18 Μαρτίου 2009

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση στη Βουλή επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών:«Σύστημα Άυλων Τίτλων, διατάξεις για την Κεφαλαιαγορά, φορολογικά θέματα και λοιπές διατάξεις».


 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές η τροπολογία με την οποία καταργείται η κατάργηση του αφορολογήτου ορίου για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους επιτηδευματίες, δηλαδή η τροπολογία με την οποία τίθεται η οριστική ταφόπλακα στις μεγαλεπίβολες πολιτικές παρεμβάσεις του κ. Αλογοσκούφη, λίγο πριν η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή συνειδητοποιήσει το μέγεθος της κρίσης, είναι η επιτομή της ανικανότητας της αδυναμίας και της αμηχανίας της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Η Κυβέρνηση δεν κατανοεί τα φαινόμενα, δεν μπόρεσε να αντιδράσει έγκαιρα, κινήθηκε αντίθετα προς το ρεύμα την κρίσιμη περίοδο του καλοκαιριού και των αρχών του φθινοπώρου και τώρα έρχεται με τρόπο ανερυθρίαστο και ομολογεί την αποτυχία της, την προχειρότητά της, τις παλινωδίες της. Αυτό όχι μόνο δεν επιτρέπει να υπάρξει ένα συνολικό εθνικό σχέδιο για την υπέρβαση της κρίσης και για τη δρομολόγηση των μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών που περιμένει η ελληνική οικονομία και η ελληνική κοινωνία, αλλά καλλιεργεί αντιθέτως ένα κλίμα αβεβαιότητας και ανασφάλειας, που είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να υπάρξει ως περιρρέουσα ατμόσφαιρα σε μια περίοδο διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Η τροπολογία αυτή για την κατάργηση της κατάργησης του αφορολογήτου λέει με λίγα λόγια ότι η Κυβέρνηση κινείται κατά έναν τρόπο τελείως ερασιτεχνικό και τροφοδοτεί καθημερινά την κρίση, γιατί κανείς δεν μπορεί πια να πιστέψει σε τίποτα. Και όταν η κρίση εμπιστοσύνης επιβάλλεται ως αίσθηση τότε δεν υπάρχει καμιά πρωτοβουλία η οποία να μπορεί να γίνει δεκτή. Γι’ αυτό είναι απολύτως αναγκαίο να αλλάξει το πολιτικό κλίμα, να διαμορφωθεί μια άλλη πολιτική αφετηρία, να διαμορφωθεί ένα πλεόνασμα πολιτικής εμπιστοσύνης στη χώρα, προκειμένου σταδιακά να αρχίσει να καλύπτεται το τεράστιο έλλειμμα οικονομικής, κοινωνικής εμπιστοσύνης που υπάρχει. Το μεγάλο πρόβλημα της χώρας, το κορυφαίο υπαρξιακό πρόβλημα που βρίσκεται στο υπόβαθρο όλων των επιμέρους προβλημάτων συγκυριακών και διαρθρωτικών, είναι το φορολογικό σύστημα. Στο φορολογικό σύστημα της χώρας, δηλαδή σε ένα σύστημα ανέντιμο, αδιαφανές, άδικο, αντιφατικό, αναποτελεσματικό εντοπίζονται όλα τα προβλήματα, το πρόβλημα της εκπαίδευσης, του ασφαλιστικού συστήματος, του συστήματος υγείας, το πρόβλημα του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας -αν μπορεί να μιλήσει κανείς για μοντέλο ανάπτυξης- αλλά και όλα όσα λέμε για το μέλλον έχουν ως αφετηρία το φορολογικό σύστημα, η πράσινη ανάπτυξη, η ανάγκη να αξιοποιήσει κανείς όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, η ανάγκη να επενδύσουμε στο τρίγωνο της γνώσης, όλα μα όλα αρχίζουν από εκεί.

Ποιος μπορεί να πιστέψει λοιπόν ότι η πολιτεία έχει πρόθεση να διαμορφώσει, έστω σταδιακά, ένα έντιμο, διαφανές, λειτουργικό, αποτελεσματικό, αποδοτικό, αναδιανεμητικό, κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα όταν οι παρεμβάσεις στη φορολογική νομοθεσία γίνονται κατ’ αυτόν τον πρόχειρο τρόπο, όταν δηλαδή έρχεται ο Υπουργός Οικονομίας πριν από ένα εξάμηνο και κλείνει το μάτι στην παραοικονομία με πνεύμα συνενοχής και λέει δεν κάνω κανέναν έλεγχο, δεν με ενδιαφέρει αν είστε δίκαιοι ή άδικοι, επί των κεφαλών όλων σας, καταργώ το αφορολόγητο όριο και θεσπίζω έναν οριζόντιο κεφαλικό φόρο και έρχεται μετά από έξι μήνες ένας νέος Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών και λέει το αντίθετο;

Η χώρα έχει ανάγκη από ένα μεγάλο εθνικό σχέδιο για την υπέρβαση της κακής συγκυρίας και την αναδιάρθρωση του παραγωγικού σχήματος της χώρας, αλλά αυτό το μοντέλο πρέπει να περιλαμβάνει τη σταδιακή και ήπια προσαρμογή της άτυπης οικονομίας, της παραοικονομίας όσο γίνεται περισσότερο στις δομές και τους θεσμούς και τις λειτουργίες της επίσημης οικονομίας. Άρα, αυτό το σχέδιο πρέπει να ξεκινήσει από μια μεγάλη εθνική συμφωνία φορολογικής δικαιοσύνης και εμπιστοσύνης, διότι αν δεν έχεις τα αναγκαία έσοδα δεν μπορείς να χρηματοδοτήσεις τις δημόσιες πολιτικές που χρειάζεσαι, διότι αν δεν έχεις τα αναγκαία έσοδα δεν μπορείς να λύσεις τα μεγάλα προβλήματα του κοινωνικού κράτους, δεν μπορείς να στηρίξεις τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, δεν μπορείς να ασκήσεις κοινωνική πολιτική, δεν μπορείς να εφαρμόσεις ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης.

Η Κυβέρνηση με την παρουσία της, με τις αντιφάσεις και τις ανεπάρκειές της υπονομεύει τη βασική ανάγκη της χώρας να υπάρξουν αυτές οι μεγάλες συμφωνίες. Γι’ αυτό όταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. λέει ότι θέλουμε αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών, θέλουμε άλλη Κυβέρνηση, δεν απαντά στο δήθεν αίτημα του κ. Καραμανλή για συναίνεση το οποίο είναι ψευδεπίγραφο, αλλά λέει κάτι πάρα πολύ απλό, ότι ναι χρειάζονται συναινέσεις, χρειάζονται μεγάλες εθνικές κοινωνικές συμφωνίες, όμως χρειάζεται μια Κυβέρνηση που έχει την ικανότητα με αξιόπιστο τρόπο να προτείνει αυτές τις συμφωνίες, να τις εγγυηθεί και να τις εφαρμόσει. Τόσο απλό.

Το ίδιο κάνατε και με το ζήτημα του περιβόητου πακέτου των 28.000.000.000 ευρώ. Λέγαμε από την αρχή ότι έπρεπε να προβλεφθεί η απαγόρευση διανομής μερισμάτων. Λέγαμε από την αρχή ότι έπρεπε το πακέτο των 28.000.000.000 ευρώ με συγκεκριμένες ρυθμίσεις να συνδεθεί με τις μεγάλες ανάγκες που έχει η αγορά, με τις ανάγκες αποκατάστασης της ρευστότητας στην αγορά, όχι με ευχολόγια. Έπρεπε για παράδειγμα όλο το πρόγραμμα χρηματοδότησης μέσω του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και πολύ Μικρών Επιχειρήσεων να είναι νομοθετημένος μηχανισμός που συνδέεται με τα 28.000.000.000 και με τα 8.000.000.000 των κρατικών ομολόγων και με τα 15.000.000.000 των κρατικών εγγυήσεων. Έπρεπε τα προγράμματα του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, τα προγράμματα ενίσχυσης των στεγαστικών δανείων για να πάρουν κάποια στεγαστικά δάνεια, να βοηθηθεί η πληγωμένη, η λαβωμένη αγορά της οικονομίας, να προβλέπονται ως συγκεκριμένος μηχανισμός στο νόμο. Και η συμπλήρωση αυτή δεν γίνεται παρά την κατάργηση τώρα της ευχέρειας που έχουν οι τράπεζες να μοιράζουν μερίσματα την ώρα που ενισχύονται και για την κεφαλαιακή τους επάρκεια, αλλά και για την ρευστότητά τους από τα χρήματα των Ελλήνων πολιτών.

Τα χρήματα δε τα οποία το πρόγραμμα του ΤΕΜΠΕ δίνει ή πρόκειται να δώσει στις επιχειρήσεις –άκουσα ότι εγκρίθηκαν δάνεια ύψους 2.000.000.000 σε 16.500 επιχειρήσεις- πού είναι; Πάνε στην αγορά ή επαναπαύονται σε προθεσμιακούς λογαριασμούς, προκειμένου να αποδίδονται λόγω των ακόμη υψηλών επιτοκίων και δεν μπαίνουν στην αγορά, στην πραγματική οικονομία;

Οφείλετε να λάβετε συγκεκριμένα μέτρα που θα οδηγήσουν τα κονδύλια αυτά στην πραγματική οικονομία. Και αυτό δεν το πετυχαίνετε.
Επίσης, όλη αυτή η ατελέσφορη, σχεδόν κωμικοτραγική συζήτηση για τον τουρισμό, ο ελληνικός τουρισμός που επισήμως δίνει το 20% του Α.Ε.Π. και το 22% της απασχόλησης και στην πραγματικότητα η επιρροή του ξεπερνάει την επιρροή επί του 40% του Α.Ε.Π., βρίσκεται μέσα σε μία ενιαία μεγάλη σκληρά ανταγωνιστική μεσογειακή αγορά. Υπάρχουν φαινόμενα τουριστικού ντάμπινγκ στην μεσογειακή τουριστική αγορά.

Όλο το πακέτο που ανακοίνωσε και εφαρμόζει η Κυπριακή Δημοκρατία για τη δική της τουριστική βιομηχανία πρέπει να υιοθετηθεί και να εφαρμοστεί και από την Ελλάδα. Αλλιώς η Ελλάδα θα γίνει θύμα, πέραν της κρίσης του τουρισμού, λόγω της κρίσης των εισοδημάτων σε όλες σχεδόν της ευρωπαϊκές χώρες που έχουν προνομιακή σχέση μαζί μας στον τουρισμό, θα ενισχυθεί και από το τουριστικό ντάμπινγκ. Το πακέτο της Κύπρου πρέπει να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα.

Και κλείνω κύριε Πρόεδρε, με την τελευταία προσθήκη που ανακοίνωσε ο κύριος Υφυπουργός σε σχέση με τις ζημίες από τους βανδαλισμούς της τελευταίας εβδομάδας στο κέντρο της Αθήνας.

Το πρόβλημα της χώρας είναι βεβαίως πρόβλημα ασφάλειας, οικονομικής ασφάλειας, κοινωνικής ασφάλειας, ασφάλειας με την αστυνομική έννοια του όρου. Όμως, η Κυβέρνηση παραπλανά ενσυνειδήτως και με έγκριση του Πρωθυπουργού την κοινή γνώμη που νοιώθει ανασφάλεια όταν της λέει ότι το πρόβλημα της ασφάλειας στους δρόμους των μεγάλων πόλεων της χώρας είναι πρόβλημα νομοθετικό.

Ε, δεν είναι πρόβλημα νομοθετικό! Το πρόβλημα δεν είναι η απουσία ποινικών διατάξεων. Υπάρχουν επαρκέστατες ποινικές διατάξεις. Το πρόβλημα είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης και επιχειρησιακής ικανότητας. Και αντί η Κυβέρνηση να εξαγγείλει μέτρα που να ενισχύουν την επιχειρησιακή ικανότητα της Αστυνομίας και κυρίως των υπηρεσιών ασφάλειας που μπορούν να συλλέγουν και να αξιοποιούν νομίμως τις αναγκαίες πληροφορίες, έρχεται και καλλιεργεί την ύπουλη και ύποπτη αίσθηση ότι πρέπει να κάνουμε ακόμα πιο αυστηρό το ποινικό μας δίκαιο και να φτάσουμε ακόμα και στην επαναφορά της διάταξης για την περιύβριση αρχής, μια διάταξη που κατήργησε η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και χαιρετήθηκε ως ένα βήμα προστασίας της ελευθερίας του λόγου, της σκέψης, γενικά της δημόσιας σφαίρας. Έλεος αν πιστεύετε ότι η λύση είναι η επαναφορά σε τέτοιου είδους ακραίες επιλογές!

Το να καλλιεργούμε και να οξύνουμε τεχνητά φοβικά και ανασφαλή ανακλαστικά είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης. Εκείνο που έχει σημασία είναι να πούμε την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι πως η Κυβέρνηση σε όλους τους τομείς δεν έχει τον επαγγελματισμό, την επάρκεια, τη διανοητική και πολιτική ικανότητα να αντιμετωπίσει τα θέματα.

Παραδεχθείτε ποιο είναι το πρόβλημα. Ομολογήστε την αλήθεια. Και όσον καιρό ακόμα ασκείτε έστω υπηρεσιακά την εξουσία, εστιάστε την προσοχή σας εκεί που πρέπει. Διαμορφώστε πολιτική βούληση και βοηθήστε την Αστυνομία να κάνει ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό, επιχειρησιακό σχεδιασμό. Μην αλλάζετε το γήπεδο της συζήτησης ανοίγοντας ένα άλλο θέμα τελείως διαφορετικό, που είναι η ανάγκη εκσυγχρονισμού του ποινικού δικαίου. Αυτό πρέπει να γίνει με συστηματικό και υπεύθυνο τρόπο και όχι με νευρικό και πανικόβλητο τρόπο όπως συνηθίζει να αντιδρά η Κυβέρνηση στα θέματα αυτά.
Καταλαβαίνουμε και νιώθουμε την ανασφάλεια και την αγωνία των πολιτών. Τους δίνουμε απάντηση πως μπορεί το κράτος, όταν υπάρχει μια πολιτική εξουσία ικανή και αποφασισμένη, να προστατεύσει την ασφάλειά τους προστατεύοντας και τις ελευθερίες τους. Αυτό είναι και εφικτό και αναγκαίο. Αυτό που κάνει η Κυβέρνηση του κυρίου Καραμανλή είναι άκρως επικίνδυνο, δεν παράγει αποτελέσματα και στην πραγματικότητα τροφοδοτεί διαρκώς αυτήν την τεράστια φούσκα ανασφάλειας που υπάρχει στη χώρα.

Γι’ αυτό σας παρακαλώ να μεταφέρετε και στον Πρωθυπουργό και στον Υπουργό Δικαιοσύνης και στον Υπουργό Εσωτερικών την ανάγκη να σωφρονιστούν, να σκεφτούν με σύνεση και υπευθυνότητα λέγοντας την αλήθεια στους πολίτες, στους εμπόρους του κέντρου της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, λέγοντας την αλήθεια σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Κατανοήστε την αλήθεια, ομολογήστε την αδυναμία σας, πάρτε τις πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρετε.

[Μπορείτε να παρακολουθήσετε απόσπασμα απο την αγόρευση, εδώ]

 

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009