Αθήνα, 5 Ιουλίου 2012

 
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος με θέμα:

Η στρατηγική της Αναθεώρησης της Δανειακής Σύμβασης

left-red-arrowΑγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, όπως είχαμε πει στην προηγούμενη συνεδρίασή μας στις 27 Ιουνίου, σήμερα θα συζητήσουμε γύρω από τα όσα είχα την ευκαιρία να σας αναπτύξω.

Αλλά πριν ανοίξουμε τη συζήτηση αυτή και πριν ασχοληθούμε με τα κρίσιμα οργανωτικά ζητήματα της συζήτησης επί των προγραμματικών δηλώσεων και της ίδιας της οργάνωσης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και πριν σας ενημερώσω για τις προετοιμασίες της αυριανής εναρκτήριας Συνδιάσκεψης της ανασύστασης της Παράταξης, θεωρώ απολύτως αναγκαίο να αναφερθώ στο μείζον πολιτικό και οικονομικό  πρόβλημα της χώρας, που είναι η στρατηγική της αναθεώρησης των όρων της δανειακής σύμβασης. δηλαδή η εθνική στρατηγική στις συζητήσεις που αρχίζουν σήμερα με τους εκπρόσωπους των τριών θεσμών της Τρόικα, με τους εκπρόσωπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που ενεργούν όμως και ως εκπρόσωποι των κρατών - μελών της Ευρωζώνης και ως εκ τούτου οι συζητήσεις μαζί τους δεν έχουν μόνο τεχνικό περιεχόμενο, αλλά δίνουν μια πρώτη γεύση της πολιτικής συζήτησης που πρέπει να γίνει σε υψηλό, στο υψηλότερο δυνατό πολιτικό επίπεδο με τους θεσμικούς εταίρους μας.

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που έχει μιλήσει προεκλογικά για την ανάγκη να λειτουργεί μια διακυβέρνηση εθνικής συνευθύνης, που δεν περιλαμβάνει μόνο την Κυβέρνηση της τρικομματικής συνεργασίας, αλλά και την Εθνική Ομάδα Διαπραγμάτευσης. Στην Εθνική Ομάδα Διαπραγμάτευσης, όπως έχω πει κατ’ επανάληψη, η πρόσκληση για τη συμμετοχή των ηγετών των άλλων Κομμάτων, των Κομμάτων που δεν μετέχουν στην Κυβέρνηση, είναι πάντα επίμονα ανοιχτή.

Επίσης σας θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο Κόμμα που προεκλογικά παρουσίασε μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική, ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Αναφέρθηκε στην ανάγκη παράτασης του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής, στα σημεία στα οποία είναι αναγκαία και εφικτή η αναθεώρηση της δανειακής σύμβασης, γιατί τα σημεία αυτά παλέψαμε και στην πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης, έως ότου φτάσουμε στο συμβιβασμό της υπογραφής και της σύναψης της δανειακής σύμβασης. Και τώρα, διατυπώνουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση που δεν είναι απλά και μόνο η δική μας κομματική πρόταση, που θα την αναπτύξουμε στις δικές μας επαφές με τους θεσμικούς μας εταίρους, αλλά είναι η πρότασή μας για την κυβερνητική πολιτική, η πρότασή μας για την εθνική στρατηγική.

Αφετηρία της πρότασης αυτής είναι η διαπίστωση πως η χώρα έχει πλέον μια ισχυρή, σταθερή Κυβέρνηση. Η Ελλάδα έχοντας ολοκληρώσει μια μακρά, σχεδόν τετράμηνη προεκλογική περίοδο, μια προεκλογική περίοδο που δυστυχώς είχε άτυπα αρχίσει από το Νοέμβριο του 2011, είναι αποφασισμένη τώρα, μέσα σε ένα κλίμα μετεκλογικής σταθερότητας που πρέπει να επιβληθεί, να τηρήσει τις υποχρεώσεις της ως κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ζώνης του ευρώ.

Ο ελληνικός λαός τάχτηκε άλλωστε με καθαρή πλειοψηφία κατά των μονομερών ενεργειών και υπέρ της συμφωνημένης με τους εταίρους μας αναθεώρησης όρων της σύμβασης, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών διαδικασιών, των διαδικασιών του μηχανισμού στήριξης και των προβλέψεων της ίδιας της δανειακής σύμβασης. Ας μην ξεχνάμε ότι η σύμβαση που εμείς διαπραγματευτήκαμε με κόπο και κόστος, προβλέπει η ίδια το μηχανισμό αναθεώρησής της.

Η Ελλάδα όμως χρειάζεται τώρα τη σαφή, πολιτική υποστήριξη των εταίρων της για να αποφύγει τη μετατροπή της δημοσιονομικής και οικονομικής κρίσης, σε κρίση κοινωνικής συνοχής και πολιτικής λειτουργίας μιας ευρωπαϊκής χώρας.

Όπως είπα και προχθές στο Συνέδριο του Economist, η Ελλάδα δεν μπορεί να λειτουργεί ως εργαστήριο αποτυχίας των πολιτικών της Ευρωζώνης, πρέπει να λειτουργήσει ως εργαστήριο ανανέωσης των πολιτικών αυτών, ώστε και η ίδια η Ευρωζώνη συνολικά να βγει από την περιδίνηση που την ταλανίζει.

·   Άρα, όπως προβλέπουν οι ευρωπαϊκές διαδικασίες, οι διαδικασίες του μηχανισμού στήριξης και της δανειακής σύμβασης, χρειαζόμαστε ένα συμφωνημένο ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο πλαίσιο, που θα βρίσκεται σε αρμονία με τις πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 28ης και 29ης Ιουνίου, για μια φιλική προς την ανάπτυξη δημοσιονομική προσαρμογή, για ένα Σύμφωνο όχι μόνο δημοσιονομικό, αλλά και ανάπτυξης και απασχόλησης.

Θέλουμε ένα συμφωνημένο ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο πλαίσιο, που θα βρίσκεται σε αρμονία με τις πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το νέο ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του EFSF που τώρα μετατρέπεται σε ESM.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, σε σχέση με την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών απ' ευθείας από το EFSF ώστε να υπάρχει ίση μεταχείριση με χώρες όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία.

·   Μήτρα όλης της συζήτησης είναι η ανάγκη επαναξιολόγησης, ειλικρινούς και υπεύθυνης επαναξιολόγησης, των μακροοικονομικών προβλέψεων της Τρόικας για το 2012 και τα επόμενα χρόνια. Πρέπει να ληφθεί άρα πολύ σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι δυστυχώς και φέτος η ύφεση θα είναι βαθύτερη από την προβλεφθείσα και η ανεργία δυστυχώς υψηλότερη.

Αυτό είναι μια συζήτηση που επαναλαμβάνεται, μια συζήτηση που την έχουμε κάνει πολύ έντονα με την Τρόικα και τον Αύγουστο του 2011 και κατά τη διάρκεια των μακρών και επίπονων διαπραγματεύσεων για τη σύναψη της νέας δανειακής σύμβασης.

Η αλλαγή των μακροοικονομικών δεδομένων επηρεάζει τα φορολογικά και ασφαλιστικά έσοδα, τον κύκλο εργασιών στην αγορά, τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας που εισπράττει το δημόσιο, είναι συνεπώς απολύτως αναγκαίο να κάνουμε κινήσεις που σπάνε το φαύλο κύκλο.

Η επαναξιολόγηση των μακροοικονομικών προβλέψεων οδηγεί στην ανάγκη να συμφωνήσουμε με τους εταίρους μας σε ένα επικαιροποιημένο ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής. Το ισχύον τώρα Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που περατούται το Δεκέμβριο του 2014 είναι προφανώς ανεπαρκές κι έχει ξεπεραστεί.

·   Πρέπει συνεπώς να συμφωνήσουμε κατ' αρχάς τη συνολική διάρκεια της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής. Έχω μιλήσει κατ’ επανάληψη από τις 20 Μαρτίου μιλώ κάθε μέρα, για την ανάγκη παράτασης της δημοσιονομικής προσαρμογής. Είναι αναγκαία η παράταση κατά τρία χρόνια, δηλαδή μέχρι το τέλος του 2017. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να έχουμε ένα ρεαλιστικό Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής χωρίς παράταση τουλάχιστον κατά δυο έτη, δηλαδή μέχρι το τέλος του 2016.

Το επικαιροποιημένο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής πρέπει να συμπεριλαμβάνει και το 2ο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, του 2012, λόγω της βαθύτερης από την προβλεφθείσα ύφεσης, που προκύπτει από τα έως τώρα δεδομένα για το τρέχον έτος. Είναι συνεπώς προφανές ότι δεν  μπορούμε να εφαρμόσουμε νέες περικοπές μισθών και συντάξεων γενικώς εισοδημάτων και ότι πρέπει να αποφασίσουμε από κοινού με τους εταίρους μας, ρεαλιστική κλιμάκωση των φορολογικών υποχρεώσεων των Ελλήνων πολιτών.

·   Πρέπει φυσικά εδώ να λάβουμε υπόψη μας και τη δυνατότητα εφαρμογής άλλων μέτρων. Θυμίζω, τελείως ενδεικτικά τις νομοθετικές ρυθμίσεις για τα δάνεια των δημοσίων υπαλλήλων και όσων έχουν δανειοδοτηθεί από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Χτες ένα άλλο πιστωτικό Ίδρυμα που βρίσκεται υπό δημόσιο έλεγχο το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διευκολύνσεων, για τους δανειολήπτες που είναι άνεργοι. Παρόμοιες πρωτοβουλίες πρέπει να λάβουν και θα λάβουν όλα τα ελληνικά πιστωτικά Ιδρύματα, τώρα που με την ανακεφαλαιοποίηση ο στρατηγικός τους έλεγχος περιέρχεται ούτως ή άλλως στο ελληνικό δημόσιο.

·   Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, απευθυνόμενοι στους θεσμικούς μας εταίρους, μιλώντας στο όνομα του ελληνικού λαού με πρακτικό και συγκεκριμένο τρόπο, λέμε ότι γνωρίζουμε πως η παράταση του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής και η ρεαλιστική και εφαρμόσιμη επικαιροποίηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής προϋποθέτει την αντιμετώπιση δυο κρίσιμων θεμάτων:

Το πρώτο θέμα είναι η διασφάλιση του αναγκαίου χρηματοδοτικού σχήματος. Γιατί η παράταση του χρόνου προσαρμογής, σημαίνει και παράταση του χρόνου των ελλειμμάτων, σημαίνει παράταση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος. Είναι όμως δεδομένο ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει στη διάθεσή μας 8,2 δις ευρώ για το 2015 και το 1ο τρίμηνο του 2016, δηλαδή για την περίοδο μετά το τέλος της υφιστάμενης περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.

Είναι δεδομένο ότι το περιβόητο PSI, η μείωση του χρέους που κατείχαν οι ιδιώτες, κατέγραψε επιτυχία μεγαλύτερη της προβλεφθείσας κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες, καθώς προβλεπόταν να έχει συμμετοχή 95% και ήδη έχει συμμετοχή 97%.

Το διαθέσιμο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κονδύλιο, υπάρχει η δυνατότητα να μην αξιοποιηθεί ολόκληρο, ενώ ο ταμειακός στόχος των ιδιωτικοποιήσεων που είναι 19 δισεκατομμύρια για το υπόλοιπο του τωρινού προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής μπορεί να αυξηθεί ανάλογα, εφ’ όσον θα έχουμε μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής.

Διαβάζω στις εφημερίδες, χθες και σήμερα, κάποιοι να εκπλήσσονται διαπιστώνοντας ότι η Γαλλία θα μεταφέρει  750 εκατομμύρια από τα χρηματοοικονομικά κέρδη που αποκόμισε από το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που περιείχε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου στον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό.

Δεν πρόκειται για έκπληξη, πρόκειται για ένα κεφάλαιο κρίσιμο της απόφασης της 21ης Φεβρουαρίου του Eurogroup, απόφαση για την οποία αγωνιστήκαμε τότε και αγωνιστήκαμε μόνοι μας. Πρόκειται για έναν ολόκληρο μηχανισμό μεταφοράς των κερδών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από το επενδυτικό χαρτοφυλάκιό της σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου στους μετόχους της που είναι οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών – μελών και από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών – μελών στην Ελλάδα προκειμένου να μειωθεί το ελληνικό δημόσιο χρέος προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά του.

·   Εκτός όμως από την διασφάλιση του αναγκαίου χρηματοδοτικού σχήματος που πρέπει να επιτευχθεί ει δυνατόν χωρίς να απαιτηθούν νέες εγκρίσεις από τα Κοινοβούλια των κρατών – μελών γιατί εξαιρετικά πολύπλοκη και επισφαλής η διαδικασία των κοινοβουλευτικών εγκρίσεων, πρέπει το νέο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα να διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους, ώστε αυτό πράγματι και με το νέο πλαίσιο να διατηρηθεί στο επίπεδο του 120% το 2020 για να υπάρξουν θετικές κατά το δυνατόν αντιδράσεις της αγοράς και για να έχει λογική όλο το σχήμα.

Έχω αναφερθεί κατ’ επανάληψη στο γεγονός ότι αίτημά μας σε όλη την περίοδο της διαπραγμάτευσης ήταν η ανακεφαλαιοποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος να μην γίνει μέσω του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και άρα με επιβάρυνση του Ελληνικού δημοσίου χρέους, αλλά απευθείας από το EFSF.

Αυτό που δεν το είχαν δεχτεί οι εταίροι μας, το δέχτηκαν τώρα μέσα από την αλλαγή των πανευρωπαϊκών πολιτικών συσχετισμών και μέσα από την πίεση που ασκεί ο όγκος του δημοσιονομικού προβλήματος και ιδίως ο όγκος του δημοσίου χρέους χωρών, όπως η Ισπανία και η Ιταλία.

Έχουμε, λοιπόν, πάντα ανοιχτό το αίτημα, αλλά τώρα πια και το δικαίωμα μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου να ζητήσουμε τα 50 δισεκατομμύρια της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών να μην εγγραφούν στο ελληνικό δημόσιο χρέος, αλλά να διατηρηθούν στο χαρτοφυλάκιο του EFSF και μάλιστα για όσο χρόνο απαιτείται για την ανάκτησή τους, γιατί ο όγκος των οικονομικών δυνατοτήτων του EFSF το επιτρέπει αυτό.

Αυτό που προβλέφθηκε ρητά στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Ισπανία και την Ιρλανδία προβλέπεται να ισχύσει επίσης κατά όμοιο τρόπο για όμοιες περιπτώσεις και αναμφίβολα η Ελλάδα και η Πορτογαλία είναι όμοια περίπτωση, θα έλεγα το ίδιο και η Κύπρος τηρουμένων των αναλογιών.

Μίλησα χθες αναλυτικά με τον Πορτογάλο ομόλογό μου, τον Αντόνιο Σεγκούρο, ώστε να συντονίσουμε τα βήματά μας σε σχέση με το αίτημα των δύο χωρών, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών  μας να γίνει απευθείας από το EFSF. Και έχω συνεχή επαφή με την Κυπριακή Κυβέρνηση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο καθώς τώρα αρχίζουν και οι δικές της συνομιλίες με τους θεσμικούς εταίρους για το σχήμα ένταξής της στο μηχανισμό στήριξης.

Το δεύτερο σημείο που συντείνει στη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους είναι η συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με το χαρτοφυλάκιό της ομολόγων ελληνικού δημοσίου του ελληνικού δικαίου αναδρομικά στο PSI. Αυτό το αίτημά μας δεν έγινε δεκτό. Αυτό θα σήμαινε μείωση του χρέους κατά 22,5 περίπου δισεκατομμύρια, περίπου κατά 12 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Στη θέση αυτού του αιτήματός μας πήραμε τα κέρδη των κρατών – μελών από τη συμμετοχή τους στο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Άρα έχουμε πάρει κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό, αλλά αυτό που ζητάμε είναι ακόμη σημαντικότερο.

Μπορεί οι συνθήκες να μην είναι ώριμες σήμερα, θα ωριμάσουν αναγκαστικά σε ορατό χρονικό διάστημα, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους.

Και το τρίτο βεβαίως είναι η επαναγορά ομολόγων ελληνικού δημοσίου νέας έκδοσης από τους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης με τις δυνατότητες που ήδη έχουν από τα χρήματα που έχουν πάρει μέσα από την διαδικασία αυτή, ώστε να κερδίσουμε έτσι μείωση περίπου 7 ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ.

Θυμίζω ότι το ίδιο σχήμα μπορεί να εφαρμοστεί για τους μικροομολογιούχους. Οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, βλέπω με μία άνετη κλοπή, πνευματικής ιδιοκτησίας να υιοθετούνται από όλους, αλλά είναι δική μας επίμονη πρόταση από τις αρχές Μαρτίου και για τα ασφαλιστικά ταμεία και για τους ιδιώτες μικροομολογιούχους.

Και βέβαια μένει πάντα ανοιχτό το θέμα της συμμετοχής του μηχανισμού των ιδιωτικοποιήσεων όχι μόνο στην χρηματοδότηση  του ταμειακού ελλείμματος του δημοσίου, αλλά και στο μηχανισμό μείωσης του ελληνικού δημοσίου χρέους μέσω της επαναγοράς ομολόγων νέας έκδοσης καθώς τώρα κυκλοφορούν όλα και όλα ομόλογα 70 δισεκατομμυρίων τα οποία βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών, για την ακρίβεια τελικά 63 δισεκατομμυρίων. Αυτό είναι το χρέος που κατέχουν οι ιδιώτες.

·   Ως αντίβαρο η Ελλάδα δηλώνει την ετοιμότητά της για θαρραλέα και γρήγορη προώθηση όλων των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, όλων των διαρθρωτικών αλλαγών που συνδέονται με το κράτος, με το εθνικό παραγωγικό μοντέλο, με την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, με τη δημιουργία του αναγκαίου φιλοεπενδυτικού κλίματος και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Όποιος δεν μιλάει γι’ αυτά, όποιος δεν τα προωθεί αυτά δεν έχει πραγματική πολιτική απασχόλησης και καταπολέμησης της ανεργίας.  Παίζει με τον πόνο του άνεργου, παίζει με τον πόνο του νέου, δεν του δίνει πραγματική λύση. Αυτό σημαίνει ότι πράγματι δεν μπορούν να γίνουν κα δεν απαιτούνται ωμές απολύσεις στο δημόσιο.

Η πρόβλεψη για 15.000 μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων είναι χωρίς νόημα, όταν ούτως ή άλλως έχουμε συμφωνήσει και θα προχωρήσουμε σε καθολική αξιολόγηση δομών, υπηρεσιών και προσωπικού στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Οι μετακινήσεις προσωπικού, η επανεκπαίδευση, η αξιοποίηση μαζί με την διαχείριση των συμβασιούχων και μαζί με τον κανόνα «1:5» που αν είναι αριθμητικά εφικτό μπορεί να γίνει και αυστηρότερος 1:10, δίνουν δημοσιονομική απάντηση πολύ πιο ολοκληρωμένη και σοβαρή από μία ωμή μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων χωρίς αυτό να προκύπτει μέσα από μία αξιολόγηση.

Και είναι ελπίζω πια καθαρό σε όλους, ότι από το 2009 έως το 2012 έχουμε μείωση του συνολικού αριθμού των απασχολουμένων στο δημόσιο τομέα κατά 103.000 άτομα και καμία αύξηση, όπως με ανευθυνότητα γράφτηκε πριν από λίγες ημέρες με αφορμή ανεπίσημο έγγραφο στελέχους του μηχανισμού της Τρόικας που παρενέβη ανεπίτρεπτα και υπερέβη τις αρμοδιότητές του.

·   Εξίσου σημαντικά είναι όσα πρέπει να αναλάβουμε ως δέσμευση σε σχέση με τις ιδιωτικοποιήσεις. Ιδιωτικοποίηση δεν σημαίνει εκποίηση, ούτε ξεπούλημα, Ιδιωτικοποίηση σημαίνει αξιοποίηση, επενδύσεις και μάλιστα άμεσες ξένες επενδύσεις, θέσεις εργασίας. Ιδιωτικοποίηση σημαίνει συμμετοχή σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την αλλαγή του εθνικού παραγωγικού μοντέλου.

Αλλά δεν αρκεί να έχουμε εμείς διάθεση να προχωρήσουμε με ταχύτητα τις ανοικτές διαδικασίες που είναι εννέα, ούτε τις ώριμες για άνοιγμα που είναι περίπου δεκαπέντε. Κακώς αναστείλαμε τις διαδικασίες αυτές τους τελευταίους 3,5 προεκλογικούς μήνες. Τώρα πρέπει να επανέλθουμε στους κανονικούς ρυθμούς.

Δεν αρκεί όμως αυτό, επαναλαμβάνω, πρέπει να υπάρχει ανταπόκριση και διαθεσιμότητα της αγοράς.  Και πρέπει να υπάρχει στήριξη πρακτική και ολοκληρωμένη από τον μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Γιατί τα νομικά εμπόδια που υπάρχουν δεν είναι εμπόδια εθνικά, τα γραφειοκρατικά εμπόδια που υπάρχουν δεν είναι μόνον εμπόδια στην Αθήνα, είναι και εμπόδια στην Αθήνα και το Λουξεμβούργο, είναι εμπόδια των υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Εάν δεν βοηθήσουν αποφασιστικά οι Γενικές Διευθύνσεις Ανταγωνισμού και Εσωτερικής Αγοράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλες, εάν δε λύσουμε προβλήματα σχετικά με τις περιβόητες παράνομες κρατικές ενισχύσεις, λίγα προγράμματα μπορούν να προχωρήσουν και δε θα πετύχουμε τον ταμειακό μας στόχο ούτε για το 2012 ούτε για όλη την περίοδο δημοσιονομικής προσαρμογής, στόχο που θέλουμε να τον κάνουμε πολύ πιο φιλόδοξο και μπορούμε βοηθώντας την ανάπτυξη και την απασχόληση.

·   Το επόμενο σημείο είναι ότι πρέπει να μας βοηθήσουν οι εταίροι μας στην άμεση αλλαγή των επιπέδων ρευστότητας στην ελληνική πραγματική οικονομία. Έχουμε εξηγήσει αναλυτικά πως μπορεί να αυξηθεί η ρευστότητα, πως μπορεί να πέσει χρήμα στην αγορά, μέσα από την ανακεφαλαιοποίηση, μέσα από την εκπλήρωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους σε ιδιώτες -6,5 δισεκατομμύρια είναι αυτά.

Μέσα από την επιστροφή του ΦΠΑ, μέσα από τη λειτουργία όλων των προγραμμάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ιδίως για κεφάλαια κίνησης, μέσα από την αλλαγή του καθεστώτος των εντόκων γραμματίων του δημοσίου που φορτώνονται οι ελληνικές τράπεζες, ενώ μπορούσαν να δώσουν στην αγορά τα αντίστοιχα 10 δισεκατομμύρια.

Για να πετύχουμε αλλαγή των επιπέδων ρευστότητας, πρέπει οι δόσεις που προβλέπονται στην «καταραμένη» δανειακή σύμβαση η οποία προστατεύει τη χώρα, να καταβληθούν εμπροσθοβαρώς, για να μπορέσει να πέσει χρήμα στην αγορά, για να εξοφλήσει το δημόσιο τις υποχρεώσεις του και να επιστρέψει τον ΦΠΑ.

Και βεβαίως, πρέπει να έχουμε λύση στα νομικά προβλήματα που προκύπτουν στις 20 Αυγούστου, προκειμένου να μην δημιουργηθεί πιστωτικό γεγονός σε σχέση με ομόλογα που λήγουν. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε αμέσως το ζήτημα των κερδοσκόπων που έχουν διακρατήσει παλαιά ομόλογα -είναι το περιβόητο 3% των ιδιωτών που δεν μετείχαν στο PSI λόγω των ομολόγων που κατείχαν αγγλικού δικαίου παλιάς κοπής. Και βεβαίως πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την κρίσιμη δόση του Σεπτεμβρίου που είναι και ταμειακά και δημοσιονομικά και χρηματοοικονομικά πάρα πολύ κρίσιμη.

·         Το επόμενο σημείο αφορά τις περιβόητες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο ρητορικές διαβεβαιώσεις που περιλαμβάνονται σε αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Eurogroup.

Τα Διαρθρωτικά Ταμεία πρέπει να στοχεύσουν, πρέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μας υποστηρίξει με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, που τον έχουμε υποδείξει με τις επιστολές μου στον κ. Μπαρόζο και τον κ. Ρεν. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων πρέπει να κινηθεί με ταχύτητα και φιλικότητα προς την Ελλάδα, πρέπει να καταλάβει ότι η Ελλάδα είναι ειδικό πρόβλημα.

Πρέπει να αξιοποιήσουμε λοιπόν υφιστάμενους αλλά και νέους πόρους, πρέπει να κινηθεί το European Investment Fund, πρέπει να αποκτήσουν υπόσταση τα διμερή διακρατικά επενδυτικά προγράμματα τα οποία επίσης αυτή τη στιγμή κινούνται στο επίπεδο των εξαγγελιών και των προθέσεων και πρέπει να κινηθούμε πολύ πιο γρήγορα. Εδώ εντάσσουμε και τη διαπραγμάτευση για τη νέα ΚΑΠ.

·   Και τελευταίο αλλά εξαιρετικά κρίσιμο σημείο, το νέο κοινωνικό πακέτο ο σχηματισμός του οποίου προϋποθέτει και τη μεταφορά τουλάχιστον 2 δισεκατομμυρίων από τα Διαρθρωτικά Ταμεία στο Κοινωνικό Ταμείο, για να αντιμετωπίσουμε προβλήματα ανεργίας των νέων, κατάρτιση, νεανική επιχειρηματικότητα, κοινωφελή εργασία, αυτεπιστασία, να διπλασιάσουμε το χρόνο καταβολής του επιδόματος ανεργίας από κοινοτικούς πόρους και να διασφαλίσουμε επίδομα ανεργίας σε αυτοαπασχολούμενους από κοινοτικούς πόρους.

Αυτά τα σημεία συνθέτουν μία στρατηγική, είναι ένα ισορροπημένο, δίκαιο πλαίσιο. Είναι εφικτό, είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και η Ευρωζώνη συνολικά. Γιατί φυσικά το πρόβλημα της Ελλάδας είναι πολύ μικρό σε σχέση με το συνολικό πρόβλημα της Ευρωζώνης.

Αυτή είναι η δική μας στρατηγική, που προτείνουμε ως στρατηγική της Κυβέρνησης και της χώρας. Αυτό είναι το πλαίσιο των δικών μας συνομιλιών με την τρόικα. Πιστεύω ότι πρέπει αυτό να υιοθετηθεί από τον ελληνικό λαό, από όλες τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις.

Όσοι αρκούνται στις προεκλογικές κραυγές, συνθηματολογίες και ρητορείες, δε βοηθούν τη χώρα. Όσοι νομίζουν ότι ριζοσπαστισμός είναι ο συντηρητισμός, η εμμονή στον κρατισμό και τον συντεχνιασμό, δε βοηθούν τη χώρα. Όσοι παίζουν διαρκώς ανάμεσα στη σκληρή διαπραγμάτευση και τη μονομερή καταγγελία, δε βοηθούν τη χώρα. Όσοι αρνούνται να μετάσχουν στην Εθνική Ομάδα Διαπραγμάτευσης, δε βοηθούν τη χώρα.

Εμείς λοιπόν χαράσσουμε μια υπεύθυνη και ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική, για την αναθεώρηση της σύμβασης, για την οριστική έξοδο της πατρίδας μας από την κρίση και το μνημόνιο. Σας ευχαριστώ.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΠΑ.ΣΟ.ΚΠολιτικές Ομιλίες, 2012