Αθήνα, 4 Ιανουαρίου 2015

 Oμιλία Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην Τρίπολη

Φίλε Δήμαρχε της Τρίπολης, φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ πολύ για τη δυναμική παρουσία σας. Βλέπω κι εγώ πραγματικά όλες τις γενιές του κινήματος της Δημοκρατικής Παράταξης να εκπροσωπούνται σήμερα εδώ κι είμαι ειλικρινά ευτυχής γιατί έχω ξεκινήσει αυτή την προεκλογική εκστρατεία από την Πελοπόννησο, χθες ήμουνα στη Σπάρτη στη Λακωνία, σήμερα εδώ στην Τρίπολη, την πρωτεύουσα του Μωριά. 

Θα συνεχίσω στην Καλαμάτα και επιδίωξη και στόχος μου είναι να πάω σε όσο γίνεται περισσότερες περιοχές της χώρας καθώς οι επόμενες 20 μέρες μέχρι τις εκλογές στις 25 Ιανουαρίου είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για την πατρίδα μας. 

Στις εκλογές που έρχονται δεν κρίνεται η επόμενη τετραετία, κρίνεται το μέλλον της χώρας για πολλές δεκαετίες, κρίνεται το μέλλον του έθνους, κρίνεται το μέλλον των παιδιών μας κι αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία για κάθε Ελληνίδα και για κάθε Έλληνα.

Γιατί όπως είπα και προηγουμένως μιλώντας στους παραγωγικούς φορείς και στους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης της Αρκαδίας και γενικότερα της Πελοποννήσου, εμείς στις 25 Ιανουαρίου θα παραδώσουμε στον ελληνικό λαό που αποφασίζει τη χώρα ακέραιη, την οικονομία, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, την εθνική ακεραιότητα και κυριαρχία. 

Αλλά το τι θα συμβεί την επόμενη μέρα των εκλογών, αυτό θα το κρίνει ο ελληνικός λαός, που καθορίζει τη μοίρα του και πρέπει να την καθορίσει με λόγο και με γνώση, όχι με έναν τρόπο συναισθηματικό, αλλά με έναν τρόπο ο οποίος είναι ώριμος, βαθειά ιστορικός, γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι και οι κίνδυνοι πάντα παρόντες. 

Έφτασε λοιπόν η ώρα της αλήθειας φίλες και φίλοι, αλλά κάποιοι νομίζουν ότι όταν λέμε πως έφτασε η ώρα της αλήθειας αυτό σημαίνει πως έφτασε η ώρα να πούμε εμείς οι εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων, εμείς το ΠΑΣΟΚ, την αλήθεια. 

Δεν αρκεί αυτό, εμείς τη λέμε την αλήθεια, αλλά η αλήθεια είναι σκληρή, είναι πικρή, είναι επώδυνη, απαιτεί υπευθυνότητα. Όταν λέω λοιπόν ότι "έφτασε η ώρα της αλήθειας", εννοώ πως έφτασε η ώρα να πούμε την αλήθεια, αλλά και να ακούσουμε την αλήθεια και να πράξουν σύμφωνα με αυτά που επιτάσσει η αλήθεια, η αντίληψη της πραγματικότητας. 

Χθες στη Σπάρτη για λόγους που όλοι καταλαβαίνουμε, επανέλαβα τη φράση "πάταξον μεν, άκουσον δε", γιατί αυτή τη φράση την έχει πει λίγο πριν τη ναυμαχία της Σαλαμίνας ο Θεμιστοκλής στον Σπαρτιάτη ναύαρχο τον Ευρυβιάδη.

Κι αυτό ισχύει και για μας, το κραταιό ΠΑΣΟΚ του 48%, το ΠΑΣΟΚ της αλλαγής, το ΠΑΣΟΚ που εκπροσώπησε το μισό τουλάχιστον του ελληνικού λαού επί τρεις δεκαετίες, που τώρα είναι ένα κόμμα περιορισμένης εκλογικής επιρροής, που δεν παίζει τον πρώτο ή τον δεύτερο ρόλο.

Το ΠΑΣΟΚ έχει ακρωτηριαστεί, έχει πληρώσει τεράστιο κόστος κι έχει πληρώσει τεράστιο κόστος γιατί έλαβε δύσκολες αποφάσεις, υπεύθυνες, δεν έκανε την εύκολη επιλογή να πει φταίνε οι προηγούμενοι κυνηγήστε τους τιμωρήστε τους. 

Η χώρα καταστρέφεται, πτωχεύει, εξαθλιώνεται αλλά εγώ δε φταίω, άρα στηρίξτε με τιμήστε με ψηφίστε με, υποστείτε τις συνέπειες μιας φτηνής κομματικής αντιπαράθεσης. Όχι, δεν το κάναμε αυτό και σηκώσαμε το βάρος, δυσανάλογο βάρος, μεγάλο βάρος, των δύσκολων αποφάσεων. Δεν το έκαναν όλοι αυτό, άλλοι φέρθηκαν διαφορετικά. 

Αυτό που κάναμε μας στοίχισε, γιατί δυσαρεστήσαμε πολλούς δικούς μας ανθρώπους, ανθρώπους μαθημένους σε έναν συγκεκριμένο τρόπο, σε μια συγκεκριμένη πολιτική σχέση, μια σχέση που πήγαινε από το καλό στο καλύτερο μαζί με τη χώρα, μια σχέση που περιείχε παροχές, υποσχέσεις, βελτιώσεις του εισοδήματος, νέες ευκαιρίες. 

Ναι, το ΠΑΣΟΚ έφτιαξε την Ελλάδα της μεταπολίτευσης, ναι το ΠΑΣΟΚ πήρε τον μη προνομιούχο και τον έστησε στα πόδια του, ναι το ΠΑΣΟΚ αναγνώρισε τη σημασία του μικρομεσαίου στην Ελλάδα, ναι το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε τα λαϊκά στρώματα, ναι το ΠΑΣΟΚ έδωσε ισονομία, ισοπολιτεία, εισόδημα, ευκαιρίες, αξιοπρέπεια, ένωσε ένα διχασμένο έθνος αναγνωρίζοντας την εθνική αντίσταση και συμφιλιώνοντας τον ελληνικό λαό.

Και σου λένε το ΠΑΣΟΚ που τα έκανε όλα αυτά, είναι το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου, το ΠΑΣΟΚ το οποίο παίρνει μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων; Το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που αφαιρεί προνόμια τα οποία δόθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες; Αυτό το ΠΑΣΟΚ το μισούμε, αυτό το ΠΑΣΟΚ το καταψηφίζουμε, αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν μας εκφράζει, αυτό το ΠΑΣΟΚ το καταγγέλλουμε, αυτό το ΠΑΣΟΚ που αγαπούσαμε και που χειροκροτούσαμε δε θέλουμε να το βλέπουμε στα μάτια μας. 

Ναι, αυτό είναι το πάταξον, μας τιμώρησε ο ελληνικός λαός, μας αδίκησε ο ελληνικός λαός, αλλά δεν έχει σημασία, του αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να μας αδικεί γιατί το ΠΑΣΟΚ ήταν ο καθοριστικός φορέας της μεταπολίτευσης. Από ένα σημείο και μετά όμως δεν έχει σημασία το πώς νοιώθει κανείς, σημασία έχει να ακούγεται όταν λέει την αλήθεια. 

Γιατί αυτή την αλήθεια που σας λέμε "ακούστε την Ελληνίδες και Έλληνες", αυτή την αλήθεια την έχουμε βιώσει πάρα πολύ σκληρά τα πέντε χρόνια και τώρα που έχουμε φτάσει στο παρά ένα, τώρα που είμαστε ένα βήμα πραγματικά πριν από την έξοδο από το μνημόνιο και την αλλαγή σελίδας, τώρα που όσα πετύχαμε με τις σκληρές θυσίες του ελληνικού λαού μπορούν να πιάσουν τόπο αρχίζουν να πιάνουν τόπο.

Τώρα δεν πρέπει να γίνει καμιά λανθασμένη επιλογή, τώρα δεν πρέπει να θυσιάσουμε τις θυσίες, δεν πρέπει να χάσουμε αυτά που κατακτήσαμε, γιατί πάνω σε αυτά μπορούμε να οικοδομήσουμε την Ελλάδα μετά το μνημόνιο, την Ελλάδα μετά την κρίση, την Ελλάδα που αποκτά τη θέση που της αξίζει μέσα στην Ευρώπη, την Ελλάδα που μπορεί να δώσει ξανά ευκαιρίες και προοπτική στα παιδιά της. 

Πάταξον μεν, άκουσον δε. Κανένα άλλο κόμμα από αυτά που άσκησαν εξουσία και επιρροή τα 40 χρόνια της μεταπολίτευσης δεν έχει ασκήσει τη σκληρή έμπρακτη αυτοκριτική που έχουμε ασκήσει εμείς, κανένα άλλο κόμμα δεν έχει πληρώσει το κόστος που έχουμε πληρώσει εμείς, δεν έχει υποστεί την ταπείνωση που έχουμε υποστεί εμείς. 

Αλλά όταν φτάνεις μπροστά σε μεγάλα ιστορικά και εθνικά διλήμματα, όταν το δίλημμα είναι αν θα προστατεύσεις την εκλογική επιρροή της παράταξής σου ή την υπόσταση του έθνους, δεν υπάρχει δισταγμός, η απάντηση είναι ότι έπρεπε να αναλάβουμε το κόστος της εθνικής ευθύνης και το αναλάβαμε.

Και σήμερα πέντε χρόνια μετά εμείς που επί πέντε χρόνια διαμορφώσαμε την εθνική στρατηγική, εμείς που είδαμε άλλα πολιτικά κόμματα να αλλάζουν κάνοντας στροφή 180 μοιρών την πολιτική τους και από εκπρόσωποι της αντιμνημονιακής ευκολία να έρχονται και να βάζουν και αυτά πλάτη, εμείς που είδαμε αλλά κόμματα να πηγαινοέρχονται μέσα έξω στο χώρο της ευθύνης και στο χώρο της ανευθυνότητας.

Εμείς λοιπόν λέμε ότι και τώρα κρατάμε ψηλά την ευθύνη και κρατάμε ψηλά την ευθύνη σημαίνει κρατάμε ψηλά μια εθνική προσπάθεια που αποδίδει καρπούς και ολοκληρώνεται, κρατάμε ψηλά την ίδια την πατρίδα, κρατάμε ψηλά τις προοπτικές της εθνικής οικονομίας, κρατάμε ψηλά την ασφάλεια και τη σταθερότητα από την οποία έχει ανάγκη ο τόπος και κάθε τόπος.  

Φίλες και φίλοι, ρωτάν πολλοί και δίκαια: Πως είναι δυνατόν να έχουμε πετύχει πολλά πράγματα και εν τούτοις να διατρέχουμε πολλούς κινδύνους; Γιατί μετά από μια προσπάθεια πέντε ετών ακόμη και τώρα κρεμόμαστε από μια κλωστή και είναι τόσο κρίσιμη η απόφαση του ελληνικού λαού στις 25 Ιανουαρίου; Αυτό είναι ένα λογικό βασικό ερώτημα. 

Ας ξεκινήσουμε κατ΄ αρχάς από τα δεδομένα. Ναι πετύχαμε πάρα πολλά, ναι η Ελλάδα του 2015 δεν έχει καμιά σχέση με την Ελλάδα του 2009 και του 2010. Το 2009 και το 2010 η Ελλάδα ήταν πρακτικά χρεοκοπημένη, δεν μπορούσε να σταθεί, είχε ένα τεράστιο πρωτογενές έλλειμμα μιας χρονιάς μόνο, χωρίς τόκους και χρεολύσια πάνω από 25 δισεκατομμύρια. 

Το δημοσιονομικό έλλειμμα, αν βάλεις μέσα και το χρέος, ξεπερνούσε το 15,5%. Είχαμε ένα χρέος που δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί, δεν είχαμε πρόσβαση στις αγορές, ήμασταν κρεμασμένοι στο γκρεμό. Και σήμερα η Ελλάδα έχει τα καλύτερα δημοσιονομικά δεδομένα, το μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα. Σε λίγο θα έχουμε δημοσιονομικό πλεόνασμα και θα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη μαζί με τη Γερμανία που θα έχει το αποτέλεσμα αυτό.

Μετά από 7 χρόνια ύφεση, που ξεκίνησε το 2007 χωρίς κανείς να το καταλάβει στη χώρα, έχουμε τώρα θετικό ρυθμό ανάπτυξης. Το ισοζύγιο απασχόλησης έχει ήδη γίνει θετικό, που αυτό σημαίνει ότι σταδιακά σιγά-σιγά μειώνεται η ανεργία. Έχουμε ισχυρές τράπεζες, ανακεφαλαιοποιημένες, έτοιμες να βοηθήσουν την επιχειρηματικότητα, τις επενδύσεις, τον μικρομεσαίο, τον άνεργο που όταν ανοίγουν δουλειές βρίσκει απασχόληση. 

Παρόλα αυτά η Πορτογαλία η οποία έχει πολύ χειρότερα δεδομένα ή λιγότερο καλά δεδομένα, στις διεθνείς αγορές βλέπει τα ομόλογά της να έχουν αποδόσεις 1,4%, δηλαδή εξαιρετικές και η Ελλάδα με πολύ καλύτερα στοιχεία βλέπει τα ομόλογά της να έχουν αποδώσεις 11,5%. Άρα πρακτικά είμαστε ξεκομμένοι από τις αγορές, γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί είμαστε εύθραυστοι και εκτεθειμένοι; 

Για λόγους καθαρά πολιτικούς, γιατί οι άλλες χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα, που βρέθηκαν να είναι με την πλάτη στον τοίχο, έχουν ευρεία πολιτική συναίνεση, έχουν ένα κλίμα πολύ πιο ήρεμο, έχουν μια αντιπολίτευση που δεν αμφισβητεί τη συνέχεια του κράτους, που δεν στερεί από την Κυβέρνηση τη διαπραγματευτική δύναμή της όταν συνομιλεί με ξένους, με δανειστές, όταν συνομιλεί με τις αγορές.

Είναι πρωτοφανές να έχεις στην Ευρώπη μια Αντιπολίτευση που λέει «δεν αναγνωρίζω τις υπογραφές που βάζει η Κυβέρνηση, δεν αναγνωρίζω τις συμβάσεις και τις δεσμεύσεις», αυτό δημιουργεί μια αναστάτωση, μια αμφιβολία πολιτική, γιατί απέναντί μας έχουμε λαούς, έχουμε κοινοβούλια, έχουμε Κυβερνήσεις. 

Μας θύμισε ο Ισπανός Υπουργός Οικονομικών προχθές ότι "η Ισπανία δάνεισε στην Ελλάδα 26 δισεκατομμύρια, για να φτάσουμε να πάρουμε 249 δισεκατομμύρια ευρώ δάνειο συνολικά από τους εταίρους μας". Ο κάθε Υπουργός στην Ευρώπη μπορεί να σηκώνει το χέρι του και να λέει κι εμείς δανείσαμε, οι Κύπριοι, οι Σλοβένιοι, οι Σλοβάκοι, οι Φιλανδοί. 

Αλλά αφήστε τα κράτη, πείτε ότι με αυτά συνεννοούμαστε πολιτικά κι έχουμε καταφέρει να μεταφέρουμε το χρέος μας από τις αγορές κατά το 90% στα κράτη. Υπάρχουν όμως πάντα οι αγορές, από τις οποίες περιμένουμε να μας στηρίξουν, να μας δανείσουν, να μας δεχτούν πίσω ως ένα φυσιολογικό κράτος μέσα στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι. Και οι αγορές θέλουν βεβαιότητα, θέλουν σταθερότητα, θέλουν συνέχεια. 

​Έχει λοιπόν πάρα πολύ μεγάλη σημασία να καταλάβουμε ότι αυτή η έλλειψη σταθερότητας, η αβεβαιότητα, είναι τελικά κάτι που κοστίζει στον κάθε Έλληνα, στην κάθε Ελληνίδα, στο κάθε σπίτι, στην κάθε επιχείρηση. Κοστίζει οικονομικά. Κοστίζει γιατί δεν βρίσκεις να δανειστείς. Κοστίζει γιατί ανεβαίνουν τα επιτόκια. 

​Κοστίζει γιατί δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε την έξοδο από το μνημόνιο, παρά την τεράστια προσπάθεια που έχουμε κάνει. Κοστίζει στον αγρότη για τα εφόδιά του, κοστίζει στον άνεργο, γιατί καθυστερεί να βρει θέση εργασίας. Κοστίζει στο μικρό και μεσαίο επιχειρηματία, γιατί δεν μπορεί να δανειστεί με τα επιτόκια που δανείζεται ο Γερμανός συνάδελφός του. 

​Αυτό εξηγεί γιατί ενώ έχουμε πετύχει τόσα πολλά πράγματα, μόνοι μας τα θέτουμε σε αμφισβήτηση και κινδυνεύουμε να τα ακυρώσουμε. Γι’ αυτό είναι κρίσιμο το ερώτημα των εκλογών. Ποιο είναι  όμως το ερώτημα των εκλογών; Το ερώτημα των εκλογών είναι εάν θα είναι πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ ή η Ν.Δ.; Πρώτο κόμμα η Ν.Δ. ή ο ΣΥΡΙΖΑ; 

​Πού απαντά το ερώτημα αυτό; Τι σημαίνει αυτό; Μήπως ένα από τα δύο κόμματα που διεκδικούν την πρώτη θέση και το bonus των 50 εδρών που είναι κατάλοιπο της παλιάς εποχής; Αυτό θα δώσει απάντηση στο ερώτημα αν ο τόπος κυβερνιέται και προς ποια κατεύθυνση κυβερνιέται; 

​Όχι βεβαίως. Δεν υπάρχουν αυτοδυναμίες, δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, δεν κυβερνιέται ο τόπος ούτε με 20%, ούτε με 25%, ούτε με 30%. Ο τόπος αντιμετωπίζει ιστορικά προβλήματα, πρωτοφανείς προκλήσεις, κινδύνους, αβεβαιότητες. Θέλει άλλου τύπου προσέγγιση.

​Το ερώτημα ποιος θα είναι πρώτος έχει μια κάποια σημασία. Αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι ποια κυβέρνηση πρέπει να σχηματιστεί και μπορεί να σχηματιστεί μετά τις εκλογές και ποια θα είναι η κατεύθυνσή της, η στρατηγική της, ποια θα είναι  η εθνική στρατηγική.

​Και το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη, έρχεται και λέει πάλι όπως είπαμε και στις εκλογές του 2012, ότι ο μόνος τρόπος να κυβερνηθεί ο τόπος και να βγούμε πραγματικά από την κρίση και να κατακτήσουμε τη θέση που μας αξίζει είναι μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με τη συμμετοχή όλων των δημοκρατικών δυνάμεων, που πιστεύουν στην Ευρώπη και βάζουν πλάτη αναλαμβάνοντας την ευθύνη και το κόστος που τους αναλογεί. Αυτό είχαμε πει το Μάιο και τον Ιούνιο του 2012. 

​Ίσως το έχουν ξεχάσει πολλοί συμπολίτες μας. Ποτέ δεν είπαμε εμείς ότι είμαστε έτοιμοι για μια κυβέρνηση δυο κομμάτων. ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Ούτε είναι αυτό το ιδεώδες. Αυτό έφτασε να είναι το αναγκαστικό για να κρατηθεί η πατρίδα όρθια. Το σωστό όμως, αυτό που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των ιστορικών περιστάσεων, είναι η συστράτευση, η ενότητα. 

​Και όλοι δεν θέλουν, ή δεν μπορούν, εν πάση περιπτώσει όσοι θέλουν και μπορούν, όσο γίνεται περισσότεροι, ώστε να λειτουργήσουμε ως μια πραγματική εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, να ολοκληρώσουμε τη διαπραγμάτευση.

​Το 2009 ο κόσμος ψήφισε ΠΑΣΟΚ, χωρίς να ξέρει το βάθος της κρίσης. Χωρίς να ξέρει τι θα αντιμετωπίσει λίγους μήνες αργότερα. Το 2012 όμως ο κόσμος ψήφισε γνωρίζοντας τα πάντα και ψήφισε μετά λόγου γνώσεως και έδωσε 47% σε εκείνα τα κόμματα που του είπαν και το Μάιο και τον Ιούνιο ότι εμείς θέλουμε εντολή για λύση, έλεγαν τότε οι φίλοι μας της παλιάς ΔΗΜΑΡ, εμείς θα βάλουμε πλάτη στην εθνική στρατηγική για τη σωτηρία της χώρας, για να πληρώσουν οι Έλληνες το μικρότερο δυνατό κόστος για να βγούμε όρθιοι από το μνημόνιο, για να μπορέσουμε να ξαναχτίσουμε την ανταγωνιστικότητά μας και την προοπτική των παιδιών μας.

​Αυτό ψήφισε ο ελληνικός λαός. Και έτσι έχουμε φτάσει έως σήμερα. Και τώρα το ερώτημα λίγο πολύ εξακολουθεί να είναι το ίδιο. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει αυτοδυναμία, υπάρχει η λύση μόνο της εθνικής ενότητας και ευθύνης, υπάρχει η λύση της εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης, δεν υπάρχει η λύση όμως των δεύτερων εκλογών. 

​Γιατί τρώμε τον Ιανουάριο σε μια προεκλογική εκστρατεία η οποία είναι λάθος. Η χώρα έπρεπε να έχει αναδείξει συναινετικά Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να έχει ολοκληρώσει την έξοδο από το μνημόνιο. Δεν μπορούμε να φάμε και το Φεβρουάριο. Αν το ένα είναι λάθος, το άλλο λέω σήμερα σε μια συνέντευξή μου, θα είναι έγκλημα. 

​Δεν υπάρχει αυτοδυναμία, δεν υπάρχουν δεύτερες εκλογές, δεν υπάρχει και ακυβερνησία, γιατί η χώρα πρέπει να διαπραγματευτεί, η χώρα πρέπει να αλλάξει σελίδα και αφού αλλάξει σελίδα μετά να μπει και στην διαπραγμάτευση για το χρέος, βελτιώνοντας ακόμη περισσότερο μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του χρέους και αξιοποιώντας όσα έχουμε πετύχει ήδη από το 2012 στον τομέα αυτό που πετύχαμε τεράστια πράγματα, μοναδικά στην παγκόσμια οικονομική ιστορία.

​Άρα αφού δεν υπάρχει ούτε ακυβερνησία, δεν υπάρχει ούτε άλλοθι. Κανείς δεν δικαιούται να λέει ότι λέω ανευθυνότητες, λέω επιπόλαια πράγματα, αντιφατικά, αλλά τι σημασία έχει; Αυτά ισχύουν σε περίπτωση αυτοδυναμίας. Εάν πάω σε συνεργασίες δεν ισχύουν, γιατί με παρεμποδίζουν οι συνεταίροι μου. Ποιοι συνεταίροι μου; Δεν ισχύει αυτό για κανένα από τα κόμματα που διεκδικούν την πρώτη θέση. 

​Γιατί εμείς έχουμε διαμορφώσει μια εθνική στρατηγική και στην δική μας εθνική στρατηγική προσχωρούν και αυτή η εθνική στρατηγική είναι η βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας, η μόνη που μπορεί να γίνει και αυτή είναι από τη φύση της προοδευτική, γιατί στις μέρες μας προοδευτικό δεν είναι αυτό που ακούγεται ωραία, δεν είναι η ανούσια υπόσχεση χωρίς αντίκρισμα. 

​Προοδευτικό είναι το υπεύθυνο, το σταθερό, το αποτελεσματικό, αυτό που δίνει στο λαό, στην κοινωνία, ένα πλεόνασμα που παράγεται από την εθνική οικονομία μέσα από τη δουλειά μας και την προσπάθειά μας και έτσι μπορούμε και ανάπτυξη να έχουμε και κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή.

​Γιατί λοιπόν το ΠΑΣΟΚ είναι  το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί αυτή την εθνική στρατηγική; Γιατί το ρόλο του εγγυητή δεν μπορούν να το παίξουν άλλοι που διεκδικούν τον ίδιο ρόλο; Γιατί υπάρχουν πολλοί που διεκδικούν την πρώτη θέση και πολλοί που διεκδικούν τη θέση του εγγυητή που είναι και αυτή περιζήτητη. 

​Καλά θα πω το εύκολο, γιατί εμείς έχουμε την εμπειρία, τη γνώση, τα στελέχη, γιατί εμείς βάλαμε πλάτη. Γιατί η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα είναι ηρωική. Γιατί τα τελευταία χρόνια αγωνιστήκαμε για ό,τι έχει γίνει στον τόπο αυτό. Να μην επιβληθούν μέτρα παράλογα. Να στηριχθεί ο άνεργος, να στηριχθεί ο μικρομεσαίος, να στηριχθεί η αγορά. Και να σας πω ένα μόνο από τα πολλά παραδείγματα που θα μπορούσα να πω. 

​Ρωτούσαν επί χρόνια τι νόημα έχει αυτό που πετύχατε το 2012 με το κούρεμα του χρέους και την αναδιάρθρωση; Τι σημαίνει αυτό για μένα εάν αφαιρέθηκε από το δημόσιο χρέος ένας όγκος τεράστιος 180 δισεκατομμυρίων ευρώ; Τι σημαίνει αυτό για τον πολίτη; Για αυτόν που χρωστάει; Για την επιχείρηση; Για το ιδιωτικό χρέος; Χάρη σε αυτό όμως τώρα υπάρχουν τα μέτρα για τα κόκκινα δάνεια. 

​Χάρη σε αυτό υπάρχει τώρα η προστασία για τους υπερχρεωμένους δανειολήπτες, για τα νοικοκυριά. Χάρη σε αυτό οι τράπεζες μπορούν τώρα να πάρουν μεγάλες πρωτοβουλίες για τα στεγαστικά δάνεια που επιτρέπουν στα νοικοκυριά να κρατήσουν το σπίτι τους, να το κληροδοτήσουν στα παιδιά τους, αλλά και στην αγορά κατοικίας να ξανακινηθεί ως ατμομηχανή μιας οικονομίας.

​Και όταν εμείς λέγαμε ότι ξαναοργανώνουμε και στηρίζουμε τις τράπεζες και όχι τους τραπεζίτες, πάλι δεν μας πίστευαν, αλλά αυτό είναι μια πραγματικότητα και σου λένε αφού είναι μια πραγματικότητα, γιατί υπάρχει κίνδυνος; Γιατί γίνεται τόση συζήτηση κυρίως μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ για το εάν μπορεί να σταθεί το τραπεζικό σύστημα; Για το εάν είναι ασφαλείς οι καταθέσεις; Για το εάν θα έχουν λεφτά τα ΑΤΜ στα μηχανήματα των τραπεζών;

​Περιγράφω σε μια συνέντευξη που έχω δώσει σήμερα, τη σκηνή που στην Πολωνία ένα βράδυ το Σεπτέμβριο του 2011 στο υπόγειο του ξενοδοχείου, ενώ πάνω γινόταν η δεξίωση της πολωνικής προεδρίας, μου παρουσίασε το σχέδιο της φιλικής εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και του εξήγησα τότε πώς θα γίνει αυτό; Λέει, μη στενοχωριέστε έχουμε σχέδιο. Θα υπάρχουν κάποια λίγα χρήματα στα μηχανήματα και θα μπορεί να παίρνεις κανείς 50 ευρώ, 200 την εβδομάδα. 

​Και του είπα, η Ελλάδα που υπέστη την ταπείνωση της εσωτερικής υποτίμησης, χάσαμε μισθούς και συντάξεις, τις μειώσαμε, αλλά μπορούμε  να καταβάλουμε τις υπόλοιπες, η Ελλάδα η οποία έχει δει την ύφεση να αυξάνεται και να σωρεύεται για να μείνει στο ευρώ, για να κρατήσει τις καταθέσεις, τις περιουσίες, την αξία του νομίσματος και την αξία των ακινήτων, αφού τα υπέστη όλα αυτά, θα υποστεί και την εξωτερική υποτίμηση και άρα θα πάμε στο μηδέν; Αυτό μπορεί να το αντέξει ο λαός; Και μπορεί να το αντέξει η ευρωζώνη ή θα είναι μια χιονοστιβάδα; Και επείστη και φύγαμε από το σενάριο αυτό. 

​Και πήγαμε στο δεύτερο δάνειο, πήγαμε στο κούρεμα του χρέους και τώρα η Γερμανική Βουλή ψήφισε, ήδη πριν ψηφίσουμε εμείς ότι η Ελλάδα βγαίνει από το μνημόνιο και μπαίνει στην προληπτική πιστωτική γραμμή. Έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία να πούμε ότι πρέπει στις 28 Φεβρουαρίου να έχουμε περάσει από τη μία φάση στην άλλη για να μπορεί να μας στηρίζει με όλη τη δύναμη που έχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έφτασε να μας στηρίζει μέσα στην κρίση, ακόμη και με 150 δισεκατομμύρια ευρώ την ημέρα

​Άρα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία η γνώση, η εμπειρία, το βίωμα, η καθαρότητα της στρατηγικής και εν πάση περιπτώσει οι πολίτες ξέρουν ποια είναι η συμπεριφορά του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Παράταξης και τη συγκρίνω αναγκαστικά με τη συμπεριφορά της παλιάς ΔΗΜΑΡ  και τις αντιφάσεις, τις αμφιθυμίες, τις παλινωδίες γιατί έχουμε το φαινόμενο τώρα της νέας ΔΗΜΑΡ με τις ίδιες αντιφάσεις τα ίδια λίγο πολύ πρόσωπα, εξωραϊσμένα που διεκδικούν ρόλο. Πως; Με ποια εμπειρία; Με ποια αίσθηση καθήκοντος; 

Και αυτό ισχύει δυστυχώς για όλους εκείνους που δεν καταλαβαίνουν ότι εδώ χτυπάει η καρδιά της Παράταξης, ένα είναι το ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου το ΠΑΣΟΚ όλων των δημοκρατικών προοδευτικών πολιτών. Το ΠΑΣΟΚ το θεσμικό, το ιστορικό, όχι το ΠΑΣΟΚ ατομική ιδιοκτησία. Το ΠΑΣΟΚ που ούτε κληρονομείται, ούτε τεμαχίζεται.

Γι' αυτό θέλω εδώ στην Τριπολιτσά, εδώ που χτύπησε η καρδιά της επανάστασης της ανεξαρτησίας να πω πολύ καθαρά απευθυνόμενος σε εσάς και σε όλο τον ελληνικό λαό τι είναι αυτό που εγγυάται το ΠΑΣΟΚ; Γιατί πρέπει να έχει την τρίτη εντολή; Γιατί πρέπει να είναι ο τρίτος πόλος; Τι είναι αυτό που προσφέρει στον ελληνικό λαό και μόνο αυτό μπορεί να το προσφέρει; Αυτό είναι το ζήτημα των εκλογών, αυτό είναι το στοίχημα, όχι η πρώτη θέση.

Εγγυόμαστε έξι πράγματα, έξι μεγάλες κατακτήσεις, έξι εθνικές αναγκαιότητες:

✓ Η πρώτη είναι η πολιτική σταθερότητα, ήδη σας μίλησα. Όχι αυτοδυναμία, όχι δεύτερες εκλογές, όχι ακυβερνησία, Κυβέρνηση εθνικής ενότητας εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης. 

✓ Το δεύτερο είναι η οικονομική σταθερότητα. Η Ελλάδα μένει στο ευρώ, όχι πιστωτικό γεγονός, όχι λεβεντιές, όχι προχειρότητες, όχι επικίνδυνα λόγια. Όχι ασύντακτη χρεοκοπία, όχι δεν θα ζήσουμε αυτό που αποφύγαμε το 2010 – 2011. Σεβασμός των θυσιών και των επιτευγμάτων του ελληνικού λαού. Έγκυρη ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης ώστε να περάσουμε από το Μνημόνιο και την τρόικα στην προληπτική πιστωτική γραμμή με την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνέχεια με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έτσι ώστε να έχουμε ασφαλή σχέση και με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

✓ Το τρίτο είναι η μακροπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα. Κάτι που αφορά τη μακροπρόθεσμη βελτιωμένη βιωσιμότητα του χρέους που ήδη έχει κουρευτεί, ήδη έχει αναδιαρθρωθεί αλλά υπάρχουν περιθώρια, υπάρχουν δεσμεύσεις που ήδη έχουν αναλάβει οι Ευρωπαίοι εταίροι μας από τον Φεβρουάριο του 2012 και τώρα η εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης πρέπει να τα εξειδικεύσει και να τα υλοποιήσει όλα αυτά, με τεράστιο όφελος για τον πολίτη. Γιατί αυτό σημαίνει ότι τώρα που έχουμε κατακτήσει και το πρωτογενές πλεόνασμα, μπορούμε να τους πούμε ότι «το ενδιαφέρον μας στρέφεται στην πραγματική οικονομία, στην ανάπτυξη, στην επιχειρηματικότητα, στις επενδύσεις, στην απασχόληση» και αυτό βοηθάει και στο χρέος.

✓ Το τέταρτο σημείο είναι η θεσμική σταθερότητα, ο σεβασμός της δημοκρατίας και του κράτους Δικαίου, όχι ρεβανσισμοί, όχι μονοκομματικές λογικές. Και αυτό σημαίνει συναινετική εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τη νέα Βουλή. Το γεγονός ότι η Βουλή αυτή μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο και με σχετική πλειοψηφία, δεν σημαίνει τίποτε εθνικά. 

Αλίμονο αν εκλεγεί Πρόεδρος μονοκομματικά, χωρίς καν απόλυτη πλειοψηφία. Ο Πρόεδρος πρέπει πάντα να είναι εκφραστής ενότητας, να είναι ο ρυθμιστής του πολιτεύματος, να είναι το σύμβολο στο οποίο προσβλέπουν όλοι οι Έλληνες. 

Συναινετική αναθεώρηση του Συντάγματος  που σημαίνει ότι η εγγύηση των 180 ψήφων, για την αναθεώρηση, πρέπει να διατηρηθεί για την επόμενη Βουλή, δηλαδή τη μεθεπόμενη η οποία σύμφωνα με το Σύνταγμα πραγματοποιεί την αναθεώρηση. Αλίμονο αν αυτό το κάνει η απλή πλειοψηφία της επόμενης και της μεθεπόμενης Βουλής. 

Και βέβαια αλλαγή του εκλογικού συστήματος γιατί είναι κωμικοτραγική η ιστορία του bonus τώρα, το οποίο είχε νόημα στα υψηλά ποσοστά. Η Ιταλία διατήρησε το bonus όταν τα Κόμματα έχουν από 42% και πάνω. Αυτό έχει μια λογική στηρίζεις μια ισχυρή πλειοψηφία, αλλά δεν έχει καμία λογική αυτό σε μεσαία τεχνητά επίπεδα διπολισμού. Γι' αυτό το κρίσιμο δεν είναι ποιος είναι πρώτος ποιος είναι δεύτερος, αλλά ποιος είναι εγγυητής ποια είναι η εθνική στρατηγική.

✓ Το πέμπτο σημείο είναι η εθνική σταθερότητα, η προστασία της εθνικής ασφάλειας της κυριαρχίας της ακεραιότητας. Μιλάμε πολύ για την οικονομία, αλλά έχουμε το Κυπριακό ανοιχτό, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το ζήτημα του ονόματος με τα Σκόπια, κρίσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, κρίση στη Ρωσία, την Ουκρανία και όλη την ανατολική γειτονία. Και η Ελλάδα είναι πολύ κοντά, πρέπει να είναι όαση σταθερότητας και ασφάλειας.

✓ Και το έκτο και σημαντικότερο είναι η μετάβαση στη νέα φάση μετά το Μνημόνιο και την κρίση. Το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, το εθνικό παραγωγικό μοντέλο, που σημαίνει μεταρρυθμίσεις, που σημαίνει ένα κανονικό ευρωπαϊκό κράτος, στην υπηρεσία του πολίτη και της ανάπτυξης, που σημαίνει μια αγορά ανοιχτή, μια οικονομία ανταγωνιστική. Που σημαίνει στήριξη της επιχειρηματικότητας, στήριξη των τομέων όπου η Ελλάδα έχει ανταγωνιστικό συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία, ο τουρισμός αλλά και το διανοητικό κεφάλαιο, η εκπαίδευση, η μόρφωση, η επινοητικότητα, το ταλέντο των Ελλήνων, οι μεταφορές, η ενέργεια, οι φυσικοί πόροι. 

Γιατί οι φυσικοί πόροι είναι και εθνική κυριαρχία αλλά και ανάπτυξη. Και όταν λέμε ανάπτυξη, εννοούμε αυτά που έχουμε μόνοι μας, οι ενδογενείς δυνατότητες, η γη μας και οι άνθρωποί μας. Και γη σημαίνει το τοπίο, ο πολιτισμός, η ιστορία, η χωροταξία, το περιβάλλον, ο ορυκτός πλούτος, ο τουρισμός, οι μεταφορές, η ενέργεια, οι υποδομές. Και άνθρωποι σημαίνει παιδεία, πολιτισμός, ιστορία, καινοτομία, επιχειρηματικότητα. 

Αυτά τα έξι κεφάλαια εγγυάται το ΠΑΣΟΚ και μόνο το ΠΑΣΟΚ και στη βάση αυτής της πολύ συγκεκριμένης και υπεύθυνης πρότασης που έχει την υπογραφή της Δημοκρατικής Παράταξης ζητάμε την ψήφο του ελληνικού λαού. Αλλά, φίλες και φίλοι, για να αποδώσει η προσπάθεια πρέπει όπως είπα και στην αρχή να μας ακούσουν ξανά οι πολίτες. 

Πρέπει να είμαστε συσπειρωμένοι, ενωμένοι, πρέπει να δώσουμε τη μάχη σπίτι – σπίτι, πόρτα – πόρτα, αλλά και με τα νέα Μέσα στο διαδίκτυο, στα κοινωνικά δίκτυα, κυρίως όμως με τον παλιό ειλικρινή τρόπο γιατί οι Έλληνες και οι Ελληνίδες ξέρουν ότι το πρόσωπο είναι σπαθί και όταν κοιτάς τον άλλον στα μάτια, του λες μια αλήθεια που είναι αλήθεια εθνική, αλλά και αλήθεια προσωπική.

Σε αυτή την προσπάθεια είναι μπροστά τα στελέχη μας, οι υπουργοί μας, οι βουλευτές μας, οι υποψήφιοί μας που στελεχώνουν όλα τα ψηφοδέλτια σε όλες τις Περιφέρειες, φυσικά και εδώ στην Πελοπόννησο, εδώ στην Αρκαδία. Έχουμε στην Πελοπόννησο τρία σημαντικά στελέχη στην Κυβέρνηση, εδώ στην Αρκαδία τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο που χειρίζεται το ΕΣΠΑ, στην Αργολίδα τον Γιάννη Μανιάτη που χειρίζεται την ενέργεια, το περιβάλλον, την χωροταξία και στη Λακωνία τον Λεωνίδα Γρηγοράκο που χειρίζεται το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τα Νοσοκομεία. 

Έχουμε δώσει δείγματα γραφής και ιστορικά και τα τελευταία χρόνια και ζητώ πραγματικά από την καθεμιά και τον καθένα σας να θεωρήσει την υπόθεση αυτή δική του υπόθεση, υπόθεση τιμής. Τιμής για τον ίδιον, τιμής για την Παράταξη, τιμής για το έθνος.

Να δώσουμε αυτό τον αγώνα για τη μετάβαση στη νέα φάση, για να αφήσουμε πίσω το Μνημόνιο και την τρόικα, για να ξαναβρούμε τη σχέση αγάπης και εμπιστοσύνης με την κοινωνική μας βάση, για να κερδίσει ξανά η Ελλάδα τη θέση που της αξίζει, μέσα στην Ευρώπη μέσα στον κόσμο.

Γεια σας και με τη νίκη!

 




Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΠΑ.ΣΟ.ΚΕκλογές 2015