Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
ΒΗΜΑ FM | Την κυβέρνηση δεν την ενδιαφέρει η υποστήριξη από την κοινωνία, αλλά η υποστήριξη «κύκλων»
Αθήνα, 24 Αυγούστου 2016
Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ FM με τον δημοσιογράφο Μάκη Προβατά και τον συγγραφέα Χρήστο Χωμενίδη
Μ. Προβατάς: Καλημέρα σας τι κάνετε
Χρ. Χωμενίδης: Καλημέρα κ. Βενιζέλο
Ευ. Βενιζέλος: Καλημέρα σας. Καλημέρα σε όλες και όλους που μας ακούνε.
Μ. Προβατάς: Ευχαριστούμε πάρα πολύ για αυτή την κουβέντα. Ήθελα λίγο, έλεγα και πριν σε εμένα προσωπικά και μπορώ να το πω και δημόσια πολύ συχνά, συχνά πυκνά δηλαδή είστε και ένας λίγο «ταχτοποιητής» των σκέψεων μου για βασικά θέματα και σκεφτόμουνα τώρα το εξής... έβλεπα τώρα ότι έκλεισαν τριανταπέντε χρόνια από εκείνη την περιβόητη συνέντευξη που έδωσε στον Εουτζένιο Σκάλφαρι ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ λέγοντας για τη ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, που ήταν ίσως και η πρώτη αναφορά που έγινε στην La Repubblica. Τελικά αυτό το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, υπάρχει δεν υπάρχει, που βρίσκεται, που οδεύει;
Ευ. Βενιζέλος: Το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς στην Ελλάδα-γιατί οι συνθήκες στην Ιταλία ήταν τελείως διαφορετικές και η στρατηγική που ακολουθήθηκε μετά τον πόλεμο τελείως διαφορετική από ότι στην Ελλάδα- το ηθικό πλεονέκτημα λοιπόν της αριστεράς, ήταν το πλεονέκτημα της ηθικής του ηττημένου, ο οποίος όμως από ένα σημείο και μετά κυριάρχησε στους ιδεολογικούς μηχανισμούς, έγραψε την ιστορία σύμφωνα με τη δική του εκδοχή. Και στη συνέχεια, με αφορμή την κρίση, για να μην μακραίνει η απάντησή μου, με αφορμή την κρίση και με αφορμή τις δοκιμασίες που υπέστη και υφίσταται ο ελληνικός λαός αναγκαζόμενος να θυσιάσει ένα πολύ μεγάλο μέρος του εισοδήματός του για να σώσει το υπόλοιπο, να θυσιάσει το 30 τοις εκατό και να σώσει το 70 τοις εκατό, διαμόρφωσε μια συνθήκη η οποία δεν έχει καμία σχέση με την αριστερά, με το αφήγημά της, με τις υποσχέσεις της, με την ηθική της, με την κοσμοθεωρία της, αλλά είναι ένα λαϊκιστικό, θα μου επιτρέψετε να πω, πολλές φορές εθνικολαϊκιστικό μόρφωμα το οποίο είχε ως βασικό σκοπό την κατάληψη της εξουσίας.
Ανάρτηση Ευ. Βενιζέλου με αφορμή την ανάρτηση Τσίπρα για το χρέος
Αθήνα 9 Αυγούστου 2016
Ανάρτηση Ευ. Βενιζέλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με αφορμή την ανάρτηση Τσίπρα για το χρέος
Η ανάρτηση Τσίπρα στο fb για την επέτειο της συνδιάσκεψης του 1953 που αποφάσισε τη διαγραφή του γερμανικού δημοσίου χρέους δίνει την εντύπωση ότι επαναφέρει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο σημείο που βρισκόντουσαν πριν τη συμφωνία της 12.7.2015 για το τρίτο μνημόνιο που «διαπραγματεύθηκε» και συνήψε ο ίδιος και η οποία αποκλείει ρητά την ονομαστική μείωση και προβλέπει τους συγκεκριμένους τρόπους της συμπληρωματικής μείωσης σε παρούσα αξία, σε συνέχεια της μεγάλης παρέμβασης του 2012. Θυμίζω ότι μέχρι την συμφωνία της 12.7.2015 κεντρική θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το «επονείδιστο χρέος». Και έπειτα υπερασπίστηκε μετά πάθους διεθνώς την παρέμβαση του 2012, όπως φάνηκε με την πρόσφατη απόφαση του ΕΔΔΑ του Στρασβούργου. Ας συνδυάσουμε όμως τα γεγονότα:
Μετά την εσπευσμένη ψήφιση του εκλογικού νόμου και την ατελέσφορη προσπάθεια να επιτευχθεί η άμεση εφαρμογή του από τις επόμενες εκλογές, έχουμε τον συνταγματικό λαϊκισμό των προτάσεων ΣΥΡΙΖΑ για την αναθεώρηση, την εντεινόμενη διγλωσσία ως προς τις ιδιωτικοποιήσεις, την προσπάθεια αναζωπύρωσης των δεσμών του ΣΥΡΙΖΑ με ακραίους δήθεν ριζοσπαστικούς κύκλους και τώρα την επιστροφή στον αρχαϊκό λαϊκισμό περί χρέους. Ταυτοχρόνως η κωμικοτραγική ποινική δίωξη Γεωργίου / ΕΛΣΤΑΤ φέρνει στο προσκήνιο αφενός μεν το ρόλο του τρίτου αφανούς κυβερνητικού εταίρου που συνιστά θεμελιώδη αντίφαση και άρα στρατηγικό ζήτημα για τη συντηρητική παράταξη, αφετέρου δε το βαθύ πρόβλημα κράτους δικαίου και δικαστικής ανεξαρτησίας ή νοοτροπίας (πολλές φορές το δεύτερο είναι χειρότερο από το πρώτο) που υπάρχει. Ο συνδυασμός όλων αυτών των κινήσεων μας λέει ότι:
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή| Το μείζον θέμα είναι το φλερτ με την κατάλυση των θεσμών
Αθήνα, 26 Ιουλίου 2016
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, σχετικά με τη διερεύνηση των αιτιών επιβολής τραπεζικής αργίας και κεφαλαιακών περιορισμών, υπογραφής του τρίτου Μνημονίου και ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα θυμάστε το κλίμα που επικρατούσε στη Βουλή μετά την πρώτη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και το σχηματισμό της κυβέρνησης τον Ιανουάριο του 2015. Τότε, γεμάτος ενθουσιασμό ο ΣΥΡΙΖΑ και από δίπλα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είχαν ως προτεραιότητά τους τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο εντάχθηκε η χώρα στα Μνημόνια, τα επάρατα. Και φυσικά την ανάληψη πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση του «επονείδιστου» χρέους, του διαγραπτέου. Χθες ο κ. Τσίπρας οργάνωσε την κομματική του εκδήλωση για την πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος στο προαύλιο της Βουλής, ακολουθώντας με ένα χρόνο καθυστέρηση την αισθητική της κας. Κωνσταντοπούλου που είχε οργανώσει στο προαύλιο της Βουλής μεγάλη εκδήλωση εναντίον του «επονείδιστου» χρέους, υπέρ της διαγραφής του.
Αλλά, βλέπετε, οι μνήμες στοιχειώνουν το χώρο, γιατί τότε, όταν ήρθε προς συζήτηση η σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής για το πρώτο και το δεύτερο Μνημόνιο, η σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής που λειτούργησε κάποιες εβδομάδες υπό την προεδρία του κ. Βίτσα, είχα πει, από αυτό εδώ το βήμα, ότι είναι καλοδεχούμενη κι εξαιρετικά χρήσιμη η Επιτροπή αυτή, γιατί θα μας δοθεί ευκαιρία μέσω της Επιτροπής αυτής να διερευνήσουμε όχι μόνο τί έγινε από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ μέχρι το δεύτερο Μνημόνιο, αλλά και το πώς θα μπει η χώρα στο τρίτο Μνημόνιο! Κάτι που για εμάς ήταν προφανές, αλλά δεν είχε γίνει αντιληπτό από έναν μεγάλο αριθμό κυβερνητικών και κοινοβουλευτικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω ότι το ήξερε όμως ο σκληρός και κλειστός ηγετικός πυρήνας της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα που οδήγησε τα πράγματα συνειδητά στο παιχνίδι με τη φωτιά και τελικά στην πλήρη υποταγή.
Η συντεταγμένη πολιτεία θυσία στο βωμό της συντεταγμένης υποχώρησης |Μια πρώτη αξιολόγηση των κυβερνητικών προτάσεων περί αναθεώρησης
Αθήνα, 26 Ιουλίου 2016
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην προσωπική ιστοσελίδα του
Η συντεταγμένη πολιτεία θυσία στο βωμό της συντεταγμένης υποχώρησης
Μια πρώτη αξιολόγηση των κυβερνητικών προτάσεων περί αναθεώρησης
Δεν υπάρχει πλέον κανένας θεσμικός φραγμός. Όλα υποτάσσονται στις ανάγκες ενός αδίστακτου πολιτικού αντιπερισπασμού. Η κυβέρνηση δήλωσε έτοιμη να θυσιάσει τις θεμελιώδεις εγγυήσεις του τυπικού, δηλαδή του γραπτού και αυστηρού, Συντάγματος της χώρας προκειμένου να συγκαλύψει τη δική της κρίση νομιμοποίησης που πηγάζει από τις συνεχείς διαψεύσεις, τις κραυγαλέες ανακολουθίες και την προφανή πλέον αναποτελεσματικότητα της πολιτικής της. Καμία όμως κυβέρνηση δεν δικαιούται να μετατρέπει τη δική της πολιτική κρίση σε κρίση συνταγματική, σε κρίση των δημοκρατικών θεσμών και του κράτους δικαίου.
Η κυβέρνηση δεν μετέχει στην αναθεωρητική διαδικασία
Αρχίζω από το διαδικαστικό πλαίσιο. Η πρωτοβουλία αναθεώρησης του Συντάγματος, σύμφωνα με το άρθρο 110 που θέτει τα διαδικαστικά και ουσιαστικά όρια της αναθεώρησης, δεν ανήκει στην κυβέρνηση αλλά στη Βουλή, δηλαδή στα κόμματα και τους βουλευτές. Η Κυβέρνηση ως συνταγματικό όργανο μετέχει και μάλιστα πρωταγωνιστικά στην άσκηση της νομοθετικής εξουσίας, δεν μετέχει όμως στην άσκηση της αναθεωρητικής εξουσίας. Ο εκάστοτε πρωθυπουργός και οι υπουργοί μετέχουν στην αναθεωρητική διαδικασία μόνο υπό τη βουλευτική τους ιδιότητα. Στην αναθεωρητική διαδικασία, σύμφωνα με την πάγια ελληνική κοινοβουλευτική πρακτική, δεν ισχύει μάλιστα ούτε κομματική πειθαρχία. Οι βουλευτές, ακόμα και όταν είναι μέλη της κυβέρνησης, ενεργούν κατά συνείδηση. Στο παρελθόν (πχ 1963, 1975) οι βουλευτές που μετείχαν στην κυβέρνηση ανέλαβαν αναθεωρητικού χαρακτήρα πρωτοβουλίες ως ομάδα βουλευτών και όχι ενεργώντας ως κυβερνητικό όργανο.
Η εκδήλωση συνεπώς στο προαύλιο της Βουλής (κατ´ απομίμηση της περσινής εκδήλωσης για το τότε «επονείδιστο» χρέος, αν το θυμούνται κάποιοι) ήταν μια εκδήλωση όχι της κυβέρνησης αλλά του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος και όσοι προσήλθαν αποδέχθηκαν πρόσκληση κομματική και όχι κρατική.
Ευ. Βενιζέλος, ΣΚΑΙ: Ο προοδευτικός μεσαίος χώρος να εγγυηθεί τη στρατηγική και τη διακυβέρνηση της χώρας, με πρόσημο μεταρρυθμιστικό, σοβαρό, αξιόπιστο
Αθήνα, 22 Ιουλίου 2016
Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΣΚΑΙ και στην εκπομπή «Αταίριαστοι» με τους δημοσιογράφους Χρήστο Κούτρα και Γιάννη Ντσούνο
Χ. Κούτρας: Ας ξεκινήσουμε με το θέμα με την Τουρκία. Ήσασταν μέχρι προσφάτως Υπουργός των Εξωτερικών. Είναι θέμα δύσκολου χειρισμού και η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο ιστορικό της Τουρκίας και οι οκτώ που είναι εδώ στην Αλεξανδρούπολη;
Σχετικά με τις εξελίξεις στην Τουρκία
Ευ. Βενιζέλος: Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Τουρκία είναι θέμα χειρισμού από την τουρκική κοινωνία, από τα τουρκικά πολιτικά κόμματα, από τους Τούρκους πολίτες.
Χ. Κούτρας: Ναι, υποθέτω ότι ανησυχεί το εσωτερικό της χώρας όταν υπάρχει μία τέτοια κατάσταση.
Ευ. Βενιζέλος: Προφανώς. Εμείς θέλουμε μία σταθερή Τουρκία, θέλουμε μία Τουρκία που νιώθει ασφαλής, που δεν παράγει και δεν εξάγει εντάσεις, μία Τουρκία που κλείνει μέτωπα στην εξωτερική πολιτική της και την πολιτική ασφάλειας, διότι για εμάς πάντα η περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου είναι η πιο κρίσιμη περιοχή και η Τουρκία είναι αυτή που παρεμβάλλεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τις εστίες της μεγάλης κρίσης, τις πολεμικές εστίες που είναι η Συρία, θα μου επιτρέψετε να πω όμως ότι και πολλές άλλες χώρες, με τις οποίες έχει τεταμένες σχέσεις η Τουρκία, όπως είναι για παράδειγμα η Αίγυπτος, το Ιράκ, το Ιράν – περιλαμβάνω και το Ιράκ γιατί υπάρχει το ζήτημα του Κουρδιστάν. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε τί γίνεται με το Ισραήλ, τί γίνεται με την Ρωσία και βλέπουμε λίγες μέρες πριν το πραξικόπημα την αγωνιώδη, θα έλεγα, προσπάθεια του κ. Erdogan να κλείσει μέτωπα, να κλείσει μέτωπα…
Χ. Κούτρας: Και με τη Ρωσία και με το Ισραήλ.
Ευ. Βενιζέλος: …και με τη Ρωσία και με το Ισραήλ και νομίζω ότι έχει μία προθυμία να κλείσει και τα μέτωπα αυτά που υπάρχουν παραδοσιακά με το Ιράν, για το ποιος είναι η μεγάλη περιφερειακή δύναμη στην περιοχή. Εν πάση περιπτώσει, σε όλο το τόξο των τουρκικών συνόρων υπάρχουν ανοιχτά προβλήματα. Από την άποψη αυτή το ελληνοτουρκικό ζήτημα, η ελληνοτουρκική, ας το πούμε έτσι, ένταση είναι δευτερεύον σε σχέση με άλλες τουρκικές προτεραιότητες. Για εμάς είναι πρωτεύον.
Δ/Τ σχετικά με την απόφαση του ΕΔΔΑ για τις προσφυγές των ομολογιούχων κατά PSI
Αθήνα 21 Ιουλίου 2016
Δελτίο Τύπου σχετικά με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τις προσφυγές των ομολογιούχων κατά του PSI
Απορρίφθηκαν με ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου οι προσφυγές των ομολογιούχων - φυσικών προσώπων κατά του κουρέματος του δημοσίου χρέους με τη διαδικασία του PSI του 2012.
Δημοσιεύθηκε σήμερα στο Στρασβούργο η απόφαση του ΕΔΔΑ επί των ατομικών προσφυγών που είχαν ασκήσει τα φυσικά πρόσωπα - κάτοχοι ομολόγων του ελληνικού δημοσίου τα οποία εντάχθηκαν στη διαδικασία της ονομαστικής μείωσης του δημοσίου χρέους που κατείχε ο ιδιωτικός τομέας ( PSI ).
Οι ομολογιούχοι προσέφυγαν στο ΕΔΔΑ μετά την απόρριψη των προσφυγών τους από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Οι προσφεύγοντες επικαλέσθηκαν προσβολή του άρθρου 1 του (πρώτου) πρόσθετου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ που προστατεύει το δικαίωμα στην περιουσία σε συνδυασμό με το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ που απαγορεύει τις διακρίσεις.
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή | Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο αυτό όχι ως νομοσχέδιο άδολης αναλογικής, αλλά ως όχημα δόλιου πολιτικού καιροσκοπισμού
Αθήνα, 20 Ιουλίου 2016
Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια στη συζήτηση σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης «Αναλογική εκπροσώπηση των πολιτικών κομμάτων, διεύρυνση του δικαιώματος εκλέγειν και άλλες διατάξεις περί εκλογής Βουλευτών»
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
υπάρχει ένας απαράβατος πολιτικός κανόνας. Αλλαγή εκλογικού συστήματος που δυσκολεύει το πρώτο κόμμα και του στερεί το bonus, που να ψηφίζεται δέκα μόλις μήνες μετά τις εκλογές και τρία ολόκληρα χρόνια πριν τη φυσιολογική λήξη της περιόδου σημαίνει παραδοχή και αποδοχή της ήττας από την κυβέρνηση. Και μάλιστα μιας ήττας αμετάκλητης.
Δεν πρόκειται λοιπόν για θεσμική ευαισθησία και συνέπεια της κυβέρνησης. Απλώς η κυβέρνηση θέλει να πέσει στα μαλακά. Και για το σκοπό αυτό, ευτελίζει τους θεσμούς και ευτελίζεται συναλλασσόμενη με όποιον βρει μπροστά της: από τη Χρυσή Αυγή μέχρι εξωκοινοβουλευτικούς πρόθυμους συνομιλητές.
Αν υπήρχε ίχνος ευαισθησίας και συνέπειας η αλλαγή του εκλογικού συστήματος θα έπρεπε να είχε γίνει σε ανύποπτο χρόνο, αμέσως μετά την πρώτη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015. Ή έστω πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου.
Με τη σκέψη στα θύματα της Νίκαιας και τις οικογένειες τους
Αθήνα, 15 Ιουλίου 2016
Ανάρτηση Ευ. Βενιζέλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Με τη σκέψη στα θύματα της Νίκαιας και τις οικογένειες τους
Η φρίκη της Νίκαιας είναι ο ορισμός της ασύμμετρης τρομοκρατικής απειλής.
Η θλίψη, η αγανάκτηση, η αλληλεγγύη είναι δεδομένες αλλά δεν αρκούν.
Δοκιμάζεται η ικανότητα των ευρωπαϊκών κρατών -και κατ´ επέκταση της ΕΕ- να προσφέρουν ασφάλεια στους πολίτες, δηλαδή να επιτελέσουν τη βασική ιστορική υπόσχεση του κράτους.
Αυτό το κλίμα θίγει τις αξίες της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στον πυρήνα τους. Θέτει δυστυχώς σε αμφισβήτηση την ανεκτικότητα και την πολυφωνία. Αλλοιώνει την πολιτική συμπεριφορά των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Δεν βρισκόμαστε πια στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας σε σχέση με τη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική, τον αραβικό και τον μουσουλμανικό κόσμο, αλλά στο πολύ πιο σκληρό πεδίο της εσωτερικής ασφάλειας, των πολιτιστικών ταυτοτήτων, των κοινωνικών ανακλαστικών, των δημοκρατικών αντοχών σε όλα σχεδόν τα κράτη- μέλη. Η Ευρώπη ως πολιτική οντότητα πρέπει να αποδείξει ότι υπάρχει.
Το στοίχημα είναι υπαρξιακό όχι μόνο για τις πιεσμένες πολιτικές ηγεσίες που βλέπουν κυρίως τους εθνικούς εκλογικούς κύκλους, αλλά για τους ίδιους τους λαούς, για τους πολίτες που έχουν αίσθηση της ιστορίας εν τω γίγνεσθαι.
Για τον Δημήτρη Μαρωνίτη
Αθήνα, 12 Ιουλίου 2016
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος αναφερόμενος στο θάνατο του Δημήτρη Μαρωνίτη έκανε το ακόλουθο σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σπανίως ένας άνθρωπος καταφέρνει να αναδειχθεί σε εμβληματική φυσιογνωμία πολλών πραγμάτων. Ο Δημήτρης Μαρωνίτης το πέτυχε με φυσικό τρόπο σε πάμπολλα πεδία. Ήταν για τη δική μας γενιά το σύμβολο της ακαδημαϊκής αξιοπρέπειας και αντίστασης κατά της δικτατορίας. Θεματοφύλακας του πανεπιστημίου των ομάδων που ονειρεύτηκε μαζί με άλλους στις αρχές της μεταπολίτευσης. Ο πιο εύγλωττος εκπρόσωπος της προοδευτικής αντίληψης που εξέπεμπε η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αλλά και η Θεσσαλονίκη ως στάση ζωής και ως λογοτεχνική σχολή.
Ο Μαρωνίτης ήταν αυτός που εξέφρασε την φιλολογικά πιο θαρραλέα σύζευξη κλασικής και νεοελληνικής φιλολογίας. Αφηγηματικού και αναπαραστατικού λόγου. Ο άνθρωπος που δεν μετάφρασε απλώς τον Όμηρο, αλλά τον τοποθέτησε στην προσκομιδή της νεοελληνικής ποίησης. Ήταν ο πιο γοητευτικός και αυστηρός ταυτοχρόνως συνδυασμός του μαχητικού δημοσίου λόγου και της προσωπικής ευαισθησίας. Του κριτικού και του εξομολογητικού λόγου. Των ορθόδοξων βιωμάτων και της διαφωτιστικής καθαρότητας. Της επιστημονικής και της πολιτικής ( με τη βαθύτερη έννοια του όρου ) παρέμβασης. Του συνδυασμού δηλαδή που ορίζει τον αυθεντικό διανοούμενο. Αυτόν που συνδιαμορφώνει την εθνική μνήμη και ενσωματώνεται σε αυτήν.
Σελίδα 134 από 248
