ, όλοι συνομολογούν στην Αίθουσα αυτή το αυτονόητο, ότι ο τουρισμός είναι ένας πολύ μεγάλος πυλώνας της εθνικής οικονομίας, με τεράστια συνεισφορά στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν και στην απασχόληση. Όμως, και η τουριστική πολιτική εκ των πραγμάτων υποτάσσεται στο γενικό πλαίσιο της οικονομικής πολιτικής της χώρας και της οικονομικής κατάστασης της χώρας. Σήμερα ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών ενημερώνει τη Βουλή για την πορεία δήθεν εκτέλεσης του Προϋπολογισμού και ως εκ τούτου και για την πορεία εφαρμογής του περιβόητου Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, με το οποίο διορθώθηκε και ξαναδιορθώθηκε ένας Προϋπολογισμός που εκ γενετής ήταν εικονικός και ανεφάρμοστος.

Όλοι οι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν ότι η χώρα δεν διαθέτει κανέναν απολύτως Προϋπολογισμό. Έχει διαρραγεί πλήρως το μακροοικονομικό και το δημοσιονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούμαστε, έχει καταρρεύσει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός του κράτους, έχει καταρρακωθεί η έννοια της φορολογικής νομιμότητας και έχει δώσει τη θέση της σε μία απόλυτη φορολογική ανομία, πρωταγωνιστής και βασικός υπαίτιος της οποίας είναι το ίδιο το κράτος, με τις αντιφάσεις, τις παλινωδίες και τις ασυνέπειές του. Και όταν το κράτος είναι αυτό που τροφοδοτεί τη φορολογική ανομία, τότε φυσικά κανείς δεν θα σπεύσει από μόνος του να συμμορφωθεί στις φορολογικές του υποχρεώσεις.

Η σκληρή σύγκρουση μεταξύ τυπικής και άτυπης οικονομίας, παραοικονομίας και επίσημης οικονομίας είναι λογικό να οξύνεται κάτω από συνθήκες κρίσης, γιατί ο καθένας θέλει να προστατεύσει το πραγματικό οικογενειακό του εισόδημα. Η Κυβέρνηση αναγκάζεται να προετοιμάζει διάφορα σενάρια αύξησης της άμεσης φορολογίας και κυρίως να απεργάζεται –και χρησιμοποιώ συνειδητά τον όρο- μέτρα κυρίως επιβάρυνσης της έμμεσης φορολογίας και κάποιων δήθεν τελών, με αποτέλεσμα φυσικά κανείς πολίτης στη χώρα αυτή να μην πιστεύει ότι υπάρχει ένα σταθερό πλαίσιο αναφοράς μέσα στο οποίο μπορεί να κινηθεί.

Ε, όταν υπάρχει αυτό το γενικό περίγραμμα της οικονομικής πολιτικής και της οικονομικής κατάστασης, όταν υπάρχει τέτοια αδυναμία στην κατανόηση και στη διαχείριση της καμπύλης της κρίσης, όπως αυτή εισάγεται στη χώρα μας, είναι λογικό και εσείς να μη μπορείτε να διαμορφώσετε μια σταθερή γραμμή πλεύσης, πέρα από το αυτονόητο, ότι θέλουμε να μην πέσουν οι αφίξεις των τουριστών, θέλουμε να μη μειωθεί η κατά κεφαλήν κατανάλωση, να μη μειωθούν τα έσοδα από τον τουρισμό. Προφανώς. Και το θέλουμε και το στηρίζουμε και το ευχόμαστε, πρέπει όμως πάντα να είμαστε επιφυλακτικοί και χαίρομαι, γιατί σήμερα κατεβάσατε τους τόνους της αυταρέσκειας και εμφανιστήκατε πιο μετριοπαθής. Μη σπεύδετε να προκαταλάβετε ούτε τη Στατιστική Υπηρεσία, ούτε την Τράπεζα της Ελλάδος. Ας βοηθά το κράτος με τις πολιτικές και τις υποδομές του και την τουριστική αγορά, προκειμένου να σταθεί, να αντέξει.

Και έχουμε τη δυνατότητα να αντέξουμε και θα αντέξουμε, θέλω να πιστεύω, σε πολύ μεγάλο βαθμό μέσα σε μια δύσκολη μεσογειακή τουριστική αγορά, γιατί έχουμε τεράστιο ιστορικό και πολιτιστικό βάθος και άρα πλεονέκτημα, γιατί διαχειριζόμαστε μια τουριστική επωνυμία πάρα πολύ ισχυρή και γιατί τελικά κυρίως οι Ευρωπαίοι επισκέπτες της χώρας μας στηρίζουν τον ελληνικό τουρισμό, όχι επειδή εμείς κάνουμε κάποιες ενέργειες, αλλά επειδή αυτοί νιώθουν την ανάγκη να κάνουν μια επιλογή που τους αρέσει, μια επιλογή που τους συμφέρει, μια επιλογή η οποία διατηρεί ακόμη πολύ υψηλούς βαθμούς ανταγωνιστικότητας.

Αλλά αλλοίμονο εάν μέσα στην κρίση δεν δούμε καθαρά και όσο γίνεται με μεγαλύτερη ειλικρίνεια τα διαρθρωτικά προβλήματα του ελληνικού τουρισμού, ένα από τα οποία προσπαθεί ακροθιγώς να αντιμετωπίσει το νομοσχέδιό σας, αυτό της λειτουργικής τακτοποίησης. Δεν απαντήσατε όμως στη χθεσινή μου παρατήρηση. Πώς είναι δυνατόν να θεωρείτε ότι το νομοσχέδιο αυτό συνιστά παρέμβαση στην αντιμετώπιση της κρίσης στον ελληνικό τουρισμό, όταν εισάγεται για συζήτηση στα μέσα Ιουνίου, όταν ήδη έχει αρχίσει και εξελίσσεται η τουριστική περίοδος και η ολοκληρωμένη εφαρμογή του θα έχει ήδη συναντήσει το τέλος της περιόδου αυτής, άρα δεν πρόκειται να συνεισφέρει τίποτα στην τρέχουσα κρίσιμη τουριστική περίοδο; Γιατί δεν ήρθαν αυτές οι ρυθμίσεις ολοκληρωμένες, όπως προτείνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ., μέσω του Εισηγητού μας, ο οποίος ήταν εξαιρετικά εύστοχος και τεκμηριωμένος στις παρατηρήσεις του; Γιατί δεν ήρθε το νομοσχέδιο αυτό πριν από αρκετούς μήνες; Και γιατί δεν συζητήθηκε με άνεση ώστε να μπορέσετε πράγματι να παρουσιάσετε στη Βουλή μια ρύθμιση που τραβάει γραμμή οριστικά στις εκκρεμότητες και ετοιμάζει την επόμενη φάση της ολοκληρωμένης αντιμετώπισης του προβλήματος;

Σας είπα χθες ότι ολοκληρωμένη αντιμετώπιση σημαίνει ένα εθνικό χωροταξικό σχέδιο, το οποίο είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα και αποδεκτό από τα ελληνικά δικαστήρια. Ένα ειδικό χωροταξικό σχέδιο για τον τουρισμό, που δεν είναι ευχολόγιο και που δεν πάσχει από κραυγαλέες αντισυνταγματικότητες. Ένα ειδικό χωροταξικό για τον τουρισμό που μπορεί πράγματι να βοηθήσει την τουριστική αγορά, αλλά και το ελληνικό δημόσιο ώστε να απεμπλακούμε από τα προβλήματα που υπάρχουν στην προώθηση δημόσιων και ιδιωτικών υποδομών στον τουρισμό. Μια ολοκληρωμένη λύση στο θέμα της κτιριακής υποδομής και των απαξιωμένων κτιρίων μπορεί να δοθεί μόνο εάν οι πάγιες ρυθμίσεις της σχετικής πολεοδομικής και οικοδομικής νομοθεσίας, σε σχέση με τα ξενοδοχεία και εν γένει τα τουριστικά καταλύματα μας επιτρέπει να νομιμοποιήσουμε κατασκευές οι οποίες είναι αυθαίρετες επί πάρα πολλά χρόνια.

Εάν δεν βελτιωθεί, δεν εκσυγχρονιστεί η πάγια νομοθεσία δεν θα μπορέσουν ποτέ να βρούμε μια λύση η οποία να είναι αξιόπιστη, εφαρμόσιμη και αποδεκτή από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο έχει την τελική λέξη –έτσι λειτουργεί το σύστημά μας- γύρω από αυτά τα θέματα.

Όλα όσα λέμε τώρα θα έπρεπε να μας έχετε δώσει την ευκαιρία να τα πούμε νωρίτερα και είναι κρίμα που πεισματικά αρνείστε να τα εντάξετε στο συλλογισμό σας και στην πολιτική σας. Και είναι κρίμα επίσης που απουσιάζει από αυτή τη συζήτηση ο Υπουργός Περιβάλλοντος, διότι εάν ήταν παρόν θα μπορούσε να αντιληφθεί ποιες ελλείψεις έχει η δική του πολιτική στα θέματα περιβάλλοντος, χωροταξίας και πολεοδομίας και θα μπορούσε να διορθώσει τις προφανείς και κραυγαλέες ελλείψεις που έχουν τα χωροταξικά σχέδια, αλλά και τα κενά της σχετικής πολεοδομικής και οικοδομικής νομοθεσίας. Γιατί πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για τους όρους δόμησης, πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για τα κτιριολογικά προγράμματα των ελληνικών ξενοδοχείων, πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για τις σχέσεις τους με τον αιγιαλό, πρέπει να δούμε τις νέες ανάγκες της αγοράς, πρέπει να δούμε τις νέες προδιαγραφές. Δεν μπορεί να είμαστε τόσο αντιφατικοί και ανακόλουθοι και να διασώζουμε μια υποδομή η οποία είναι απαξιωμένη, γιατί τώρα πια ο πελάτης του ελληνικού τουριστικού προϊόντος βρίσκει σε όλη τη Μεσόγειο, σε όλο τον κόσμο λύσεις οι οποίες είναι εξαιρετικά δελεαστικές από πλευράς ξενοδοχειακής υποδομής. Δεν θα βρει την Ακρόπολη, δεν θα βρει τους Δελφούς, δεν θα βρει την Επίδαυρο, δεν θα βρει τη Βεργίνα, αλλά εάν το κριτήριο του είναι οι συνθήκες διαμονής θα βρει εξαιρετικές συνθήκες.
Ούτε μπορούμε να εφαρμόσουμε μια φθηνή και μίζερη πολιτική τιμών που συμπιέζει τις τιμές εις βάρος της ποιότητας και που καθιστά τους Έλληνες ξενοδόχους και τους Έλληνες τουριστικούς επιχειρηματίες και την ελληνική οικονομία γενικότερα, δέσμια λίγων tour operators που λειτουργούν ολιγοπωλειακά στη διεθνή αγορά.

Άρα, πρέπει να βοηθήσουμε από την άποψη αυτή. Και δεν βοηθάμε, κύριε Υπουργέ, όταν βλέπουμε σήμερα τον Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας που ε΄χει την κύρια ευθύνη για τη λειτουργία της τραπεζικής αγοράς, που έχει την κύρια ευθύνη για το πρόβλημα της ρευστότητας, που έχει την κύρια ευθύνη για το γεγονός ότι η Κυβέρνηση συρόμενη από πίσω του δεν μπόρεσε επί μήνες μεταξύ Οκτωβρίου και Ιανουαρίου να νομοθετήσει έγκαιρα ώστε να ξεπεράσει το τραπεζικό μας σύστημα το πρόβλημα της ενδοτραπεζικής ρευστότητας και εμπιστοσύνης. Και βλέπουμε τώρα να παίρνει μια πρωτοβουλία εντυπωσιακής αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας. Αμφιβάλλω αν υπάρχει κάποια ενσυνείδητη και ρητή κυβερνητική πολιτική και έγκριση γύρω από τα θέματα αυτά. Έχω την υποψία ότι όπως ο κ. Αράπογλου το φθινόπωρο στην πραγματικότητα παρεμπόδισε και καθοδήγησε την εφαρμογή μίας ολοκληρωμένης νομοθετικής παρέμβασης στα ζητήματα αυτά, έτσι και τώρα δημιουργείτε τετελεσμένα γεγονότα. Όμως, υπάρχει ευθύνη της Κυβέρνησης η οποία και διορίζει τον Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας.

Και δεν αντιδρώ όπως αντιδρά η Τράπεζα της Ελλάδος ή οποιοσδήποτε αναλυτής των τραπεζικών και χρηματοοικονομικών πραγμάτων, αλλά ως Έλληνας πολίτης που θέλει να ξέρει ότι υπάρχουν μοχλοί άσκησης αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής και χρειάζεται και στο τραπεζικό σύστημα να υπάρχουν παρόμοιοι μοχλοί. Και κυρίως θα ήταν τραγικό λάθος, θα ήταν πλάνη χείρων της πρώτης εάν τώρα με τον τρόπο αυτόν τιναχθεί στον αέρα και το υπόλοιπο πρόγραμμα στήριξης των τραπεζών το οποίο δεν μετατράπηκε ποτέ σε πρόγραμμα στήριξης της πραγματικής οικονομίας και ενίσχυσης της ρευστότητας. Και αυτό αφορά σε μεγάλο βαθμό τις ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις, αφορά τις δανειακές υποχρεώσεις τους, αφορά τον τρόπο χρηματοδότησης των αναπτυξιακών τους σχεδίων, αφορά τη λειτουργία της αγοράς. Και βέβαια ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της αγοράς είναι η τραπεζική αγορά και οι παράπλευρες δραστηριότητες, οι οποίες υπερβαίνουν κατά πολύ το 20% στο οποίο συνήθως σταθμίζουμε τον τουρισμό.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα μεγάλα θέματα, με την επιδότηση εργασίας και τα προγράμματα του ΟΑΕΔ. Είχα την ευκαιρία να πω στη συνάδελφό σας, Υπουργό Απασχόλησης, ότι χάθηκε το Καθολικό Πάσχα, χάθηκε το Ορθόδοξο Πάσχα. Δεν πρέπει να γίνει αντίστοιχη αναπροσαρμογή, χρονική των προγραμμάτων αυτών ώστε να πιάσουν τόπο κάποιες τέτοιες παρεμβάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν πραγματικά να ενισχύσουν τις επιχειρήσεις που σέβονται την εργατική νομοθεσία; Γιατί χωρίς παράλληλη αυστηρή εποπτεία ως προς την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας θα γίνει και από την άποψη αυτή μια τρύπα στο νερό.

Και κλείνω, κύριε Υπουργέ, επαναλαμβάνοντας πολύ συνοπτικά τις χθεσινές παρατηρήσεις μου για τον τρόπο με τον οποίο η κάθε κυβέρνηση αντιλαμβάνεται την ευθύνη της και τη σχέση της με το παρελθόν. Δώσατε σήμερα εξηγήσεις λέγοντας ότι η χθεσινή σας έκρηξη ότι είστε ο πρώτος που εφαρμόζει ένα πρόγραμμα προβολής του ελληνικού τουρισμού, ο πρώτος που πήγε εδώ, ο πρώτος που πήγε εκεί, ο πρώτος που τα έκανε όλα καλά ουσιαστικά είναι μία σκληρή κριτική στους προκατόχους σας, στους τρεις προηγούμενους Υπουργούς Τουριστικής Ανάπτυξης της Κυβέρνησης του κυρίου Καραμανλή. Δεν είναι αυτό το κρίσιμο θέμα. Το κρίσιμο θέμα είναι ότι δεν έχετε σεβαστεί ως Κυβέρνηση την αρχή της συνέχειας του Κράτους, δεν έχετε αντιληφθεί τι σημαίνει κυβερνητική ευθύνη, αντικειμενική και υποκειμενική, δεν ενεργείτε ακόμη και τώρα με συνείδηση υπεύθυνης Κυβέρνησης, αλλά ενεργείτε με μία εντυπωσιακή επιπολαιότητα που τελικά εκδηλώνεται με μία συνεχή αποφυγή ανάληψης των ευθυνών.

Επαναλαμβάνω τα χθεσινά. Χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθούν οι ολυμπιακές υποδομές μέχρι το 2004 και κοντεύουμε τα έξι χρόνια μετά έχοντας καταρρακώσει το κύρος της χώρας και έχοντας απαξιώσει τις ολυμπιακές υποδομές. Δεν έχουμε διαμορφώσει νέους τουριστικούς προορισμούς που είναι τα ολυμπιακά έργα σε όσες πόλεις και όσες χώρες έχουν διοργανώσεις Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό συμβαίνει ακόμα και με το Βερολίνο, ακόμα και με το Μόναχο. Δεν θα αναφερθώ στο παράδειγμα της Βαρκελώνης, του Σίδνεϋ που έκαναν πιο πρόσφατα Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η Αθήνα δεν έχει τέτοιους προορισμούς και είναι κρίμα, γιατί έχει πραγματοποιηθεί μία τεράστια δημόσια επένδυση, την οποία, ενώ το πρώτο εξάμηνο της θητείας του κ. Καραμανλή την υιοθετήσατε, στη συνέχεια την εγκαταλείψατε σαν να σας βαραίνει το γεγονός ότι αυτό είναι ένα έργο των Κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ., των Κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη. Και βέβαια, το επίκαιρο γεγονός του Σαββάτου, στο οποίο δεν αναφερθήκατε, τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης από τον κ. Καραμανλή και τον κ. Σαμαρά. Θα ζητήσετε συγγνώμη ως παράταξη και ως κυβέρνηση για τα προσκόμματα που θέσατε στην ανέγερση του Μουσείου της Ακρόπολης; Θα τιμήσετε, όχι τα πολιτικά πρόσωπα, αλλά τα υπηρεσιακά πρόσωπα και τους επιστήμονες που αγωνίστηκαν επί χρόνια, προκειμένου να φτάσουμε στο Μουσείο της Ακρόπολης; Θα αποδοθεί η τιμή που πρέπει στη μνήμη της Μελίνας Μερκούρη και του Ζυλ Ντασσέν; Αυτά πρέπει να γίνουν και στη Βουλή πριν το Σάββατο, για να έχουμε σχέση στοιχειώδους εντιμότητας και ειλικρίνειας στο δημόσιο βίο. Και εάν εσείς δεν έχετε την εξουσιοδότηση να πράξετε κάτι τέτοιο, να το μεταφέρετε στους συναδέλφους σας και στον Πρωθυπουργό σας, ο οποίος έχει διατελέσει και Υπουργός Πολιτισμού, προκειμένου έστω και την υστάτη στιγμή να κάνει το στοιχειώδες, γιατί δυστυχώς στη χώρα μας επί των ημερών του κ. Καραμανλή έχει χαθεί και το αυτονόητο και το στοιχειώδες.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009