Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στο ΚΕΣΔ: Το μέλλον του Κοινοβουλίου

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2010

«Το μέλλον του Κοινοβουλίου»*

 

 Σας ευχαριστώ πολύ. 

Λυπάμαι που δεν είναι μαζί μας ο Δημήτρης Τσάτσος. Περνά μια πολύ μεγάλη περιπέτεια και έχει σημασία να του στείλουμε όσο γίνεται μεγαλύτερη θετική ενέργεια, ως ένα μήνυμα αναγνώρισης και αγάπης και εκτίμησης.
Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φίλες και φίλοι, το Κοινοβούλιο από τότε που γεννιέται ιστορικά μέχρι σήμερα βρίσκεται διαρκώς σε κρίση. Δεν υπήρξε καμία ιστορική περίοδος κατά την οποία το Κοινοβούλιο να μη βίωνε μία έντονη κρίση, θεσμική, πολιτική και κοινωνική. Κατ΄ αρχάς η ίδια η συγκρότηση του Κοινοβουλίου ήταν μια διαδικασία κρίσης, σύγκρουσης, κάτι που είναι πιο συγκεκριμένο και πιο απτό και πιο επώδυνο από την αόριστη αναφορά στην έννοια της κρίσης.

Στη συνέχεια, όταν το Κοινοβούλιο ανέδειξε τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής και πολιτικής συμπάγειάς του και λειτουργούσε ως ένα όργανο ταξικής αντιπροσώπευσης, συγκρουόταν με άλλα όργανα που εκπροσωπούσαν διαφορετικά ταξικά συμφέροντα.

Και όταν, με την ανάδειξη του λεγομένου "κοινωνικού ζητήματος" και του "ζητήματος των πόλεων" στα τέλη του 10ου αιώνα το Κοινοβούλιο οριστικά χάνει τη θεωρητικά οικοδομημένη συμπάγειά του και λειτουργεί πια ανοιχτά ως ένα πεδίο πάνω στο οποίο εκφράζονται οι κοινωνικές, οι ταξικές και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, η κρίση εσωτερικεύεται.

Περισσότερα...

Άρθρο στην Ελευθεροτυπία | Νέοι θεσμοί ευθύνης

10 Μαρτίου 2009

Νέοι θεσμοί ευθύνης

του Ευ. Βενιζέλου

Πρόσφατη έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου δείχνει ότι οι πολίτες ταυτίζουν τους βουλευτές, δηλαδή πρόσωπα που οι ίδιοι αξιολογούν περιοδικά και εκλέγουν ή δεν εκλέγουν, με φαινόμενα διαφθοράς σε ποσοστό 70%. Ίσως αυτό να εξηγείται από το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια υποθέσεις σχετιζόμενες με την ποινική ευθύνη των υπουργών κυριαρχούν σχεδόν συνεχώς στην επικαιρότητα, χωρίς οι πολίτες να πείθονται ότι τα ζητήματα διερευνώνται και οι τυχόν ευθύνες καταλογίζονται.

Δεν μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι απέναντι στη στάση αυτή της κοινής γνώμης που λέει πολύ απλά ότι η κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης, δηλαδή η κρίση νομιμοποίησης των δημοκρατικών και κοινοβουλευτικών θεσμών έχει καταστεί κατά βάθος κρίση ηθική. Και μάλιστα τη στιγμή που η οικονομική κρίση απαιτεί πλεόνασμα πολιτικής εμπιστοσύνης προκειμένου να αναληφθούν γενναίες, ριζοσπαστικές και καλά στοχευμένες πρωτοβουλίες που θα σπάσουν το φαύλο κύκλο και θα επιτρέψουν να υπάρξει και να εφαρμοστεί ένα συνολικό σχέδιο διαχείρισης και υπέρβασης της κρίσης.

Περισσότερα...

Άρθρο στο Έθνος | Τώρα και θεσμική κρίση

15 Οκτωβρίου 2008 

Τώρα και θεσμική κρίση

του Ευ. Βενιζέλου

Την ώρα που η παγκόσμια κοινή γνώμη και μαζί με αυτήν η ελληνική παρακολουθεί με αγωνία την εξέλιξη της διεθνούς οικονομικής κρίσης, την ώρα που ο πολίτης στρέφεται στο κράτος, στους θεσμούς και την πολιτική προκειμένου να βρει κάποια σημεία σταθερότητας μέσα στην αστάθεια της οικονομίας και των αγορών, στην Ελλάδα ανοίγει μία βαθιά θεσμική κρίση.

Μία κρίση με αφορμή το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, δηλαδή μία υπόθεση που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσε να έχει εκκαθαριστεί με απλές, αλλά αποφασιστικές κινήσεις μόλις έγιναν αντιληπτές οι πλήρεις διαστάσεις της και το μέγεθος της βλάβης που υπέστησαν η περιουσία και τα συμφέροντα του δημοσίου.

Ενός κακού όμως μύρια έπονται. Η άρνηση της κυβέρνησης να αναλάβει τις ευθύνες της και η απόφαση της να οργανώσει μετά την επιχείρηση της ανταλλαγής ακινήτων μία δεύτερη επιχείρηση συγκάλυψης μέσω της Δικαιοσύνης, οδήγησε στο διπλασιασμό του σκανδάλου. Η υπόθεση του Βατοπεδίου δεν είναι πλέον μόνον ένα μεγάλο σκάνδαλο οικονομικού και πολιτικού, αλλά και θεσμικού χαρακτήρα:

Περισσότερα...

Άρθρο στα ΝΕΑ | Τι σημαίνει πολιτική ευθύνη

15 Σεπτεμβρίου 2004


Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στα ΝΕΑ


Τι σημαίνει πολιτική ευθύνη



H έννοια της πολιτικής ευθύνης είναι ιδιαίτερα παρεξηγημένη και ταλαιπωρημένη. Αυτό συμβαίνει γιατί πολλοί χρησιμοποιούν συχνά τον όρο χωρίς να εννοούν τίποτα, γιατί δεν θέλουν να εννοήσουν κάτι το συγκεκριμένο.
H πολιτική ευθύνη είναι απόλυτα συνυφασμένη με την δημοκρατική αρχή. Δεν νοείται η λειτουργία οποιουδήποτε δημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης χωρίς ανάληψη ή καταλογισμό πολιτικής ευθύνης.

H πολιτική ευθύνη είναι συνεπώς ομόλογη προς την ανάληψη οποιασδήποτε πολιτικής αρμοδιότητας. Αρμοδιότητα και πολύ περισσότερο εξουσία, σημαίνει ανάληψη της αντίστοιχης πολιτικής ευθύνης.

H πολιτική ευθύνη διακρίνεται κατά βάση από την ποινική, πειθαρχική και αστική ευθύνη. Θα λέγαμε ότι διακρίνεται από την νομική ευθύνη, αλλά αυτό δεν είναι ακριβές γιατί και η πολιτική ευθύνη ως συνταγματικά τυποποιημένη ευθύνη έχει σοβαρές νομικές εκφάνσεις.

Περισσότερα...