1 Απριλίου 2009

Δεύτερη παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών «Άσκηση του εκλογικού δικαιώματος κατά τις γενικές βουλευτικές εκλογές από τους Έλληνες εκλογείς που διαμένουν στο εξωτερικό»


 

Κύριε Πρόεδρε, θα κάνω μία σύντομη παρέμβαση και θα κάνω τη βασική μου ομιλία αύριο.

Κύριε Πρόεδρε, ο σπαραξικάρδιος τρόπος με τον οποίο η Κυβέρνηση, αλλά και ο ΛΑ.Ο.Σ. απευθύνονται προς τους αποδήμους, αυτό το κρεσέντο καπηλείας των αποδήμων είναι η πιο χαρακτηριστική απόδειξη των προβλημάτων που θα προκαλέσει η ανάμιξη των αποδήμων στο φθηνό μικροκομματικό ανταγωνισμό των Ελλαδιτών.

Πρέπει η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των αποδήμων να διαφυλάξει πρωτίστως την εθνική τους ενότητα, την εθνική τους ταυτότητα, τη συνειδησιακή τους σχέση με τη μητέρα-πατρίδα, να τους κάνει ενεργούς, αλλά και διαφυλαγμένους εκπροσώπους των εθνικών μας συμφερόντων στις χώρες στις οποίες κατοικούν και αναπτύσσουν τη δραστηριότητά τους.

Εάν η Νέα Δημοκρατία θέλει να κάνει τους αποδήμους παράρτημα, παρακολούθημα και «ουρά» του κομματικού ανταγωνισμού στην κεντρική ελληνική πολιτική σκηνή, αλλά και στην τοπική πολιτική σκηνή κάθε εκλογικής περιφέρειας, τότε θα έχει προκαλέσει ένα τραύμα στο σώμα του απόδημου ελληνισμού.

Οι απόδημοι Έλληνες ξέρουν τι πρέπει να κάνουν για να προσφέρουν υπηρεσίες στην πατρίδα. Δεν θέλουν να αναμιχθούν με τις καθημερινές τριβές της πολιτικής μας ζωής. Θέλουν και πρέπει να είναι υπεράνω. Γι’ αυτό και πρέπει οι ρυθμίσεις σε σχέση με το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι των αποδήμων να τους αφήνουν αυτό το περιθώριο να κινούνται στο δικό τους υψηλό επίπεδο και να έχουν μια απροκατάληπτη σχέση με το ελληνικό κομματικό σύστημα. Και θα σας εξηγήσω πώς αυτό μπορούσε και μπορεί να διασφαλιστεί μέσω των προτάσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αυτή είναι η πολιτική μου παρατήρηση.

Σταματήστε την πατριδοκαπηλεία, την εθνοκαπηλεία και την καπηλεία των αποδήμων. Οι απόδημοι ανήκουν στο έθνος, δεν είναι κομματικός σας μηχανισμός ούτε κομματικό σας τρόπαιο, κύριε Υπουργέ και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.

Όσον αφορά στο περιβόητο ζήτημα της συνταγματικότητας, επαναλαμβάνω ότι με εκπλήσσει πολιτικά και επιστημονικά η ατελέσφορη απόπειρα του κυρίου Υπουργού Εσωτερικών να υποστηρίξει τη συνταγματικότητα αυτού του νομοθετικού εκτρώματος.

Το άρθρο 51 παράγραφος 4 ρυθμίζει μόνο το ζήτημα της ταυτόχρονης διεξαγωγής της ψηφοφορίας. Και λέει ότι για τους αποδήμους, το «ταυτόχρονη» σημαίνει ταυτόχρονη καταμέτρηση και ανακοίνωση αποτελέσματος.

Ο αναθεωρητικός νομοθέτης είχε κατ’ αρχάς στο νου του το σχήμα των υφισταμένων περιφερειών. Όμως, εξίσου καλά μπορεί στις υφιστάμενες περιφέρειες επί ελλαδικού εδάφους να προστεθεί μία ή περισσότερες ανά ήπειρο περιφέρειες ειδικά για τους αποδήμους.

Η δεύτερη λύση είναι και η σαφώς καλύτερη, γιατί θα επιτρέψει να υπάρχουν αμιγείς συνδυασμοί αποδήμων ψηφιζόμενοι από αποδήμους. Και αυτοί οι αμιγείς συνδυασμοί δεν υπάρχει κανένας λόγος να είναι κομματικοί, ελλαδικοί κομματικοί. Μπορεί να είναι και σχήματα ενωτικά, εθνικού χαρακτήρα.
Όμως, επί του άρθρου 51, πρέπει να καταλάβουμε ότι σε καμία περίπτωση το άρθρο 51 δεν αναιρεί το άρθρο 54. Ο πολίτης, ο κάθε πολίτης για να έχει το δικαίωμα του εκλέγειν, πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια, άρα στους εκλογικούς καταλόγους μίας συγκεκριμένης εκλογικής περιφέρειας και να ψηφίζει για την ανάδειξη των Βουλευτών της περιφέρειάς του και σε δεύτερο βαθμό των Βουλευτών Επικρατείας.

Έρχεστε τώρα εσείς και λέτε το εξής: Ο κάθε απόδημος είναι γραμμένος στα δημοτολόγια και άρα στους εκλογικούς καταλόγους της εκλογικής περιφέρειας της καταγωγής του. Προσμετράται εκεί στο νόμιμο πληθυσμό για την κατανομή των εδρών, αλλά δεν ψηφίζει εκεί, δεν ψηφίζει σε καμία περιφέρεια, αλλά μόνο το συνδυασμό επικρατείας. Άρα, δεν εκλέγει Βουλευτή της περιφέρειάς του, αλλά επηρεάζει μόνο την εκλογή ενδεχομένως κάποιου υποψηφίου που είναι απόδημος και είναι σε ένα ψηφοδέλτιο Επικρατείας κάποιου κόμματος όχι σε εκλόγιμη θέση. Μπορεί σε όλα τα μεγάλα κόμματα οι απόδημοι να είναι στις τρεις τελευταίες θέσεις των ψηφοδελτίων.

Και φυσικά, ως προς το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, πώς θα ικανοποιηθεί ο απόδημος; Πού θα είναι υποψήφιος; Εάν τον επιλέξει ο αρχηγός κάποιου κόμματος και τον βάλει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας; Πού μπορεί να θέσει υποψηφιότητα ως ανεξάρτητος; Με συνδυασμό πού μπορεί να δραστηριοποιηθεί; Πουθενά. Διότι εφόσον ψηφίζει μέσω των ειδικών καταλόγων, δεν μπορεί να ψηφίσει στην περιφέρεια καταγωγής του και άρα, δεν μπορεί να είναι και υποψήφιος εκεί.

Τον «ευνουχίζετε» τον απόδημο και ως προς το δικαίωμα του εκλέγειν και ως προς το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Και διακινδυνεύετε και την πλήρη ακύρωση αυτού του σχήματος από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, διότι εδώ θα έχει παραβιαστεί πλήρως το άρθρο 54, διότι αλλού είναι εγγεγραμμένος ο ψηφοφόρος, αλλού ψηφίζει και δεν προσμετράται η ψήφος του στο συσχετισμό της περιφέρειας προέλευσης και εγγραφής. Το απόλυτο αλαλούμ.

Τα εφικτά σχήματα είναι δύο. Ή θα ψηφίζουν στις περιφέρειες καταγωγής με επιστολική ψήφο με όλα τα προβλήματα που έχει αυτό το σχήμα -να γίνεται θύμα του τοπικισμού και του ακραίου κομματικού ανταγωνισμού ο απόδημος, διασπώμενος σε κόμματα και περιφέρειες εκεί που ζει- ή θα γίνουν οι ειδικές εκλογικές περιφέρειες αποδήμων με απογραφή με νόμιμο πληθυσμό και με έδρες. Θα πάρουν έδρες από τις διακόσιες ογδόντα οκτώ που είναι προς κατανομή στις περιφέρειες. Και οι δώδεκα Βουλευτές Επικρατείας θα εκπροσωπούν την Επικράτεια με αξιοκρατικά –υποτίθεται- κριτήρια όσο διατηρείται αυτός ο νόθος θεσμός. Διότι αυτός ο θεσμός δεν έχει αξιοποιηθεί πλήρως, παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Αυτή, λοιπόν, είναι η θέση μας.

Όσον αφορά όλα τα άλλα, θα είχα την απορία εάν ο κ. Παυλόπουλος θα τα υποστήριζε σε ένα επιστημονικό συμπόσιο με τους ομολόγους του. Και δεν θέλω να επιμείνω σ’ αυτό, λόγω της εκτίμησης και της βαθιάς –βεβαίως- συναδελφικής σχέσης που έχουμε. Όμως, έλεος πια! Δεν μπορούν να λέγονται αυτά τα πράγματα στη Βουλή και δεν μπορούν να ειπωθούν σε κανένα επιστημονικό Βήμα.

Το σχέδιο νόμου είναι αντισυνταγματικό, είναι μία προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να στείλει ένα κομματικό μήνυμα στους αποδήμους, αυτό πέφτει στο κενό και ας όψεστε γι’ αυτήν την πρωτοβουλία η οποία δεν είναι συναινετική, όπως επιβάλλει το Σύνταγμα.

[Μπορείτε να παρακολουθήσετε την αγόρευση, εδώ]

 

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2009