Αθήνα, 2 Μαΐου 2012

 

Oμιλία Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, σε εκδήλωση του τομέα γυναικών του κινήματος

left-red-arrowΑγαπητές φίλες, έχουμε μπει στη τελική ευθεία. Αυτές οι ημέρες, αυτές οι ώρες είναι κρίσιμες. Τώρα διαμορφώνεται η απόφαση του ελληνικού λαού. Τώρα κάθε πολίτης, κάθε οικογένεια με σωφροσύνη στοχάζεται γύρω από το μέλλον της πατρίδας, γύρω από το μέλλον κάθε ελληνικού σπιτικού, κάθε ανθρώπου στον τόπο αυτό.

Αντιλαμβάνομαι πάρα πολύ, νιώθω την οργή, τη δυσαρέσκεια, τις επιφυλάξεις, την αποστασιοποίηση, την αναποφασιστικότητα. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία.

Είναι ακόμα πιο έντονο στο εσωτερικό της δικής μας παράταξης, της δικής μας μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, που κατά καιρούς μέχρι το 2009, συγκέντρωσε μεγάλες εκλογικές πλειοψηφίες, εξέφρασε ελπίδες, έδωσε τον τόνο της αισιοδοξίας, έκανε τομές ριζοσπαστικές και θαρραλέες και παρά τα λάθη, παρά τις παλινωδίες, παρά τις αμφιθυμίες, έχουμε το δικαίωμα να είμαστε υπερήφανοι για την παράταξή μας, είμαστε υπερήφανοι για όλα όσα έχει προσφέρει στον τόπο αυτό, όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του, αλλά η παράταξη στην οποία ιστορικά ανήκουμε από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου μέχρι την εποχή του Νικολάου Πλαστήρα και από την εποχή του Γέρου της Δημοκρατίας μέχρι βέβαια την ηρωική, την επική δεκαετία του 1980 τις δυο μεγάλες περιόδου του Ανδρέα Παπανδρέου, του Ιδρυτή μας.

Και επειδή συχνά έρχονται στο φως της επικαιρότητας ονόματα της πολιτικής ζωής αρνητικά φορτισμένα, ποιος μπορεί να λησμονήσει το τι σημαίνει για την Ελλάδα το όνομα Μελίνα Μερκούρη, ή το όνομα Γιώργος Γεννηματάς; Τι σημαίνουν τα ονόματα αυτά για δυο πολύ κρίσιμους τομείς, για τον πολιτισμό, για την επωνυμία και την διεθνή εικόνα της χώρας, για το κοινωνικό κράτος και την Τοπική Αυτοδιοίκηση; Όλοι αυτοί είναι χώροι στενά συνυφασμένοι με την Ελληνίδα γυναίκα. Άρα λοιπόν και την αυτοκριτική ασκούμε και υπερήφανοι είμαστε και απευθυνόμαστε στο εθνικό ακροατήριο.

Εσείς, οι γυναίκες του ΠΑΣΟΚ, απευθύνεστε σε όλες τις Ελληνίδες γυναίκες. Ειδικότερα βεβαίως στις δικές μας φίλες, στις δικές μας συντρόφισσες του 2009 που με επιφυλάξεις, με αιρέσεις, με προϋποθέσεις, θέλουμε να είναι μαζί μας στην κάλπη της Κυριακής, για να ολοκληρώσουμε αυτή την γιγαντιαία προσπάθεια της οριστικής υπέρβασης της κρίσης. Της εξόδου από το μνημόνιο, της εξόδου από την εξάρτηση, της επανόδου στη φυσιολογική ζωή, στην αξιοπρεπή και υπερήφανη Ελλάδα.

Αγαπητές φίλες, όλοι οι Έλληνες, όλες οι Ελληνίδες, βιώνουν τα τελευταία δυόμισι με τρία χρόνια την κρίση. Η κρίση γράφει ήδη μια διάρκεια 5 ετών, έχει εγκατασταθεί για τα καλά στη χώρα μας από το 2008. Αλλά τα δυο πρώτα χρόνια ήταν σιωπηλά, η κρίση ήταν ύπουλη. Ύπουλη αλλά παρούσα. Με ύφεση, με ανεργία, με κατάρρευση του παραγωγικού ιστού, δηλαδή από το 2008 όλα είχαν βγει στην επιφάνεια, αλλά κάποιοι είχαν απόλυτη αδυναμία ν’ αντιληφθούν τι συμβαίνει.

Βιώνουν λοιπόν οι Έλληνες την κρίση. Πρωτοφανής σωρευτική ύφεση που μόνον σε πολεμικές περιόδους ζει μια χώρα. Αντέχει ο λαός. Παρά την απαισιοδοξία, παρά την πίκρα, παρά την γκρίνια. Είναι υπερήφανος λαός ο ελληνικός. Ξέρει να κάνει θυσίες. Θέλει όμως να νιώθει ότι υπάρχει δικαιοσύνη, ότι υπάρχει σχέδιο, ότι υπάρχει προοπτική. Και όταν λέμε προοπτική, δεν εννοούμε προοπτική μόνο για μας τους ίδιους, για σας τις ίδιες, εννοούμε προοπτική και για τα παιδιά μας και αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία, για την μάνα μάλιστα, αυτό έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία.

Η αλήθεια είναι ότι  η Ελληνίδα γυναίκα βιώνει με πολύ πιο έντονο τρόπο την κρίση. Γιατί την ζει ως πολίτης, την ζει ως εργαζόμενη, ή ακόμα χειρότερη ως άνεργη,  τη ζει ως γυναίκα επιχειρηματίας, ως γυναίκα αγρότισσα, ως γυναίκα επιστήμων, τη ζει ταυτόχρονα όμως και ως η μάνα του σπιτιού, η μάνα των παιδιών, τη ζει ως ο άνθρωπος που έχει την ευθύνη του νοικοκυριού, που ξέρει τι σημαίνει όχι ο στατιστικός πληθωρισμός αλλά ο πραγματικός πληθωρισμός του χαμηλού και μεσαίου  εισοδήματος, ο πληθωρισμός του φτωχού.

Η γυναίκα της οικογένειας –έτσι είναι η πραγματικότητα– είναι αυτή που αγωνίζεται να τα φέρει βόλτα και στη δουλειά και στη κοινωνία και στο σπίτι και με τον ίδιο μας τον εαυτό και μέσα στο ζευγάρι και μέσα στο σπίτι με τα παιδιά που απελπίζονται όταν βλέπουν τους γονείς να είναι σε αδιέξοδο και να μην μπορούν να δώσουν απαντήσεις σε αιτήματα μιας καθημερινής ζωής που έχει διαμορφωθεί εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα και είναι κάτι αυτονόητο και κεκτημένο. Πώς να πεις στα παιδιά ότι αυτό που ήταν χθες δεδομένο και αυτονόητο σήμερα τίθεται σε αμφισβήτηση; Όλοι νιώθουν την πίκρα, την απογοήτευση, την δυσκολία. Πώς να πεις τα λόγια αυτά, πώς να τα εξηγήσεις;

Ακόμα και αν παρά τις περικοπές, παρά τα προβλήματα η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι μια χώρα η οποία σε σύγκριση με όλες τις άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής μας, είναι μια χώρα η οποία διατηρεί τον ευρωπαϊκό δυτικό χαρακτήρα της. Ένα επίπεδο ζωής. Με αδικίες, με ανισότητες, με περικοπές, με κλείσιμο ευκαιριών. Με αλλαγή του ίδιου του περιβάλλοντος. Και αυτό φαίνεται στη συμπεριφορά μας, φαίνεται στην ατμόσφαιρα, το πιάνει, το νιώθει κανείς.

Η γυναίκα λοιπόν ξέρει πράγματι περισσότερο από τον Έλληνα πολίτη τον άντρα, τι συμβαίνει; Αλλά ταυτόχρονα έχει μέσα της το ένστικτο της επιβίωσης, το ένστικτο της ανανέωσης και ξέρει ότι όταν κάνουμε κουράγιο, όταν αποκτούμε μια εσωτερική φλόγα, μια αισιοδοξία, έρχεται και το όραμα, έρχεται ο στόχος, μπορούμε ν’ ανατρέψουμε την κατάσταση.

Έχει να πει πολλά το ΠΑΣΟΚ απευθυνόμενο στην Ελληνίδα. Τι να θυμηθούμε; Τις μεγάλες θεσμικές ανατροπές της δεκαετίας του ’80; Την πραγματική ισονομία; Το νέο οικογενειακό δίκαιο; Τη ριζική αλλαγή σε όλους τους τομείς; Δεν ήταν αυτή η εικόνα της γυναίκας, δεν ήταν αυτή η εικόνα της γυναίκας στη δημόσια διοίκηση, στις εργασιακές σχέσεις, στην οικονομική ζωή, δεν ήταν αυτή η εικόνα της γυναίκας στην πολιτική ζωή, μέσα στα κόμματα.

Το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που άλλαξε τη δημόσια εικόνα και ακόμη σημαντικότερο τη δημόσια θέση της Ελληνίδας. Και αυτό κανείς δεν μπορεί να μας το αφαιρέσει, να σας το αφαιρέσει. Και αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται ως τώρα. Αν δεν υπήρχε το ΠΑΣΟΚ δεν θα υπήρχαν οι ποσοστώσεις ούτε στις βουλευτικές εκλογές ούτε στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Δεν θα υπήρχε αυτή η θέση της Ελληνίδας γυναίκας στη δημόσια διοίκηση και τον δημόσιο τομέα. Δεν θα υπήρχε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος στον Άρειο Πάγο, σε ανώτατο δικαστήριο, για να θυμηθώ το τελευταίο παράδειγμα.   

Και θα μπορούσα να αναφέρω έναν τεράστιο κατάλογο τέτοιων παραδειγμάτων. Μέχρι τώρα που έκλεισε η Βουλή έχουμε ανανεώσει και έχουμε συμπληρώσει τη νομοθεσία, έχουμε μεταφέρει το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο, οδηγίες, κανονισμούς για όλα τα θέματα, για να ενισχύσουμε τη θεσμική θέση της γυναίκας.

Βεβαίως η πραγματικότητα εξακολουθεί να είναι σκληρή. Υπάρχουν ανισότητες, και στις πρακτικές και στις νοοτροπίες υπάρχουν ανισότητες. Αγωνιζόμαστε να ανατρέψουμε καταστάσεις και θέλει θετικά μέτρα ενίσχυσης προκειμένου να εξισορροπηθούν ανισότητες και αδικίες δεκαετιών αλλά φυσικά η αλλαγή είναι μια αλλαγή διανοητική, είναι μια αλλαγή ιδεολογική και η μεγάλη ικανότητα του ΠΑΣΟΚ είναι να διαμορφώνει, να καλλιεργεί, να επιβάλλει τέτοιες ιδέες. Και αυτό επίσης μας πιστώνεται.  

Το μεγάλο πρόβλημα τώρα είναι πώς μπορούμε να δώσουμε στον Έλληνα, στην Ελληνίδα τη βεβαιότητα ότι ξέρουμε ποιο είναι το σχέδιο, ότι μπορούμε πράγματι να υπερβούμε το μνημόνιο μέσα σε τρία το πολύ χρόνια. Αυτό είναι το νόημα του εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης. Η σύγκριση ανάμεσα στο μνημόνιο και το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, δείχνει ανάγλυφα πόσο μεγάλη είναι η απόσταση ανάμεσα σε αυτό που μας έχει επιβληθεί λόγω των καταστάσεων, που ταπείνωσαν τη χώρα με δική μας πρωτίστως ευθύνη, του πολιτικού συστήματος, διαχρονική και μην κοιτάτε που μόνο εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη, οι άλλοι κρύβονται πίσω από εμάς, έτσι έχουν συνηθίσει. Είπα το μεσημέρι ότι ο κ. Σαμαράς δοξάζεται κρυπτόμενος σε αυτές τις εκλογές, δεν εμφανίζεται πουθενά.

Και βεβαίως πρέπει να σας πω ότι η σύγκριση ανάμεσα στο μνημόνιο και στο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης δίνει τη βεβαιότητα ότι ξέρουμε τι κάνουμε, γιατί έχουμε μετρήσει λέξη – λέξη, ευρώ – ευρώ αυτών που προτείνουμε.

           
Υπάρχουν τεράστια περιθώρια. Υπάρχουν τεράστια περιθώρια να πέσει χρήμα στην αγορά, να ενισχυθεί εν προκειμένω η γυναικεία επιχειρηματικότητα. Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες μέσα από την επιστροφή στην ύπαιθρο η νέα Ελληνίδα αγρότισσα επιχειρηματίας να κάνει θαύματα.

Υπάρχουν δυνατότητες μέσα από την αυτεπιστασία των δήμων και μέσα από τις νέες οντότητες της λεγόμενης κοινωφελούς ή κοινωνικής εργασίας, του λεγόμενου τρίτου τομέα που δεν είναι ούτε δημόσιος ούτε ιδιωτικός, είναι κοινωνικός, η γυναίκα να κάνει θαύματα.

Ο εθελοντισμός είναι πάντα η βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια ολοκληρωμένη αντίληψη όχι για τη φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη αλλά για ένα κοινωνικό κράτος που τιμά και σέβεται αυτό που λέγεται κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και συνοχή.

Αν δείτε τα μέτρα που έχουμε παρουσιάσει για τη στήριξη των επιχειρήσεων, θα δείτε τι δυνατότητες έχει η γυναικεία επιχειρηματικότητα. Αν δείτε τα μέτρα για τη ρευστότητα και το χρήμα στην αγορά, θα δείτε τι ευκαιρίες έχουν οι γυναίκες. Αν δείτε τα μέτρα για την αγροτική πολιτική, πόσα θαύματα μπορεί να κάνει το γυναικείο μυαλό και το γυναικείο χέρι.

Και βεβαίως αυτά που έχουμε πει για το δείκτη κοινωνικής προστασίας, για την ανεργία των νέων, αφορούν πρωτίστως την ανεργία των γυναικών, των νέων γυναικών. Η ανεργία στις ηλικίες μέχρι 24 ετών είναι συγκλονιστική, θερίζει. Φτάνει πια το 50% του ενεργού πληθυσμού.

Πρέπει να διευκολύνουμε τα παιδιά να κάνουν το πρώτο βήμα, έστω με μικρότερες αποδοχές. Δεν ζει κανείς με τις αποδοχές αυτές αλλά συμπληρώνουμε έναν οικογενειακό προϋπολογισμό. Δίνουμε την ευκαιρία να γραφτεί μια προϋπηρεσία, διαμορφώνεται ένα βιογραφικό. Και το να ανοίξει κανείς την πόρτα της αγοράς του εργασίας έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Οι νέες γυναίκες είναι το δεύτερο θύμα. Όταν λέω νέες γυναίκες επεκτείνω τα όρια πολύ πάνω από τα 24. Η γυναίκα και μάλιστα η γυναίκα που έχει ένα απολυτήριο Λυκείου και τα βασικά προσόντα για να βγει στην αγορά εργασίας είναι το πρώτο θύμα της ανεργίας. Είναι το εύκολο και πρώτο θύμα της ανεργίας.

Άρα έχουν πολύ μεγάλη σημασία όλα τα προγράμματα για την καλλιέργεια της επιχειρηματικότητας, για την κατάρτιση, για νέες δομές που τώρα διαμορφώνονται ως προοίμιο, ως πρόπλασμα αυτού που θέλουμε να είναι ο στόχος μας, το εγγυημένο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Η γυναίκα αντιλαμβάνεται τι σημαίνει το νοικοκυριό να είναι υπερχρεωμένο και να υπάρχει στην Τράπεζα ακατάσχετος λογαριασμός 1.500 ευρώ για κάθε άτομο και 2.000 για κάθε ζευγάρι.

Μια γυναίκα επιχειρηματίας, επαγγελματίας με ατομική επιχείρηση ξέρει τι σημαίνει να μπορεί ένας επαγγελματίας, μη επαγγελματίας που χρωστάει έως 25.000 ευρώ να μπορεί να υπαχθεί στη νομοθεσία για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

Μια γυναίκα υπάλληλος που έχει πάρει δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ξέρει τι σημαίνει να μειωθεί στο μισό η δόση και να παραταθεί για 10, 20 χρόνια ο χρόνος εξόφλησης του δανείου.

Ξέρει επίσης πολύ καλά η γυναίκα που έχει τον έλεγχο του οικογενειακού προϋπολογισμού τι σημαίνει η Τράπεζα να σου διευθετεί και να σου ξαναδιευθετεί το δάνειο ή να σου δίνει τη δυνατότητα για μερικά χρόνια να πληρώνεις μόνο τόκους και όχι χρεολύσια.

Όλα αυτά είτε έχουν θεσμοθετηθεί είτε έχουν συμφωνηθεί με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, γιατί τώρα όπως ξέρετε με την ανακεφαλαιοποίηση οι Τράπεζες περιέρχονται στο χαρτοφυλάκιο και τον στρατηγικό έλεγχο του ελληνικού δημοσίου.

Αυτό το δείκτη προστασίας συμπληρώνεται και με κλασικούς θεσμούς που έχουν δοκιμαστεί. Η Ευρώπη δεν σέβεται πια το μεγάλο της επίτευγμα του 20ού αιώνα, που είναι το κοινωνικό κράτος. Τώρα ελπίζουμε με τη νίκη του Hollande στη Γαλλία να ανοίξει ξανά η συζήτηση αυτή για τα αυτονόητα που έχουν χαθεί. Όχι μόνο για την ανάπτυξη αλλά και για την κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή.

Όμως εμείς τώρα μπορούμε μέσα από τους δήμους, μέσα από το νέο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», μέσα από νέες πιο ευέλικτες μορφές για τη στήριξη της οικογένειας, για παιδικούς σταθμούς για παράδειγμα, να δώσουμε λύση στη γυναίκα που εργάζεται ή στη γυναίκα που θέλει να βρει δουλειά, που θέλει να εκπαιδευτεί, να καταρτισθεί, να οργανώσει μια μικρή επιχείρηση, να μπει μέσα στη ζωή μέσα στην αγορά. Να βοηθήσει τον εαυτό της και την οικογένειά της.

Για να γίνουν όλα αυτά, η χώρα πρέπει να είναι όρθια. Πρέπει η χώρα να ανήκει στην Ευρώπη, στην Ευρωζώνη, στο ευρώ, πρέπει να έχουμε προφυλάξει τις θυσίες του ελληνικού λαού, πρέπει να ολοκληρώσουμε το δρόμο της εξόδου και όχι να ακυρώσουμε αυτά που κάναμε και να γυρίσουμε στο σημείο μηδέν.

Είναι προκλητικά ανεύθυνο, τυχοδιωκτικό, είναι πραγματικά προκλητικό για τον ελληνικό λαό να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες ελαφρά τη καρδία προτείνουν στον Έλληνα πολίτη να καταστραφεί και αυτός και ο τόπος. Δηλαδή να γίνουν επιλογές, οι οποίες με μαθηματική ακρίβεια, ακαριαία θα οδηγήσουν την Ελλάδα έξω από την Ευρώπη, έξω από την ευρωζώνη, πίσω στη δραχμή, δηλαδή στα νύχια των κερδοσκόπων που έβγαλαν τα ευρώ τους και περιμένουν τώρα να τα φέρουν για ν’ αγοράσουν φθηνά την Ελλάδα της δραχμής. Αυτή είναι η διαπλοκή, αυτό είναι το μεγάλο δημόσιο σκάνδαλο. Αυτές οι προτάσεις, που τις διατυπώνει μάλιστα μια εκδοχή, μια όψη της αριστεράς.

Δεν θέλω να σχολιάσω τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Σαμαρά, γιατί είναι δυστυχώς πολύ ντεμοντέ. Δεν νομίζω ότι εναρμονίζονται με την αισθητική της σημερινής εποχής.

Φίλες και φίλοι, την Παρασκευή έχουμε τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Η συγκέντρωση στο Σύνταγμα είναι η συμβολή επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στο δημόσιο χώρο. Υπερήφανα, με τα σύμβολα, τις ιδέες και τις σημαίες της παράταξης. Ο δημόσιος χώρος, η Πλατεία Συντάγματος, ο τόπος συγκέντρωσης του ελληνικού λαού ανήκει εξίσου σε όλους τους Έλληνες, σε όλες τις Ελληνίδες. Δεν ανήκει σε κάποιους που νομίζουν ότι οι ωραίες λέξεις είναι δική τους ιδιοκτησία. Και η ασφάλεια και η ανάπτυξη δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.

Και τώρα μπορούμε να γυρίσουμε στο κέντρο της Αθήνας και στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και των άλλων πόλεων γιατί έστω με καθυστέρηση, έπρεπε να έχουμε κινηθεί πιο γρήγορα, τώρα εφαρμόζεται μια ολοκληρωμένη πολιτική που αποδίδει το κέντρο των πόλεων στους πολίτες, που καταργεί το γκέτο, που προσφέρει στις Ελληνίδες και στους Έλληνες ασφάλεια και στους μετανάστες αξιοπρέπεια όπως προβλέπει η εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Η αλλαγή είναι σημαντική. Η αλήθεια είναι ότι η καθυστέρηση έδωσε την ευκαιρία να εμφανιστούν ως δήθεν Ρομπέν των Δασών ακροδεξιοί φιλοναζιστές οι οποίοι με το πρόσχημα ότι προσφέρουν κοινωνικές υπηρεσίες και υπηρεσίες ασφάλειας δηλητηριάζουν την ψυχή πονεμένων ανθρώπων που τους οδηγούν να ψηφίσουν τους νοσταλγούς της δικτατορίας και τους οπαδούς του Χίλτερ. Αυτό δεν θα περάσει. Δεν θα μπουν στη Βουλή των Ελλήνων.

Αγαπητές φίλες, αυτές τις μέρες μέχρι το κλείσιμο της κάλπης το βάρος πέφτει πάνω σας. Στο δικό σας λόγο, στις δικές σας επαφές, στη δική σας επιχειρηματολογία, στη δική σας αξιοπιστία, στη δική σας πειστικότητα. Εσείς είστε το γυναικείο, το τρυφερό, φυσικά το ομορφότερο και το πιο αποτελεσματικό πρόσωπο της Παράταξης. Του ΠΑΣΟΚ. Και η παρουσία σας στην κάλπη ως αντιπροσώπων του ΠΑΣΟΚ έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Και η παρουσία σας στο Σύνταγμα είναι αυτή που θα δώσει τον τόνο, τον τόνο της ελπίδας, τον τόνο της γονιμότητας των ιδεών μας που είναι η προοπτική και το μέλλον της πατρίδας μας.

Αγαπητές φίλες, ξέρω πόσο δυναμικές, πόσο αγωνίστριες, πόσο αισιόδοξες, πόσο αποφασισμένες είστε. Και σήμερα εδώ, χάρις σ’ αυτή την ωραία πρωτοβουλία του τομέα μας, παίρνω από σας πολύ μεγάλη δύναμη, μια πολύ ισχυρή δόση αισιοδοξίας.

Η νίκη είναι δική μας. Το ΠΑΣΟΚ θα είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές, γιατί μόνον έτσι διασφαλίζεται η πολιτική σταθερότητα.

Εμπρός λοιπόν η αυτοδύναμη Ελλάδα είναι πραγματικότητα.

Οι Ελληνίδες αγωνιζόσαστε. Οι Έλληνες αγωνιζόμαστε και θα πετύχουμε. Γεια σας ευχαριστώ πολύ.                 

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2012