18 Ιουνίου 2009

Παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση για τη ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης «Λειτουργική τακτοποίηση και λοιπές διατάξεις»




Κύριε Πρόεδρε, επί της ουσίας του νομοσχεδίου μίλησα το πρωί. Η Εισηγήτριά μας η κυρία Μερεντίτη και άλλοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αναφέρθηκαν αναλυτικά στα άρθρα και τις τροπολογίες. Άκουσα τώρα τον κύριο Υφυπουργό κατ’ επανάληψη να ποιείται έκκληση προς τη Βουλή να μην δώσει σημασία στην διαδικασία για κανένα θέμα αλλά να κοιτάξει την ουσία. Μα, σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου, σε ένα κοινοβουλευτικό πολίτευμα, η διαδικασία είναι η ουσία γιατί είναι εγγύηση διαφάνειας, εγγύηση σοβαρότητας, εγγύηση ουσιαστικής επαφής του Κοινοβουλίου με την κοινωνία, με την οικονομία, με την αγορά, με τον πολίτη.


Το νομοσχέδιο αυτό εισάγεται προς συζήτηση στο Τμήμα Διακοπής των Εργασιών της Βουλής. Εάν χάθηκε χρόνος μεταξύ της κήρυξης της λήξης της Συνόδου και της έναρξης των εργασιών της Α’ Σύνθεσης του Τμήματος Διακοπής των Εργασιών της Βουλής, ο κύριος Υφυπουργός ας στρέφει τα βέλη της κριτικής του στον Πρωθυπουργό του, που πήρε την πρωτοβουλία για την εσπευσμένη κήρυξη της λήξης της Συνόδου για τους γνωστούς λόγους τους οποίους έχουμε αναπτύξει και οι οποίοι συγκίνησαν την κοινή γνώμη και το εκλογικό Σώμα και ενσωματώθηκαν στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Αυτό δε είναι το πρώτο νομοσχέδιο που συζητούμε μετά τις ευρωεκλογές που ήταν ένα ηχηρό χτύπημα καμπάνας για την αξιοπιστία και την ουσιαστική αντιπροσωπευτικότητα του πολιτικού συστήματος. Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει η τόσο μεγάλη αποχή; Και δεν αναφέρομαι στην αποχή τη διαρθρωτική των δημοτολογίων, των αποδήμων, των ετεροδημοτών, των ασθενούντων, των υπερηλίκων ούτε καν στην χαλαρή ψήφο λόγω τριημέρου του Αγίου Πνεύματος και λόγω της δευτερεύουσας αναμέτρησης των ευρωεκλογών. Αναφέρομαι σε ένα 25% περίπου που ήταν μια πολιτική επιλογή η αποχή. Τι σημαίνει η αντισυστημική ψήφος στα πέραν των εκπροσωπουμένων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κόμματα; Άρα, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να ξανασκεφτούμε με ειλικρίνεια και ριζοσπαστική διάθεση το πώς λειτουργεί η Βουλή, πώς ασκούμε τον κοινοβουλευτικό έλεγχο σε επαφή με την ζωντανή πραγματικότητα της κοινωνίας και κυρίως πώς ασκούμε το νομοθετικό έργο.

Αυτό, λοιπόν, το νομοσχέδιο είναι ένα χαρακτηριστικό σχολικό παράδειγμα προς αποφυγή. Συζητούμε τώρα ταυτόχρονα ένα νομοσχέδιο για την εναρμόνιση της Οδηγίας, για την ίση μεταχείριση των φύλων στην πρόσβαση στα αγαθά και τις υπηρεσίες. Συζητούμε ένα ολόκληρο νομοσχέδιο για το υπαίθριο εμπόριο και συναφή ζητήματα σε σχέση με το εμπόριο όπως αυτή η εμβόλιμη τροπολογία για τις προσφορές και τις εκπτώσεις. Συζητούμε ένα ολόκληρο νομοσχέδιο με την μορφή τροπολογίας πολυσέλιδης για τα βιοκαύσιμα και ταυτόχρονα συζητούμε θέματα που αφορούν τα φωτοβολταϊκά. Δηλαδή, συζητούμε ένα νομοσχέδιο ενέργειας. Συζητούμε και άλλες εμβόλιμες διατάξεις της επιμελητηριακής νομοθεσίας και ό,τι άλλο βρεθεί καθ’ οδόν και πρέπει να αντιμετωπιστεί νομοθετικά λόγω ανεπάρκειας της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Ανάπτυξης ή λόγω εισηγήσεων της γραφειοκρατίας του Υπουργείου που κατά τα ειωθότα αποδέχεται ασμένως η πολιτική ηγεσία. Συζητούμε θέματα αρμοδιότητος του Υπουργού Ανάπτυξης για τα οποία πέραν της νομοθετικής πρωτοβουλίας δεν έχει καν την αρμοδιότητα τη διοικητική και την κοινοβουλευτική ο εκλεκτός συνάδελφος ο Υφυπουργός Ανάπτυξης και δεν έχει κάνει την τιμή στο Τμήμα να εμφανιστεί ο Υπουργός Ανάπτυξης να υπερασπιστεί ενώπιον του Κοινοβουλίου τα θέματα της δικής του αποκλειστικής αρμοδιότητας, νομοθετικής και διοικητικής. Πώς θα γίνει αυτό; Τι μέθοδος είναι αυτή να συζητούνται όλα αυτά τα ετερόκλητα θέματα με μια εντυπωσιακή προχειρότητα, με μια εντυπωσιακή επιπολαιότητα μέσα σε λίγες ώρες, σε δυο συνεδριάσεις την ίδια μέρα, πρωί και απόγευμα;

Και αυτό χωρίς να διασφαλίζεται η πραγματική δημοσιότητα των εργασιών της Βουλής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτή η εμβόλιμη ρύθμιση για τις προσφορές πριν από τις εκπτώσεις. Είπα στον κ. Βλάχο το πρωί, μα, δεν μπορούσατε να κάνετε ένα διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους, με τους παραγωγικούς φορείς για να ξέρουμε ποιες είναι οι αντιδράσεις των παραγόντων της αγοράς και να μπορούμε και εμείς να σταθμίσουμε τι σημαίνει αυτό οικονομικά, τι σημαίνει αυτό στην πράξη την εμπορική και κυρίως τη σχέση μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων. Έτσι χωρίς κανένα διάλογο, χωρίς καμία ενημέρωση εξ υφ’ αρπαγής; Γιατί δεν υπήρχε το περιθώριο να γίνει αυτό όλες τις προηγούμενες ημέρες; Μια χαρά ξέρατε ότι αρχίζει η συζήτηση του νομοσχεδίου από την προηγούμενη Πέμπτη. Και τώρα είναι Πέμπτη. Οκτώ ολόκληρες ημέρες. Κάλλιστα μπορούσατε να είχατε οργανώσει αυτό το διάλογο με μια ταχεία πρόσκληση. Πώς μας στέλνει τώρα η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου έγγραφο σημερινό για το υπαίθριο εμπόριο και δεν μπορούμε να έχουμε έγγραφο για τις εκπτώσεις και τις προσφορές, έστω γραπτή διατύπωση των απόψεων των ενδιαφερομένων;

Το δικαίωμα ακρόασης της κοινωνίας δεν ισχύει ενώπιον του Κοινοβουλίου; Πώς θα εγγυηθούμε τη διαφάνεια, την πραγματική δημοσιότητα, τη σοβαρότητα του νομοθετικού έργου; Και μετά έχετε το καταπληκτικό επιχείρημα ότι διατυπώνει στείρες αρνήσεις κομματικού χαρακτήρα ή μικροκομματικού χαρακτήρα η Αντιπολίτευση; Μα και να θέλαμε να ψηφίσουμε διατάξεις δεν έχουμε θεσμικά τη δυνατότητα να το κάνουμε γιατί πρέπει να προστατεύσουμε το κύρος του Κοινοβουλίου και το κύρος των νομοθετικών διαδικασιών. Και επ’ αυτών πρέπει να ληφθούν μέτρα. Κατ’ αρχήν, πρέπει να συνετισθεί ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση. Πρέπει να αντιληφθούν ότι οφείλουν να δείχνουν σοβαρότητα και σεβασμό προς το Κοινοβούλιο.

Αλλά υπάρχει και ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε εμείς εδώ ενδοκοινοβουλευτικά. Και είμαι βέβαιος ότι ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής θα προσέξει ιδιαιτέρως αυτά που λέμε και θα τα φέρει προς συζήτηση και στη Διάσκεψη των Προέδρων και στην Ολομέλεια και θα τα αντιμετωπίσουμε με αυστηρές ρυθμίσεις σε σχέση με τον Κανονισμό της Βουλής. Στις δύο τελευταίες διαδικασίες τροποποίησης του Κανονισμού είχα διατυπώσει μία σειρά από προτάσεις και κυρίως είχε διατυπώσει προτάσεις ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής ο κ. Κακλαμάνης. Είχαν διατυπωθεί προτάσεις από πολλούς Βουλευτές όλων των πτερύγων. Πρέπει να πάρουμε γενναία μέτρα αναβάθμισης του ρόλου του Κοινοβουλίου γιατί ούτως ή άλλως η αντιπροσωπευτική δημοκρατία, δηλαδή ένα θεσμικό σχήμα του 19ου αιώνα δύσκολα εκφράζει μία πολύπλοκη μεταβιομηχανική μοντέρνα κοινωνία ανασφαλή, πολυδιασπασμένη, απαιτητική όπως είναι η σημερινή και μέσα σε συνθήκες διεθνούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, κρίσης ανασφάλειας την ημέρα που διαχέεται στην ελληνική κοινωνία το αίσθημα της ανασφάλειας λόγω του τρομοκρατικού κτυπήματος, λόγω της αδυναμίας της Αστυνομίας να προστατεύσει τον εαυτό της. Και αυτό είναι η τραγική απόδειξη της παντελούς έλλειψης επαγγελματισμού, συγκρότησης και σχεδίου.

Άρα, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ πολύ να μεταφέρετε και εσείς αυτές τις παρατηρήσεις μου στον Πρόεδρο της Βουλής, ο οποίος προφανώς παρακολουθεί τη συζήτηση ή θα διαβάσει τα Πρακτικά και παρακαλώ και τον κύριο Υφυπουργό να μεταφέρει στην Κυβέρνηση αυτές τις παρατηρήσεις ότι δεν ανεχόμαστε άλλου τέτοιου είδους συμπεριφορές. Και δεν δεχόμαστε και συμψηφισμούς. Δεν λέω ότι δεν έγιναν τέτοιου είδους διαδικαστικές παρεκκλίσεις ή προσπάθειες παράκαμψης των διαδικαστικών τύπων των συνταγματικών τύπων και των τύπων του Κανονισμού της Βουλής στο παρελθόν. Έγιναν βεβαίως γιατί πάντα υπάρχει η ανάγκη, πάντα υπάρχει το επείγον, πάντα υπάρχει μία πίεση κοινωνικής ομάδας και ο κάθε Υπουργός θέλει να τελειώνει με τα νομοσχέδιά του. Αλλά όχι, δεν γίνεται πλέον αν θέλουμε να διασώσουμε το κύρος των κοινοβουλευτικών θεσμών και να αποκαταστήσουμε τη σχέση μεταξύ πολιτικού συστήματος και κοινωνίας. Έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Λοιπόν, δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε καμία τέτοια συμπεριφορά. Η διολίσθηση δεν μπορεί να συνεχισθεί.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009