Χαιρετισμός Ευάγγελου Βενιζέλου στην κοινή εκδήλωση του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση και του Κύκλου Ιδεών
Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 2016
Χαιρετισμός Ευάγγελου Βενιζέλου στην κοινή εκδήλωση του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση και του Κύκλου Ιδεών
με θέμα «Παιδεία και Ανάπτυξη» που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν του Κωνσταντίνου Σοφούλη
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
σας καλωσορίζω στην εκδήλωση αυτή που οργανώσαμε από κοινού
το ΔΙΚΤΥΟ και ο Κύκλος Ιδεών, και το κάνουμε αυτό με μια διπλή εξαιρετική ευκαιρία.
Πρώτα γιατί κίνητρό μας ήταν η ανάγκη, αυτόματη και ειλικρινέστατη, να τιμήσουμε τον Κώστα Σοφούλη.
Με τον Κώστα Σοφούλη είχα την χαρά και την τιμή να συνυπάρξω στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1990. Τον παρακολουθώ πάρα πολλά χρόνια, δεν χρειάζεται να τον παρουσιάσω εγώ σε σάς, είμαι βέβαιος ότι οι περισσότερες και οι περισσότεροι τον γνωρίζετε. Αλλά συνδυάζει πάρα πολλά στοιχεία που συνδέονται με το θέμα μας.
Γιατί το δεύτερο κίνητρό μας ήταν να ανοίξουμε έναν δημόσιο διάλογο για τη σχέση παιδείας και ανάπτυξης. Στην πραγματικότητα, ένα δημόσιο διάλογο για το περιβόητο μετα-μνημονιακό μοντέλο ανάπτυξης. Να απαντήσουμε δηλαδή μέσα από αυτή την ειδική γωνία της σύνδεσης του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και παιδείας με την πλήρη έννοια του όρου, με την ανάπτυξη, με το αίτημα για ανάπτυξη, με το ευρύτερο ερώτημα αν μπορεί αυτός ο τόπος να κερδίσει το χαμένο χρόνο, να ανακτήσει το χαμένο έδαφος, να αποκτήσει την ανταγωνιστικότητα του, την ουσιαστική ισοτιμία του μέσα στην Ευρώπη, τη θέση του μέσα στην παγκόσμια οικονομία.
Η λύση στο μετά το 2016 δεν είναι η επιστροφή στο πριν το 2009.
Αθήνα, 21 Νοεμβρίου 2016
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Παγουλάτου «Το νησί που φεύγει, 121+1 κείμενα για την κρίση»,
μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Σταύρο Θεοδωράκη και τον Χρήστο Χωμενίδη.
Τη συζήτηση συντόνισε η Νίκη Λυμπεράκη.
Φίλες και φίλοι,
συμφωνώ με τον Σταύρο Θεοδωράκη πως η σημερινή εκδήλωση θα μπορούσε να εξελιχθεί, εκ των πραγμάτων ,σε ένα πρώτο πολιτικό μνημόσυνο για τον Κωστή Στεφανόπουλο. Και θα το οργανώσουμε εκ των ενόντων, συλλογικά, το μνημόσυνο αυτό, εάν συμφωνήσουμε σε τρεις προϋποθέσεις: στην ανάγκη να είναι κανείς πολιτικά ηττημένος, προσωπικά μελαγχολικός και εθνικά αισιόδοξος, για να καταστεί Κωστής Στεφανόπουλος. Να προσέλθει ώριμος και σοφός στην άσκηση του ανωτάτου πολιτειακού αξιώματος να παρατηρεί τα ανθρώπινα πράγματα με στωικό τρόπο και βαθιά κατανόηση, και να αγωνίζεται να πείσει ένα έθνος για την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια του πολλές φορές σε πείσμα της κοινωνίας του. Αυτός ήταν με λίγα λόγια ο Κωστής Στεφανόπουλος που είχα την τύχη να τον ζήσω από πολύ κοντά ως υπουργός σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της προεδρικής του θητείας.
Ο Γιώργος Παγουλάτος, διανοούμενος, χειριστής του δημοσίου λόγου, ακαδημαϊκός δάσκαλος, ερευνητής με διεθνή καταξίωση είχε και έχει όλες τις προϋποθέσεις να λειτουργεί ως σχολιαστής των πολιτικών και οικονομικών προβλημάτων μας, του ελληνικού ζητήματος. Επιπλέον όμως απέκτησε και την ιδιότητα του κρατικού λειτουργού, υπηρετώντας ως σύμβουλος στρατηγικής κοντά στον Λουκά Παπαδήμο και στη συνέχεια στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, την υποδειγματική, του Παναγιώτη Πικραμμένου.
H δημοκρατική παράταξη είναι ο θεματοφύλακας της μόνης υπαρκτής και εφικτής εθνικής στρατηγικής
Αθήνα 21 Νοεμβρίου 2016
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος κατά την είσοδό του στην εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Παγουλάτου, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, δήλωσε:
Δημοσιογράφος: Πρόεδρε έχουμε εξελίξεις στο χώρο. Τα κόμματα στο χώρο φαίνεται να έχουν μια δυναμική η οποία έχει φυγόκεντρες δυνάμεις. Επικρατήσατε στην επικαιρότητα ...
Ευ. Βενιζέλος: Ο δημοκρατικός προοδευτικός χώρος, η δημοκρατική παράταξη, η κεντροαριστερά είναι ο θεματοφύλακας της μόνης υπαρκτής και εφικτής εθνικής στρατηγικής. Αυτό αγωνιστήκαμε να το προβάλουμε, αγωνιστήκαμε να το εφαρμόσουμε, έχουμε φτύσει αίμα, και νομίζω τώρα που είναι πανθομολογούμενο το αίτημα για αλλαγή συσχετισμών, για αλλαγή πολιτικής, για αλλαγή κυβέρνησης, πρέπει αυτός ο μεσαίος προοδευτικός χώρος να παίξει τον καθοριστικό ρόλο. Γιατί στη δική μας κοίτη είναι που θα προσχωρήσουν όλες οι πραγματικά δημοκρατικές, πραγματικά φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις οι οποίες όχι απλά και μόνο θα συγκυβερνήσουν, αλλά και θα συνεγείρουν τις δημιουργικές κοινωνικές δυνάμεις.
Καβάλα | Η Ελλάδα έχει μέλλον εάν το θελήσει ο λαός της
Καβάλα, 19 Νοεμβρίου 2016
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών στην Καβάλα «Ποιο μέλλον για την Ελλάδα; H παιδεία και ο πολιτισμός ως στοιχεία εθνικής ταυτότητας και ως μοχλοί ανάπτυξης» *
Φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ θερμά για την παρουσία σας την κάθε μια και τον καθέναν από σας. Ευχαριστώ πάρα πολύ την κα Δήμαρχο, τους εκπροσώπους των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών, ευχαριστώ τη συνάδελφό μου στη Βουλή, τη Χαρά Κεφαλίδου από τη γειτονική Δράμα στην οποία ήμασταν το πρωί και με πολύ μεγάλη συγκίνηση, αναφέρω ειδικά τους παλιούς συναδέλφους μου στη Βουλή και την κυβέρνηση που με τιμούν με την παρουσία τους εδώ.
Θα μου επιτρέψετε ν’ αναφέρω το Δημοσθένη Δημοσθενόπουλο, μια ιστορική μορφή της Δημοκρατικής Παράταξης και να παραλείψω τα ονόματα των νεοτέρων που όλοι τους γνωρίζετε, και όλοι τους έχετε παρακολουθήσει στην πολιτική τους διαδρομή.
Θα μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω το Δημήτρη Παπουτσή που μας καλωσόρισε, τον Κώστα Σιμιτσή που ανέλαβε να συντονίσει την εκδήλωση αυτή, να ευχαριστήσω κι εγώ θερμά τους ομιλητές, τη Λίνα Μενδώνη με την οποία έχουμε μακρά κοινή πορεία στο χώρο τους Πολιτισμού που για μένα είναι πάντα ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο της πολιτικής μου διαδρομής, τον Κοσμά Χαρπαντίδη, συνάδελφο στη δικηγορία που με την τέχνη του την αφηγηματική έθεσε τα ζητήματα στην ουσία τους και στον πυρήνα τους. Επίσης τον Μάνο Επιτροπάκη που δεν είναι απλά και μόνο μουσικός με οικονομικές σπουδές αλλά είναι και μια πολύ σημαντική προσωπικότητα του μαχητικού διαδικτύου και το συνάδελφό μου και παλιό φίλο, το Μιχάλη Χρυσομάλλη, που παρουσίασε νομίζω πολύ γλαφυρά και συνοπτικά την κατάσταση κυρίως στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης αλλά και γενικότερα του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας.
Ο Ευ. Βενιζέλος για τον θάνατο του Προέδρου Κωστή Στεφανόπουλου
Αθήνα, 21 Νοεμβρίου 2016
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση για τον θάνατο του Προέδρου Κωστή Στεφανόπουλου:
Αποχαιρετούμε με βαθύ σεβασμό τον Κωστή Στεφανόπουλο και τον ευχαριστούμε για την υποδειγματική άσκηση των καθηκόντων του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Ο Κωστής Στεφανόπουλος προστάτευσε το κύρος των δημοκρατικών μας θεσμών και εξέφρασε με το βάρος των λόγων του την εθνική μας αξιοπρέπεια.
Προσήλθε ώριμος και σοφός στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα και το ανύψωσε όντας απαλλαγμένος από κάθε πολιτική σκοπιμότητα, με τη μελαγχολία που προκαλεί η επίγνωση των ανθρωπίνων πραγμάτων και των πολιτικών και κοινωνικών συμπεριφορών αλλά και με την αισιοδοξία που προκαλεί η πίστη στις δυνατότητες του έθνους.
Σπάρτη | Υπάρχει μέλλον εάν το θελήσει ο ελληνικός λαός.
Σπάρτη 14 Νοεμβρίου 2016
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών στην Σπάρτη με θέμα
«Ποιο μέλλον για την Ελλάδα; Μπορεί να αποφευχθεί το τέταρτο μνημόνιο;»
με τον Λευτέρη Κουσούλη και τον Γιάννη Κουτσομύτη. Τη συζήτηση συντόνιζε ο Παναγιώτης Κομνηνός.
Φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ πραγματικά, την καθεμιά και τον καθέναν σας, για την παρουσία σας, για την ανταπόκρισή σας. Δεν είναι δυνατόν να οργανώνουμε εκδηλώσεις σε πόλεις της ελληνικής Περιφέρειας και να μην είμαστε παρόντες εδώ στη Σπάρτη λόγω της ιστορικής σημασίας της πόλης αλλά και λόγω της θέρμης με την οποία η κοινωνία της Σπάρτης, η κοινωνία της Λακωνίας υποδέχεται τέτοιου είδους προσπάθειες.
Την κατηγορούν τη Λακωνία ως συντηρητική, αλλά εγώ ξέρω ότι είναι ένας τόπος υπερήφανος, ένας τόπος αξιοπρεπής, αγωνιστικός, μαχητικός, που βιώνει την καθημερινότητα της κρίσης με στωικότητα. Και θέλω πραγματικά να σας ευχαριστήσω γιατί είστε σήμερα παρούσες και παρόντες. Θ’ αναρωτιέστε ίσως τί σχέση έχουν όλα αυτά που λέμε με το τοπικό, περιφερειακό επίπεδο, γιατί όλα αυτά που λέμε αφορούν την Πελοπόννησο, τη Λακωνία, τη Σπάρτη; Θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω γιατί πιστεύω ότι υπάρχει πολύ μεγάλο πρακτικό και συγκεκριμένο ενδιαφέρον.
Ευχαριστώ τον Λεωνίδα Γρηγοράκο για την υποδοχή και τους καλούς λόγους, γιατί ξέρω πόσο στενούς δεσμούς έχει με όλη την κοινωνία της Λακωνίας, με όλες τις οικογένειες, ανεξαρτήτως κομματικών προτιμήσεων, ανεξαρτήτως εκλογικών επιλογών.
Η αυτονομία της δημοκρατικής παράταξης διασφαλίζεται με καθαρό προγραμματικό λόγο και όχι με «ίσες αποστάσεις» και «συμψηφισμούς»
Αθήνα 13 Νοεμβρίου 2016
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην κοινή συνεδρίαση των
ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Κινήσεων Πολιτών
Φίλες και Φίλοι,
διάβασα με πολύ μεγάλη προσοχή το κείμενο του Συντονιστικού Οργάνου των τριών φορέων που συγκροτούν τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, το κείμενο της 4ης Οκτωβρίου του 2016, με το πολιτικό μέρος του οποίου, όπως είναι γενικά διατυπωμένο, συμφωνώ και άκουσα με προσοχή τις τρεις ομιλίες σήμερα,
Έχω την εντύπωση ότι, παρ ΄ό,τι όλα όσα λέμε είναι σωστά, οι διατυπώσεις μας δεν ολοκληρώνονται και καμιά φορά το μήνυμά μας θολώνει.
Γι΄αυτό, χωρίς να αποκλίνω από το συμφωνημένο πλαίσιο μεταξύ του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και των Κινήσεως Πολιτών, θα ήθελα μέσα σε δέκα, όσο γίνεται, πιο σύντομες παραγράφους να διατυπώσω το πολιτικό μας πρόταγμα, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι μέσα από την εμπειρία μου και μέσα από την όποια κατανόηση έχω των ευρωπαϊκών και διεθνών συσχετισμών .
Πρώτη παρατήρηση: Η παρουσία της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνιστά κορυφαία αντένδειξη για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της οικονομίας και την έξοδο από την κρίση. Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι κοινωνικό και πολιτικό. Είναι η αδυναμία της κοινωνίας να συμφιλιωθεί με την αλήθεια, η αδυναμία της κοινωνίας να υιοθετήσει ένα καθαρό μεταρρυθμιστικό πρόταγμα. Και βεβαίως το μεγάλο πρόβλημα της οικονομίας είναι η ύπαρξη μιας κυβέρνησης που δεν την αφήνει να αναπνεύσει. Δεν υπάρχει, δυστυχώς, θετικό και αισιόδοξο σενάριο για την οικονομία, παρά τις προβλέψεις των εταίρων μας και των διεθνών οργανισμών για ανάπτυξη το 2017 και το 2018. Ένας θετικός ρυθμός ανάπτυξης χωρίς όλες τις άλλες προϋποθέσεις που αφορούν την πραγματική οικονομία, το τραπεζικό σύστημα, τη δυνατότητά του να λειτουργήσει φυσιολογικά, δεχόμενο καταθέσεις και χορηγώντας δάνεια, δεν σημαίνει πολλά πράγματα.
Ευάγγελος Βενιζέλος, Κοινοβουλευτικό ή Προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης;
Αθήνα 10 Νοεμβρίου 2016
Ευάγγελος Βενιζέλος
Κοινοβουλευτικό ή Προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης;
Σκέψεις για τις θεωρητικές βάσεις και την πολιτική σημασία ενός κλασικού διλήμματος*
Θα μου επιτρέψετε, επειδή μιλάμε πάρα πολύ για τα τρέχοντα, για τη συγκυρία, μιλάμε πάρα πολύ με όρους κομματικούς και δημοσιογραφικούς να αρχίσω αυτή την παρέμβασή μου με μία αναδίφηση της δογματικής βάσης του ζητήματος που συζητάμε.
1. Η ιστορική διαμόρφωση του θεσμού του αρχηγού του κράτους
Επειδή το θέμα μας είναι η φύση και ο ρόλος του αρχηγού του κράτους, και το ερώτημα αυτό μεταφράζεται στο δίλημμα αν προτιμούμε έναν αποδυναμωμένο από πραγματικές εξουσίες, συμβολικό αρχηγό του κράτους σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης ή αν προτιμούμε έναν αρχηγό του κράτους που είναι ταυτόχρονα και αρχηγός της κυβέρνησης, είναι αρχηγός μιας μονοκεφαλικής εκτελεστικής εξουσίας, συνδυάζει και ταυτίζει τις ιδιότητες του αρχηγού του κράτους και του αρχηγού του εκτελεστικού, πρέπει να αποσαφηνίσουμε για τις ανάγκες της συζήτησής μας πώς έχει προκύψει το σχήμα αυτό.
Για τις αμερικανικές εκλογές: Ήταν μια εκλογή αναζήτησης ταυτότητας για την βαθιά Αμερική
Αθήνα, 10 Νοεμβρίου 2016
Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ράδιο Παραπολιτικά 90,1 FM και στην δημοσιογράφο Μαριάννα Πυργιώτη
Μ. Πυργιώτη: Θα ήθελα να ξεκινήσουμε από το μεγάλο γεγονός του πλανήτη και το δικό σας πρώτο σχόλιο και τη δική σας πρώτη εκτίμηση γύρω από την εκλογή Τραμπ, όχι για τον Τραμπ, αλλά η εκλογή Τραμπ.
Ευ. Βενιζέλος: Νομίζω ότι ήταν απροσδόκητο το αποτέλεσμα για την Ευρώπη, αλλά όχι για όσους ασχολούνται με την αμερικανική πολιτική σκηνή γιατί η αλήθεια είναι ότι αρκετοί αναλυτές είχαν επιμείνει στο ενδεχόμενο να εκλεγεί ο Τραμπ. Και νομίζω ότι αυτό το οποίο τελικά πρέπει να έχουμε υπόψιν μας είναι ότι δεν διεξάγεται μία εκλογή στην Αμερική, διεξάγονται διαφορετικές εκλογές σε κάθε πολιτεία και αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι η Χίλαρι Κλίντον είχε τελικά μία μικρή υπεροχή σε εθνικό επίπεδο.
Μ. Πυργιώτη: Σε απόλυτες ψήφους.
Ευ. Βενιζέλος: Της τάξεως του 0,2% περίπου και αυτό το έχουμε ξανασυναντήσει κάποιες φορές στην αμερικανική πολιτική ιστορία. Τελευταία φορά με τον Γκορ και τον γιο Μπους, αλλά και άλλες νομίζω τέσσερις φορές τον 19ο αιώνα. Ως εκ τούτου θα πρέπει να σκεφτούμε βαθύτερα τι είναι αυτό που έγινε. Νομίζω ότι αυτό που έγινε είναι μία εκλογή ταυτότητας, δηλαδή μία εκλογή η οποία στην πραγματικότητα συνιστά αναζήτηση ταυτότητας για την βαθιά Αμερική. Αναζήτηση ταυτότητας για την μικρομεσαία τάξη, όχι στην πρόσοψη της Αμερικής, στην Ανατολική ή Δυτική Ακτή, δηλαδή στη Νέα Υόρκη, τη Νέα Αγγλία ή την Καλιφόρνια, αλλά εκεί που υπάρχουν τα πραγματικά προβλήματα στην παραγωγική δομή και την οικονομία της Αμερικής. Παρότι βέβαια οι επιδόσεις της αμερικανικής οικονομίας είναι πάρα πολύ καλές σε σχέση με αυτά που ξέρουμε στην Ευρώπη και ιδίως με αυτά που ξέρουμε στην Ελλάδα. Ο λευκός όμως μικρομεσαίος Αμερικανός είδε να χλωμιάζει το αμερικανικό όνειρο, να κλονίζονται οι βεβαιότητες του και αναζήτησε μία προστασία όχι στο κράτος αλλά σε μία οικονομία που λειτουργεί με έναν τρόπο που του δίνει ξανά ευκαιρίες, του δίνει ξανά το όνειρο του.
Σελίδα 129 από 248



















