24 Ιουνίου 2009


Παρέμβαση Ευ.Βενιζέλου κατά τη συζήτησης επί των άρθρων 1- 29 του σχεδίου νόμου «Μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, στη θεραπευτική μεταχείριση χρηστών ναρκωτικών ουσιών και άλλες διατάξεις»


Ο κύριος Υπουργός ούτε λίγο ούτε πολύ με ευγενή αλλά κατά βάθος οξύ τρόπο εγκάλεσε την Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι επειδή υπερασπίζεται την κοινή λογική, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανάγκη να υπάρξει μια αστυνομία ικανή να καταστείλει το φαινόμενο της βίας των κουκουλοφόρων, ενθαρρύνει τη βία των κουκουλοφόρων. Θα τον καλέσω να ανακαλέσει τη διατύπωσή του αυτή διότι αυτό που κάνει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχοντας πολύ μεγάλη εμπειρία και έχοντας περγαμηνές γιατί παραδώσαμε τη χώρα σε ένα επίπεδο ασφάλειας το 2004, είναι να κάνουμε συστάσεις και υποδείξεις στην Κυβέρνηση πως πρέπει να ενεργεί, πώς πρέπει να καθοδηγεί πολιτικά και να συντονίζει την Αστυνομία και πώς δεν πρέπει να αλλοιώνει τις βασικές αρχές του Ποινικού Δικαίου και την εσωτερική λογική του Ποινικού Κώδικα.

Και δεν δέχομαι αυτή τη μομφή. Αυτή η μομφή είναι απαράδεκτη, διασπά το μέτωπο της μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης που χρειάζεται η χώρα για να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία, να καταπολεμηθεί η οργανωμένη βία, να καταπολεμηθούν τα φαινόμενα που ταλανίζουν τον Έλληνα πολίτη και το κέντρο των μεγάλων πόλεων, της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και των άλλων μεγάλων πόλεων.

Προβλέπονται με το νομοσχέδιο επιβαρυντικές περιστάσεις, κύριε Πρόεδρε, για πέντε αδικήματα. Και πριν πάμε σ’ αυτά τα πέντε αδικήματα, είχα ζητήσει από τον κύριο Υπουργό χθες να μου πει ποια είναι η αξιολόγηση που κάνει για την εφαρμογή διάταξης του άρθρου 167 για το αδίκημα της αντίστασης, όπου από το 1976 προβλέπεται επιβαρυντική περίσταση για την αλλοίωση χαρακτηριστικών για τους κουκουλοφόρους. Τι έγινε; Προέκυψε κάποιο συμπέρασμα;

Είπα επίσης, και δεν έλαβα απάντηση, ότι υπάρχουν εγκλήματα όπως η ληστεία στο 380 του Ποινικού Κώδικα, ή οι διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς στο άρθρο 382 που δεν έχουμε ανάγκη από λίγο αυστηρότερη ποινή γιατί είναι ήδη πολύ αυστηρές οι ποινές.

Είπα ότι στην κρίσιμη διάταξη για την διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης, δηλαδή, για τη διάταξη που αφορά αυτή καθ’ εαυτή τη συγκέντρωση, αυτή καθ’ εαυτή την άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, για μια εκρηκτική κατάσταση υπό συνθήκες συγκέντρωσης πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί γιατί μπορεί να μην είναι σε θέση η πολιτεία με τα όργανά της να εφαρμόσει μια πολύ αυστηρή ποινική διάταξη και τελικά να εμπλακούμε σ’ αυτή την αδυναμία εφαρμογής. Θέλει πιο έξυπνη, πιο διορατική, πιο συστηματική, πιο επαγγελματική αντιμετώπιση.

Παίρνουμε τώρα ένα αδίκημα για το οποίο τώρα απειλείται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών και τώρα το ανυψώνουμε σε απειλούμενη κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Εάν το μήνυμα στον κόσμο είναι ότι μια συμπεριφορά που τώρα την τιμωρεί ο νόμος με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών, μέχρι φυλάκιση πέντε ετών εννοείται, εμείς που θα την ανυψώσουμε σε κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και ότι αυτό είναι λύση, ε, δεν του λέμε αλήθεια, του λέμε ψέματα. Και σ’ αυτά δεν έλαβα καμία απάντηση.

Αυτά δεν τα λέμε για άλλο λόγο παρά μόνο για να δώσουμε ένα δείγμα του πώς μπορεί η πολιτεία να είναι σοβαρή, αποτελεσματική, έγκυρη, αξιόπιστη, γιατί δεν έχουμε δυστυχώς μια τέτοια εικόνα του κράτους. Έχουμε την εικόνα μιας απόλυτης διάλυσης, μιας ακυβέρνητης πολιτείας.

..................................................................................................................................................................................................................

Δεν μπορεί ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης να εμφανίζεται ενώπιον της Βουλής και να μην εξηγεί απευθυνόμενος προς τους Βουλευτές που δεν είναι όλοι τους νομικοί ότι ούτως ή άλλως ο δικαστής στην επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπ’ όψιν του όλα τα στοιχεία της επικινδυνότητας του δράστη. Και υπάρχουν δράστες που προσβάλουν το ίδιο αγαθό, έχουμε το ίδιο άδικο αλλά μπορεί να έχουμε διαφορετική επικινδυνότητα του κάθε δράστη. Και ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αυτό συμβαίνει και πρέπει να συμβαίνει.

Εγώ ένα αντιλήφθηκα από αυτό που είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι η αμηχανία της Κυβέρνησης να χειριστεί το ζήτημα, η αδυναμία του κράτους να αντιδράσει παροχετεύεται σε μια αλλοίωση βασικών στοιχείων της ποινικής νομοθεσίας. Άρα, η Κυβέρνηση τι κάνει; Εμφανίζεται ως ένας δρακόντειος σκληρός νομοθέτης που όμως είναι αναποτελεσματικός και χαλαρός όταν πρέπει να λειτουργήσει ως μηχανισμός καταστολής για να προστατεύσει τον πολίτη. Όταν δεν μπορούμε να κάνουμε το δεύτερο και δεν μπορείτε να κάνετε το δεύτερο έρχεστε και παίζετε με τα λόγια. Είστε σκληροί στα λόγια και ανύπαρκτοι στις πράξεις.

 

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009