19 Ιουνίου 2009

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση σχετικά με την υπ’ αριθμόν 1/1/4.6.2009 επίκαιρη επερώτηση 31 Βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ., προς τον Υπουργό Ανάπτυξης και Τροφίμων σχετικά με την πολιτική της Κυβέρνησης στον αγροτικό τομέα.

Κυρία Πρόεδρε, δεν θα συνεχίσω το διάλογο για το μουσείο της Ακρόπολης και τη σημασία της ιστορικής μνήμης με τον κύριο Χατζηγάκη. Θέλω τουλάχιστον από τη δική μας μεριά να προστατεύσουμε την εθνική ομοψυχία και τον οικουμενικό χαρακτήρα αυτής της μεγάλης προσπάθειας που έγινε. Η ιστορία έχει γραφτεί και δεν μπορεί κανείς να αλλοιώσει το περιεχόμενό της. Χαιρόμαστε γιατί φτάνουμε αύριο στα εγκαίνια. Δεν θα συμπράξουμε σε μία μικροκομματική και μικρόψυχη συζήτηση γύρω από τα θέματα αυτά.

Παρατήρησα όμως πως ο κύριος Χατζηγάκης έχει σήμερα μία έντονη νευρικότητα. Προφανώς ήθελε να βρει την ευκαιρία να πει κάποια πράγματα αντικρούοντας κατηγορίες που έχει δεχθεί στο εσωτερικό της παράταξής του για το κάκιστο εκλογικό αποτέλεσμα της Νέας Δημοκρατίας στις αγροτικές περιοχές και στον αγροτικό πληθυσμό. Απευθυνόμενος δήθεν στους επερωτώντες Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης απαντά στους εσωκομματικούς του επικριτές που του καταλογίζουν πολύ μεγάλη ευθύνη για δραματικά ατυχείς χειρισμούς στην άσκηση της αγροτικής πολιτικής που καταλογίστηκαν στο κυβερνητικό κόμμα και επηρέασαν αρνητικά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

Ακούσαμε σήμερα το καταπληκτικό επιχείρημα του κυρίου Χατζηγάκη ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν δικαιούται να χαίρεται για την εκλογική του νίκη ή να θεωρεί ηττημένη τη Νέα Δημοκρατία γιατί σε απόλυτους αριθμούς και αυτό έχει απώλεια ψηφοφόρων σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2007 ή με τις ευρωεκλογές του 2004. Είχαμε μία πρωτοφανή σε έκταση αποχή, τον ήχο της οποίας τον έχουμε ακούσει πάρα πολύ καλά. Μας απασχολεί πάρα πολύ η αποχή ως αντίδραση κατά του πολιτικού συστήματος, το γεγονός όμως ότι έχει αλλάξει ο συσχετισμός των δυνάμεων στον εκλογικό σώμα δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς μα κανείς. Αν μ’ αυτή την αυτάρεσκη αντίληψη κινείται η Κυβέρνηση και έτσι «διαβάζει» την αποχή και έτσι «διαβάζει» το εκλογικό αποτέλεσμα, τότε η οδός της απώλειας είναι πραγματικά «στρωμένη με ρόδα». Είναι «βασιλική» η οδός προς την αποσάθρωση, την αποδιάρθρωση, την ήττα στις εθνικές βουλευτικές εκλογές.

Η χώρα βιώνει μία κατάσταση εθνικής ανομίας. Υπάρχει ένα διάχυτο αίσθημα ανασφάλειας. Η ανασφάλεια εμφανίζεται τόσο με την πρωταρχική της μορφή της φοβίας για τη ζωή και την περιουσία, εμφανίζεται τόσο με τη μορφή της ανεξέλεγκτης τρομοκρατίας, της καθημερινής βίας, του οργανωμένου εγκλήματος, όσο και με τη μορφή της εισοδηματικής και κοινωνικής ανασφάλειας και αβεβαιότητας.

Η Κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο της κατάστασης. Δεν έχει νόημα να εστιάζουμε την κριτική μας στο ένα ή στο άλλο σημείο, στον ένα ή στον άλλο τομέα γιατί υπάρχει ένα συνολικό, καθολικό πρόβλημα απώλειας του ελέγχου. Η χώρα δεν κυβερνιέται, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, δεν υπάρχει σημείο αναφοράς, δεν υπάρχει αρχή, μέση και τέλος και αυτό καλύπτει πλέον τα πάντα, την κατάσταση στο μεταναστευτικό ζήτημα, τη διάλυση της Αστυνομίας, την απώλεια βασικών περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, όπως συμβαίνει τώρα με την πώληση ενός άλλου 5% του μετοχικού κεφαλαίου του Ο.Τ.Ε. προς την DEUTSCHE TELEKOM, με αποτέλεσμα να γίνεται ακόμα πιο αμφίβολη η νομική ισχύς της συμφωνίας μετόχων μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της DEUTSCHE TELEKOM και να τίθεται με πολύ οξύ τρόπο η παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας, επειδή ποτέ δεν έγινε δημόσια προσφορά για την εξαγορά του συνόλου του μετοχικού κεφαλαίου και έχουν προσβληθεί βάναυσα τα δικαιώματα των μικρομετόχων. Το σημαντικότερο ζήτημα είναι κατά τη γνώμη μου η διακύβευση των δικαιωμάτων του Δημοσίου ως μετόχου γιατί όλα αυτά στηρίζονται σε μία «κλωστή», σε μία ιδιωτική συμφωνία η οποία μπορεί ανά πάσα στιγμή να αμφισβητηθεί ενώπιον κυρίως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Δεν θα μιλήσω ούτε για τις πυρκαγιές, ζήτημα που αφορά ευθέως την αρμοδιότητα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, διότι δεν μπορεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να κρύβεται πίσω από την ανεπάρκεια του Υπουργείου Εσωτερικών, δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από την αμετροέπεια του αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών, δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τη διάλυση του Πυροσβεστικού Σώματος και κυρίως πίσω από την ανεπάρκεια του εξοπλισμού του διότι η ολοκληρωμένη αντιπυρική προστασία αφορά σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό τις δασικές υπηρεσίες και την προεργασία που πρέπει να γίνεται. Αυτή η προεργασία φέτος δεν έχει γίνει και υπάρχει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο περιβάλλον σε όλες τις δασικές περιοχές της χώρας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο αγρότης περιμένει να ακούσει σήμερα απαντήσεις στα ερωτήματα που τον απασχολούν σε σχέση με το εισόδημά του, σε σχέση με το κόστος παραγωγής, σε σχέση με τις τιμές των προϊόντων του, σε σχέση με το επίπεδο της ζωής του στην ύπαιθρο, σε σχέση με το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, σε σχέση με τις αντοχές του ΟΓΑ, σε σχέση με το ρόλο και την υπερβολική δανειακή επιβάρυνση του ΕΛΓΑ, σε σχέση με την Κοινή Αγροτική Πολιτική και το τι θα γίνει μετά το ορόσημο του 2013. Και δεν άκουσε τίποτα ως απάντηση εκ μέρους του αρμοδίου υπουργού. Τίποτα μα τίποτα.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων): Δεν πρόλαβα. Θα τα πω όμως.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν πρόλαβε ο κ. Υπουργός λέει τώρα διότι αφιέρωσε 20 λεπτά ομιλίας ενώπιον της Βουλής σε μια περιδιάβαση στοχαστική στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, το μουσείο της Ακρόπολης, την ιστορία προσώπων και θεσμών, στα εκλογικά αποτελέσματα και τις εκλογομετρικές αναλύσεις και δεν μας είπε τίποτα για το χωράφι, για τον αγρότη, για τον κτηνοτρόφο, για τον έλληνα αλιέα. Δεν μας είπε τίποτα για το διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας που είναι αυτό καθ’ εαυτό το πρόβλημα του ελληνικού μοντέλου παραγωγής και ανάπτυξης.

Έχω την αίσθηση, παρακολουθώντας τα αγροτικά πράγματα από κάποια απόσταση επί χρόνια τώρα πως υπάρχει μια διαρκής εντεινόμενη κρίση. Δεν υπάρχει κανένας άξονας δράσης της Κυβέρνησης. Όλα βρίσκονται σε μια χαοτική κατάσταση. Ε, δεν είναι δυνατόν να μην μπορούμε να βάλλουμε τέσσερα πράγματα σε τάξη. Δεν μπορεί να έχουμε συνεχώς διαχειριστικά προβλήματα, προβλήματα κοινής λογικής, προβλήματα καλής λειτουργίας της δημόσιας διοίκηση, προβλήματα καλής συνεργασίας μεταξύ κράτους, αγροτικής τράπεζας και ευρύτερα του τραπεζικού συστήματος. Να έχουμε συνεχώς προβλήματα έγκαιρης κατανομής της εισοδηματικής ενίσχυσης και έγκαιρης καταβολής των αποζημιώσεων. Να έχουμε συνεχώς προβλήματα σε σχέση με την λειτουργία των μηχανισμών χρηματοδότησης της ελληνικής γεωργίας. Να μην βγάζει κανείς άκρη. Ο πρώτος άξονας.

Δεύτερος άξονας να μην αντιλαμβάνεται κανείς ποιες είναι οι συστάσεις της Κυβέρνησης προς τον αγροτικό κόσμο σε σχέση με την αναδιάρθρωση της παραγωγής και τον επενδυτικό προσανατολισμό και την ενίσχυση της αγροτικής επιχειρηματικότητας. Η παραγωγικότητα στον πρωτογενή τομέα είναι το 1/3 της παραγωγικότητας στον τριτογενή τομέα. Η σύνδεση της πρωτογενούς παραγωγής με τη μεταποίηση αυξάνει κατά 60% την παραγωγικότητα. Και η λεγόμενη τριτογενοποίηση του πρωτογενούς τομέα, δραστηριότητες όπως για παράδειγμα ο αγροτουρισμός τριπλασιάζουν την παραγωγικότητα, ενισχύουν την εθνική παραγωγικότητα. Μα, δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο αναφοράς για το πώς μπορεί να διαρθρωθεί ένα σύγχρονο μοντέλο παραγωγής και ανάπτυξης στον χώρο της γεωργίας. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών διευρύνεται λόγω των υγρών καυσίμων αλλά και λόγω των κτηνοτροφικών προϊόντων. Δεν μπορούμε να συνδέσουμε την εγχώρια παραγωγή με τις εγχώριες διατροφικές ανάγκες και τις προτεραιότητες του έλληνα καταναλωτή.

Τρίτος άξονας, η κοινωνική προστασία. Να ξέρει ο συνταξιούχος του ΟΓΑ ή ο μεσήλικας αγρότης ότι έχει μια προοπτική ασφαλή. Και δεν το ξέρει.

Και βέβαια, τέταρτος άξονας, η δυνατότητα να πούμε στον έλληνα αγρότη τι θα γίνει μετά το 2013 ανεξαρτήτως του πλαισίου που είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχθούμε όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής αλλά και του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου.

Με εντυπωσίασε, με άφησε άφωνο η μοιρολατρία του κ. Υπουργού: «τι να κάνουμε; Δεν ξέρει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ότι αυτά όλα καθορίζονται από τις διεθνείς αγορές και τις διεθνείς τιμές;». Δηλαδή, εξαρτάται το αγροτικό εισόδημα, όχι η επιδότηση των προϊόντων που μπορεί να παραβιάζει κανόνες του διεθνούς εμπορίου και του κοινοτικού δικαίου αλλά το εισόδημα του κατοίκου της υπαίθρου, εξαρτάται από τυχαίες διακυμάνσεις χρηματιστηριακά διακινούμενων προϊόντων όπως είναι το βαμβάκι ή τα σιτηρά; Εξαρτάται από παράγοντες ανεξέλεγκτους και αφήνουμε το εισόδημα του αγρότη, του κτηνοτρόφου, του κατοίκου της υπαίθρου έρμαιο στην διακίνηση των χρηματιστηρίων εμπορευμάτων παγκοσμίως χωρίς να μπορούμε να του εγγυηθούμε τίποτα;

Προφανώς η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει από μόνη της, ούτε καν η Ευρωπαϊκή Ένωση από μόνη της το καθεστώς αυτό που είναι εφάμιλλο ως πρόβλημα με το πρόβλημα του διεθνούς χρηματοοικονομικού τομέα. Η λειτουργία των χρηματιστηρίων εμπορευμάτων που επηρεάζει την γεωργία είναι πρόβλημα αντίστοιχο με τον ανεξέλεγκτο τραπεζικό τομέα που οδήγησε στην φούσκα της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Βεβαίως η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιδράσει μόνη της. Μπορεί όμως να αντιδράσει σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η Ελλάδα είναι μεσαία χώρα, ισχυρή, ένατη, νότια, με ειδικό αγροτικό πρόβλημα, με πολύ ισχυρό πρωτογενή τομέα και πρέπει να διατυπώσει προτάσεις.

Ανεξαρτήτως όμως του τι θα γίνει με την ΚΑΠ, ανεξαρτήτως του τι θα γίνει με τον ΠΟΕ είμαστε υποχρεωμένοι να εγγυηθούμε το εισόδημα του κατοίκου της υπαίθρου και το επίπεδο της ζωής του. Σ’ αυτά δεν λάβαμε καμία απολύτως απάντηση. Ίσως να έλαβε μόνο ο έλληνας αλιέας μια απάντηση λόγω της σιγής ιχθύος του κ. Χατζηγάκη.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009