3 Φεβρουαρίου 2009

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των κατόχων απολυτηρίου Επαγγελματικού Λυκείου και άλλες διατάξεις».



Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Λυκουρέντζος ξέρει και την εκτίμηση και τη συμπάθεια που του έχω, αλλά, όπως έκανε και ο κ. Αλευράς προηγουμένως, θέλω κι εγώ με τον πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να στηλιτεύσω την απουσία του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Σπηλιωτόπουλου. Τη νομοθετική πρωτοβουλία την ασκεί κατά το Σύνταγμα ο αρμόδιος Υπουργός. Ο κ. Σπηλιωτόπουλος υιοθέτησε ένα νομοσχέδιο που βρήκε κατατεθειμένο από τον προκάτοχό του αλλά δεν ήλθε σήμερα να το υπερασπιστεί. Δεν έχω καμμία αμφιβολία ότι επί της ουσίας το νομοσχέδιο το γνωρίζει καλύτερα ο κ. Λυκουρέντζος και η επιχειρηματολογία του είναι προφανώς πλουσιότερη και αρτιότερη από την επιχειρηματολογία που θα άρθρωνε ο κ. Σπηλιωτόπουλος, όμως για θεσμικούς λόγους, για λόγους σεβασμού του Κοινοβουλίου έπρεπε να είναι παρών.

Επίσης, έπρεπε να είναι παρών για να υποστηρίξει επικοινωνιακά όλο του τον ισχυρισμό σε σχέση με το διάλογο για την Παιδεία. Δεν μπορεί η βασική επιλογή της Κυβέρνησης στο χώρο της Παιδείας να είναι ένας διάλογος «χωρίς προϋποθέσεις», ένας διάλογος «ανοικτός», «απροκατάληπτος» –χρησιμοποιώ τους όρους εντός εισαγωγικών- και στην κατ’ εξοχήν Αίθουσα του διαλόγου, του θεσμικού, κοινωνικού διαλόγου, που είναι το Κοινοβούλιο, να μην προσέρχεται ο χειριστής της κυβερνητικής πολιτικής. Πού θα γίνει ο διάλογος εάν δεν γίνει κυρίως στην Ολομέλεια της Βουλής, φυσικά και στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή;

Άρα, υπάρχει μία προκλητική αντίφαση, η οποία δεν θεραπεύεται εκ του γεγονότος ότι, όπως με πληροφόρησε ο κ. Λυκουρέντζος, θα εμφανιστεί αύριο ο κ. Σπηλιωτόπουλος στην κατ’ άρθρο συζήτηση για να πει κάποια πράγματα.

Επιφυλάσσομαι, λοιπόν, να του απαντήσω και να του πω τα ίδια και άλλα πολλά. Διότι τώρα, επί της ουσίας, στα όσα είπε ο κ. Λυκουρέντζος, θα απαντήσει ένα μπαράζ κυριών του ΠΑΣΟΚ, που είναι εγγεγραμμένες στον κατάλογο, τέσσερις κατά σειρά. Έτσι, περιττεύει εγώ να μπω στις λεπτομέρειες του νομοσχεδίου.

Θα πω, όμως, το εξής. Προσβάλλει την κοινή λογική και βεβαίως ακυρώνει την αξιοπιστία των προτάσεων της Κυβέρνησης επί της διαδικασίας του διαλόγου το γεγονός ότι ενώ ανοίγουμε, υποτίθεται, τη συζήτηση για το νέο Λύκειο και για το νέο τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, έρχεται η Κυβέρνηση και με βασικό επιχείρημα την ισοτιμία των δύο τύπων Λυκείου, εισάγει ρυθμίσεις υποτίθεται πάγιες και όχι μεταβατικές με το συζητούμενο νομοσχέδιο.

Μα, ένα από τα δύο. Ή ανοίγεις συζήτηση και άρα θα αρκούσε τώρα μία μεταβατικού χαρακτήρα ρύθμιση για την επαναφορά του ν. 2640/1998 και όλα τα άλλα παραπέμπονται στο διάλογο, για να δούμε από κοινού τους ισότιμους τύπους Λυκείου και το ενιαίο σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ή δεν ξέρει η Κυβέρνηση τι λέει και κατά περίπτωση και κατά το δοκούν χειρίζεται τα θέματα με το βασικό επιχείρημα ότι «απορία ψάλτου, βηξ».

Επί πέντε χρόνια, σε όλα τα πεδία της κυβερνητικής πολιτικής, αποδιάρθρωνε η Κυβέρνηση ό,τι έκανε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με παραλήψεις, με λάθη, αλλά πάντως ό,τι έκανε –κι έκανε πολλά- η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αρχίζει νέα περίοδος τώρα, με τον ανασχηματισμό, η περίοδος της Κυβέρνησης Σουφλιά – Καραμανλή, κατά την οποία τώρα αποδιαρθρώνεται ό,τι έγινε την προηγούμενη πενταετία από την Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή. Διότι περί αυτού πρόκειται. Στην Οικονομία ανατρέπεται η πολιτική Αλογοσκούφη και στην εκπαίδευση ανατρέπονται όλα όσα έγιναν ή δεν έγιναν και υψώνουμε τη λευκή σημαία του διαλόγου, γιατί δεν έχουμε τι να πούμε και τι να κάνουμε. Αυτό είναι. Όλα τα άλλα τώρα, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι προσχηματικά.

Την άποψή μας για το διάλογο την έχουμε πει. Ξέρετε, όμως, ο διάλογος από ένα σημείο και μετά, όταν δεν πιάνει την ουσία των θεμάτων, αποκτά μία γραφικότητα. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κανείς σοβαρός άνθρωπος –πιστεύω ότι αυτό ισχύει και για τον κ. Λυκουρέντζο- που να αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο τη σύγκρουση ανάμεσα στον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας και Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Πού συγκρούονται οι δύο εκλεκτοί συνάδελφοί μου στο πανεπιστήμιο; Σε ποιον αχυρώνα και στο όνομα τίνος πράγματος και ποιας εντολής και ποιας εξουσιοδότησης και ποιας νομιμοποίησης; Πώς το επιτρέπει αυτό η Κυβέρνηση; Πώς το επιτρέπει ο κ. Καραμανλής;
Αυτό είναι, όπως αντιλαμβάνεστε, υπονόμευση του υποτιθέμενου διαλόγου στα αρχικά του στάδια. Στην προκαταρκτική του φάση. Πριν καν αποκτήσει υπόσταση θεσμική και διαδικαστική.

Άρα, μην κάνουμε πολύπλοκους συλλογισμούς όταν έχουμε μία απλή πραγματικότητα. Η εκπαιδευτική πολιτική της Κυβέρνησης οδηγήθηκε σε αδιέξοδο. Έχετε ανακρούσει πρύμναν. Έχετε κατασκευάσει τη διαφυγή του διαλόγου. Δεν λέτε επίτηδες τίποτα επί της ουσίας. Αυτό όλο είναι μία επικοινωνιακή παγίδα η οποία έχει στηθεί μπας και πέσει κάποιος μέσα σε αυτή και αποκτήσει την εντύπωση ότι κάτι πρόκειται να συμβεί, καινοτομικό, ριζοσπαστικό και ελπιδοφόρο.

Δεν θα συμβεί τίποτε, γιατί χρειάζονται άλλου τύπου προσεγγίσεις τα θέματα αυτά.

Επί της Τεχνικής Εκπαιδεύσεως, για να γίνω πιο συγκεκριμένος, θα σας παρακαλούσα, εάν θέλετε να κερδίσετε έστω και την ύστατη στιγμή κάποιο ίχνος αξιοπιστίας, να αποσύρετε το νομοσχέδιο αυτό και να φέρετε με πρώτη ευκαιρία, ή έστω με αυτοτελές νομοσχέδιο, αλλά με μία διάταξη, με ένα άρθρο, με μία παράγραφο, μία πολύ απλή ρύθμιση ότι επανέρχεται προσωρινά, μεταβατικά το καθεστώς του ν.2640/1998 έως ότου κάποια κυβέρνηση, που ελπίζουμε ότι θα είναι μία νέα, προοδευτική κυβέρνηση, με νομιμοποίηση θα λύσει το ζήτημα του νέου Λυκείου και του νέου τρόπου εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Ευχαριστώ.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009