Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
Ομιλία στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ
Αθήνα 15 Ιανουαρίου 2017
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου
στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ
Φίλες και φίλοι, καλή χρονιά.
Μπήκαμε στο 2017. Επτά χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο και δέκα χρόνια μετά την έναρξη της ανεξέλεγκτης ροής της κρίσης, η Ελλάδα βρίσκεται δυστυχώς στο κενό. Χωρίς στρατηγικό πλαίσιο. Με όλα τα προβλήματα ξανά ανοικτά. Ακόμη και τα πιο θεμελιώδη, όπως η ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας και η συμμετοχή της στη ζώνη του ευρώ.
Τώρα γίνεται αισθητό το μέγεθος της βλάβης που έχει προκληθεί τα δυο τελευταία χρόνια. Βλάβη όχι μόνο οικονομική, αλλά δυστυχώς και θεσμική και εθνική.
Μόνο η βαθιά κόπωση της κοινωνίας και ο κοινωνικός μιθριδατισμός, δηλαδή ο σταγόνα-σταγόνα εμποτισμός της κοινωνίας με το δηλητήριο της απόγνωσης και της ματαιότητας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν διαμορφώσει μια υδραργυρική αφήγηση που συμπεριλαμβάνει τα πάντα και το αντίθετό τους, μόνο αυτό δικαιολογεί τη στωικότητα με την οποία η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει το σκοτεινό αδιέξοδο στο οποίο έχουμε οδηγηθεί ως χώρα.
Το επικίνδυνο είναι ότι λείπουν τελείως οι υπεύθυνες πολιτικές και θεσμικές φωνές που οφείλουν να πουν την αλήθεια, μετατρέποντας μια πολυδιασπασμένη εικόνα ανησυχητικών πληροφοριών σε ευκρινές σήμα εθνικού κινδύνου.
Για τη δίκη του Ανδρέα Πετρουλάκη και του Protagon
Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 2017
Ανάρτηση Ευάγγελου Βενιζέλου για τη δίκη του Ανδρέα Πετρουλάκη
και του Protagon
Ο Ανδρέας Πετρουλάκης μαζί με το Protagon είναι εναγόμενοι και τους ζητείται αποζημίωση δυο εκατομμυρίων ευρώ, επειδή το Μάρτιο του 2015 ο Α. Πετρουλάκης σχολίασε στο Protagon, ασκώντας το δικαίωμά του στην ελευθερία του λόγου, το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ως πολιτικά, αξιακά και αισθητικά ενιαίο φαινόμενο που περιλαμβάνει και τις συμπληρωματικές του παραμέτρους.
Τότε αυτό έπρεπε να εξηγείται. Σήμερα είναι προφανές και αυτονόητο. Κραυγάζει. Ενάγων δεν είναι ο κ. Καμμένος. Ενάγων είναι ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η αντίληψη, η πρακτική, το ύφος που τώρα πια έφτασε στην ολοκλήρωσή του. Δηλαδή στο πλήρες αδιέξοδο και την απόλυτη παρακμή.
Ξέρουμε πολύ καλά το μέγεθος της οικονομικής βλάβης που έχει υποστεί η χώρα. Αγωνιούμε καθημερινά να αποφευχθεί εθνική βλάβη.
Η δίκη αυτή είναι μια καλή ευκαιρία να διαπιστώσουμε το μέγεθος της θεσμικής βλάβης. Δεν είναι δίκη του Ανδρέα Πετρουλάκη και του Protagon, αλλά δοκιμασία της θεσμικής αντοχής του τόπου μας.
Ελπίζω να διαπιστώσουμε, όπως έγινε και με την απόφαση του ΣτΕ για το τηλεοπτικό τοπίο, ότι λειτουργούν ακόμη οι βασικές έστω εγγυήσεις της δημοκρατικής πολυφωνίας και του κράτους δικαίου.
Χρόνια πολλά!
Χρόνια πολλά. Καλή χρονιά με υγεία.
Εύχομαι το 2017 να μας κάνει να αισθανθούμε πιο αισιόδοξοι και ασφαλείς. Δηλαδή να μας φέρει πιο κοντά στα οικονομικά δεδομένα του 2014. Και να μη μας παίξει τη φάρσα της επανάληψης του 2015. Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, λένε. Εννοούν ό,τι έγινε, έγινε. Και όμως.
Ευ. Β.
Για τον Άκη Αμοιρίδη
Αθήνα, 31 Δεκεμβρίου 2016
Ανάρτηση Ευάγγελου Βενιζέλου για τον Άκη Αμοιρίδη
Δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι θα αποχαιρετούσαμε υπό τέτοιες τραγικές συνθήκες τον Άκη Αμοιρίδη. Ένας έτος νεώτερος μου στη Νομική Θεσσαλονίκης. Πάντοτε πρόσχαρος και ευγενής. Τον θυμάμαι, αργότερα, να με υποδέχεται με επαγγελματισμό, αλλά και διακριτική φιλία, ως στέλεχος της ΜΕΑ στην ΕΕ στις Βρυξέλλες.
Όταν πήγα στο Υπουργείο Εξωτερικών τον βρήκα πρέσβη στην Τρίπολη της Λιβύης υπό συνθήκες πολέμου σε ασύντακτη χώρα. Οργανώσαμε την επιχείρηση εκκένωσης που ήταν η κορυφαία του στιγμή στη διαχείριση κρίσεων επί του πεδίου. Ποιος θα περίμενε τέτοιο παιχνίδι της μοίρας στο Ρίο; Την αγάπη μου στην κορούλα του.
Η επιχειρησιακή αξία της έννοιας του εθνικολαϊκισμού και το ενδεχόμενο επαναφοράς του σεναρίου της ρήξης με την ΕΕ
Αθήνα, 27 Δεκεμβρίου 2016
Ευάγγελος Βενιζέλος
Η επιχειρησιακή αξία της έννοιας του εθνικολαϊκισμού και το ενδεχόμενο επαναφοράς του σεναρίου της ρήξης με την ΕΕ *
Ο Ανδρέας Πανταζόπουλος είναι πλέον ο εμβληματικός Έλληνας θεωρητικός του εθνικολαϊκισμού. Κατέχει -σταδιακά αυτό θα καταστεί εμφανέστερο- μια σημαντική θέση στη διεθνή, όχι μόνον ευρωπαϊκή, βιβλιογραφία γύρω από τα θέματα αυτά. Επειδή λοιπόν ο Ανδρέας Πανταζόπουλος δεν έχει μεταφέρει απλώς αλλά έχει ενσωματώσει στην ελληνική επιστημονική και πολιτική συζήτηση το έργο του Pierre-André Taguieff, προφανώς εκκινεί από την πρώτη παραδοχή ότι υπάρχει ένας αριστερός και ένας δεξιός λαϊκισμός και από τη δεύτερη παραδοχή ότι ο λαϊκισμός είναι πάντα εθνικολαϊκισμός. Δεν υπάρχει ένας αυτοτελής, μη εθνικιστικός, στον πυρήνα του, λαϊκισμός. Γιατί δεν υπάρχει εκδοχή του λαϊκισμού που να μη παίζει με την έννοια της συλλογικής αξιοπρέπειας. Που να μη διακινεί την απλούστευση ότι εθνική ανεξαρτησία είναι η απόλυτη κυριαρχία του πολιτικού, του εσωτερικού πολιτικού, επί των διεθνοπολιτικών συσχετισμών και πρωτίστως επί των οικονομικών συσχετισμών, των συσχετισμών της παγκόσμιας οικονομίας.
Αυτός ο λαϊκιστικός «ανεξαρτησιακός» λόγος συνδέεται με τα μείζονα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας αλλά και εθνικής ταυτότητας. Υπό την έννοια αυτή, ο εθνικολαϊκισμός έχει το στοιχείο του «πατριωτικού», αλλά ταυτόχρονα και του ταυτοτικού, δίνει πολύ μεγάλες μάχες ταυτότητας. Ο λαϊκισμός προσφέρει ένταξη. Έχει δηλαδή χαρακτηριστικά κοινοτιστικά, συνδέεται με την χορήγηση μιας αδρής και ευκρινούς ταυτότητας σε αυτούς που προσχωρούν στην εθνικολαϊκιστική ανάγνωση και της ιστορίας και της συγκυρίας. Και του παρελθόντος και του παρόντος και του μέλλοντος.
Τα κάλαντα των αυτόκλητων υπερασπιστών του κ. Παυλόπουλου
Αθήνα 25 Δεκεμβρίου 2016
Ανάρτηση Ευάγγελου Βενιζέλου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
Τα κάλαντα των αυτόκλητων υπερασπιστών του κ. Παυλόπουλου
Η εφημερίδα «Δημοκρατία» μου έφτιαξε τα Χριστούγεννα! Κυκλοφόρησε το εορταστικό της φύλλο της παραμονής των Χριστουγέννων αφιερώνοντας μου τη μισή πρώτη της σελίδα. Το κάτω μισό είναι αφιερωμένο σε εμένα, προφανώς ως τον αντίπαλο. Το πάνω μισό είναι αφιερωμένο στο ευρωπαϊκό της πρότυπο, την κα Μαρί Λεπέν. Ευχαριστώ καταρχάς για την αντίστιξη.
Το ρητορικό ερώτημα του κάτω μισού της πρώτης σελίδας είναι «τα ...βράδια κοιμάται ο Βενιζέλος;». Εννοεί ότι πρέπει να έχω τύψεις γιατί κρατήσαμε τη χώρα όρθια και γιατί την απαλλάξαμε από δημόσιο χρέος 106 δις σε ονομαστική αξία και επιπλέον άλλα 100 δις σε παρούσα αξία, κούρεμα που προβαλλόμενο στο 2060, με σημερινά επιτόκια Πορτογαλίας, ισοδυναμεί με 1 τρις 330 δις ευρώ (ακόμη περιμένω τους υπολογισμούς του κ. Τσακαλώτου).
Όμως πράγματι δεν κοιμάμαι τα βράδια. Λαγοκοιμάμαι. Είμαι σε εγρήγορση, έως ότου μας αδειάσουν τη γωνιά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και μαζί ο τρίτος, εμφανής πλέον, εταίρος που εκφράζει την «αντιμνημονιακή» δεξιά. Αυτή με την οποία δηλώνει συγγένεια ο κ. Καμμένος. Αυτή που υπηρετεί τον κ. Τσίπρα στα κρίσιμα θέματα του βαθέως κράτους.
«Είδος μεικτόν, αλλά νόμιμον»
Αθήνα 24 Δεκεμβρίου 2016
Ευάγγελος Βενιζέλος
στο ΒΗΜΑ της Κυριακής
«Είδος μεικτόν, αλλά νόμιμον» *
Θα ξεκινήσω με τον δράστη του βιβλίου. Ο Θανάσης Νιάρχος είναι ένας αεικίνητος και ακαταπόνητος άνθρωπος των γραμμάτων. Η έννοια του ανθρώπου των γραμμάτων είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύ πιο βαθιά από την έννοια του συγγραφέα ή από την έννοια του επιμελητή εκδόσεων ή από την έννοια του διανοούμενου δημοσιογράφου που είναι γεμάτος ιδέες και για τα έντυπα στα οποία εργάζεται και για τους εκδοτικούς οίκους με τους οποίους συνεργάζεται γιατί αυτή είναι η φυσική του ροπή. Ο Θανάσης Νιάρχος είναι ένας πραγματικός εμψυχωτής των γραμμάτων. Είναι ένας ρέκτης. Και αυτό το αποδεικνύει και με την έκδοση αυτή στον εκδοτικό οίκο Ιωλκός που νομίζω ότι παραπέμπει στον γενέθλιο τόπο του.
Τα εξαίρετα εισαγωγικά κείμενα του Κώστα Γεωργουσόπουλου και του Νίκου Δήμου και ο επίλογος του επιμελητή εξηγούν πλήρως τη λογική που διέπει τη συγκρότηση του τόμου.
Όταν ο Θ. Νιάρχος ήρθε να με προϊδεάσει για την εκδοτική του ιδέα, τον ρώτησα: «και ο Παπαδιαμάντης;». Μου απάντησε ότι ο Παπαδιαμάντης έχει γράψει χριστουγεννιάτικα διηγήματα πολύ σημαντικά, αλλά όχι χρονογραφήματα. Άρα έθεσε επί τάπητος τη διάκριση μεταξύ διηγήματος και χρονογραφήματος. Η αλήθεια είναι ότι ο Παπαδιαμάντης, παρότι δεν ανθολογείται, εν τούτοις παρίσταται στο βιβλίο. Είναι αντικείμενο κάποιων από τα πιο σημαντικά αυτά χρονογραφήματα. Είναι ο μεγάλος απών, αλλά και ο μεγάλος παρών του βιβλίου αυτού.
Η τεράστια άυλη υπεραξία του «Βήματος»
Αθήνα, 24 Δεκεμβρίου 2016
Ευάγγελος Βενιζέλος
στο ΒΗΜΑ της Κυριακής
Η τεράστια άυλη υπεραξία του «Βήματος»
Έμαθα ανάγνωση – κατά κυριολεξία – με τις επιφυλλίδες του Παύλου Παλαιολόγου στο «Βήμα». Θυμάμαι ακόμη πολλές από αυτές, γραμμένες με το μοναδικό κοφτό και λιτό ύφος του, με τις σύντομες κύριες προτάσεις.
Ήμουν συνεπώς πολύ υπερήφανος που ο Λ. Καραπαναγιώτης δημοσίευσε για πρώτη φορά άρθρο μου στο «Βήμα», όταν ήμουν ακόμη φοιτητής, πριν ακριβώς σαράντα χρόνια.
Για τη γενιά μου, η σχέση με «Το Βήμα» – το ίδιο ισχύει και για «Τα Νέα» – είναι σχέση ζωής. Είναι στοιχείο της προσωπικής μας υπόστασης. Είναι μια σχέση μαθητείας στην Ιστορία, τον πολιτισμό, τα διεθνή ρεύματα των ιδεών. Είναι ο τόπος στον οποίο ζήσαμε επί δεκαετίες όλες τις μεγάλες μάχες για τη Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου, το Σύνταγμα. Είναι η σκηνή πάνω στην οποία εξελίχθηκαν οι πιο γόνιμες ιστοριογραφικές, φιλολογικές, γλωσσολογικές, λογοτεχνικές, θεατρολογικές, μουσικολογικές και άλλες παρόμοιες έριδες. Και είναι φυσικά το σώμα πάνω στο οποίο αποτυπώνονται οι πολιτικές εξελίξεις ενός ολόκληρου αιώνα, ο μισός και παραπάνω από τον οποίο είναι τμήμα και της ατομικής μας μνήμης.
Εφ. Συντακτών | Η λύση για τη χώρα περνάει μέσα από την ήττα του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ
Αθήνα, 23 Δεκεμβρίου 2016
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στην Εφημερίδα των Συντακτών
και στον δημοσιογράφο Δ. Κουκλουμπέρη
- Προσφάτως, υποστηρίξατε αναφερόμενος στην κυβέρνηση και τις προθέσεις της ότι «πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα πάντα». Τι εννοείτε με αυτό;
«Η έως τώρα στάση της κυβέρνησης απέναντι στους θεσμούς μας καθιστά καχύποπτους και επιφυλακτικούς. Θυμίζω το αντισυνταγματικό δημοψήφισμα της 5.7.2015 από το οποίο έμεινε μια φευγαλέα ψευδαίσθηση αντίστασης προς τους Ευρωπαίους εταίρους, την κατάσταση στη δικαιοσύνη, την περιπέτεια του νόμου Παππά, των τηλεοπτικών αδειών και του ΕΣΡ. Κινούμαστε μέσα σε ένα κλίμα θεσμικής ανωμαλίας με μια κυβέρνηση που δείχνει να έχει ως μόνη αρχή την νομή της εξουσίας.»
- Οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές προσκρούουν σε πολλά εμπόδια και δεν αποκλείεται να διαρκέσουν από εβδομάδες ως μήνες... Τυχόν αδιέξοδο θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκλογές ή δημοψήφισμα και ποιες οι συνέπειες για την χώρα;
«Δεν είναι το ίδιο να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, όπως συμβαίνει σε κάθε δυτικό κοινοβουλευτικό σύστημα, με την επανάληψη του σεναρίου του δημοψηφίσματος μέσα σε ατμόσφαιρα τεχνητής ρήξης και αδίστακτου εθνικολαϊκισμού και με παραπειστικά διλήμματα. Πάντως το κυβερνητικό αμάλγαμα δεν θα κάνει μια ανώδυνη και συμβατική επιλογή. Θέλει να διατηρήσει τη νομή της εξουσίας. Αν αναγκαστεί να προσφύγει στο εκλογικό σώμα, θα το κάνει μέσα σε κλίμα τεχνητής έντασης. Με μεγάλο οικονομικό, θεσμικό, ακόμη και εθνικό κόστος»
Σελίδα 126 από 248
