1 Ιουλίου 2009

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων 1- 31 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού: «Οργανωτική Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων – Βόλος 2013 και άλλες διατάξεις»

Να έρθει ο κύριος Υπουργός Πολιτισμού στη συνεδρίαση αυτή, γιατί έχει και άρθρα της δικής τους αρμοδιότητας σημαντικότατα, που αφορούν ζητήματα μεγάλου εθνικού και διεθνούς ενδιαφέροντος, όπως το Μουσείο της Ακρόπολης. Θα ήθελα να του το συστήσετε και εσείς και να του μεταβιβάσει ο κ. Ιωαννίδης αυτό που λέω, ώστε να είναι παρών στην αυριανή συνεδρίαση. Έρχομαι τώρα στο φίλο και συντοπίτη μου κ. Ιωαννίδη, τον οποίο αγαπώ και στηρίζω με κάθε ειλικρίνεια και θέλω να του επιβάλω τεχνική ποινή!


Τι ήταν αυτό το σημερινό; Εδώ η εισηγήτρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κυρία Σακοράφα διατύπωσε τις θέσεις του Κόμματος και μετά από τις αγορεύσεις των εισηγητών ο κύριος Υπουργός ανακοίνωσε προς το Σώμα νομοτεχνικές τροποποιήσεις. Αυτές έπρεπε να έχουν ανακοινωθεί πριν από τις αγορεύσεις των εισηγητών, προκειμένου να συνεκτιμηθούν.

Η κυρία Σακοράφα, λόγω εκτάκτου απασχόλησης -είχε υποχρέωση δικαστικού χαρακτήρα- έφυγε μετά την αγόρευσή της. Άρα, ποιος θα σχολίαζε τις νομοτεχνικές αλλαγές που επέφερε ο κύριος Υπουργός; Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι κάθε νομοτεχνική αλλαγή είναι και μία ουσιαστική αλλαγή, διότι οι λέξεις είναι κρίσιμες στο νόμο -αυτές έχουν κανονιστική ουσία- και ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Και εν πάση περιπτώσει, θα έπρεπε να εκτιμηθεί ο εποικοδομητικός τρόπος με τον οποίο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αντιμετωπίζει τα θέματα αυτά. Σας είπα και χθες τι έχουμε τραβήξει εδώ ως Κυβέρνηση για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων από μια κακόπιστη, πολλές φορές, στάση της Αντιπολίτευσης.

Εμείς ψηφίζουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής, συμβάλλουμε με προτάσεις, που σε πολύ μεγάλο βαθμό γίνονται δεκτές, γιατί η κοινή λογική επιβάλλει στην Κυβέρνηση να τις κάνει δεκτές. Και χαίρομαι γιατί εδώ την εκπροσωπεί ο κ. Ιωαννίδης. Και όλες οι παρατηρήσεις που έχουν γίνει από ανθρώπους με τεράστια εμπειρία, όπως είναι ο κ. Καρτάλης στα θέματα αυτά και ο κ. Σγουρίδης βεβαίως, ο οποίος παρέπεμψε στα λεγόμενα του κυρίου Καρτάλη, έχουν πολύ μεγάλη ουσία. Εν πάση περιπτώσει, για να μην πνιγόμαστε στις λεπτομέρειες, υπάρχει ένα μοντέλο το οποίο έχει πετύχει και το οποίο το έχουμε συγκροτήσει με πολύ κόπο, με πολλή προσοχή, υπάρχει μια τεχνογνωσία στη χώρα αυτή.

Η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 ήταν η καλύτερη εκδοχή του κράτους και η καλύτερη εκδοχή της κοινωνίας των πολιτών, ήταν μια στιγμή λάμψης και ακμής για τη χώρα. Αυτό πρέπει να το διασώσουμε. Πρέπει δε επίσης να αντιληφθούμε ότι τα μεγάλα γεγονότα είναι μια τεράστια αναπτυξιακή ευκαιρία, την οποία δεν μπορεί να χάνουν περιοχές, όπως είναι η Θεσσαλία για παράδειγμα, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να τη χάνει η χώρα συνολικά. Και το λέω αυτό, γιατί έχουμε κάνει τέσσερα χρόνια προσπάθεια να κατασκευαστούν τα Ολυμπιακά έργα και επί έξι χρόνια παρακολουθούμε την απαξίωση, την αποδιάρθρωση, την αδυναμία να συγκροτηθεί και να εφαρμοστεί ένα σχέδιο αξιοποίησης των Ολυμπιακών ακινήτων και της Ολυμπιακής κληρονομιάς, η οποία Ολυμπιακή κληρονομιά από κάθε πλευρά και στα υλικά και στα άυλα στοιχεία της τώρα –και αναφέρομαι σε πρόσωπα και πράγματα- αποδομείται. Άρα, έχει πολύ μεγάλη σημασία να μην επαναλάβουμε λάθη, γιατί έγιναν και λάθη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Έχουμε αυτή τη στιγμή την ικανότητα να ξεκινήσουμε από ένα προωθημένο σημείο, να μην επαναλάβουμε δοκιμαστικά σχήματα τα οποία έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικά. Και εν πάση περιπτώσει, όταν μιλάμε για εγγυήσεις διαφάνειας, ή για εγγυήσεις αποτελεσματικής άσκησης μιας πολιτικής που είναι δημόσια πολιτική, πρέπει όλοι να έχουν τα αυτιά τους ανοιχτά να ακούν και να συμφωνούν. Και βεβαίως αυτό αφορά, τόσο το κατασκευαστικό μέρος των Μεσογειακών Αγώνων, όσο και όλες τις άλλες οργανωτικές άυλες δραστηριότητες, οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές, εξίσου σοβαρές.

Όλα αυτά τα είπαμε και επί της αρχής και επί των άρθρων και θα έπρεπε η Κυβέρνηση να εκφράσει την ευαρέσκειά της και ταυτόχρονα να τα διαβάσει όλα αυτά και να τα ακούσει με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή και χωρίς να προσπαθεί να δημιουργήσει προβλήματα, τα οποία θεωρώ τελείως απαράδεκτα ως στάση.

Επί της ουσίας πρέπει να σας πω ότι δεν θα γίνει απολύτως τίποτα όποιο οργανωτικό σχήμα και αν ψηφιστεί, όποιο σχήμα διοίκησης της ανώνυμης εταιρείας και αν επιλεγεί, αν δεν υπάρχει κυβερνητικός υπεύθυνος και αν δεν λειτουργήσει διυπουργικά η Κυβέρνηση οριζόντια, χωρίς την κάθετη φεουδαρχική νοοτροπία που διέπει τα Υπουργεία. Αν κάτι κατακτήσαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κύριε Πρόεδρε –και το γνωρίζετε πολύ καλά- ήταν μια άλλη συνολικά αντίληψη για τη λειτουργία της Κυβέρνησης, για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και για τη λειτουργία του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Πώς είναι οικοδομημένες οι κυβερνήσεις για λόγους παραδοσιακούς, θεσμικούς από τον 18ο αιώνα και μετά; Είναι οργανωμένες κατά μεγάλους τομείς της διοίκησης, ο καθένας από τους οποίους λειτουργεί απομονωμένα με ένα υπηρεσιακό πατριωτισμό και ο κάθε Υπουργός διεκδικεί τις αρμοδιότητές του και ο σταυρός του μαρτυρίου του Πρωθυπουργού είναι να επιλύει προβλήματα συναρμοδιοτήτων και σύγκρουσης αρμοδιοτήτων. Αυτή η λειτουργία της Κυβέρνησης δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες του κράτους, στις σημερινές ανάγκες της κοινωνίας, της οικονομίας, της αγοράς.

Πρέπει να πετύχουμε άλλα σχήματα οριζόντιας λειτουργίας, θεματικής, διϋπουργικής με ευελιξία με αποτελεσματικότητα, με διαφάνεια. Εάν αυτά δεν λειτουργήσουν με παραδείγματα τέτοια μεγάλα γεγονότα όπως οι Μεσογειακοί Αγώνες, δεν θα λειτουργήσουν ποτέ. Θα μου πείτε, είναι δυνατόν μια κυβέρνηση που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος , δεν έχει συντονισμό, δεν έχει ηγεσία, δεν έχει ιθύνουσα δύναμη, δεν έχει σθένος, δεν έχει αυτοπεποίθηση, αντιθέτως διακατέχεται από έλλειψη νεύρου, από έλλειψη αυτοπεποίθησης, μπορεί να οργανώσει ένα τέτοιοι ανατρεπτικό σχήμα λειτουργίας της, με προσωπική συμμετοχή του Πρωθυπουργού, με καλή συνεργασία των Υπουργών, με χρονοδιάγραμμα, με ελπίδα ,με προοπτική, με όραμα; Όχι, δεν μπορεί να γίνει αυτό. Δεν μπορεί δυστυχώς να γίνει. Έχει χαθεί κάθε δυνατότητα η Κυβέρνηση να προσφέρει στον τόπο κάτι. Και γι ‘αυτό λέω δυστυχώς. Γιατί κάθε κυβέρνηση οφείλει να προσφέρει στον τόπο κάτι.

Έχουμε λοιπόν, πλήρη συνείδηση ότι αυτό το έργο θα ολοκληρωθεί από μία επόμενη κυβέρνηση. Αλλά ο χρόνος ο ενδιάμεσος, έχει και αυτός τη σημασία του. Διότι είναι ένας χρόνος πολύτιμος, ένας χρόνος διαχείρισης των τρεχουσών υποθέσεων και αυτός πρέπει να εξελιχθεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Χάθηκε πολύς χρόνος, χάθηκαν 21 μήνες, πρέπει να κινηθούμε με εντατικούς ρυθμούς για να αναπληρώσουμε το κενό αυτό. Ας μην επιβαρύνει η Κυβέρνηση άλλο την κατάσταση, ας κάνει τις ορθές επιλογές νομοθετικά και οργανωτικά κα κυρίως ας αντλήσει διδάγματα από αυτά που λέμε εδώ μέσα, γιατί τα λέμε αυτά έχοντας την πλήρη συνείδηση ότι έχουμε την ευθύνη για την ολοκλήρωση αυτού του μεγάλου σχεδίου.
Σας ευχαριστώ πολύ.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009