Κυριακή 28 Μαρτίου 2021
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην εφημερίδα Κεφάλαιο
Πιστοποιητικό εμβολιασμού: Πιο πολύπλοκο από όσο φαίνεται
Είναι εύλογο μια χώρα όπως η Ελλάδα για την οποία οι τουριστικές υπηρεσίες είναι καθοριστικές για το ΑΕΠ της να αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στη διευκόλυνση των διεθνών μετακινήσεων. Το ίδιο ισχύει για πολλές χώρες εντός ή εκτός ΕΕ. Η τουριστική κίνηση της Πράγας ή της Ν. Υόρκης κινείται σε μεγέθη συγκρίσιμα με αυτά του ελληνικού τουρισμού. Η ιδέα συνεπώς να οργανωθεί ένας «διάδρομος» ευκολότερης και ταχύτερης κίνησης μιας κατηγορίας προσώπων που βεβαιώνεται ιατρικά ότι έχουν εμβολιασθεί έχει σοβαρή οικονομική βάση. Υπάρχουν μάλιστα τουριστικές αγορές ( όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ ) που έχουν στενούς δεσμούς με την Ελλάδα και έντονη ροπή να ταξιδεύσουν και ιδίως να κάνουν τις διακοπές τους σε αυτή και στις οποίες έχει ήδη επιτευχθεί υψηλό ποσοστό εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού που θα αυξηθεί εντυπωσιακά μέχρι την έναρξη του καλοκαιριού.
Γιατί συνεπώς το «πιστοποιητικό εμβολιασμού» δεν υιοθετείται αμέσως ως αυτονόητο; Η απάντηση είναι ότι όλα τα παρόμοια ζητήματα που έχουν μια νομική και μάλιστα βιοηθική διάσταση ενεργοποιούν έναν προβληματισμό στο πεδίο του εθνικού Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ιδίως του Δικαίου της ΕΕ.
Αφορούν την αρχή της ισότητας ( ιδίως όταν το ποσοστό εμβολιασμού είναι μικρό και η πρόσβαση ελεγχόμενη και ακόμη κλειστή για πολλές ομάδες του πληθυσμού ), την προσωπική ελευθερία και ιδίως την ελευθερία της κίνησης, την ελευθερία της αποδημίας, το δικαίωμα καθενός στην υγεία του και την κρατική υποχρέωση προστασίας της δημόσιας υγείας, τη θεμελιώδη ενωσιακή ελευθερία της μετακίνησης προσώπων και εν μέρει τη λειτουργία του χώρου Σένγκεν.
Ένα πρώτο νομικά εξισορροπητικό βήμα που έγινε στο επίπεδο της ΕΕ είναι η σκέψη για όμοια μεταχείριση όσων εμβολιάσθηκαν, όσων νοσήσαν και έχουν επαρκή αντισώματα και όσων υποβλήθηκαν σε πρόσφατο μοριακό τεστ και βρέθηκαν αρνητικοί (green pass). Ήδη υποστηρίζεται από κάποιους ότι εμβολιασμός χωρίς έλεγχο (με εξέταση αίματος) για το επίπεδο αντισωμάτων δεν προσφέρει επαρκή ασφάλεια. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο κοινός παρονομαστής για όλους είναι το πρόσφατο μοριακό τεστ καθώς και ο εμβολιασμένος μπορεί να νοσήσει ή να είναι ασυμπτωματικός φορέας.
Ένα ζήτημα ιατρικά και οργανωτικά πολύπλοκο είναι και νομικά πολύπλοκο ιδίως όταν κινούμαστε, όπως σημειώσαμε, στο πεδίο τριών τουλάχιστον έννομων τάξεων (εθνικής, ενωσιακής , διεθνούς και ιδίως αυτής της ΕΣΔΑ ).
Μια διευκόλυνση της προσέλευσης τουριστών από το (εκτός πλέον ΕΕ) Ηνωμένο Βασίλειο, μπορεί να προκαλέσει παράδοξες αντιδράσεις πχ της γερμανικής ή της γαλλικής αγοράς / κοινής γνώμης, αν δεν υπάρχει στέρεη και ευρεία ευρωπαϊκή συναίνεση και όχι απλώς νομική ρύθμιση της ΕΕ ή με την ανοχή της ΕΕ.
Χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή στις πτυχές που δεν φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού. Απαιτείται υψηλού επιπέδου οργανωτική και νομική ευρηματικότητα χωρίς να αρκούν σοφιστείες ή επιχειρήματα μόνο πραγματολογικά που καταλήγουν στην επωδό: αφού όλα είναι απλά και προφανή γιατί υπάρχουν νομικοί και βιοηθικοί προβληματισμοί; Πρέπει να διαμορφώσουμε το κεντρικό ευρωπαϊκό ρεύμα ή πάντως να μετέχουμε σε αυτό. Το κεντρικό ευρωπαϊκό ρεύμα δεν διαμορφώνεται μόνο πολιτικά αλλά και επικοινωνιακά και νομολογιακά, δεν πρέπει να προσκρούσει στο Στρασβούργο ( ΕΔΔΑ ) ή το Λουξεμβούργο ( ΔΕΕ ).
https://www.capital.gr/epikairotita/3535030/to-zitima-diakriseon-metaxu-emboliasmenon-kai-mi
