Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
Πέμπτη 20 Μαΐου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση της έκδοσης του έργου " Ιστορία του Ευρωπαϊκού πνεύματος" του Π. Κανελλόπουλου
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω εκφράζοντας τον θαυμασμό και τα συγχαρητήριά μου στο «ΒΗΜΑ» που ανέλαβε αυτή την πολύ μεγάλη εκδοτική πρωτοβουλία. Η επανέκδοση, με τη μορφή αυτή, της «ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος» του Παναγιώτη Κανελλόπουλου δείχνει ότι μπορεί στον τόπο αυτό να υπάρχει μνήμη, να υπάρχει παράδοση, να υπάρχουν σημεία αναφοράς και να υπάρχουν και μέτρα αξιών σε μία εποχή ιδιαίτερα δύσκολη, σε μια εποχή απαισιόδοξη, μεμψίμοιρη, επιθετική, μια εποχή ασταθή και ως εκ τούτου επικίνδυνη.
Είναι, λοιπόν, μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία αυτή, όχι μόνο εκδοτικά, αλλά και συμβολικά, άρα και πολιτικά, θα μου επιτρέψτε δε να πω, και από πλευράς κοινωνικής ηθικής.
Δευτέρα 17 Μαΐου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Κωστή Γκορτζή
«Ναύαρχος Νίκος Παππάς: Το Βέλος στην καρδιά στην καρδιά της Δικτατορίας»
Σεβασμιότατε, κύριε Αρχηγέ του ΓΕΕΘΑ, κύριε Αρχηγέ του ΓΕΝ, αγαπητέ Νίκο, κυρίες και κύριοι, ο Ναύαρχος Νίκος Παππάς είναι ένας ζωντανός μύθος. Δεν έχει η χώρα μας πολλούς ζωντανούς μύθους και χαίρομαι γιατί σήμερα θα παρουσιαστεί ένα βιβλίο από τα πολλά που θα έπρεπε να έχουν αφιερωθεί ή που πρέπει να αφιερωθούν στο βίο και το έργο του Ναυάρχου Νίκου Παππά.
Ήμουν μαθητής της Ε’ Γυμνασίου, της Β’ Λυκείου με τα σημερινά δεδομένα, όταν έγινε η μεγάλη πράξη αμφισβήτησης της δικτατορίας μέσα στους κόλπους του Πολεμικού Ναυτικού.
Όταν έγινε η πρωτοφανούς θάρρους και ριζοσπαστισμού και δημοκρατικής ευαισθησίας και εθνικής υπερηφάνειας ενέργεια του αντιτορπιλικού «Βέλος», δηλαδή του κυβερνήτη του που τον στήριξαν όμως πολλά στελέχη του πληρώματός του, που προφανώς τα είχε γοητεύσει αφενός μεν η στρατιωτική προσωπικότητά του και η ναυτοσύνη του, αφετέρου δε ο υπερήφανος τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε ως εν ενεργεία αξιωματικός την προσβολή που υπέστη το Σώμα των Ελλήνων αξιωματικών λόγω της δικτατορίας.
Δευτέρα 17 Μαΐου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Σταύρου Λυγερού «Σταυροφόροι Χωρίς Σταυρό»
Κυρίες και κύριοι, επειδή ακούσατε δυο μακρές ομιλίες για το σύνολο των διεθνοπολιτικών προβλημάτων, θα επιδιώξω να είμαι πιο σύντομος και πιο εστιασμένος, ξεκινώντας από τη θεμελιώδη αντίφαση που βιώνει ο Σταύρος Λυγερός, ο συγγραφέας του βιβλίου.
Ο Σταύρος είναι δημοσιογράφος. Άρα βρίσκεται μέσα στην καθημερινή περιπέτεια του πληθωρισμού της πληροφόρησης. Τα γεγονότα τρέχουν, οι ειδήσεις τρέχουν με πολλαπλάσια ταχύτητα και σε πολύ μεγαλύτερο όγκο. Αυτός ο καταιγισμός της πληροφόρησης παρεμποδίζει τη σύνθεση, παρεμποδίζει τη γνώση. Ζούμε σ’ έναν κόσμο της πληροφορίας και της πληροφόρησης, αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν ζούμε σ’ έναν κόσμο της βαθύτερης γνώσης και της ιστορικής συνείδησης.
Δευτέρα 3 Μαΐου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Α. Βγότζα " Η Δίκη του Αντρέα Παπανδρέου - 20 χρόνια μετά"
Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι στον Πειραιά και σε αυτή την ωραιότατη αίθουσα την οποία δεν είχα ξαναεπισκεφθεί, τη Δημοτική Πινακοθήκη, το Παλιό Ταχυδρομείο, όπως φαίνεται από την αρχιτεκτονική του χώρου. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τους οργανωτές, το «ΚΑΝΑΛΙ-1», τον Δήμαρχο Πειραιά, που παρότι απών είναι πάντα φιλόξενος και είμαι βέβαιος πως λυπάται που δεν είναι σήμερα εδώ μαζί μας.
Ξεκινάω θυμίζοντας την μακροχρόνια αδιατάρακτη και στενή μου φιλία με τον Αντώνη Βγόντζα. Τον Αντώνη Βγόντζα τον τιμώ ως συνάδελφο, τον αναγνωρίζω ως μεγάλη δημόσια προσωπικότητα και τον αγαπώ ως φίλο. Έχουμε περάσει μαζί πολλές γοητευτικές και κρίσιμες στιγμές. Έχουμε περάσει μαζί και όλη την περίοδο της δίκης των δικών, της μητέρας όλων των δικών και όλων των μαχών, που ήταν η δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.
Σάββατο 24 Απριλίου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου "Λεωνίδας Κύρκος, Εκ Βαθέων", στην 7η ΔΕΘ
Φίλες και φίλοι σήμερα βαραίνει σε μένα ο θάνατος του Δημήτρη Τσάτσου που αναγγέλθηκε το πρωί μετά από μια περιπέτεια πολλών μηνών που τελικά οδήγησε στη κοινή μοίρα όλων μας. Και είμαι υποχρεωμένος να ξεκινήσω έτσι γιατί με τον Δημήτρη Τσάτσο και τον Λεωνίδα Κύρκο έχουμε περάσει πολλές και ωραίες στιγμές και στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, καθώς ίσως δεν ξέρετε, ότι τους συνέδεε η κοινή αγάπη για τη μουσική, για τα πνευστά όργανα. Μπορούσαν να συγκροτήσουν οι δύο τους μια σχεδόν ολοκληρωμένη αυτοσχέδια ορχήστρα που μπορούσε να κρατήσει το κέφι για πάρα πάρα πολλές ώρες.
Σάββατο 24 Απριλίου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση με τίτλο «Ας σκεφτούμε τη Βίβλο σήμερα», στην 7η ΔΕΘ
Συνδέομαι με το ίδρυμα «Άρτος Ζωής», με έναν περίεργο τρόπο. Πέρα από τον σεβασμό μου προς το πρόσωπο του Σάββα Αγουρίδη, ο τρίτος πρόεδρος του ιδρύματος ο Γιάννης Στεργόπουλος που είναι σήμερα παρών εδώ, είναι πολύ στενός, αδελφικός μου φίλος. Και έτσι είμαι αποδέκτης και αναγνώστης σε μεγάλο βαθμό των εκδόσεων του ιδρύματος «Άρτος Ζωής».
Επίσης, κατά καιρούς η βασική μου ιδιότητα του καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου με φέρνει αντιμέτωπο με τα μεγάλα ερωτήματα που τέθηκαν και σήμερα και τίθενται διαρκώς από μια σκοπιά ορθολογική, κανονιστική, από την σκοπιά του ευρωπαϊκού συνταγματικού, νομικού και πολιτικού πολιτισμού, από την σκοπιά της ευρωπαϊκής συνταγματικής ηθικής, που είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό διαφορετική από την χριστιανική ηθική.
Τρίτη 21 Απριλίου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Πολύβιου
Κυρίες και κύριοι, στην ημερήσια διαταγή που απηύθυνα στους άντρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, σήμερα, ημέρα της μαύρης επετείου της 21ης Απριλίου, προσπαθώ να αναδείξω τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο τότε και το σήμερα.
Τότε οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας έγιναν ο μοχλός για την κατάλυση της Δημοκρατίας, σήμερα οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ο φύλακας της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας, είναι ένα ένστολο τμήμα του Ελληνικού λαού που συγκεντρώνει τη συμπάθεια την εκτίμηση και την αναγνώριση του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, ακριβώς επειδή ο σεβασμός προς τη δημοκρατική νομιμότητα, η προστασία του Δημοκρατικού Κοινοβουλευτικού Πολιτεύματος της χώρας είναι θεμελιώδης αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι αυτονόητη παραδοχή πάνω στην οποία οικοδομείται το αμυντικό αποτρεπτικό δόγμα της χώρας, αλλά και η κοινωνική προσφορά των Ενόπλων Δυνάμεων.
Τρίτη 16 Μαρτίου 2010
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου των κ.κ. Πελαγίδη και Μητσόπουλο " Η στιγμή της στροφής για την ελληνική οικονομία. Πως ο οικονομικός πραγματισμός μπορεί να τη θέση ξανά σε τροχία ανάπτυξης", εκδ. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ.
Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, παρακολουθώ πολλά χρόνια το Θοδωρή Πελαγίδη, λιγότερα αλλά ήδη πολλά το Μιχάλη Μητσόπουλο. Ξέρω πόσο μεγάλη είναι η επιστημονική και η πολιτική τους αγωνία. Αντιλαμβάνομαι γιατί θέλουν με τεκμηριωμένο και υπεύθυνο τρόπο να παρέμβουν στη δημόσια συζήτηση, να διατυπώσουν την πολιτική τους πρόταση τελικά γι’ αυτό που πρέπει να γίνει. Σε τελευταία ανάλυση όχι μόνο κάθε επιστήμονας, αλλά και κάθε πολίτης έχει την υποχρέωση να μετέχει ενεργά στη συζήτηση αυτή.
Όλα όσα λέμε για το διαρθρωτικό πρόβλημα της χώρας, για τις ατυπίες, για τις ανομίες, για την αδυσώπητη σύγκρουση μεταξύ παραοικονομίας και επίσημης οικονομίας. Όλα όσα λέμε για το απαράδεκτα υψηλό διοικητικό κόστος, για την ανάγκη απελευθέρωσης των αγορών, για την ανάγκη εκλογίκευσης των δημοσίων δαπανών, ονομαστικής μείωσής τους και αύξησης της αποδοτικότητάς τους στα μέσα επίπεδα του ΟΟΣΑ, όλα αυτά τα οποία εκ προοιμίου θεωρώ απολύτως σωστά, τα λέγαμε και πριν την οξεία φάση της δημοσιονομικής κρίσης, θα τα λέμε και μετά.
Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Χρηστίδη "Ο Ηράκλειτος, ο κόσμος και ο Θεός" (εκδ. Εξάντας)
Αφού ακούσαμε το Βασίλη Κάλφα που είναι ο επαγγελματίας της παρέας εγώ θα αρκεστώ σε ορισμένες παρατηρήσεις που δικαιολογούν την παρουσία μου εδώ.
Είμαι πρωτίστως εδώ ως φίλος, συνάδελφος και συναγωνιστής του Θόδωρου Χρηστίδη, με τον οποίο με συνδέει μια πολύ παλιά αδιατάρακτη, στενή φιλία και κατά καιρούς τον θαυμάζω για διάφορους λόγους, κυρίως γιατί παίρνει θαρραλέες και ριζοσπαστικές αποφάσεις.
Πιστεύω ότι αυτό το αποδεικνύει και με την απόφασή του να ασχοληθεί με τον Ηράκλειτο και να εκδώσει το βιβλίο αυτό. Και χαίρομαι γιατί πέρα από την αυταξία του συγγραφέα, η παρουσία του Βασίλη Κάλφα και ο πρόλογός του συνιστούν και μία πιστοποίηση της θεωρητικής και επιστημονικής αξίας του έργου αυτού του Θόδωρου Χρηστίδη.
