Ζωντανός οργανισμός χωρίς πολιτικό επαρχιωτισμό

12 Φεβρουαρίου 1998


Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ από τη βιομηχανική στη μεταβιομηχανική κοινωνία της πληροφορίας, η μετάβαση από τις αδρές και μεγάλες κοινωνικές διαστρωματώσεις της πρώτης, στην ποικιλία, την πολυδιαίρεση και τις αποχρώσεις της δεύτερης, δεν έχει αναιρέσει τον θεμελιώδη θεσμικό ρόλο του κόμματος.

Περισσότερα...

Η αναγκαία Αναθεώρηση- Οι αλλαγές του Συντάγματος ως συνολικό σχέδιο για τη χώρα

22 Φεβρουαρίου 1998


Η αναθεώρηση του Συντάγματος εισέρχεται στην εστία του πολιτικού και δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος μόνον αποσπασματικά και μόνον φευγαλέα. Αποσπασματικά γιατί το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σε ελάχιστα σημεία που ορισμένοι υποθέτουν ότι έχουν πρακτικό πολιτικό ενδιαφέρον όπως ο τρόπος εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας ή η διαδικασία επιλογής της κορυφής της Δικαιοσύνης. Φευγαλέα γιατί το ενδιαφέρον παρακολουθεί τις ανάγκες της συγκυρίας και όχι το ίδιο το αυτοτελές πολιτικό βάρος που εξ ορισμού έχει κάθε διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος.

Περισσότερα...

TI EINAI H APIΣTEPA ΔYO XPONIA ΠPIN AΠO TO 2000

26 Φεβρουαρίου 1998

Το ερώτημα που μας απασχολεί, εάν το έχω προσλάβει ορθά, είναι τι ορίζεται ως Αριστερά σήμερα στην αυγή του 21ου αιώνα και της τρίτης χιλιετίας. Ξεκινώ από μια ελαφρώς «ανατρεπτική» διαπίστωση, πως τίποτα δεν είναι αυτονόητο και προκειμένου να δώσουμε απάντηση στο ερώτημα τι ορίζεται ως Αριστερά και ως αριστερή πολιτική, πρέπει να επαναδιατυπώσουμε το ιστορικά και ιδεολογικά αυτονόητο, καθώς στο πεδίο του αυτονοήτου η ιδεολογία κινδυνεύει να γίνει ιδεοληψία. Στο πεδίο επίσης του αυτονοήτου χάνεις την επαφή με την ιδεολογία σου, παύεις δηλαδή να έχεις αυτό που ονομάζουμε συνείδηση της ιδεολογίας σου.

Περισσότερα...

Οι μεγάλοι άξονες της αναθεώρησης του Συντάγματος

5 Απριλίου 1998


1. Εμμονή στον κοινοβουλευτικό χαρακτήρα του πολιτεύματος

Ολοι χωρίς καμία εξαίρεση συμφωνούν στην ανάγκη διατήρησης του κοινοβουλευτικού χαρακτήρα του πολιτεύματος. Η κυβέρνηση, που εξαρτάται από την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της Βουλής, έχει την αρμοδιότητα να χαράζει τη γενική πολιτική της χώρας, ο δε πρωθυπουργός (όταν μάλιστα συμβαίνει να είναι και επικεφαλής της μονοκομματικής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας) είναι το κεντρικό πολιτικό πρόσωπο του συστήματος διακυβέρνησης.

Περισσότερα...

Οι σχέσεις Εκκλησίας - Κράτους

9 Μαϊου 1998


ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας επανέρχεται κατά καιρούς στο προσκήνιο, τις περισσότερες όμως φορές με τρόπο που δεν επιτρέπει τη σοβαρή, από ιστορικής, θεσμικής και πολιτικής πλευράς, αντιμετώπισή του. Πρέπει, πρώτον, να γίνει αντιληπτό ότι είναι άλλο θέμα η ολοκλήρωση της θρησκευτικής ελευθερίας με την πλήρη κατοχύρωση όλων των ατόμων, όλων των θρησκειών και όλων των δογμάτων και άλλο θέμα η συνταγματικά ρυθμισμένη σχέση της Εκκλησίας με το Κράτος.

Περισσότερα...

Το πανεπιστήμιο ανάμεσα στο «δημόσιο» και στο «ιδιωτικό»

17 Μαϊου 1998


1. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το ζήτημα της ίδρυσης ή μη ιδιωτικών πανεπιστημίων κατέστη ένα από τα λίγα σημεία διαφωνίας στην ανοικτή διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Η οργάνωση της ανώτατης εκπαίδευσης και ο τρόπος εισαγωγής σ' αυτήν ήταν πάντοτε ­ για λόγους που ανάγονται στις ίδιες τις συνθήκες συγκρότησης του νεοελληνικού κράτους ­ εξαιρετικά κρίσιμο κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα στο μέτρο που η κατοχή των ουσιαστικών, κυρίως όμως των τυπικών προσόντων που πιστοποιεί ένα πανεπιστημιακό πτυχίο συνδέεται με τον ίδιο τον κοινωνικό καταμερισμό.

Περισσότερα...

Η αλήθεια για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια

7 Ιουνίου 1998


Δυστυχώς ορισμένοι είτε από άγνοια είτε από δημαγωγική διάθεση εξακολουθούν να καλλιεργούν τη σύγχυση γύρω από το ζήτημα της ίδρυσης και της λειτουργίας ιδιωτικών Πανεπιστημίων στην Ελλάδα εκμεταλλευόμενοι τα υπαρκτά και οξύτατα προβλήματα της ανώτατης εκπαίδευσης και την αγωνία των νέων ανθρώπων που θέλουν να σπουδάσουν καθώς και των οικογενειών τους.

Περισσότερα...

ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΥΣΗ: ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΑΜΙΟΥΕΛ ΧΑΝΤΙΝΓΚΤΟΝ

12 Ιουνίου 1998


Oι μεγάλες συνθέσεις για την ερμηνεία της ιστορίας και των διεθνών σχέσεων διατρέχουν πάντοτε τον κίνδυνο της υπεραπλούστευσης: Δύσκολα ένα θεωρητικό σχήμα μπορεί να υποδεχθεί και να ερμηνεύσει άπειρες και ποικίλες καταστάσεις και ακόμα περισσότερα γεγονότα. Η ιστορική εξέλιξη –άρα και η εξέλιξη της πραγματικότητας στο επίπεδο των διεθνών σχέσεων– ποτέ δεν υπήρξε ευθύγραμμη. Αντιθέτως, είναι γεμάτη από αντιφάσεις, παλινδρομήσεις και εξαιρέσεις. Η ιστορική πραγματικότητα είναι πιο πολύπλοκη και πιο ευφάνταστη από οποιαδήποτε θεωρητική υπόθεση εργασίας.

Περισσότερα...