Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Ομιλία Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της Ελιάς-Δημοκρατική Παράταξη στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη

Φίλες και φίλοι, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, χαίρομαι γιατί εδώ, σε αυτό το καταπληκτικό αίθριο του Μουσείου Μπενάκη, βλέπω σήμερα συγκεντρωμένες όλες τις δυνάμεις της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς παρεξηγήσεις, χωρίς προκαταλήψεις. Γιατί η ψυχή της Παράταξης είναι πάντα ζωντανή, η καρδιά της Παράταξης χτυπάει και την κρίσιμη στιγμή, όταν πρέπει να μιλήσει ο λαός και όταν η συνείδηση της ιστορίας γίνεται έντονα παρούσα, η Δημοκρατική Παράταξη με τα στελέχη της, με τους ανθρώπους της, είναι αυτή που σηκώνει το βάρος και τελικά κερδίζει το στοίχημα αυτό, που είναι ένα εθνικό, δημοκρατικό στοίχημα.

Φίλες και φίλοι, έχουμε μπει στην τελική ευθεία για τις τριπλές εκλογές της Κυριακής που έρχεται. Το δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών, το δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών και τις ευρωπαϊκές εκλογές, που θα αναδείξουν τους Έλληνες ευρωβουλευτές και θα πουν ποια είναι η θέση του ελληνικού λαού για τους πανευρωπαϊκούς συσχετισμούς στο νέο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από το οποίο σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται το μέλλον της Ευρώπης, η νέα ολοκληρωμένη προοδευτική πρόταση για την Ευρώπη.

Πηγαίνουμε σε αυτή την τελική ευθεία έχοντας την καλύτερη δυνατή αφετηρία από τον πρώτο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών της προηγούμενης Κυριακής. Την προηγούμενη Κυριακή φάνηκε πόσο βαθιές είναι οι ρίζες της Παράταξης μέσα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, σε όλη την ελληνική περιφέρεια, στην Αττική, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, σε όλους τους μεγάλους Δήμους. Φάνηκε ότι η Παράταξη, το ΠΑΣΟΚ, η Ελιά, είναι παντού στα επιμελητήρια, στα ευνδικάτα, στα εωματεία, στις ομοσπονδίες, παντού όπου εκφράζεται η κοινωνία των πολιτών.

Και εμείς δείξαμε την προηγούμενη Κυριακή πως κάναμε επιλογές σεβασμού της βούλησης των τοπικών κοινωνιών, χωρίς παλαιού τύπου κομματικά χρίσματα, χωρίς στενές και στενόκαρδες επιλογές. Στηρίξαμε παντού χωρίς κομματικές ταμπέλες αυτούς που διάλεξαν οι πολίτες σε δημοτικό και περιφερειακό επίπεδο, ανθρώπους καταξιωμένους στην Αυτοδιοίκηση, ή νέους, σε κάθε περίπτωση ικανούς προοδευτικούς, αποτελεσματικούς, ενωτικούς. Και ανθρώπους που καταλαβαίνουν πόσο κρίσιμος είναι ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης τώρα καθώς βαδίζουμε στην έξοδο από την κρίση. Γιατί χωρίς Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει κοινωνική πρόνοια και κοινωνική συνοχή, δεν υπάρχει στήριξη σε αυτόν που βρίσκεται σε δύσκολη θέση και ανήκει σε μια ευπαθή κοινωνική ομάδα, όπως οι ανάπηροι, οι μοναχικοί υπερήλικες, οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι μακροχρόνια άνεργοι.

Τώρα φάνηκε ότι χωρίς Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη και ιδίως δεν υπάρχει απασχόληση. Γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση δίνει πολύ δουλειά σε πολύ κόσμο.

Η Δημοκρατική Παράταξη η Παράταξή μας μετέχει στο δεύτερο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών σε 8 από τις 13 Περιφέρειες. Ενώ άλλοι που νόμιζαν ότι έχουν κάνει την επιλογή της εφόδου, δεν μετέχουν ουσιαστικά στο δεύτερο γύρο των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών, εκτός από την Περιφέρεια Αττικής και το Δήμο Αθηναίων, για τους οποίους θα μιλήσουμε.

Προσέξτε, ακούστε τους αριθμούς, έχουν πολύ μεγάλη σημασία: σε 6 Περιφέρειες η Ελιά, το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη μετέχει σε αντίπαλα ψηφοδέλτια με τη ΝΔ, με τη συντηρητική Παράταξη. Και αυτό σημαίνει πάρα πολλά για το άλλο κυβερνητικό κόμμα με το οποίο συνεργαζόμαστε. Είμαστε παρόντες σε 30 πρωτεύουσες νομών, είμαστε παρόντες σε 120 μεγάλους Δήμους, σε αρκετούς από αυτούς έχουν ήδη εκλεγεί από τον πρώτο γύρο, ή είναι πολύ κοντά στο 50% και πλέον δήμαρχοι δικοί μας, καταξιωμένοι, άνθρωποι της Παράταξης.

Τα στενά κομματικά ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ με ειδικές συνθήκες βρίσκονται ουσιαστικά μόνο στην Περιφέρεια Αττικής και στο Δήμο Αθηναίων, όπου στην πραγματικότητα τίθεται ένα πάρα πολύ απλό δίλημμα: ψήφος αυτοδιοικητική, ψήφος που δίνει προοπτική στο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας και τη μεγαλύτερη Περιφέρεια της χώρας, ή ψήφος μικροκομματική; Και η απάντηση βέβαια είναι ψήφος αυτοδιοικητική, ψήφος γνήσια προοδευτική.

Η εικόνα, φίλες και φίλοι, είναι ακόμη καθαρότερη στις ευρωπαϊκές εκλογές, όπου έχουμε το ΠΑΣΟΚ να κατεβαίνει με την Ελιά και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, τους Ευρωπαίους Δημοκράτες και Σοσιαλιστές με υποψήφιο τον Martin Schulz με το μανιφέστο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, για μια Ευρώπη της ανάπτυξης, της απασχόλησης, της κοινωνικής συνοχής και τη ΝΔ να κατεβαίνει με το συντηρητικό Ευρωπαϊκό Κόμμα, με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, με υποψήφιο τον κ. Junker, διεκδικώντας τη νίκη και το ένα ψηφοδέλτιο και το άλλο, με δυο διαφορετικές αφηγήσεις για την Ευρώπη και δυο διαφορετικές προοπτικές για την Ευρώπη.

Η προοδευτική πρόταση για την Ευρώπη δεν είναι η περιθωριακή πρόταση των ριζοσπαστικών και λαϊκιστικών δυνάμεων που σε πολλές χώρες τάσσονται ανοιχτά, ωμά κατά της Ελλάδας και ιδίως κατά της βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους, όπως συμβαίνει στη Γερμανία. Η πραγματικά προοδευτική αντίληψη είναι η αντίληψη του PES, των Ευρωπαίων Δημοκρατών και Σοσιαλιστών. Είναι η αντίληψη που εκπροσωπεί ο Martin Schulz, που ήταν το κεντρικό πρόσωπο στη Συνδιάσκεψή μας όταν ξεκινήσαμε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια.

Φίλες και φίλοι, τα περιβόητα exit polls της προηγούμενης Κυριακής, κατέρρευσαν. Και έτσι, μπορούμε να δούμε τώρα καθαρότερη την εικόνα και του δεύτερου γύρου, χωρίς περισπάσεις και ψευδαισθήσεις. Και είπα στη δήλωσή μου το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής, ότι σημασία δεν έχουν οι ψευδείς και φευγαλέες εντυπώσεις 7 με 9 το βράδυ τηλεοπτικά, σημασία έχει το πραγματικό εκλογικό αποτέλεσμα.

Δείτε πώς διαμορφώθηκε την προηγούμενη Κυριακή και τώρα το διαμορφώνουμε όλοι μαζί, εσείς το διαμορφώνετε σε όλη την Ελλάδα! Τι ακούγαμε την προηγούμενη Κυριακή από νωρίς το μεσημέρι, πολύ πριν τα exit polls; Ότι υπάρχει επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ελλάδα, ότι η στρατηγική της εφόδου οδηγεί σε εντυπωσιακά αριθμητικά αποτελέσματα. Και είδαμε ποιο είναι το πραγματικό αποτέλεσμα: Κατέρρευσε και πάλι η στρατηγική της εφόδου, της δήθεν επέλασης.

Και αυτό αναδεικνύει το αδιέξοδο ενός σχήματος που δεν είναι παράταξη, δεν έχει ρίζες. Είναι το όχημα της εύλογης και δίκαιης σε μεγάλο βαθμό διαμαρτυρίας ανθρώπων δικών μας, που είναι σαρξ εκ της σαρκός της Δημοκρατικής Παράταξης. Αλλά μαθημένοι φυσικά σ’ ένα άλλο περιβάλλον που το ΠΑΣΟΚ με τις κυβερνήσεις του αρχής γενομένης από τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, έφτιαξε ώστε η χώρα να γίνει μια χώρα δημοκρατίας, ισονομίας, ελευθερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Και ναι, κανείς δεν περίμενε πως θα βρεθούμε στη δύσκολη θέση ν’ αναγκαστούμε να κάνουμε βήματα προς τα εμπρός. Επώδυνα, οδυνηρά βήματα και θυσίες, προκειμένου να κατοχυρώσουμε όλα τα υπόλοιπα. Και πράγματι είναι σημαντικές οι θυσίες αυτές, τις έχει πληρώσει και τις πληρώνει ο ελληνικός λαός.

Αλλά από ένα σημείο στο οποίο είχαμε φτάσει τα 40 χρόνια της μεταπολίτευσης, 40 χρόνια που είναι τα καλύτερα της ιστορίας του τόπου, από τότε που ιδρύθηκε το νέο ελληνικό κράτος. Και ναι, κάναμε βήματα προς τα πίσω συντεταγμένα, υπεύθυνα, ώστε να έχουμε τις μικρότερες δυνατές συνέπειες και να γλιτώσουμε την καταστροφή, την ασύντακτη χρεοκοπία.

Δε γίναμε ούτε Αργεντινή ούτε Βενεζουέλα. Δε ζήσαμε καν την τραγική αντίφαση των αδελφών μας της Κύπρου που κάποια στιγμή νόμισαν ότι μπορεί να απορρίψουν πανηγυρικά το σχέδιο Α επειδή υπάρχει ένα καλύτερο σχέδιο Β που δεν υπήρχε, δεν υπάρχει πουθενά.

Φίλες και φίλοι, ο κ. Τσίπρας πιστεύω εγκλωβισμένος στις ψεύτικες εντυπώσεις των exit polls της προηγούμενης Κυριακής και προκειμένου να διασώσει τη λογική της εφόδου η οποία έχει καταρρεύσει σε περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο πλην Αττικής, επανέφερε το δίλημμα: «Πάμε σε εκλογές-δημοψήφισμα, υπέρ ή κατά της κυβέρνησης, της σταθερότητας, της κυβερνητικής πολιτικής»; Έθεσε το δίλημμα: «Σταθερότητα, ασφαλής έξοδος από την κρίση ή ο κ. Τσίπρας και η ετερόκλητη συμμαχία του»; Στην πραγματικότητα έθεσε το δίλημμα: «Αστάθεια, με βάση την ετερόκλητη λαϊκιστική, αντιευρωπαϊκή, εθνικιστική, συνωμοσιολογική αντιπολίτευση που τη συμπληρώνουν οι αυτόκλητες ιαχές των Ναζιστών της Χρυσής Αυγής -γιατί αυτό είναι όλο το κοκτέιλ- ή η άλλη λύση, η σταθερότητα, η προοπτική σταθερότητα όπως την έχουμε ορίσει, που βασίζεται στον προοδευτικό πόλο μέσα στην κυβέρνηση, στη Δημοκρατική Παράταξη, στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα την ηρωική, των 20 Βουλευτών που κουβαλάνε στους ώμους τους τεράστια ευθύνη»;

Αλλά προοδευτική σταθερότητα δε σημαίνει στασιμότητα. Σημαίνει δυναμική κίνηση προς το καλύτερο. Προς την έξοδο από την κρίση, προς την αποκατάσταση της θέσης της χώρας μέσα στη διεθνή αγορά και τον ανταγωνισμό. Αποκατάσταση αδικιών, χάρις των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων.

Και αυτό γίνεται εις πείσμα αυτών που δηλώνουν αντιμνημονιακοί, αλλά τώρα θέλουν λυσσασμένα το μνημόνιο και φοβούνται μην τυχόν και βγούμε από το μνημόνιο. Και λένε «και νέα μέτρα θα πάρετε και νέο μνημόνιο και νέα τρόικα και πιο πολύ τρόικα». Γιατί ξέρουν ότι χωρίς μνημόνιο, χωρίς κρίση, χωρίς τρόικα, δεν υπάρχουν πολιτικά, δεν έχουν λόγο ύπαρξης.

Τους λέω λοιπόν ότι έχουν κάθε λόγο να είναι σε πολιτικό αδιέξοδο. Ούτε νέα μέτρα λιτότητας θα ληφθούν, ούτε νέο μνημόνιο θα υπάρξει και η τρόικα φεύγει. Και αντί ν’ ασχολούνται μ’ αυτό, με την αγωνία τους να μείνει το μνημόνιο, τους καλούμε να συσστρατευθούν με όλες τις δυνάμεις του δημοκρατικού συνταγματικού τόξου, στον αγώνα κατά των Ναζιστών της Χρυσής Αυγής. Είναι αδιανόητο και απαγορεύεται δημοκρατικά και ιστορικά οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο φλερτ με τις δυνάμεις αυτές.

Φίλες και φίλοι, πριν από λίγες μέρες, στις 11 Μαΐου, Κυριακή πρωί στη Θεσσαλονίκη, σε μια αντίστοιχη μεγάλη συγκέντρωση της Ελιάς και του ΠΑΣΟΚ, παρουσίασα το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης στην Ελλάδα μετά το μνημόνιο και την κρίση, όπως τη σχεδιάζουμε και όπως την πετυχαίνουμε. Το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης το συμφωνήσαμε στον κοινό του παρανομαστή με το άλλο κυβερνητικό κόμμα της ΝΔ, το συντηρητικό πόλο της κυβέρνησης εθνικής ανάγκης, γιατί ως κράτος έπρεπε να παρουσιάσουμε το σχέδιο αυτό στο Eurogroup και τους εταίρους μας.

Όμως, πάνω στη βάση των αυτονόητων στοιχείων ενός κοινού προγράμματος για την ανάπτυξη, εμείς παρουσιάζουμε ένα ολοκληρωμένο προοδευτικό μοντέλο για την Ελλάδα του 2020, για την Ελλάδα μετά το μνημόνιο και την κρίση, που βασίζεται στους ενδογενείς πόρους στη γη μας και στους ανθρώπους μας, στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, όπως είχα την ευκαιρία να εξηγήσω.

Βασίζεται σε μια μεγάλη εθνική κοινωνική συμφωνία, που κινητοποιεί όλες τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου. Και τέτοιες δυνάμεις υπάρχουν στο κέντρο και την Περιφέρεια. Και θα μου επιτρέψετε να πω και στην Περιφέρεια του αθηναϊκού κέντρου, που δεν πρέπει να την ξεχνάμε. Γιατί όλες οι περιοχές εδώ του ευρύτερου λεκανοπεδίου έχουν κι αυτές συνείδηση και συνθήκες ζωής ελληνικής Περιφέρειας και μάλιστα πολύ κακές σε σχέση με άλλες Περιφέρειες της χώρας.

Παρουσιάσαμε αναλυτικά το σχέδιο αυτό για όλους τους τομείς της εθνικής οικονομίας, από μια οπτική γωνία, την κεντρική. Γιατί εκεί πονάει το πράγμα, αυτό είναι το μεγάλο εθνικό ζήτημα: Η απασχόληση, η καταπολέμηση της ανεργίας, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, η αύξηση της απασχόλησης και ιδίως των νέων.

Έχουμε μια πολύ σημαντική βάση, μια αφετηρία. Χάρις στις προσπάθειες της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας ν’ αναπτυχθούν τα προγράμματα κατά της ανεργίας, μέσω του ΟΑΕΔ, μέσω των ΟΤΑ αλλά και επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα, με τα κονδύλια τα εθνικά αλλά και με τα κονδύλια του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, αγωνιστήκαμε να συγκροτηθεί το Κυβερνητικό Συμβούλιο απασχόλησης και έχουμε 300.000 θέσεις εργασίας άμεσα εφικτές, μέσα από τα προγράμματα αυτεπιστασίας, κοινωφελούς εργασίας, μέσα από το voucher που δίνει μια ευκαιρία στους νέους, μέσα από την ενίσχυση των επιχειρήσεων που δίνει ο ΟΑΕΔ, ώστε να κρατηθούν θέσεις εργασίας και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Αλλά το σημαντικότερο, δεν είναι τα προγράμματα αυτά που είναι προγράμματα άμεσης ανάγκης. Είναι οι δυνατότητες που υπάρχουν μέσα στην πραγματική οικονομία. Είναι η απασχόληση που προκύπτει μέσα από την επάνοδο στους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Γιατί την ανεργία την έφερε η ύφεση και την ύφεση την έφερε ένα σκληρό πρόγραμμα λανθασμένο που μας επέβαλλαν σε πολύ μεγάλο βαθμό οι εταίροι μας, ζητώντας μας να πληρώσουμε πανάκριβο τίμημα, για μια σημαντική βοήθεια μέσω του δανείου των 240 δισ. ευρώ για να μην καταρρεύσει η χώρα, αλλά οι αντιλήψεις τους οι συντηρητικές, οι κυρίως δεξιές και νεοφιλελεύθερες, εκφράστηκαν και στα λάθη του προγράμματος. Αλλά έπρεπε να κάνουμε πολύ δύσκολες σταθμίσεις και ν’ απαντήσουμε σε σκληρά διλήμματα. Τώρα όμως η χώρα γυρίζει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Και τώρα έχουμε τη δυνατότητα μετρημένα πράγματα, να βρούμε 45.000 θέσεις στον πρωτογενή τομέα, στην αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή και στην αλιεία, μετρημένες μία-μία. 77.000 θέσεις στην ενέργεια, την προστασία του περιβάλλοντος και τον χωροταξικό σχεδιασμό. Θέσεις μετρημένες μία-μία. 260.000 θέσεις στην ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας που είναι ο ελληνικός τουρισμός, που δε θα θιγεί από την κρίση στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις της στις σχέσεις της Ρωσίας με την Ευρώπη και τη Δύση. Θα έχουμε και φέτος εντυπωσιακή αύξηση στον ελληνικό τουρισμό. 240.000 θέσεις εργασίας στη μεταποίηση, το εμπόριο, το ηλεκτρονικό εμπόριο, τα logistics, τις μεταφορές, τις υποδομές.

Μόνο το Ελληνικό είναι 50.000 θέσεις εργασίας. Μόνο στα εργοτάξια των νέων οδικών αξόνων δουλεύουν αυτή τη στιγμή 15.000 άνθρωποι. 25.000 επιχειρήσεις νέων ανθρώπων μπορούν να γίνουν πολύ εύκολα. Και κατά μέσο όρο να έχουν 3 εργαζομένους σε λίγο καιρό. Άρα 100.000 εργαζόμενοι μαζί με τον επιχειρηματία είναι μόνον αυτή η δυνατότητα. 700.000 περίπου είναι αυτό το κοίτασμα απασχόλησης στα σπλάχνα της οικονομίας.

Υπογράψαμε προχθές τις συμβάσεις για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στον Πατραϊκό, στο Κατάκολο, στα Ιωάννινα. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό για την τοπική οικονομία, για την εθνική κυριαρχία και τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα; Τι σημαίνει να έχει μείνει ο Πρίνος ανοιχτός και να δουλεύουν τόσες οικογένειες στην Καβάλα; Να γίνουν οι νέοι τερματικοί σταθμοί υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη και πάλι στον κόλπο της Καβάλας; Για να φέρω μερικά παραδείγματα.

Και όλα αυτά βασίζονται σε αυτό που έχουμε κατακτήσει. Το πρωτογενές πλεόνασμα δεν είναι λογιστικό, το κοινωνικό μέρισμα είναι μικρό αλλά είναι χειροπιαστό. Και το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε τα κριτήρια.. Αλλά δεν έχουμε μόνο το κοινωνικό μέρισμα, χρηματοδοτούμε με τα λεφτά του πλεονάσματος, την καταβολή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου σε επιχειρήσεις για να κινηθεί η αγορά, για να πληρωθούν άλλες επιχειρήσεις που περιμένουν.

Χρηματοδοτούμε τη μείωση των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στ’ Ασφαλιστικά Ταμεία, έτσι ώστε ο εργοδότης να μπορεί να πάρει έναν εργαζόμενο και ο εργαζόμενος να έχει καθαρές αποδοχές, 1,2% παραπάνω, λίγο, αλλά ένα πρώτο μικρό αντίδωρο μαζί με την επάνοδο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Και εθνική γενική συλλογική σύμβαση υπεγράφη. Και κλαδική σύμβαση στον τουρισμό, με μικρή αύξηση, αλλά αύξηση.

Το 85% της δημοσιονομικής προσαρμογής, αυτού του αποτελέσματος του χειροπιαστού, έχει γίνει μέχρι τις εκλογές του 2012 από τις κυβερνήσεις μας. Πάνω στις πλάτες της Δημοκρατικής Παράταξης, τις δικές σας! Επανήλθαμε στις αγορές με το πενταετές ομόλογο και εντυπωσιακά καλά επιτόκια. Και ουρλιάζουν λέγοντας τι: «Κακώς γυρίσατε στις αγορές, το επιτόκιο που παίρνουμε από το δάνειο του μνημονίου και της τρόικας είναι καλύτερο».

Και δε λένε «μπράβο ρε παιδιά που το διαπραγματευθήκατε αυτό το μικρό επιτόκιο, που είναι κάτω από 1% στο ευρωπαϊκό δάνειο, 2,1% μέσος όρος». Συντριπτικά κάτω από την αγορά, αλλά αυτό είναι το ευρωπαϊκό δάνειο. Το δάνειο που μας δίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μας το δίνει με επιτόκιο συγκρίσιμο με το επιτόκιο της αγοράς.

Ξέρετε τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι μπορούμε να δανειστούμε. 25 δισ. ευρώ στο ΔΝΤ όλα κι όλα από τα 250 δισ. ευρώ του δανείου. Να δανειστούμε και να εξοφλήσουμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και να πάψει να υπάρχει η τρόικα. Γιατί η τρόικα οφείλεται στην ύπαρξη του ΔΝΤ, τα άλλα είναι οι κανονικοί ευρωπαϊκοί θεσμοί σε όλη την Ευρώπη, σε όλες τις χώρες, μικρές και μεγάλες. Έχουν σκυλιάσει να μιλάνε εναντίον των ξένων επενδύσεων, ν’ απειλούν, ν’ αποθαρρύνουν, με διώξεις, με εισαγγελείς, με φυλακίσεις, ώστε να μην έρθουν οι ξένες επενδύσεις πουθενά. ενοχλούνται από την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, λένε ότι στηρίζουμε τους τραπεζίτες.

Ποιους τραπεζίτες; Οι τραπεζίτες έχασαν τις παλιές μετοχές. Στηρίζουμε τις καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών. Εάν δεν υπήρχε αυτό το σχήμα της ανακεφαλαιοποίησης θα είχαν φύγει όλες οι καταθέσεις στο εξωτερικό, όπως αυτές εκείνων που τις έβγαλαν για ν’ αγοράσουν την Ελλάδα φθηνά όταν θα έρθει η δραχμή, η δραχμή η κατοχική του Κοτζαμάνη. Αλλά δεν ήρθε ούτε θα έρθει.

Και κυρίως, έχουμε όλες τις ενδείξεις της επανόδου στο θετικό ρυθμό ανάπτυξης που τη χρονιά αυτή θα είναι εμφανής αλλά θ’ αρχίσει να λειτουργεί γεωμετρικά. Και βεβαίως το άλλο εντυπωσιακό φαινόμενο που αξίζει να το ακούσει κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας: Δεν αποδέχονται τη βιωσιμότητα του χρέους, έχουν ξεχάσει το κούρεμα που κάναμε, το γεγονός ότι στις 9 Μαρτίου του 2012 η Ελλάδα έβγαλε πάνω από τους ώμους του λαού της σε πραγματικούς όρους, 180 δισ. ευρώ, 80% του ΑΕΠ. Και όχι μόνο έβγαλε 80% του ΑΕΠ χρέος, αλλά αναδιάρθρωσε ριζικά το χρέος, το έκανε μεγάλης διάρκειας με περίοδο χάριτος, με μικρά επιτόκια, με πάρα πολύ καλές ημερομηνίες λήξεων. Γι’ αυτό αν το δει κανείς συνολικά και το προεξοφλήσει, θα δει ότι είναι πολύ μικρότερο απ’ ό,τι το χρέος άλλων χωρών της Ευρώπης. Ισχυρών χωρών.

Έχουν γίνει όλοι ειδικοί και μιλάνε μόνο για το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Και ξεχνούν ότι η Ιαπωνία είναι οικονομικά ισχυρή διεθνώς με 200% χρέος και η Αργεντινή είναι σε μια συνεχή περιδίνηση μέτρα 46% χρέος. Ποια είναι πιο καλή χώρα, πιο σταθερή, πιο ανεπτυγμένη, πιο ασφαλής; Ποια μετέχει στους G-7 στις 7 μεγάλες βιομηχανικές χώρες του κόσμου;

Αλλά εδώ υπάρχει και μια τεράστια αδικία που φτάνει στα όρια του παραλογισμού: δεν υπάρχουν δημοκρατικά αντανακλαστικά σε όλες τις πόλεις που πήγα μικρές ομάδες της αντιπολίτευσης οργάνωσαν αντισυγκεντρώσεις. Δεν έχουν μνήμη; Δεν έχουν δημοκρατική πεποίθηση; Ξέρετε τι σημαίνει οργανώνω αντισυγκέντρωση σε μια επίσημη κομματική προεκλογική εκδήλωση; Είναι μια φασίζουσα συμπεριφορά, ανοιχτά.

Και έχουν οργανώσει και την ιστορία των μικροομολογιούχων για τους οποίους κανείς άλλος δεν έχει αγωνιστεί και δεν αγωνίζεται, θα μου επιτρέψετε να πω, όσο εγώ. Για να βρούμε λύση και θα ‘ρθεί η λύση κάποια στιγμή. Γιατί υπάρχουν αποταμιευτές που αδικήθηκαν. Αποταμιευτές, όχι επενδυτές. Αυτοί που είχαν αντί για καταθέσεις, ομόλογα. Αλλά δεν έρχονται να πουν «αφού ζητάμε κ. Βενιζέλε από εσένα τη λύση, και σε θεωρούμε υπεύθυνο», γιατί αδικήθηκαν κάποιοι άνθρωποι για το γενικό καλό κάτω από τις συνθήκες εκείνες του παγκόσμιου εκβιασμού προκειμένου να γλιτώσει το έθνος 180 δις χρέους «… αναγνωρίζουμε ότι εσύ είσαι αυτός που έκανες το κούρεμα του χρέους». Δεν το λέει κανείς αυτό.

Ζητάει από εμάς, από εμένα ρέστα για την παρενέργεια, ναι τη μικρή σημαντική παρενέργεια για τους συμπολίτες μας, αλλά ποιος έκανε αυτό το επίτευγμα; Ο λαός μας το έκανε. Η κυβέρνησή μας το έκανε. Το έκαναν όλοι αυτοί που δούλεψαν. Αλλά ο Αντιπρόεδρος και Υπουργός Οικονομικών της περιόδου εκείνης είναι υπεύθυνος για ό,τι αρνητικό και για τίποτε θετικό για το πώς άντεξε και έζησε η χώρα και την γλίτωσε τόσες φορές.

Και αν μας άκουγαν και αυτοί που ήταν βέβαια υπό την πίεση των στιγμών και τους καταλαβαίνω ψυχικά, αν μας άκουγαν όλες οι διοικήσεις των Ταμείων και δεν έκαναν φτηνό συνδικαλισμό, όπως μας άκουσε το ΙΚΑ, το χαρτοφυλάκιό τους θα είχε αποκατασταθεί όχι στο 100% αλλά πολύ παραπάνω και θα ήταν κερδισμένοι, αν άκουγαν τη συμβουλή του Οργανισμού Διαχείρισης του Δημοσίου Χρέους.

Αλλά και τώρα θα τα πούμε. Υπάρχουν λύσεις, αρκεί να μην πέφτουν θύματα των σειρήνων της αντιπολίτευσης που κάποιοι την εκμεταλλεύονται και για επαγγελματικούς λόγους και αν δεν κάνουν λάθος κινήσεις εναντίον της χώρας και δικαστικού χαρακτήρα κινήσεις, που ευτυχώς απερρίφθησαν και προστατεύτηκε το έθνος και οι επόμενες γενιές και έμεινε αλώβητο το κούρεμα.

Φίλες και φίλοι, κατεβήκαμε στις εκλογές του 2012 υπό συνθήκες τραγικές, άδικες βαριά άδικες για την Παράταξη. Άλλοι ζητούσαν αυτοδυναμία, άλλοι χαίρονταν γιατί κάνουν την επέλαση έφιπποι προς την εξουσία. Η ΝΔ πήρε 18%, ο ΣΥΡΙΖΑ 16,5%, το ΠΑΣΟΚ 13,5% δηλαδή η διαφορά από τη ΝΔ ήταν 5 μονάδες, 2,5 μονάδες η γεφύρωση και τους είπαμε «Ελάτε να κάνουμε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας όλων των υπεύθυνων φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων με τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα, με τη ΔΗΜΑΡ μέσα», αλλά δεν ήθελαν. Ήθελαν τεχνητή πόλωση. Και αντέξαμε τον Ιούνιο του 2012 και τους ξαναείπαμε «Ελάτε να συνεργαστούμε όλοι και η ΔΗΜΑΡ και ο ΣΥΡΙΖΑ» και η ΔΗΜΑΡ δέχτηκε τότε. Αλλά δυστυχώς δεν άντεξε μετά τον Ιούνιο του 2013. Ήταν σημαντικό το θέμα της ΕΡΤ αλλά όχι τόσο σημαντικό, όσο το θέμα της χώρας και της εξόδου από την κρίση.

Θέση μας ήταν και είναι η συμμετοχή όλων των υπεύθυνων φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων σε μια Κυβέρνηση εθνικής ευθύνης και εθνικής ανάγκης. Και βρεθήκαμε να είμαστε με τη ΝΔ, όχι γιατί αυτό ήταν η επιλογή μας αλλά γιατί αυτή ήταν η μόνη πρακτικά εφικτή λύση, αυτή που απέμεινε. Και η συμμετοχή μας στην κυβέρνηση αυτή εθνικής ανάγκης που ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2011 και που επιδιώχθηκε και σωστά και τον Ιούνιο του 2011, είναι μια διαρκής σκληρή διαπραγμάτευση, ενδοκυβερνητική. Γι' αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία ο προοδευτικός πόλος και η προοδευτική σταθερότητα.

Αλλά δεν έχουμε μόνο τη διαπραγμάτευση με τη ΝΔ, έχουμε κυρίως τη συνεχή διαπραγμάτευση με την τρόικα. Γιατί έξω από το χορό, όλοι ξέρουν πολλά τραγούδια αλλά η διαπραγμάτευση γίνεται ως μάχη σώμα με σώμα. Και εν πάση περιπτώσει την εθνική στρατηγική εμείς τη διαμορφώσαμε και η ΝΔ προσχώρησε εκ των υστέρων, όταν ξεπέρασε την αντιμνημονιακή της φάση.

Το έργο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ της προηγούμενης της ηρωικής και αυτής της μικρής, της ακόμη ηρωικότερης των 29 ανθρώπων τώρα, είναι να προσδίδει το προοδευτικό πρόσημο, υπολογίζω και τον Ανδρέα και τον Χρήστο στους βουλευτές μας.

Για θυμηθείτε τι θα υπήρχε χωρίς το ΠΑΣΟΚ. Θα υπήρχαν τα μέτρα για τις ευπαθείς ομάδες; Τα μέτρα για την ανεργία; Τα μέτρα για τη δίκαιη λειτουργία της αγοράς; Τα μέτρα για τη φορολογία ακινήτων, που εκ των υστέρων κατάλαβαν κάποιοι ότι προτιμότερο θα ήταν να μείνουμε στο ειδικό τέλος; Θα είχαν προστατευτεί οι πρώτες κατοικίες από τους πλειστηριασμούς; Θα υπήρχε η λύση για το γάλα που προστατεύει την κτηνοτροφία, την ελληνική βιομηχανία γάλακτος, τον καταναλωτή; Θα είχαν επιβληθεί τα κριτήρια κατανομής του πλεονάσματος για τα οποία σας μίλησα; Θα είχε υπάρξει –αυτό δυστυχώς δεν έχει γίνει αντιληπτό- η πλήρης ιατροφαρμακευτική κάλυψη κάθε Έλληνα, ώστε να μην υπάρχει ανασφάλιστος στον κλάδο υγείας, ανεξαρτήτως του αν πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις η όχι μακροχρόνια άνεργος, επαγγελματίας, όλοι.

Φίλες και φίλοι, παρουσιάσαμε τις προϋποθέσεις της ανάπτυξης, της ανάκαμψης και της ομαλότητας. Υπάρχουν προϋποθέσεις που έχουν επιτευχθεί, είναι οι δημοσιονομικές με το πρωτογενές πλεόνασμα και την αναδιάρθρωση του χρέους και οι χρηματοοικονομικές με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τη στροφή τους στην πραγματική οικονομία, το Ταμείο Ανάπτυξης, τις επενδύσεις όλα αυτά που γίνονται.

Τώρα αγωνιζόμαστε να διατηρήσουμε τις πολιτικές προϋποθέσεις τη σταθερότητα, την προοδευτική σταθερότητα. Αλλά οι πιο σημαντικές προϋποθέσεις είναι οι εθνικές και κοινωνικές προϋποθέσεις. Στόχος μας είναι τώρα να ενώσουμε ξανά το έθνος, να ενώσουμε ξανά την κοινωνία που είναι δυστυχώς διχασμένη σε λάθος βάση, στην ψεύτικη βάση Μνημόνιο – αντιμνημόνιο.

Και για να το πετύχουμε αυτό όπως είπα κινητοποιούμε όλες τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας και ενώνοντας το έθνος ή για να ενώσουμε το έθνος το ένα φέρνει το άλλο, ενώνουμε την Κεντροαριστερά της ευθύνης. Δεν υπάρχει φίλες και φίλοι μια γενικά προοδευτική ψήφος, δεν υπάρχει μια χαλαρά κεντροαριστερή ψήφος. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, κάποιοι σέρνουμε το κάρο και κάποιοι άλλοι αντιμετωπίζουν τα πράγματα με μια εντυπωσιακή άνεση, χαλαρά. Δεν πάμε παιδική εκδρομή, δίνουμε τον πόλεμο της γενιάς μας και τον κερδίζουμε.

Άρα έχει πολύ μεγάλη σημασία η ψήφος στην Ελιά στην Προοδευτική Παράταξη. Το ΠΑΣΟΚ δεν κρύβεται πίσω από την Ελιά, το ΠΑΣΟΚ αγωνίζεται με τα σύμβολά του, με τον ήλιο του, μέσα στην Ελιά, μέσα στην ευρύτερη παράταξη, γιατί πάντα σεβόταν την ευρύτερη παράταξη.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου απέδιδε τόσο μεγάλη σημασία στη δημοκρατική συμπαράταξη και στην αλληλεγγύη των γενεών. Και πώς να κρυφτούμε άλλωστε όταν στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα που τώρα διευρύνεται, βασίζεται όλη η υπόθεση της σταθερότητας, της προοδευτικής σταθερότητας;

Αλλά γιατί μας ενοχλεί να έχουμε μαζί μας τη συμφωνία για τη νέα Ελλάδα, τη Δυναμική Ελλάδα, τη Μεταρρυθμιστική Αριστερά, τους Νέους Μεταρρυθμιστές, την Πολιτεία 2012, την Πρωτοβουλία Β; Δε φτάνουμε. Τους θέλουμε όλους. Και είχαμε και έχουμε πάντα τις πόρτες ανοιχτές. Αλλά η ψήφος του λαού την Κυριακή πρέπει να τους οδηγήσει στην ενότητα της Κεντροαριστεράς.

Και ήδη τα σημάδια της ενότητας και της συσπείρωσης του ΠΑΣΟΚ όλων των γενεών και όλων των μορφών, είναι πάρα πολύ σημαντικά. Ας πούμε αλήθεια, έχουμε φαινόμενα παρασιτισμού εις βάρος της παράταξης. Έχουμε φαινόμενα πολιτικού τυχοδιωκτισμού και αγνωμοσύνης από ανθρώπους που τίμησε ίσως και χωρίς λόγο η παράταξη εύκολα

Αλλά η συντριπτική πλειονότητα των στελεχών και των ανθρώπων μας, δείχνει αίσθημα ευθύνης απέναντι στην παράταξη και τον τόπο. Και τους ευχαριστώ. Γιατί δίνουμε όλοι μαζί με αλληλεγγύη, με ,ενότητα, συναισθηματική και πολιτική αυτή τη μάχη.

Δε μ’ αρέσουν οι συμπεριφορές που λένε «θέλω σταθερότητα, τιμώ και αναγνωρίζω το βάρος που σηκώνει το ΠΑΣΟΚ αλλά ψηφίζω ΝΔ». Δεν είναι αυτό μια προοδευτική στάση. Δε μ’ αρέσει η στάση που λέει «θέλω σταθερότητα, να εξαντλήσετε την τετραετία όπως λέει το Σύνταγμα, είμαι προοδευτικός πολίτης, αλλά ψηφίζω χαλαρά, κάτι που να είναι πιο κομψό». Δε μου αρέσει αυτό.

Δε δίνουμε αγώνα αισθητικής, δίνουμε αγώνα επιβίωσης και ανάκαμψης. Φίλες και φίλοι, το πιο ισχυρό επιχείρημά μας, το πιο εντυπωσιακό, το πιο εύγλωττο, είναι το ψηφοδέλτιό μας. Το ψηφοδέλτιο της παράταξης. Άλλη πήγαν να διαλυθούν προσπαθώντας να παρουσιάσουν ένα κομματικό ψηφοδέλτιο.

Βγήκαν στην επιφάνεια βαθιές αντιθέσεις ιδεολογικές, πολιτικές κι εμείς πρώτοι, χωρίς ν’ ανοίξει μύτη, με διαφάνεια, με δημοκρατικές διαδικασίες, αξιοκρατικά, με σεβασμό στις τοπικές κοινωνίες παρουσιάσαμε ένα ψηφοδέλτιο με 42 φρέσκα, ανανεωτικά πρόσωπα, που τιμούν την παράταξη, που αγωνίζονται, που αλώνισαν και αλωνίζουν την Ελλάδα, νέοι σε ηλικία, μεγαλύτερης ηλικίας και συντριπτικά περισσότεροι νέοι στη μάχιμη πολιτική.

Ένα ψηφοδέλτιο ευρωπαϊκό, ένα ψηφοδέλτιο δημοκρατικό, ένα ψηφοδέλτιο προοδευτικό, ένα ψηφοδέλτιο ενωτικό, ένα ψηφοδέλτιο ποιότητας. Και τους ευχαριστώ και τους 42, τις υποψήφιές μας και τους υποψηφίους μας που δίνουν αυτή τη μάχη, αυτά τα 42 πρόσωπα που δίνουν τη μάχη της εμπροσθοφυλακής, συμβολίζουν την κάθε μια και τον καθέναν από εσάς. Την κάθε μια και τον καθέναν που ανήκει στη μεγάλη κοίτη της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης.

Έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία φίλες και φίλοι, ν’ αξιοποιήσουμε αυτές τις τελευταίες τρεις ημέρες, μέχρι το κλείσιμο της κάλπης και την καταμέτρηση των πραγματικών αποτελεσμάτων.

Για να κρατηθεί η χώρα όρθια, η κυβέρνηση προοδευτικά σταθερή, με πρόσημο ευαισθησίας και προόδου, για να δείξει η παράταξη τις μεγάλες δυνατότητές της, για να έχουμε μια αφετηρία που θα οδηγήσει τη χώρα με ασφάλεια στην έξοδο από το μνημόνιο και την κρίση, στην αποκατάσταση των αδικιών, στην επανακατάκτηση του εδάφους που χάσαμε.

Εμπρός λοιπόν! Ας κινητοποιηθούμε όλοι για τη Δημοκρατική Παράταξη, για το ΠΑΣΟΚ, για την Ελιά!

Ας κινητοποιηθούμε όλοι για τον τόπο, για την εθνική ενότητα, για τη συνοχή της κοινωνίας!

Ας αγωνιστούμε όλοι ν’ ανακόψουμε το φασισμό, το ναζισμό και τα φαινόμενα βίας!

Ας δώσουμε μαζί τη μάχη των επιχειρημάτων, τη μάχη του ορθού λόγου!

Γεια σας! Και με τη νίκη! 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΜοντέλο ΑνάπτυξηςΑποκέντωση | Τοπική ΑυτοδιοίκησηΕυρωπαϊκή ΈνωσηΠΑ.ΣΟ.ΚΚεντροαριστερά | Προοδευτικό ΚέντροΠολιτικές Ομιλίες, 2014