Tα δέκα μείζονα θεσμικά ζητήματα της υπόθεσης Πανούση
Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 2015
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση για τα δέκα μείζονα θεσμικά ζητήματα της υπόθεσης Πανούση:
Η ακρόαση του πρώην αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη στην Επιτροπή θεσμών και διαφάνειας της Βουλής ανέδειξε δέκα μείζονος σημασίας θεσμικά ζητήματα που τις προηγούμενες ημέρες καταβλήθηκε συστηματική προσπάθεια να χαθούν πίσω από αστυνομικού ή δικονομικού χαρακτήρα λεπτομέρειες και προσχηματικά επιχειρήματα αντιπερισπασμού:
1. Πολιτικό στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος που φέρει επιπλέον την ιδιότητα συμβούλου του Υπουργού Δικαιοσύνης προκύπτει ότι διαπραγματευόταν με κρατουμένους σχετιζόμενους με τρομοκρατικές οργανώσεις, νομοθετικές πρωτοβουλίες όχι μόνο σωφρονιστικού, αλλά και δικονομικού / αποδεικτικού περιεχομένου ( όπως η αποδεικτική σημασία του γενετικού υλικού). Προκύπτει επίσης ότι στις συζητήσεις αυτές ο διαπραγματευόμενος εκ μέρους του Υπουργού Δικαιοσύνης και του κυβερνώντος κόμματος στοχοποιεί ως εμπόδιο για την προώθηση τέτοιων «ευνοϊκών» νομοθετικών ρυθμίσεων τον τότε Υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Το συμβάν προσβάλλει τον πυρήνα της νομοθετικής αρμοδιότητας της Βουλής και αναδεικνύει μια πρωτοφανή ενδοκυβερνητική τριβή της οποίας παράμετρος καθίστανται κρατούμενοι καταδικασμένοι ή υπόδικοι για πράξεις τρομοκρατίας. Τίθεται θέμα καταδολίευσης της νομοθετικής αρμοδιότητας της Βουλής και της νομοθετικής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης.
2. Ο πρώην Υπουργός Προστασίας του Πολίτη καταγγέλλει ευθέως ότι ο συνάδελφος του Υπουργός Δικαιοσύνης άφησε να αιωρείται η εντύπωση πως ασκήθηκε εσωτερικός έλεγχος ασφάλειας στις φυλακές όχι επειδή τον έκρινε αναγκαίο το αρμόδιο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά επειδή το επέβαλε ο μη συνεργάσιμος τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Το συμβάν αναδεικνύει τη δυσλειτουργία της κυβέρνησης ως προς το σωφρονιστικό σύστημα. Ο εσωτερικός έλεγχος ασφάλειας στις φυλακές θα έπρεπε να είναι διαρκής και αυτονόητος.
Η προστασία της πρώτης κατοικίας μειώνεται δραματικά.
Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 2015
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για την συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας ως προς τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, δήλωσε τα εξής:
Η διαπραγματευτική μέθοδος Τσίπρα είναι δυστυχώς πολύ καλά γνωστή. Σκηνικό δήθεν σκληρής διαπραγμάτευσης, εξάντληση του χρόνου ώστε η χώρα να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και τελικά υποχώρηση κατά κράτος. Η προστασία της πρώτης κατοικίας μειώνεται δραματικά.
Τι έγιναν άραγε τα εύκολα λόγια και οι δημαγωγικές υποσχέσεις;
ΒΗΜΑ | Ο θεσμικός κατήφορος
Αθήνα 15 Νοεμβρίου 2015
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής
Ο θεσμικός κατήφορος
Η παταγώδης διάψευση της αντιμνημονιακής δημαγωγίας και η πρώιμη κρίση νομιμοποίησης της κυβέρνησης λόγω ριζικής μεταστροφής στην οικονομική πολιτική έχουν πολλαπλές αξιακές, θεσμικές και αισθητικές επιπτώσεις. Η κυβέρνηση απέκτησε όχι μόνο εθνικολαϊκιστικά αλλά και αυταρχικά χαρακτηριστικά. Διέπεται από μια εργαλειακή αντίληψη περί θεσμών που συχνά εκφράζεται με τρόπο απροκάλυπτο και κυνικό. Τίθεται εν έτει 2015 ζήτημα δημοκρατίας και κράτους δικαίου. Οχι για να εφαρμοστεί μια «αριστερή» ή έστω «ριζοσπαστική» πολιτική, αλλά για να εδραιωθεί η εξουσία μιας κλειστής ομάδας προσώπων που καθοδηγεί την κυβέρνηση και την κυβερνητική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ με τη σύμπραξη αφανών κυβερνητικών εταίρων.
– Οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες ευτελίζονται. Υπό το πρόσχημα μνημονιακών υποχρεώσεων εισάγονται τώρα προς κύρωση με ένα νομοσχέδιο δώδεκα διαφορετικές ΠΝΠ, δηλαδή δώδεκα διαφορετικοί ουσιαστικοί νόμοι!
– Η κυβέρνηση νιώθει την άνεση να μιλάει εκ μέρους της Δικαιοσύνης και να προαναγγέλλει κινήσεις της. Δημόσιοι λειτουργοί αντικαθίστανται λόγω άσκησης προαναγγελθείσας ποινικής δίωξης.
– Η εσωτερική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης πλήττεται καίρια. Πειθαρχικές διώξεις κατά εισαγγελικών λειτουργών που κατέχουν κομβικές θέσεις ασκούνται, ανακαλούνται, επαπειλούνται. Η επιλογή της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων γίνεται στον ΑΠ τον Ιούνιο δύο ημέρες πριν από την κένωση των θέσεων, ενώ στο ΣτΕ και το ΕΣ με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών.
Η προκλητική τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι είναι επίθεση εναντίον των ευρωπαϊκών κοινωνιών
14 Νοεμβρίου 2015
Η προκλητική τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι είναι επίθεση εναντίον των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Δείχνει πόσο κοντά μας διεξάγεται ο πόλεμος κατά του τρομοκρατικού παραλογισμού στη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική. Δεν αρκεί το πένθος, η θλίψη και η συμπαράσταση. Η Ευρώπη χρειάζεται πολιτική οντότητα. Το μέτωπο κατά της τρομοκρατίας πρέπει να είναι οικουμενικό. Δημοκρατία και ασφάλεια συνυπάρχουν με τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου.
L’horrible attaque terroriste de Paris est une attaque contre les sociétés européennes. C’est la preuve que la guerre contre la folie terroriste qui se déroule au Moyen-Orient et en Afrique du Nord est devant nos portes. La tristesse, la solidarité et le deuil ne sont pas suffisants. L’Europe a l’obligation de devenir une entité politique forte ; Le front contre le terrorisme doit être œcuménique. La Démocratie et la Sécurité nécessitent la garantie de l’état de droit.
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή | Λέτε πολιτικά επιχειρήματα, τα οποία είναι πολιτικώς αβάσιμα και κυρίως ανιστόρητα σε σχέση με αυτά που έχει τραβήξει η χώρα.
Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2015
Απάντηση Ευ. Βενιζέλου στον κ. Χουλιαράκη κατά την συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση του απολογισμού και του ισολογισμού του οικονομικού έτους 2013
Ο κ. Χουλιαράκης αναφέρθηκε κατ’ επανάληψη στις απόψεις μου, τις οποίες μετέτρεψε σε μομφή κατά του προσώπου μου και της πολιτικής που ασκήσαμε. Θέλω λοιπόν να διευκρινήσω τα εξής πάρα πολύ συνοπτικά. Λέει ο κ. Χουλιαράκης. Είχε συνειδητοποιήσει η προηγούμενη κυβέρνηση ότι υπάρχει πρόβλημα σχεδιαστικό στο πρόγραμμα, ότι λειτουργούν εσφαλμένα οι πολλαπλασιαστές, ότι παράγεται υπέρμετρη ύφεση;
Προφανώς δεν έτυχε να πληροφορηθεί ότι στις 31 Αυγούστου του 2011, ακριβώς με την επιχειρηματολογία αυτή φτάσαμε σε μία δραματική ρήξη με την Τρόικα και στην αποχώρηση της από το γραφείο μου στο Υπουργείο Οικονομικών και σε μία πάρα πολύ σκληρή διαπραγμάτευση που μας οδήγησε στο δεύτερο πρόγραμμα; Διότι πήραμε ένα δεύτερο πρόγραμμα με επιμήκυνση του χρόνου προσαρμογής, με πολύ μεγαλύτερο δάνειο, με πολύ ευνοικότερους όρους δανεισμού, με δραστική παρέμβαση στο χρέος, με τεράστια μείωση πραγματική του χρέους. Και επίσης πήραμε και ρήτρα βαθύτερης ύφεσης, η οποία επέτρεπε την αυτόματη επιμήκυνση του προγράμματος εάν διαπιστώναμε ότι οι επιπτώσεις είναι υφεσιακές λόγω των σχεδιαστικών προβλημάτων που είχε το πρόγραμμα με ευθύνη των εταίρων και κυρίως του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που ερευνά τώρα τα δικά του προβλήματα. Αλλά εσείς θεωρείτε ότι είναι ο καλός εταίρος, ο οποίος σας συμβουλεύει σε σχέση με την Ευρωπαική Ένωση.
Τι προσδοκία υπήρχε σε σχέση με το πρόγραμμα; Να γίνει επέμβαση στην πραγματική οικονομία, στην ανταγωνιστικότητα ώστε να αλλάξει η λειτουργία της πραγματικής οικονομίας. Επετράπη αυτό; Όχι. Γιατί υπήρχε η πλατεία των αγανακτισμένων, γιατί υπήρχε πλήρης απουσία συναίνεσης, γιατί υπήρχε η κακοπιστία, γιατί υπήρχε το ψέμα, γατί υπήρχε η δημαγωγία, γιατί υπήρχε το λαθρεμπόριο φρούδας ελπίδας.
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή | Η κοινωνία δέχεται πυροβολισμούς φόβου
Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2015
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην συζήτηση στην Ολομέλεια για την κύρωση του απολογισμού και του ισολογισμού του οικονομικού έτους 2013
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, παίρνω το λόγο γιατί το επιβάλλει η ιστορική αλήθεια και η πολιτική ηθική. Η κυβερνητική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψηφίζει σήμερα τους κυρωτικούς νόμους του απολογισμού και του ισολογισμού του κράτους του οικονομικού έτους 2013. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν η σημερινή συζήτηση διεξαγόταν υπό άλλες πολιτικές συνθήκες. Αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι εκλογές του Ιανουαρίου, το δημοψήφισμα του Ιουλίου, η μεταστροφή και οι εκλογές του Σεπτεμβρίου. Αν ήμασταν ακόμη στην αντιμνημονιακή και δημαγωγική σφαίρα που έφερε το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Τι θα λέγανε σήμερα οι υπερασπιστές του μνημονίου και οι εισηγούμενοι την υπερψήφιση των κυρωτικών νόμων για τον ισολογισμό και τον απολογισμό του 2013.
Νομίζετε ότι η κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ψηφίζει υπέρ για λόγους τυπικούς; Γιατί υπάρχει κάποια συνταγματική υποχρέωση της εκάστοτε κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας να κυρώνει τον απολογισμό των προηγουμένων ετών; Όχι. Η υποχρέωση σας είναι διεθνής. Είναι υποχρέωση αξιοπιστίας σε σχέση με την διαπραγμάτευση που γίνεται για την εφαρμογή και την εξειδίκευση του “Μνημονίου Τσίπρα - Καμμένου”.
Ψηφίζετε υπέρ της οικονομικής διαχείρισης του 2013 και των αποτελεσμάτων της επειδή «γλείφετε εκεί που φτύνατε», λόγω της ριζικής μεταστροφής.
ΕΒΕΑ | Πολιτικές Διαστάσεις του Δικαίου της Θάλασσας στην Ανατολική Μεσόγειο
Αθήνα, 10 Νοεμβρίου 2015
Ευάγγελος Βενιζέλος
«Πολιτικές Διαστάσεις του Δικαίου της Θάλασσας στην Ανατολική Μεσόγειο - Η ελληνική θέση ως προς την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών» *
Ευχαριστώ τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου με τον οποίον με συνδέουν παλαιοί επιστημονικοί δεσμοί και τα Πανεπιστήμια Αθηνών και Πελοποννήσου για την πρωτοβουλία να οργανώσουν τη συνάντηση αυτή και για την πρόσκλησή τους.
Α. Η σχέση δικαίου και πολιτικής στο πεδίο του Διεθνούς Δικαίου
Κλήθηκα να σας μιλήσω για την πολιτική διάσταση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας στην περιοχή μας, στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πολιτική διάσταση όχι μόνον του Διεθνούς Δικαίου, αλλά του δικαίου συνολικά, είναι σχεδόν πάντοτε προφανής, αλλά ειδικά στο Διεθνές Δίκαιο έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε εν εξελίξει ένα εργαστήριο φιλοσοφίας και μεθοδολογίας του δικαίου, γιατί ο συσχετισμός των δυνάμεων που βρίσκεται στην μήτρα κάθε κανόνα δικαίου είναι εμφανής στο Διεθνές Δίκαιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κλάδο.
EBEA | Συγκλονιστικές οι αποκαλύψεις του κ. Πανούση, να διερευνηθούν σε βάθος
Αθήνα, 10 Νοεμβρίου 2015
Ο Ευ. Βενιζέλος εισερχόμενος στο συνέδριο που διοργάνωσαν ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου και τα πανεπιστήμια Αθηνών και Πελοποννήσου, με θέμα το «Δίκαιο της Θάλασσας και Μεσογειακός Χώρος», και απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, δήλωσε:
Ευ. Βενιζέλος: Το Δίκαιο της θάλασσας βρίσκεται στη βάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του κλίματος στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, τα τελευταία 42 χρόνια αλλά και η καθημερινότητά μας τώρα λόγω των προσφυγικών ροών σχετίζεται άμεσα με την εφαρμογή και τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Γιατί πέρα από την ανθρωπιστική διάσταση που υπερέχει όλων υπάρχει το ζήτημα των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των διοικητικών αρμοδιοτήτων της Ελλάδας για θέματα έρευνας και διάσωσης, άρα σε όσες περιπτώσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση έρχεται να στηρίξει την Ελλάδα και να προστατεύσει τα Ευρωπαϊκά σύνορα και τον Ευρωπαϊκό χώρο οφείλει να σέβεται την Ελληνική Αντίληψη για θέματα έρευνας και διάσωσης. Αν και το πιο σωστό είναι να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα αυτό όχι ως ζήτημα έρευνας και διάσωσης ανθρώπων που κινδυνεύουν στο Αιγαίο και χάνουν τη ζωή τους αλλά στην πηγή του προβλήματος και πρέπει να εγκατασταθούν οι μηχανισμοί ταυτοποίησης, κατανομής και εγκατάστασης επί τουρκικού εδάφους. Αυτό όμως πρέπει να είναι αντικείμενο συζήτησης όχι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ενωμένων Εθνών.
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή | Η κυβέρνηση είναι εθνικολαϊκιστική ιδεολογικά. Ηγεμονεύει ο κ. Καμμένος και οι αντιλήψεις του.
Αθήνα, 5 Νοεμβρίου 2015
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, παρακολουθώ τη συζήτηση, ακούω τις ομιλίες των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, ώς ένα βαθμό και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που ομνύουν στο μνημόνιο και επικαλούνται την ανάγκη να ψηφιστούν τα προαπαιτούμενα εγκαίρως ώστε να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση.
Και το αντιμετωπίζω το φαινόμενο αυτό με ένα συγκαταβατικό πικρό χαμόγελο, γιατί θα ήταν πραγματικά μια ιστορική εισφορά του κ. Τσίπρα και του κόμματός του η μετατόπιση ενός μεγάλου τμήματος του εκλογικού σώματος και του Κοινοβουλίου, στη δική μας στρατηγική, την υπεύθυνη στρατηγική, αυτή που λέγαμε ότι είναι η μόνη. Η μόνη ασφαλής, η μόνη που μπορεί να οδηγήσει τη χώρα στην ανασυγκρότησή της, με το μικρότερο δυνατό κόστος.
Οι θυσίες είναι μεγάλες, ο πόνος είναι βαθύς, είναι ανυπόφορο να χάνεις σημαντικό τμήμα του κεκτημένου σου, αλλά δυστυχώς αυτός ήταν ο πιο εύκολος και ο πιο ανώδυνος συγκριτικά δρόμος σε σχέση με την απόλυτη καταστροφή.
Τα λέγαμε, αντιμετωπίζαμε απαντήσεις σκληρές, απαξιωτικές, συκοφαντικές που στόχευαν όχι μόνο στις πολιτικές μας επιλογές, αλλά στην ηθική μας υπόσταση.
Σελίδα 150 από 248



















