Παραπολιτικά | Ο κίνδυνος του συνταγματικού λαϊκισμού
Αθήνα, 22 Ιουλίου 2017
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην εφημερίδα Παραπολιτικά
Ο κίνδυνος του συνταγματικού λαϊκισμού
Η κατά κράτος ήττα του μορφώματος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο πεδίο της οικονομικής πολιτικής και η ανάληψη της ευθύνης για το μνημόνιο 3, το μνημόνιο 3+ μέχρι το 2022 και το διαρκές μνημόνιο μέχρι το 2060, δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από ένα success story που δυστυχώς δεν θα έρθει, γιατί το παρεμποδίζει η ίδια η ύπαρξη της σημερινής κυβέρνησης. Ούτε από μια νέα αφήγηση για το χρέος, τα πρωτογενή πλεονάσματα και την έξοδο στις αγορές, γιατί όλοι πλέον βλέπουν μια κυβέρνηση που ηττάται συνέχεια σε σχέση με τους στόχους που θέτει, προσπαθώντας να ακολουθήσει με δραματική καθυστέρηση τις επιλογές της περιόδου 2010-2015.
Μετά συνεπώς το κλείσιμο της περιβόητης δεύτερης αξιολόγησης και στο μεσοδιάστημα μέχρι το άνοιγμα της τρίτης αξιολόγησης, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει μείνει μόνη με τον αυθεντικό και βαθιά πληγωμένο εαυτό της: τον ακραία συγκρουσιακό και διχαστικό, βασισμένο σε γκεμπελικά ψεύδη και χυδαίες συκοφαντίες, στην επινόηση και ανάδειξη εσωτερικών εχθρών, που άλλοτε είναι πρόσωπα πολιτικών αντιπάλων και άλλοτε ολόκληροι θεσμοί, με τελικό θύμα τον ίδιο τον πολιτικό και νομικό πολιτισμό της χώρας. Τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου.
Καθημερινή | Δημοψήφισμα για το Σύνταγμα ακόμη και συμβουλευτικό είναι αντισυνταγματικό.
Αθήνα 16 Ιουλίου 2017
Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στην Καθημερινή της Κυριακής και στον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Ζούλα
- Διορισμούς δικαστικών σε γραφεία πρωθυπουργών είχαμε και στο παρελθόν. Δεν είναι υποκριτικό να εξανίσταται η αντιπολίτευση με την περίπτωση Θάνου;
Όχι δεν είναι το ίδιο. Η επιλογή του πρωθυπουργού είναι απονομιμοποιητική της Δικαιοσύνης. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι είχε μεσολαβήσει η επιλογή της συγκεκριμένης δικαστικής λειτουργού από το υπουργικό συμβούλιο για την κορυφαία θέση της δικαστικής εξουσίας. Επομένως, με τον διορισμό της στο γραφείο του πρωθυπουργού, αμέσως μετά τη λήξη της θητείας της, δημιουργήθηκε αυτόματα και αναδρομικά πρόβλημα θεσμικής αξιοπιστίας και αντικειμενικότητας. Και της ίδιας, και της κυβέρνησης που την επέλεξε. Είναι άλλο να αποσπάται ένας μεσαίου βαθμού δικαστικός λειτουργός στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού, είναι διαφορετικό ένας δικαστής να αποφασίσει να παραιτηθεί από την υπηρεσία του και να πολιτευθεί -κάτι που είχε συμβεί στο παρελθόν-, και τελείως διαφορετικό να διορίζει ένας πρωθυπουργός έναν ανώτατο δικαστικό σε μετακλητή θέση, ενώ προηγουμένως τον έχει επιλέξει μέσω του υπουργικού του συμβουλίου στην ηγετική θέση της δικαστικής ιεραρχίας. Επιπλέον, πρόκειται για δικαστικό λειτουργό που τιμήθηκε με τα καθήκοντα του υπηρεσιακού πρωθυπουργού, του υποτίθεται απολύτως ουδέτερου και αμερόληπτου πολιτικά. Θα προσέθετα δε και κάτι ακόμη πιο προβληματικό. Η απόπειρα που έκανε η κ. Θάνου να αυξήσει το όριο ηλικίας των δικαστών, ερμηνεύοντας το Σύνταγμα με τρόπο που αντιβαίνει σε κάθε επιστημονική προσέγγιση είναι ένας πάρα πολύ κακός οιωνός για το πως θα ασκήσει τα καθήκοντά της δίπλα στον πρωθυπουργό.
Το νομοσχέδιο Γαβρόγλου λειτουργεί ως ένας τεράστιος αντιπερισπασμός του παρελθόντος εις βάρος του μέλλοντος
Αθήνα, 10 Ιουλίου 2017
Παρέμβαση Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκδήλωση της ΠΡΩ.ΠΑΙΔΕΙ.Α
«κατά της οπισθοδρόμησης που επιχειρείται με το Νομοσχέδιο Γαβρόγλου για την Ανώτατη Εκπαίδευση και την Έρευνα»
Θα ήθελα να τοποθετήσουμε το νομοσχέδιο Γαβρόγλου στα πολιτικά του συμφραζόμενα, δεν πρόκειται για μία ιδεοληψία ούτε για μία μεμονωμένη κίνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιέζεται αφόρητα, ιδίως μετά τα όσα έχουν συμβεί στο γήπεδο της οικονομίας, έχει κάνει μία ριζική και άτεχνη στροφή, δεν έχει μπροστά του ορίζοντα πρωτοβουλιών σε σχέση με την οικονομία και την Ελλάδα μετά το τέλος των Μνημονίων. Δεν μπορεί να αναπτύξει έναν λόγο ο οποίος είναι δήθεν ριζοσπαστικός, ανατρεπτικός, εναλλακτικός. Προκειμένου να εξισορροπήσει αυτό το αδιέξοδο εισβάλλει με βιαιότητα στο γήπεδο των θεσμών. Βλέπουμε τι γίνεται σε σχέση με το Σύνταγμα και την αναθεώρηση, σε σχέση με τα μέσα ενημέρωσης, σε σχέση με τη δικαιοσύνη, σε σχέση με την τοπική αυτοδιοίκηση και την αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Βλέπουμε τι γίνεται με το βαθύ κράτος. Και ο χώρος των Πανεπιστημίων –τα Πανεπιστήμια είναι πάντα ένας ιδεολογικός μηχανισμός, δεν είναι μόνον ένας μηχανισμός εκπαιδευτικός, ερευνητικός, επιχειρησιακός– ο χώρος των Πανεπιστημίων λοιπόν είναι από πλευράς συμβολικής και ιδεολογικής πάρα πολύ σημαντικός. Δίνει, λοιπόν, το μήνυμα ενός δήθεν ριζοσπαστισμού με την μορφή του απόλυτου συντηρητισμού.
Reporter | Οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση είναι ανιστόρητες και ανομιμοποίητες
Αθήνα 9 Ιουλίου 2017
Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο περιοδικό «Reporter» ( κυκλοφορεί με το «Πρώτο Θέμα»), και στο δημοσιογράφο Άγγελο Κωβαίο
- Κύριε Πρόεδρε, στο συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης την προηγούμενη εβδομάδα φάνηκε ότι «κάτι κινείται». Πλην όμως, άλλοι μιλούσαν για την Σοσιαλδημοκρατία, άλλοι για την Κεντροαριστερά - ακόμη και για την Αριστερά! - γενικώς και αορίστως, εσείς επιμείνατε στον προσδιορισμό του ευρύτερου χώρου του Προοδευτικού Κέντρου. Μπορούν να συγκεραστούν όλες αυτές οι απόψεις και, εν τέλει, μετά το συνέδριο τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει ώστε να αποκτήσει ο χώρος κοινωνική και εκλογική δυναμική;
Ευ. Βενιζέλος: Ο πολιτικός αυτοπροσδιορισμός του χώρου που ιστορικά επικράτησε να ονομάζεται δημοκρατική παράταξη σχετίζεται με την κοινωνική και εκλογική στόχευση που πρέπει να έχει στην εποχή μας ο χώρος αυτός. Με την υποχρέωση του να ακυρώσει τον τεχνητό διπολισμό ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, να μην επιτρέψει στη ΝΔ να καλύψει την περιοχή του κέντρου και στο ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίζεται ως εκδοχή της κεντροαριστεράς και συνομιλητής της Ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.
Το προοδευτικό κέντρο που περιλαμβάνει όσους νιώθουν προοδευτικοί δημοκράτες, εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές, σοσιαλδημοκράτες, δημοκράτες σοσιαλιστές, οικολόγοι, φιλελεύθεροι υπερασπιστές των δικαιωμάτων και ελευθεριών, σπάει τον τεχνητό διπολισμό και υπερβαίνει τον παραδοσιακό άξονα αριστερά - δεξιά που δεν συμπίπτει πλέον με τον άξονα προοδευτικός - συντηρητικός καθώς ο εθνικολαϊκισμός έχει ενώσει τον αριστερό και τον δεξιό συντηρητισμό. Πρέπει να κατανοήσουμε τα αιτία της αμηχανίας της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας. Να αντλήσουμε συμπεράσματα από χώρες όπως η Ιταλία με το Δημοκρατικό Κόμμα και η Γαλλία με το κίνημα Μακρόν.
Όλα αυτά τα συζητήσαμε το 2015 στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και κάναμε ομόφωνα την επιλογή του προοδευτικού κέντρου. Αυτό θύμισα. Η συνεχής ανακύκλωση της συζήτησης αυτής κουράζει και αποθαρρύνει τους πολίτες γιατί στέλνει αμφίθυμα μηνύματα ως προς το τι θέλει ο χώρος μας πολιτικά. Η οργανωτική σύμπραξη είναι σημαντική αλλά από μόνη της δεν λύνει κανένα θέμα που αφορά τη χώρα και το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού.
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Αχμέτ Ινσέλ «Η νέα Τουρκία του Ερντογάν»
Αθήνα, 5 Ιουλίου 2017
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Αχμέτ Ινσέλ
«Η νέα Τουρκία του Ερντογάν - Από το δημοκρατικό όνειρο στην αυταρχική εκτροπή» (εκδόσεις Διάμετρος)
Σας ευχαριστώ πολύ για την αντοχή σας. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος, γιατί ήταν αξιοθαύμαστες οι παρουσιάσεις που προηγήθηκαν. Πραγματικά άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή, έμαθα πράγματα, ενεργοποιήθηκε η σκέψη μου από αυτά που άκουσα και από τους τέσσερις φίλους που προηγήθηκαν και ευχαριστώ, Σωτήρη, πολύ για την προσωπική αναφορά σου.
Βεβαίως ο θαυμασμός μου ξεκινά από τον εκδότη τον Δημήτρη Κούρκουλα, ο οποίος, ων Υφυπουργός μου στο Υπουργείο Εξωτερικών, με εντυπωσίασε με την επιθυμία του, θα έλεγα με την αποστολική διάθεσή του, μόλις απαλλαγεί από τα κυβερνητικά του καθήκοντα να κάνει αυτό που ήθελε πάντα από νέος, να ιδρύσει έναν εκδοτικό οίκο. Έναν εκδοτικό οίκο βεβαίως μπουτίκ, που ασκεί έναν παιδαγωγικό ρόλο με αυστηρά επιλεγμένους τίτλους που έχουν μία στόχευση πολιτική με την ευρύτερη έννοια του όρου. Χαίρομαι γιατί το έχει καταφέρει αυτό και χαίρομαι γιατί σήμερα είμαστε εδώ υπό το συντονισμό του Άλκη Κούρκουλα, ο οποίος έχει παρακολουθήσει σχεδόν όλες τις δημόσια γνωστές επαφές μου με τις κατά καιρούς τουρκικές κυβερνήσεις τα τελευταία 25 χρόνια. Δυστυχώς είναι 25 τα χρόνια αυτά.
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Jacob Soll «Λογιστική, Πολιτική και Λογοδοσία»
Αθήνα, 5 Ιουλίου 2017
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή της Ιστορίας και της Λογιστικής στο University of Southern California, Jacob Soll «Λογιστική, Πολιτική και Λογοδοσία. Αναζητώντας τα αίτια της ανόδου και της πτώσης των εθνών» (εκδόσεις ΔΙΠΛΟΓΡΑΦΙΑ)*
Θέλω να καλωσορίσω και εγώ τον Jacob Soll στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην Αθήνα για δεύτερη φορά μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, να ευχαριστήσω τον κ. Πρύτανη για την τόσο θερμή φιλοξενία, να εκδηλώσω και εγώ τη χαρά μου γιατί ο καθηγητής κ. Νικίας, Πρόεδρος του πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας είναι εδώ σήμερα μαζί μας και μετέχει σε μια συζήτηση με επίκεντρο το βιβλίο ενός πολύ σημαντικού καθηγητή του πανεπιστημίου του.
Θα πω δυο λόγια μόνο για το τι συνεισφέρει ο Jacob Soll στη συζήτηση για την ορθή απεικόνιση των εθνικών λογαριασμών, για την ορθή απεικόνιση των στατιστικών στοιχείων ξεκινώντας, όμως, από την αντίληψη που έχει για την λογιστική.
Ίσως τον άκουγε έκπληκτος κάποιος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην σπουδή και στην πρακτική της λογιστικής αντιλαμβανόμενος ότι αυτό που κάνει ως λογιστής έχει ένα τόσο μεγάλο ιστορικό, θεωρητικό, ιδεολογικό και αισθητικό βάθος.
A.V. | Το προοδευτικό κέντρο μπορεί να γίνει η κοίτη του μέλλοντος για την ελληνική κοινωνία
Αθήνα, 5 Ιουλίου 2017
Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στην Athens Voice
και στη δημοσιογράφο Αγγελική Μπιρμπίλη
«Εάν ο μεσαίος χώρος δεν εκφράσει όλο το προοδευτικό κέντρο που μπορεί να γίνει η κοίτη του μέλλοντος για την ελληνική κοινωνία και να λειτουργήσει ως υπέρβαση της παραδοσιακής διάκρισης αριστεράς-δεξιάς, θα είμαστε καταδικασμένοι να παίζουμε έναν δευτερεύοντα λόγο»
- Ο πρωθυπουργός είπε ότι «κατά γενική ομολογία έχουμε καλή συμφωνία» και ότι οι επενδυτές «πετάνε στο καλάθι των αχρήστων την καταστροφολογία και το επιχείρημα ότι δήθεν αυτή η απόφαση δεν είναι τίποτε άλλο από μια επανάληψη της απόφασης του 2012», επιχείρημα το οποίο «αγγίζει τα όρια της ανοησίας». Εσάς πώς σας φάνηκε η συμφωνία της 15ης Ιουνίου; Κατά την άποψή σας διαμορφώνει ένα καθαρό ορίζοντα για τη χώρα;
Πρόκειται για μία πολιτική αλλά και τεχνική αποτυχία. Δημιουργείται η ψευδαίσθηση, για μία ακόμη φορά, ότι αντιμετωπίζεται το ελληνικό ζήτημα, ενώ στην ουσία διατηρείται η εκκρεμότητα. Επαναλαμβάνονται όσα είχαν ειπωθεί στη συμφωνία της 12ης Ιουλίου 2015 και όσα είχε, κατά κάποιον τρόπο, τεχνικώς εξειδικεύσει το Eurogroup το Μάιο και το Νοέμβριο 2016. Παρότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με πολύ μεγάλη καθυστέρηση προσχώρησε στη δική μας αντίληψη και «προσκυνά» την παρέμβαση που κάναμε το 2012 στο χρέος με το PSI και το OSI, δεν κατάφερε να πάρει αυτό που είχαν δεσμευτεί οι εταίροι μας να μας δώσουν, ήδη από το 2012. Δηλαδή πρόσθετα συμπληρωματικά μέτρα τα οποία μειώνουν το χρέος ακόμη περισσότερο σε παρούσα αξία, διασφαλίζουν τη βιωσιμότητά του για μία μεγάλη περίοδο και διαμορφώνουν έναν χώρο δημοσιονομικής αναπνοής, προκειμένου η Ελλάδα να στραφεί προς την πραγματική οικονομία, προς την ανάπτυξη, δηλαδή προς τον παρονομαστή του κλάσματος «δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ».
Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου για το θάνατο του Μίνωα Κυριακού
Αθήνα, 3 Ιουλίου 2017
Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου για το θάνατο του Μίνωα Κυριακού
Ο Μίνως Κυριακού επί δεκαετίες κινήθηκε στον ευαίσθητο χώρο των ΜΜΕ με αξιοπρέπεια, μετριοπάθεια και θεσμική αντίληψη. Ήξερε να διαχωρίζει το πεδίο της επιχειρηματικής δράσης από το πεδίο της πολιτικής. Είχε ανοικτό διεθνή ορίζοντα και δραστηριοποιήθηκε με άνεση και επιτυχία σε πολλούς τομείς. Ήταν πάντα έτοιμος να βοηθήσει σε θέματα που θεωρούσε εθνικής σημασίας.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του και τους συνεργάτες του.
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης
Αθήνα, 1 Ιουλίου 2017
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης
Δέκα χρόνια μετά την έναρξη της ύφεσης και την απώλεια του δημοσιονομικού ελέγχου, επτά χρόνια μετά την υπαγωγή στα μνημόνια και δυόμιση χρόνια μετά την έναρξη, τον Ιανουάριο του 2015, της δεύτερης κρίσης που προκλήθηκε εν ψυχρώ για λόγους αμιγώς πολιτικούς και οδήγησε τη χώρα πολλά χρόνια πίσω, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες αγωνιούν για το αν υπάρχει μια «Ελλάδα μετά». Μια Ελλάδα μετά τα μνημόνια και την κρίση.
Ή αν η πατρίδα μας είναι καταδικασμένη σε ένα διαρκές μνημόνιο, αυτό που με εντυπωσιακή έλλειψη ιστορικής συνείδησης συμφώνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στις 15 Ιουνίου μετά από μια μακρόσυρτη, εικονική, κωμικοτραγική δήθεν διαπραγμάτευση που οδήγησε στο μνημόνιο τρία μέχρι τον Αύγουστο του 2018, το μνημόνιο τέσσερα μέχρι το 2023 και το διαρκές ανεπίγνωστο μνημόνιο μέχρι το 2060.
Έχω μιλήσει πολλές φορές για το τι συνέβη μέχρι το 2009, από το 2010 έως το 2015 και τι είναι αυτό που ζει η χώρα τα δυόμιση τελευταία χρόνια. Έχω μιλήσει ανοικτά, καθαρά, σκληρά για εμάς τους ίδιους πρωτίστως αλλά και για όσους έχουν χειριστεί ή χειρίζονται την πορεία του τόπου. Τώρα σημασία έχει να απαντήσουμε στο υπαρξιακό ερώτημα εάν η χώρα αυτή έχει μέλλον. Αν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να ονειρευτούν ξανά. Αν υπάρχει ένας δρόμος που οδηγεί στην «Ελλάδα μετά».
Σελίδα 118 από 248



















