3 Ιουνίου 2023

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην Καθημερινή της Κυριακής  

Η μετάβαση από την προεκλογική όξυνση στο μετεκλογικό τοπίο

Η προεκλογική όξυνση συνεχίζεται και εντείνεται παρά το σαφές αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης Μαΐου. Είναι συνεπώς χρήσιμο να διατηρούμε την ευκρίνεια της μεγάλης εικόνας. Το αποτέλεσμα της 21/5 έχει διαρθρωτικά χαρακτηριστικά, πρώτον, γιατί μεταβάλλει τη φυσιογνωμία του κομματικού συστήματος και, δεύτερον, γιατί θέτει υπό δοκιμασία δυο εκλογικά συστήματα, αυτό της «απλής» και αυτό της «ενισχυμένης» αναλογικής.

Παρότι η διεθνής συζήτηση για την τυπολογία των κομματικών συστημάτων είναι πολύ πλούσια και τα συγκριτικά παραδείγματα δεν λείπουν, εντούτοις αυτή η κατανομή εκλογικών δυνάμεων 41% - 20% - 11,5 % μεταξύ των τριών μεγαλύτερων κομμάτων καλεί το εκλογικό σώμα στις 25 Ιουνίου να λάβει μια σαφέστερη απόφαση ως προς τον πολυκομματικό και τον πολωτικό χαρακτήρα του κομματικού συστήματος και ειδικότερα ως προς τη θέση του ΠΑΣΟΚ μέσα σε αυτό το υπό διαμόρφωση κομματικό σύστημα.

27.5.2023

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο

Η δευτεροβάθμια κρίση του εκλογικού σώματος στις 25 Ιουνίου

Οι δίδυμες βουλευτικές εκλογές του 2023 έχουν την ιδιορρυθμία να εμπεριέχουν διπλό  μηχανισμό επαναξιολόγησης. Αυτός συνίσταται στη δυνατότητα που έχει το εκλογικό σώμα στις δεύτερες εκλογές να επιβεβαιώσει ή ενδεχομένως να μεταβάλει έστω οριακά τις επιλογές που έκανε στις πρώτες και επιπλέον να συνεκτιμήσει το γεγονός ότι οι δεύτερες εκλογές διεξάγονται με άλλο εκλογικό σύστημα που επαυξάνει σημαντικά τον αριθμό των εδρών του πρώτου κόμματος. Αυτοί οι δυο μηχανισμοί συνυπάρχουν για πρώτη φορά τώρα στα σχεδόν πενήντα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Οι προηγούμενες πολλαπλές εκλογές, τριπλές το  1989/1990 και διπλές  το 2012,  είχαν διεξαχθεί  χωρίς  να μεσολαβήσει αλλαγή του εκλογικού συστήματος.

19 Απριλίου 2023

Απομαγνητοφώνηση της συζήτησης στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών*

Σύνταγμα και Εκλογές: Το συνταγματικό πλαίσιο των εκλογών και των διαδικασιών που αυτές ενεργοποιούν 

Συζητούν: Χαράλαμπος Ανθόπουλος, Ευάγγελος Βενιζέλος, Γιώργος Γεραπετρίτης, Γιώργος Κατρούγκαλος, Πηνελόπη Φουντεδάκη. Συντονίζει η Νίκη Λυμπεράκη 

Ν. Λυμπεράκη:Καλησπέρα σας, χρόνια πολλά, θερμές ευχαριστίες για την παρουσία σας εδώ. Να καλωσορίσουμε και όσους μας παρακολουθούν διαδικτυακά. Χαίρομαι πάρα πολύ, το περίμενα, πάντα ο Κύκλος Ιδεών έχει θεματικές που προσελκύουν το ενδιαφέρον. Χαίρομαι πολύ γιατί είμαστε σε μία αίθουσα κατάμεστη και με αρκετούς  πολύ νέους ανθρώπους.

Το θέμα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, απολύτως επίκαιρο «Σύνταγμα και Εκλογές. Το συνταγματικό πλαίσιο των εκλογών και των διαδικασιών που αυτές ενεργοποιούν», γιατί, κυρίες και κύριοι, όπως όλοι γνωρίζουμε, στις λίγες εβδομάδες που απομένουν ώς τις πρώτες εκλογές και αν υπάρξουν και δεύτερες σε ένα διάστημα συνολικά περίπου τριών μηνών, είναι πολλά τα θέματα που θα ανοίξουν μπροστά μας. Ορισμένα γνωρίζουμε ακριβώς πώς θα εκτυλιχθούν διαδικαστικά, γιατί είναι πολύ σαφείς οι  συνταγματικές επιταγές, άλλα μπορεί να σηκώνουν και λίγη συζήτηση περισσότερη. Θα τα συζητήσουμε, λοιπόν, όλα αυτά σήμερα.

19 Μαρτίου 2023

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής

Τι είναι και τι δεν είναι το «επιτελικό κράτος»

Το καλοκαίρι του 2019 η Κυβέρνηση εισηγήθηκε το νόμο 4622/ 2019 που φέρει τον τίτλο «Επιτελικό Κράτος: οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των κυβερνητικών οργάνων και της κεντρικής δημόσιας διοίκησης.». 

Στην αιτιολογική έκθεση του νόμου δηλώνεται ότι: «Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου επιχειρείται μια σημαντική τομή στη λειτουργία του ελληνικού Κράτους, καθώς συστηματοποιείται και κωδικοποιείται σε ένα ενιαίο νομοθέτημα το σύνολο των διατάξεων που διέπουν την οργάνωση, τη λειτουργία και τη διαφάνεια της Κυβέρνησης, των κυβερνητικών οργάνων και της κεντρικής δημόσιας διοίκησης.» Στην «κεντρική δημόσια διοίκηση» αναφέρονται μόλις τρία σύντομα και γενικόλογα άρθρα (18 - 20). Ο νόμος έχει συνεπώς ως βασικό αντικείμενο την οργάνωση και λειτουργία της Κυβέρνησης την οποία ταυτίζει με την έννοια του «επιτελικού κράτους».

15 Ιανουαρίου 2023

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής

Εθνική αναστοχαστική ενότητα

Η Ελληνική Δημοκρατία, προεδρευόμενη και κοινοβουλευτική, όπως ορίζει το Σύνταγμα, διαθέτει τη θεσμική ισχύ και την πολιτική αυτοπεποίθηση που της επιτρέπει να είναι μεγάθυμη και συμπεριληπτική. Η ιστορική μνήμη είναι προϋπόθεση του μέλλοντος. Αυτό όμως αφορά  μια μνήμη που τροφοδοτείται από την ιστορική διερεύνηση και γνώση. Το κατά βάθος ζητούμενο είναι μια εθνική αναστοχαστική ενότητα.

Ο θάνατος του Κωνσταντίνου μας υπενθυμίζει καταρχάς ότι πλησιάζουμε στην επέτειο των  πενήντα ετών από τη Μεταπολίτευση του 1974 (συμπεριλαμβανομένου προφανώς του δημοψηφίσματος της 8ης Δεκεμβρίου) με αυτόν απόντα. Η συμμετοχή του στην Ιστορία της περιόδου αυτής συνίσταται ουσιαστικά στην αποδοχή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και της πολιτειακής μεταβολής που συντελέστηκε. Η απόφαση της δικτατορίας να μεταβάλλει την πολιτειακή μορφή μιας εικονικής δημοκρατίας καταργώντας τη βασιλεία, τέθηκε υπό την κρίση του ελληνικού λαού υπό συνθήκες δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας που διαμόρφωνε, με προσεκτικά, εντέλει υποδειγματικά βήματα,  τα οριστικά και στέρεα θεσμικά υλικά της.

Κυριακή 24 Ιουλίου 2022

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο αφιέρωμα «Ανατομία μιας επετείου:  Η ελληνική δημοκρατία 48 χρόνια μετά» στο Βήμα της Κυριακής  

Το θεμελιώδες δίλημμα: Δημοκρατία και λαϊκισμός

Η δημοκρατία υπό όλες τις ιστορικές και θεσμικές εκδοχές της είναι εκτεθειμένη στον κίνδυνο του λαϊκισμού, αν με τον όρο αυτό χαρακτηρίσουμε όλες τις πολιτικές συμπεριφορές που συνδέονται με την έναντι παντός τιμήματος διεύρυνση της εκλογικής επιρροής και κυρίως την αποφυγή διατύπωσης αντιδημοφιλών θέσεων και λήψης αντιδημοφιλών αποφάσεων.

Αυτό ίσχυε στην αρχαία, ισχύει και στη σύγχρονη δημοκρατία: την αντιπροσωπευτική φιλελεύθερη δημοκρατία. Ισχύει προφανώς και στα μη δημοκρατικά, αυταρχικά ή και ολοκληρωτικά πολιτεύματα στον βαθμό που αυτά ενδιαφέρονται για την πολιτική τους νομιμοποίηση. Ο λαϊκισμός είναι όμως η μικρότερη παθογένεια αυτών των συστημάτων διακυβέρνησης. Σημασία έχει συνεπώς ο λαϊκισμός ως εγγενές στοιχείο της δημοκρατίας.

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2022

ΑνάρτησηΕυάγγελου Βενιζέλου για την πρόταση δυσπιστίας

Η πρόταση δυσπιστίας που υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας κοινοβουλευτικός συμβολισμός. Η μέγιστη αντιπολιτευτική πράξη εντός των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Προϋποθέτει υπογραφές  πενήντα βουλευτών. Συνεπώς μπορεί να υποβληθεί από την αξιωματική  ή από μια ισχυρή ελάσσονα αντιπολίτευση που στην παρούσα Βουλή δεν υπάρχει.

Στο επίπεδο αυτό των κοινοβουλευτικών συμβολισμών, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που δεν έχουν παράσχει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ή δεν έχουν δηλώσει την ανοχή τους προς αυτήν απέχοντας από την ψηφοφορία για την πρόταση εμπιστοσύνης, έχουν μια και μόνη λύση προκειμένου να μη υποδηλωθεί ούτε εμπιστοσύνη ούτε ανοχή προς την Κυβέρνηση: την υπερψήφιση της πρότασης δυσπιστίας. Προφανώς με τη δική τους πολιτική αιτιολογία.

Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2019

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκδήλωση «Δείκτης Ποιότητας Νομοθέτησης: Τι πρέπει να αλλάξει σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο;» που συνδιοργάνωσαν ο Κύκλος Ιδεών και το ΚΕΦίΜ 

Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας. Θέλω να συγχαρώ το ΚΕΦίΜ για τις πρωτοβουλίες που παίρνει και ειδικά για τον «Δείκτη Ποιότητας Νομοθέτησης». Άκουσα με πολύ μεγάλη χαρά τον κ. Καρκατσούλη που τον παρουσίασε συνοπτικά και συστηματικά, είναι βαθύς γνώστης. Η νομοθετική πολιτική είναι ένα αντικείμενο γνωστικό, εξαιρετικά πολύπλοκο και απαιτητικό. Θα κάνω λοιπόν μερικές παρατηρήσεις, λιγότερο θεωρητικές και περισσότερο πρακτικές, από τη μακρά εμπειρία μου στα ζητήματα αυτά.

Τα τελευταία δέκα περίπου χρόνια, από τα τέλη του 2009 έως σήμερα, στην Ελλάδα ζούμε υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης. Για την ακρίβεια διαχειριζόμαστε τις επιπτώσεις μίας κρίσης που επωάστηκε τα προηγούμενα χρόνια, πριν το 2009, και εξερράγη μετά τις εκλογές του 2009. Αυτό επηρέασε και την ερμηνεία και την εφαρμογή του Συντάγματος, επέφερε αυτό που ονομάζουμε στη θεωρία του Συνταγματικού Δικαίου, πολλές άτυπες συνταγματικές μεταβολές, μέσα από τη διαδικασία του ελέγχου της συνταγματικότητας, μέσα από την εφαρμογή του Ενωσιακού Δικαίου και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και μέσα από την κοινοβουλευτική πρακτική. Η εμπειρία της

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2019

Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από την σκευωρία Novartis θεωρώ αναγκαίο να σημειώσω τα εξής:

Οι μηνύσεις που υποβάλαμε τον Φεβρουάριο του 2018, κατά το πρώτο σκέλος που αφορά πρόσωπα της τότε κυβέρνησης, διαβιβάστηκαν στη Βουλή όπου και εκκρεμούσαν από τον Μάρτιο του 2018.

Κατά το δεύτερο σκέλος που αφορά εισαγγελικούς λειτουργούς, οι μηνύσεις μας είχαν τεθεί στο αρχείο μετά από ταχύρρυθμη προκαταρκτική εξέταση στην οποία δεν είχαμε καν κληθεί να καταθέσουμε ως εγκαλούντες. Κατά το δεύτερο αυτό σκέλος οι μηνύσεις μας ανασύρθηκαν από το αρχείο μετά τις καταγγελίες του Αντεισαγγελέα του ΑΠ κ. Ι. Αγγελή. Για το σκέλος αυτό κληθήκαμε να καταθέσουμε - για πρώτη φορά - στην προκαταρκτική εξέταση που διενεργεί ο Αντεισαγγελέας του ΑΠ κ. Ευ. Ζαχαρής.

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση και ψήφιση, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 76 του Συντάγµατος και του άρθρου 118 του Κανονισµού της Βουλής, της πρότασης του Προέδρου της Βουλής: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισµού της Βουλής - Μέρος Β’ (ΦΕΚ 51 Α’/10.4.1997) και Μέρος Κοινοβουλευτικό (ΦΕΚ 106 Α’/24-6-1987), όπως ισχύουν»

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης βασίζεται σε μία μακρά ιστορική παράδοση που έχει διαπλάσει θεσμούς, αρχές και κανόνες. Το άρθρο 65 του Συντάγματος αναθέτει στην ίδια τη Βουλή, με τον κανονισμό που ψηφίζει, να ρυθμίζει τα σχετικά με την ελεύθερη και δημοκρατική λειτουργία της στο πλαίσιο της θεσμικής συγκρότησης και των παραδόσεων του κοινοβουλευτικού συστήματος διακυβέρνησης.

Η Βουλή ιστορικά ξεκίνησε ως «Βουλή των Βουλευτών» και σταδιακά εξελίχθηκε σε όλα τα δυτικά πολιτικά συστήματα, τα αντιπροσωπευτικά και κοινοβουλευτικά, σε «Βουλή των κομμάτων». Για να επιτευχθεί αυτό εισήχθησαν στα Συντάγματα θεμελιώδεις αρχές όπως η κοινοβουλευτική αρχή, η εξάρτηση της κυβέρνησης από την εμπιστοσύνη της Βουλής και η αρχή της δεδηλωμένης που δεσμεύει τον Αρχηγό του κράτους στην επιλογή του Πρωθυπουργού που διορίζει και συνιστά προβολή της κοινοβουλευτικής αρχής στη φάση του διορισμού.

Αθήνα 18 Δεκεμβρίου 2018

 [PDF]

Ευάγγελος Βενιζέλος

Η συνταγματική θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ως αντικείμενο της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος*

Η αναθεώρηση είναι μία διαδικασία εξαιρετικά επικίνδυνη, είναι μια στιγμή επιβεβαίωσης και διακινδύνευσης ταυτόχρονα του αυστηρού χαρακτήρα του Συντάγματος. Η περίοδος της αναθεωρητικής διαδικασίας είναι, μία περίοδος «ηρτημένου» του αυστηρού συντάγματος, του γραπτού και τυπικού Συντάγματος της χώρας. Όταν ανοίγει κανείς αυτή την πόρτα, της επικοινωνίας του Συντάγματος με την Ιστορία, με τον μακρύ ιστορικό χρόνο, πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Η θεμελιώδης προϋπόθεση, είναι η αναθεωρητική  συναίνεση, η οποία δεν είναι εθελοντική, είναι μια συναίνεση αναγκαστική λόγω των μεταπλειοψηφικών εγγυήσεων, που προβλέπει το άρθρο 110 του Συντάγματος. Αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία, γιατί χωρίς την αναγκαία αναθεωρητική συναίνεση, στενεύει το εύρος αποδοχής του Συντάγματος. Το Σύνταγμα γίνεται πεδίο σύγκρουσης, ενώ πρέπει να είναι πεδίο συνύπαρξης και σύνθεσης των απόψεων. Γιατί το Σύνταγμα πρέπει να είναι ευρύχωρο, δεν πρέπει να είναι ούτε αριστερό, ούτε δεξιό, ούτε προοδευτικό,

Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 2018

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Επιτροπή Αναθεώρησης κατά τη συζήτηση για τον ΠτΔ και τα δημοψηφίσματα (άρθρα 28-49)

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, έχουμε αναρωτηθεί τι είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, το μονοπρόσωπο όργανο του αρχηγού του κράτους και γιατί χρειάζεται; Είναι ο ιστορικός διάδοχος της μοναρχίας, είναι το πρόσωπο που προσωποποιεί και συμβολίζει την εξουσία, το κράτος, είναι το πρόσωπο το οποίο λειτουργεί με δύο σώματα, όπως έχει ειπωθεί σε ένα από τα πιο κλασικά έργα, είναι το σύμβολο της εθνικής ενότητας,ο ρυθμιστής του πολιτεύματος –αλλά όχι ο εγγυητής του, που είναι ο ίδιος ο λαός– και ο διεθνής παραστάτης της χώρας. Μετέχει τυπικά της νομοθετικής λειτουργίας, μετέχει τυπικά, ασκώντας κυρίως έλεγχο νομιμότητας, της εκτελεστικής εξουσίας και έχει ελάχιστες δικαστικές αρμοδιότητες.

Ο τρόπος εκλογής του, όπως είχε διαμορφωθεί στο Σύνταγμα του 1975, αυτός που οδηγούσε σε διάλυση της Βουλής και άρα σε μεσολάβηση του εκλογικού σώματος, διότι η τελική ψηφοφορία διεξαγόταν στη δεύτερη Βουλή, συνδυαζόταν με τις τότε λεγόμενες ενισχυμένες αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, αυτές που καταργήθηκαν το 1986. Οι αρμοδιότητες αυτές δεν ήταν θεσμικά αντίβαρα, ήταν αρμοδιότητες αντιπλειοψηφικού χαρακτήρα, αρμοδιότητες που είχαν ως επίκεντρο τη λεγόμενη αντιπλειοψηφική

Αθήνα 10 Νοεμβρίου 2016 

Ευάγγελος Βενιζέλος

Κοινοβουλευτικό ή Προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης;

Σκέψεις για τις θεωρητικές βάσεις και την πολιτική σημασία ενός κλασικού διλήμματος*

Θα μου επιτρέψετε, επειδή μιλάμε πάρα πολύ για τα τρέχοντα, για τη συγκυρία, μιλάμε πάρα πολύ με όρους κομματικούς και δημοσιογραφικούς να αρχίσω αυτή την παρέμβασή μου με μία αναδίφηση της δογματικής βάσης του ζητήματος που συζητάμε. 

1. Η ιστορική διαμόρφωση του θεσμού του αρχηγού του κράτους

Επειδή το θέμα μας είναι η φύση και ο ρόλος του αρχηγού του κράτους, και το ερώτημα αυτό μεταφράζεται στο δίλημμα αν προτιμούμε έναν αποδυναμωμένο  από πραγματικές εξουσίες, συμβολικό αρχηγό του κράτους σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης ή αν προτιμούμε έναν αρχηγό του κράτους που είναι  ταυτόχρονα και αρχηγός της κυβέρνησης, είναι αρχηγός μιας μονοκεφαλικής εκτελεστικής εξουσίας, συνδυάζει και ταυτίζει τις ιδιότητες του αρχηγού του κράτους και του αρχηγού του εκτελεστικού, πρέπει να αποσαφηνίσουμε για τις ανάγκες της συζήτησής μας πώς έχει προκύψει το σχήμα αυτό.

Αθήνα 4 Απριλίου 2016

Χαιρετισμός Ευάγγελου Βενιζέλου στη τελετή λήξης της προσομοίωσης της λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, 4.4.2016, Παλιά Βουλή. 

Η διαρκής σημασία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και η προστιθέμενη αξία της μετα -αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας 

Χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να χαιρετίσω αυτή την πρωτοβουλία σας, την τόσο ωραία και σημαντική.  Με έχουν ενημερώσει οι συνάδελφοί σας για το περιεχόμενό της και λυπάμαι που δεν είχα την ευκαιρία να έρθω στην έναρξη, αλλά έστω και στη λήξη έχει σημασία να νιώσετε ότι κάποιοι σας παρακολουθούν και σας στηρίζουν σε αυτή σας την προσπάθεια.

Πρέπει να πω ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν έμαθα ότι μία ομάδα νέων ανθρώπων, επιστημόνων, φοιτητών, ασχολείται με την προσομοίωση της λειτουργίας της Βουλής και μάλιστα της Βουλής των Ελλήνων.  Έχω παρακολουθήσει προσομοιώσεις δικών, διαιτησιών, διαμεσολαβήσεων, της λειτουργίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά ειλικρινά δεν ήξερα ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι στη χώρα μας που ενδιαφέρονται, με ώριμο και επιστημονικά συγκροτημένο τρόπο, να προσομοιώσουν τη λειτουργία της Βουλής.  Το λέω αυτό, γιατί η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι γενικά απαξιωμένη στη συνείδηση της κοινωνίας,

Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 2015

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην Athens Voice 

Υπνοβάτες στα χαρακώματα

Α. Κυκλοφορεί υπό διάφορες εκδοχές μια αλληλουχία πολιτικών σκέψεων που μπορεί να κωδικοποιηθεί ως εξής:

1. Η ήττα των κομμάτων που διαχειρίστηκαν την κρίση μέχρι τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν αναπόφευκτη λόγω των κοινωνικών και οικονομικών επιπτώσεων της δημοσιονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών αλλαγών αλλά και λόγω των ιστορικών ευθυνών τους για τη διαχείριση του παρελθόντος, δηλαδή της μεταπολιτευτικής περιόδου που ναι μεν ανύψωσε εντυπωσιακά το επίπεδο ζωής, διαμόρφωσε όμως παραλλήλως τις προϋποθέσεις της κρίσης.

2. Η σχετική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος ήθελε μετά πέντε χρόνια σκληρών μέτρων να δοκιμάσει μια άλλη προγραμματική πρόταση και ένα άλλο πολιτικό προσωπικό. Έδωσε συνεπώς κάποια βάση στις υποσχέσεις του Ιανουαρίου, τις δημαγωγικά αντιμνημονιακές. Τις στήριξε με απελπισμένη δύναμη στο ξεχασμένο δημοψήφισμα του Ιουλίου. Αλλά αποδέχθηκε τελικά τον Σεπτέμβριο την πλήρη

Αθήνα, 4 Δεκεμβρίου 2015

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2016» 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές ,

ποια είναι η κατάσταση της πατρίδας μας 12 μήνες μετά την πολιτική αλλαγή του Ιανουαρίου του 2015;

Ποια είναι η κατάσταση του τόπου μας 75 μόλις ημέρες  μετά από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, αφού τους προηγούμενους 8 μήνες έγιναν όλα τα λάθη και συντελέσθηκαν όλες οι ανατροπές και οι διαψεύσεις και αφού μετά τις εκλογές ,ο κ. Τσίπρας έκανε την επιλογή της στενής και ηθικοαξιακά ομοιογενούς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ .

Η κατάσταση είναι τώρα, να είμαστε ήδη σε κρίση νομιμοποίησης, κρίση νομιμοποίησης της κυβέρνησης, εκ γενετής, λόγω ψευδών, ανακολουθιών και αμφιθυμιών.

Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα, λέει ο ελληνικός λαός .

Η κοινωνία είναι βαθιά διχασμένη. Τα δύο τρίτα είτε από θέσεις φιλοευρωπαικές είτε από θέσεις αντισυμβατικές - αντισυστημικές είναι εξ ορισμού κατά της κυβέρνησης. Το ένα τρίτο που έχει ψηφίσει την επιλογή της κυβέρνησης βρίσκεται σε

Αθήνα,  27 Νοεμβρίου 2015 

Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο ραδιόφωνο «Αθήνα 984» και στον δημοσιογράφο Ηλία Κανέλλη 

Δημοσιογράφος: Κυρίες και κύριοι, μαζί μας ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος. Καλημέρα σας.

Ευ. Βενιζέλος: Καλημέρα. Καλημέρα στους ακροατές μας.

Δημοσιογράφος: Κύριε Πρόεδρε, η εφημερίδα «ΑΥΓΗ» σήμερα έχει έναν εξαιρετικό τίτλο, λέει ότι σπάει ο πάγος, η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση συνομιλούν για θέματα εθνικής σημασίας και πλαισιώνει το θέμα της με μία - δύο - τρεις - τέσσερις - πέντε - έξι - εφτά φωτογραφίες. Αριστερά είναι ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος, δεξιά είναι ο κ. Λεβέντης. Θα σας παρακαλούσα πολύ να σχολιάσετε αυτήν την ξαφνική μεταστροφή, διότι μέχρι χθες για την «ΑΥΓΗ» και για τα έντυπα και γενικώς για τη ρητορική της κυβέρνησης οι άλλοι ήταν οι κακοί μνημονιακοί, η κυβέρνηση ήτανε οι καλοί μνημονιακοί.  

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, η εικόνα αυτή δείχνει την πολιτική αδυναμία ,αλλά και την έλλειψη οποιασδήποτε ειλικρίνειας στις προθέσεις. Εδώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε πια έναν πολιτικό κυνισμό, μπορώ να πω, διότι η κυβέρνηση είναι αυτάρκης, έχει υψηλό βαθμό

Θεσσαλονίκη, 15 Σεπτεμβρίου 2015 

Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο ραδιοσταθμόFocus 103,6 FM
και στον δημοσιογράφο Δ. Βενιέρη

Δ. Βενιέρης: Έχουμε μαζί μας τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, πρώην Πρόεδρο ΠΑΣΟΚ. Καλώς ήρθατε κ. Πρόεδρε.

Ευ. Βενιζέλος: Καλώς σας βρήκα.

Διάβασα το σχόλιό σας γι’ αυτό που είδαμε χθες και εκεί αναφέρατε ότι για ακόμη μια φορά ο κ. Τσίπρας είπε ωμά ψέματα στον ελληνικό λαό. Το ερώτημα που έθεσα νωρίτερα στον κ. Βρούτση, θέλω να το θέσω και σε εσάς. Πόσο εύκολο είναι αυτή η κοινωνία όπως έχει γαλουχηθεί, να ακούσει τη δύσκολη αλήθεια, η οποία είναι σκληρή, είτε ΣΥΡΙΖΑ προκύψει, είτε Ν.Δ. από το να ακούσει έναν αμβλύ λόγο ο οποίος λέει ναι μεν δύσκολα, αλλά παράλληλα θα τρέξει και ένα πρόγραμμα;

Ευ. Βενιζέλος: Η αλήθεια είναι ότι όλοι ζητούν την αλήθεια, αλλά εν τέλει αρέσκονται στα εύκολα και πιο συμπαθητικά ψέματα. Και αυτό ήταν ένα από τα μεγάλα προβλήματα που είχε η χώρα τα προηγούμενα πέντε δύσκολα χρόνια. Είναι και το πρόβλημα που εξακολουθεί να έχει.

Αθήνα 7 Αυγούστου 2015

Σχόλιο Ευ. Βενιζέλου σταsocial media σχετικά με την ΠτΒ, κα. Κωνσταντοπούλου,
με αφορμή την διαδικτυακή πρωτοβουλία πολιτών για πρόταση μομφής στην ΠτΒ 

Ο Πρόεδρος της Βουλής έχει ως βασική θεσμική αποστολή να διασφαλίζει την ελεύθερη και δημοκρατική λειτουργία του Κοινοβουλίου, να αποφεύγει ή να εκτονώνει εντάσεις, να διευκολύνει τις σχέσεις της Κυβέρνησης με τη Βουλή προστατεύοντας ταυτοχρόνως τα δικαιώματα της αντιπολίτευσης, να διερμηνεύει τα αισθήματα και να εκφράζει τις θέσεις της Βουλής με τρόπο συναινετικό που υπερβαίνει τη διάκριση κυβερνητικής πλειοψηφίας και αντιπολίτευσης.

Ο Πρόεδρος της Βουλής, παρότι ανήκει σε κόμμα, οφείλει να  ενεργεί ουδέτερα, από απόσταση.  Να είναι σε θέση, με αξιοπιστία, να αναπληρώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αν παραστεί ανάγκη.

Αντιβαίνει στις θεσμικές προδιαγραφές του ρόλου του Προέδρου της Βουλής να προκαλεί συνεχώς εντάσεις, να μετέχει ενεργά στις συζητήσεις με αγορεύσεις, σχόλια και αντιπαραθέσεις. Να ασχολείται  ενεργά με τις εσωκομματικές διαφωνίες στο κόμμα του. Να αντιδικεί συνεχώς, δημόσια, με υπουργούς όχι για θέματα της εσωτερικής λειτουργίας της Βουλής, αλλά για πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής. Να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες που πλήττουν το θεμέλιο της αναλογικής συμμετοχής των κομμάτων στις επιτροπές της Βουλής

5 Μαΐου 2015

Ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελου Βενιζέλου, στην εκδήλωση «Είναι το Σύνταγμά μας ανορθολογικό; Απέτυχαν οι πολιτικοί θεσμοί;», που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του Ξενοφώντα Κοντιάδη «Το Ανορθολογικό μας Σύνταγμα. Γιατί απέτυχαν οι πολιτικοί θεσμοί;» και διοργάνωσε το Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου και οι εκδόσεις Παπαζήση. 

 Κυρίες και κύριοι, αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, χαίρομαι πραγματικά γιατί ο Ξενοφών Κοντιάδης, τον οποίον παρακολουθώ από την πολύ νεαρή του ηλικία, με αυτό το καινούριο βιβλίο του -έχει γράψει πάρα πολλά πράγματα, είναι πολυγραφότατος - μας δίνει την αφορμή να βρεθούμε και να συζητήσουμε και να συνυπάρξουμε με τον αγαπητό μου φίλο το Νίκο Αλιβιζάτο, με τον οποίον έχουμε έναν μακρύ διάλογο γύρω από θέματα ερμηνείας του Συντάγματος τα τελευταία πολλά χρόνια, τα τελευταία 35 ίσως και 40 χρόνια.

Και χαίρομαι πραγματικά γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω περισσότερο με την επιστημονική και λιγότερο με την πολιτική μου ιδιότητα. Η κόρη μου η οποία είναι συνάδελφος τώρα και βρίσκεται στο ακροατήριο, όταν ήταν στην πρώτη δημοτικού κι άρχισε να γράφει, έγραψε στην πρώτη μικρή έκθεσή της «ο πατέρας μου σπούδασε Δικηγόρος, αλλά