Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Διακαναλική συνέντευξη τύπου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου σε περιφερειακά ΜΜΕ της Δωδεκανήσου στη Ρόδο

Ευ. Βενιζέλος: Ευχαριστώ πάρα πολύ για την ευκαιρία που μου δίνετε να απευθυνθώ στα μέσα ενημέρωσης Δωδεκανήσου. Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί βρίσκομαι εδώ. Στέλνω ένα φιλικό πατριωτικό χαιρετισμό σε όλους τους κατοίκους της περιοχής και καθώς έχω την ιδιότητα του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Εξωτερικών, θα ήθελα να στείλω και έναν χαιρετισμό ειρήνης, καλής γειτονίας και ευημερίας για τους δυο λαούς στη γειτονική μας χώρα, στην Τουρκία, θα έχω την ευκαιρία στην ομιλία μου να μιλήσω κάπως εκτενέστερα και για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.

Το δίλημμα των εκλογών το γνωρίζετε όλοι πάρα πολύ καλά. Στην πραγματικότητα το θέμα δεν είναι ποιο κόμμα θα είναι το πρώτο ή το δεύτερο, αλλά πώς θα διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις εθνικής σταθερότητας. Η εθνική σταθερότητα είναι και προοδευτική γιατί μόνο μια σταθερή χώρα, μια σταθερή οικονομία μπορεί να προσφέρει τις προϋποθέσεις της ανάπτυξης. Μόνο μια σταθερή χώρα, μια σταθερή οικονομία μπορεί να αποκαταστήσει αδικίες, να δώσει ξανά όραμα και κυρίως να δώσει τις δυνατότητες απασχόλησης στα νέα παιδιά.

Το ΠΑΣΟΚ σε αντίθεση με την πολιτική του εκφοβισμού που έχει επιλέξει η Ν.Δ. και σε αντίθεση με την πολιτική του αφελούς εφησυχασμού που έχει επιλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ, λέει την αλήθεια με πολύ καθαρό και απλό τρόπο. Χρειάζεται εθνική συναίνεση. Συστράτευση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

 

Αυτό θέλαμε να γίνει και το 2012. Δεν το πετύχαμε πλήρως, το πετύχαμε εν μέρει αλλά μετά λόγω της υπαναχώρησης της ΔΗΜΑΡ αναγκαστήκαμε να σηκώσουμε μόνοι μας με τη Ν.Δ. ένα βάρος που ανήκει σε όλο το έθνος. Αυτό δεν μπορεί να επαναληφθεί. Ας ελπίσουμε ότι ο ελληνικός λαός με περίσκεψη, με σωφροσύνη, με διορατικότητα, θα κάνει μια επιλογή στις 26 Ιανουαρίου, που θα μας πάει ένα βήμα μπροστά στην ολοκλήρωση της εξόδου από το μνημόνιο και στη μετάβαση στη νέα εποχή, πολύ καλύτερη εποχή και εδώ θα κάνουμε πολλά βήματα προς τα πίσω, εξανεμίζοντας τις θυσίες και τα επιτεύγματα των Ελλήνων.

Εμείς επειδή έχουμε συνευθύνη για την πορεία της χώρας και την εβδομάδα αυτή μέχρι τις 25 Ιανουαρίου που έχουμε τις εκλογές, θέλω να διαβεβαιώσουμε τον ελληνικό λαό και το λαό της Δωδεκανήσου, ότι 25 Ιανουαρίου στην κάλπη θα βρει τη χώρα ολόκληρη, ακέραιη με την οικονομία να λειτουργεί, τις τράπεζες να λειτουργούν, τη διαπραγμάτευση να είναι ένα βήμα πριν από την ολοκλήρωσή της.

Από εκεί και πέρα η επιλογή ανήκει στον ελληνικό λαό που είναι κυρίαρχος της μοίρας του. Και θέλω να ελπίσω, γι’ αυτό αγωνιζόμαστε, ότι ο ελληνικός λαός θα κάνει τις σωστές επιλογές, αυτές οι οποίες όλους μας επιτρέπουν να δείξουμε το καλύτερο εαυτό μας ως έθνος τελικά. Σας ευχαριστώ πολύ.

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Δημοσιογράφος (Αιγαίο TV): Κύριε Πρόεδρε καλώς ορίσατε στη Ρόδο. Τις τελευταίες μέρες τηλεοπτικά πάνελ με υποψηφίους από το νέο κόμμα, το Κίνημα του κ. Παπανδρέου και σε σχετικές ερωτήσεις δημοσιογράφων που συντονίζουν, οι υποψήφιοι βουλευτές του εν λόγω κόμματος όταν ρωτούνται για το πόρισμα των έξι ελεγκτών, για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ για το 2004 μέχρι το 2009 και όπως τουλάχιστον έλεγαν τα ρεπορτάζ, υπάρχει τρύπα 120 εκατομμυρίων ευρώ. Μιλάνε για πόρισμα φάντασμα. Εμείς γνωρίζουμε βεβαίως πάντα από το ρεπορτάζ ότι το πόρισμα αυτό έχει φτάσει στα χέρια της δικαιοσύνης. Τι συμβαίνει αλήθεια; Είναι πόρισμα φάντασμα; Είναι προσπάθεια λάσπης, όπως λένε να τους ρίξουν κάποιοι;

Ευ. Βενιζέλος: Εμείς τώρα ασχολούμαστε με τα μεγάλα και σοβαρά θέματα, που αφορούν το μέλλον της χώρας, το μέλλον της περιοχής του Νοτίου Αιγαίου, της Δωδεκανήσου. Δεν θέλω εμείς να τροφοδοτούμε μικρές και μίζερες συζητήσεις οι οποίες μάλιστα αντιβαίνουν σε αυταπόδεικτα γεγονότα.

Ο καθένας κινείται στο επίπεδο που επιλέγει. Εμείς επιλέγουμε το επίπεδο της εθνικής ευθύνης, το επίπεδο των αναγκών της πατρίδας, το επίπεδο του μέλλοντος της παράταξης. Τα άλλα τα έχουμε πει, τα έχουμε σχολιάσει, είναι όλα γνωστά και έχουν ασχοληθεί τα αρμόδια όργανα. Δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια.



Παυλάκη (CosmosTV): Κύριε Πρόεδρε σας καλωσορίζω κι εγώ με τη σειρά μου κ. Πρόεδρε. Θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό το οποίο είπατε για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας στη χώρα. Και να προτρέξω και να πάω στην επόμενη μέρα των εκλογών. Είπατε ότι η χώρα δεν θα πρέπει να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω και να διακυβεύσει τις μέχρι σήμερα θυσίες των Ελλήνων πολιτών. Ποιο θα ήταν κατά την δική σας εκτίμηση αυτό το βήμα προς τα πίσω; Θα ήταν ενδεχομένως ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ; Και το συνδυάζω με δήλωσή σας «μας χωρίζουν πολλά, αλλά η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί». Από πολλούς αυτό εξελήφθη ως ένα άνοιγμα σε μια πιθανότητα συνεργασίας της επόμενης μέρας. Θα συνεργαζόσασταν με το ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη μέρα; Θα συνεργαζόσασταν ξανά με τη Ν.Δ. όταν αυτή η πολιτική επιλογή φαίνεται ότι στοίχισε τελικά πολύ στο χώρο του ΠΑΣΟΚ;

Ευ. Βενιζέλος: Θα σας απαντήσω κατ’ αρχάς για το ποια είναι η σημασία της πολιτικής σταθερότητας, γιατί καμιά φορά όταν συζητάμε με αφηρημένες έννοιες οι πολίτες που μας ακούνε έχουν την εντύπωση ότι το ζήτημα δεν τους αφορά. Ότι το ζήτημα αυτό αφορά τα κόμματα, αφορά τα πολιτικά πρόσωπα, είναι μακριά από τη ζωή τους.

Το μεγαλύτερο οικονομικό πρόβλημα που έχει η χώρα είναι η πολιτική σταθερότητα. Δεν μας ενδιαφέρει η πολιτική σταθερότητα καθεαυτή. Δεν μας ενδιαφέρει η πολιτική σταθερότητα μόνο θεσμικά. Μας ενδιαφέρει γιατί χωρίς την πολιτική σταθερότητα πληρώνουμε τεράστιο οικονομικό κόστος. Τι οικονομικό κόστος; Κατ’ αρχάς δυσκολεύεται η λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, του τραπεζικού συστήματος.

Δεύτερο. Μειώνονται τα δημόσια έσοδα γιατί οι πολίτες περιμένουν να σταθεροποιηθεί η κατάσταση για να εκπληρώσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις που είναι και βαριές.

Τρίτο. Έχουμε προβλήματα στην εισροή των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων με ό,τι αυτό σημαίνει για το σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων, για τα ταμεία, για τους συνταξιούχους.

Αλλά για να έρθω σε κάτι ακόμη πιο κοντινό με τα Δωδεκάνησα και με όλες τις τουριστικές περιοχές της χώρας, το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή για τον ελληνικό τουρισμό, για τις προβλέψεις μας σε σχέση με τις επιδόσεις που θα έχουμε την περίοδο αυτή την τουριστική, είναι η πολιτική σταθερότητα.

Η αβεβαιότητα είναι αυτή η οποία προκαλεί κάμψεις στις κρατήσεις. Η διαπραγμάτευση των ξενοδοχειακών και άλλων τουριστικών επιχειρήσεων με τις μεγάλες διεθνείς επιχειρήσεις τους tour operators και τους άλλους κρίσιμους κρίκους της παγκόσμιας αγοράς, επηρεάζεται δυσμενώς από την έλλειψη πολιτικής βεβαιότητας και καθαρού πολιτικού ορίζοντα.

Ακόμη και η άδικη και αβάσιμη συζήτηση για το εάν η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ, που είναι μια συζήτηση αστεία. Κανείς δεν μπορεί να το θέσει αυτό σε αμφισβήτηση, ακόμη και αυτό επηρεάζει την τουριστική αγορά, γιατί ο τουρισμός είναι μια μεγάλη εξαγωγική δραστηριότητα που συντελείται στο εσωτερικό της χώρας. Ναι μεν έρχονται εδώ οι τουρίστες και τους προσφέρουμε υπηρεσίες, αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι μια εξαγωγική δραστηριότητα.

Αντιλαμβάνεστε την τεράστια σημασία που έχει η πολιτική σταθερότητα. Η διαπραγμάτευση με την τρόικα, η διαπραγμάτευση με τους εταίρους δυσκολεύτηκε, γιατί αυτοί γίνανε παράλογα απαιτητικοί, ανέβασαν τον πήχη και ανέβασαν τον πήχη γιατί έβλεπαν ότι η κυβέρνηση δεν έχει ορίζοντα, διότι είναι εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη, όπως αποδείχθηκε η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας συναινετικά. Άρα η αντιπολίτευση μπορεί να επιβάλει εκλογές, άρα ο ορίζοντας είναι πάρα πολύ μικρός και στενός. Άρα η χώρα δεν έχει συνέχεια. Η υπογραφή της κυβέρνησης αμφισβητείται από την αντιπολίτευση. Κάτι πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά και διεθνή δεδομένα και αυτό ανέβασε τον πήχη της διαπραγμάτευσης γιατί οι εταίροι θέλουν να διπλοδέσουν, να διασφαλίσουν πολλαπλά τις δικές τους παροχές οι οποίες είναι πάρα πολύ σημαντικές, γιατί καλώς ή κακώς έχουμε πάρει ένα κολοσσιαίο δάνειο από την ευρωζώνη με πάρα πολύ φιλικό, σχεδόν προκλητικό επιτόκιο, γιατί το επιτόκιο του ευρωπαϊκού δανείου είναι μόλις 0,8%. Δεν υπάρχουν αυτά τα επιτόκια στην αγορά.

Άρα καταλαβαίνετε πώς συνδέονται κατά τρόπο άρρηκτο τα πολιτικά δεδομένα, με τα οικονομικά δεδομένα. Τα οικονομικά δεδομένα σε ένα μακροοικονομικό επίπεδο που αφορά το κράτος, με τα οικονομικά δεδομένα κάθε νοικοκυριού, κάθε επιχείρησης, κάθε άνεργου και για να μιλάμε και για τα δεδομένα τα τοπικά εδώ της Δωδεκανήσου, όλα αυτά επηρεάζουν τη ζωή όλης της κοινωνίας, όταν έχεις μια κοινωνία η οποία δουλεύει κατά βάση στα τουριστικά επαγγέλματα, όταν το 85% της απασχόλησης εδώ βρίσκεται στον τομέα των τουριστικών υπηρεσιών.

Για το πολιτικό μέρος της ερώτησης τα έχουμε πει πάρα πολλές φορές. Εμείς λέμε το 2015 και νομίζω ότι αυτό το καταλαβαίνει κανείς πιο εύκολα και πιο ώριμα τώρα, αυτό που λέγαμε και το 2012. Το 2012 πάλι υπήρχε ισχυρό αντιμνημονιακό μέτωπο. Αλλά τελικά στις δεύτερες μάλιστα εκλογές του Ιουνίου που ήταν εκβιαστικές εκλογές, το 47% του ελληνικού λαού ψήφισε μετά λόγου γνώσεως την πολιτική μας. Μπορεί οι ψήφοι να μοιράστηκαν και να πήγαν σε περισσότερα κόμματα, όχι μόνο σε εμάς, αλλά και στα κόμματα που είχαν προσχωρήσει στην πολιτική μας εκ των υστέρων, ήταν αντιμνημονιακή η Ν.Δ., αλλά ανέβλεψε. Ήρθε στο χώρο της ευθύνης. Ήταν αντιμνημονιακή η τότε ΔΗΜΑΡ, αλλά ανέβλεψε και αυτή.

Τα κόμματα που είχαν προσχωρήσει στην δική μας στρατηγική, πήραν 47%. Δεν το περίμενε κανείς αυτό. Ο λαός ψήφισε υπεύθυνα με ψυχραιμία, με σωφροσύνη. Λέγαμε τότε ότι όλες οι δυνάμεις συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ, που πιστεύουν στην Ευρώπη και είναι δυνάμεις του συνταγματικού τόξου, άρα όχι η Χρυσή Αυγή, πρέπει να συνεργαστούμε, να μοιραστούμε την ευθύνη, να οργανώσουμε την πανστρατιά την εθνική, την εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης για να έχουμε γρήγορα και καλά αποτελέσματα. Αυτό δεν έγινε. Τώρα πρέπει να γίνει.

Δεν υπάρχει περίπτωση να κυβερνηθεί ο τόπος μονοκομματικά. Δεν υπάρχουν αυτοδύναμες πλειοψηφίες. Υπάρχουν τεχνάσματα του εκλογικού συστήματος, αλλά η κοινωνία δεν θέλει αυτοδυναμίες. Δεν μπορεί να υπάρξουν δεύτερες εκλογές. Θα ήταν καταστροφικές για την οικονομία. Δεν μπορεί να υπάρχει ακυβερνησία, άρα εμείς θέλουμε να βοηθήσουμε όχι επειδή είμαστε μπαλαντέρ κυβερνητικός. Τα έχω πει. Όχι επειδή πάμε να φορτωθούμε πάνω στους υπουργικούς θώκους. Δεν είναι αναγκαίο να είμαστε εμείς μέσα σε μια κυβέρνηση αλλά θέλουμε να είμαστε εταίροι της εθνικής ευθύνης.

Θέλουμε να είμαστε εγγυητές της εθνικής σταθερότητας. Μας ενδιαφέρει πάρα πολύ να συμφωνήσουμε στο πλαίσιο της πορείας του τόπου. Υπάρχουν ζητήματα στα οποία βλέπω τις συγκλίσεις πιθανές, αλλά που είναι πολύ δύσκολες, αλλά εδώ δεν μπορούμε να παίζουμε με τα θέματα αυτά.

Εμείς θέλουμε να βοηθήσουμε, θέλουμε να υπάρχει ενότητα, αλλά δεν θέλουμε να υπάρχουν εσφαλμένες πολιτικές επιλογές. Και γι’ αυτό λέμε την πολιτική μας καθαρά, ξάστερα και επισημαίνουμε και τους κινδύνους. Και το λέω πάρα πολύ απλά, ούτε εκφοβισμός, ούτε εφησυχασμός. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Όλα μπορούν να γίνουν εύκολα εάν συμφωνήσουμε και σκεφτούμε σωστά, να προχωρήσουμε.

Εμείς μπορούμε να παίξουμε το ρόλο αυτό και δυστυχώς ή ευτυχώς εμείς και μόνο εμείς, διότι έχουμε την εμπειρία, τη γνώση, έχουμε δοκιμαστεί, έχουμε καθαρές θέσεις. Δεν υπάρχει άλλος ο οποίος να μπορεί να παίξει το ρόλο αυτό. Ποιος θα τον παίξει; Ο κ. Καμμένος ο οποίος ψάχνει αυτό που του έχει υποσχεθεί ο κ. Τσίπρας ότι θα ήταν ο προνομιακός εταίρος; Αν ο λαός θέλει να στείλει τον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο να διαπραγματευτούν το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, μπορεί να το κάνει. Είναι μια επιλογή. Αλλά δεν το βλέπω.

Θα πάει ο κ. Τσίπρας και ο κ. Θεοδωράκης ο οποίος εκπροσωπεί τους νεοφιλελεύθερους. Δηλαδή τους θατσερικούς που έχει μέσα του το Ποτάμι μαζί με παλαιά στελέχη της ΔΗΜΑΡ, σε μια ετερόκλητη συνεργασία;

Είδαμε τι έγινε με την παλαιά ΔΗΜΑΡ που ήταν και πιο καθαρή πολιτικά. Για να δούμε τι θα γίνει τώρα με τη νέα ΔΗΜΑΡ που είναι το Ποτάμι. Άρα δεν υπάρχει άλλη λύση. Συγνώμη που το λέω. Αυτά προκύπτουν ιστορικά μέσα από την εμπειρία, μέσα από μια διαδρομή, μέσα από μια δοκιμασία.

Και βέβαια πάνω στις πλάτες μας έχει πατήσει η ΝΔ η οποία κρύβει την ευθύνη της για την περίοδο 2004 – 2009. Επειδή σπεύσαμε εμείς να αναλάβουμε την ευθύνη και στο μέτρο που δεν μας αναλογούσε. Πώς είναι δυνατόν από τα δυο κόμματα που κυβερνήσαμε την περίοδο της μεταπολίτευσης εμείς να είμαστε σε ένα οριακό σημείο τώρα και η Ν.Δ. να εμφανίζεται ως κόμμα εξουσίας σαν να μην έγινε τίποτα; Όταν ήρθε και πάτησε πάνω σε αυτά που είχαμε κάνει και τα είχαμε κάνει με τόσο κόπο και τόσο πόνο μόνοι μας εις πείσμα όλων των άλλων. Το 80% όλης αυτής της προσπάθειας είχε συντελεστεί μέχρι το Μάιο του 2012.



Μ. Χονδρογιάννη (Εφημερίδα Δημοκρστική): Κύριε Πρόεδρε, ποιες είναι οι δεσμεύσεις σας προς τους Δωδεκανησίους, ειδικά για το θέμα των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ, πρώτον. Και δεύτερον, γιατί τα Δωδεκάνησα πρέπει ειδικά τώρα να στηρίξουν το ΠΑΣΟΚ και όχι το ΚΙΔΗΣΟ;

Ευ. Βενιζέλος: Σε σχέση με το μειωμένο συντελεστή του ΦΠΑ των νησιών, το ΠΑΣΟΚ έχει τον ιστορικό τίτλο γιατί είναι έργο δικό μας. Και επίσης σε αντίθεση με την πίεση της τρόικας την ανυπόφορη μερικές φορές, αντιστάθηκα ως Υπουργός Οικονομικών, να προστατεύσω το μειωμένο συντελεστή των νησιών και τώρα στη διαπραγμάτευση έως το σημείο που σταμάτησε με την προεδρική εκλογή, το ΠΑΣΟΚ είχε χαράξει κόκκινη γραμμή σε σχέση με το χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ των νησιών, γιατί αυτό είναι το πιο χειροπιαστό μέτρο νησιωτικής πολιτικής.

Τώρα πρέπει να σας πω επίσης γιατί ίσως έχει ξεχαστεί αυτό, ότι το 2001 επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη ως εισηγητής της αναθεώρησης του Συντάγματος είχα τη μεγάλη τιμή να προτείνω τη διάταξη τη συνταγματική που προβλέπει την ειδική νησιωτική πολιτική. Και ως εκ τούτου θεωρώ ότι για μένα υπάρχει και ένα ζήτημα προσωπικό, σε σχέση με τη νησιωτική πολιτική.

Σε σχέση με τους δεσμούς των Δωδεκανήσων με το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται να αναφερθώ. Εδώ είμαστε σε μια πράσινη περιοχή, με τεράστια παράδοση. Μια περιοχή που τίμησε το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου από την αρχή, από το 1974 και διαρκώς. Μια περιοχή που έχει αναδείξει μεγάλους πολιτικούς της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης. Αλλά μια περιοχή η οποία είναι συνδεδεμένη με το ΠΑΣΟΚ, με την παράταξη και με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου. Είναι όνομα και επίθετο. Έχει πολύ μεγάλη σημασία και το μικρό όνομα.



Β. Μπογδάνου (Εφημερίδα Ροδιακή): Κύριε Πρόεδρε, θα σας πάω 1,5 χρόνο πίσω. Σεπτέμβριος του 2013 στη Ρώμη. Είχατε κάνει επίσκεψη εκεί και σε μια συνέντευξη Τύπου κοινή με την υπουργό Εξωτερικών της Ιταλίας, είχατε πει ότι ανάπτυξη δεν νοείται χωρίς θέσεις εργασίας. Το τρίτο τρίμηνο του 2014 είχαμε στην Ελλάδα 1.300.000 ανέργους. Ποια ανάπτυξη επιτεύχθηκε λοιπόν στη συγκυβέρνηση;

Ευ. Βενιζέλος: Θυμάμαι και εγώ τη συνέντευξη αυτή με την κυρία Μογκερίνι. Είχε μόλις αναλάβει τα καθήκοντά της. Ήμουνα ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών που συναντούσε και φαίνεται ότι στάθηκα αρκετά καλός οιωνός γι’ αυτή, γιατί λίγους μήνες αργότερα έγινε Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας.

Αυτό που εννοούσαμε στη Ρώμη με την κυρία Μογκερίνι που είναι και αυτή στέλεχος του δημοκρατικού κόμματος, στέλεχος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, είναι ότι δεν μπορεί να γίνει ανεκτό ένα μοντέλο το οποίο προωθείται από συντηρητικούς κύκλους στην Ευρώπη της ανάπτυξης χωρίς θέσεις εργασίας. Γιατί μπορεί να έχεις ανάπτυξη σε τομείς εντάσεως κεφαλαίου, χωρίς να έχεις κοιτάσματα απασχόλησης. Εμείς έχουμε παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης για όλους τους τομείς από τη σκοπιά των θέσεων εργασίας.

Έχουμε πει από το Μάιο, παραμονή ευρωεκλογών με πολύ τεκμηριωμένο τρόπο ότι μπορούν να δημιουργηθούν τα επόμενα τέσσερα πέντε χρόνια 640.000 θέσεις εργασίας. 44.000 στην πρωτογενή παραγωγή, 77.000 στον τομέα της ενέργειας κοκ και πάρα πολλές θέσεις στον τομέα του τουρισμού.

Αυτό θα φαινόταν ίσως υπερβολικό εάν δεν ερχόταν έγκυροι φορείς, όπως είναι η Διεύθυνση Μελετών της Εθνικής Τράπεζας να πούνε ότι ξέρετε όχι 640.000 θέσεις εργασίας, αλλά εμείς έχουμε υπολογίσει ότι μπορεί να δημιουργηθούν 720.000 θέσεις εργασίας. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει σταθερότητα. Για να γίνει αυτό πρέπει να βγούμε από το μνημόνιο. Για να γίνει αυτό πρέπει να ενθαρρύνουμε τις επενδύσεις ελληνικές και ξένες.

Για να γίνει αυτό δεν πρέπει να απειλούμε τους ξένους επενδυτές ότι θα τους διώξουμε, ή ότι θα ακυρώσουμε συμβάσεις. Για να γίνει αυτό πρέπει να έχουμε ισχυρό τραπεζικό τομέα. Πρέπει να είναι η χώρα μέσα στην ευρωζώνη, πρέπει η χώρα να έχει σταθερό θεσμικό πλαίσιο, να μην υπάρχει αβεβαιότητα. Άρα η πολιτική σταθερότητα είναι αυτή η οποία θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας. Να, γιατί πρέπει να μας ψηφίσει ένας άνεργος, γιατί ο άνεργος έχει ενδιαφέρον γι’ αυτά. Ο ισχυρός, ο πλούσιος, δεν ενδιαφέρεται. Τα βγάζει πέρα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και χαίρεται καμία φορά και στην αναμπουμπούλα γιατί αν έχει βγάλει τα λεφτά του έξω και έχει αφήσει τις ζημίες του μέσα με τα ευρώ που έχει βγάλει έξω, θέλει να αγοράσει φθηνά περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα αν αυτά πουλιούνται σε δραχμές πληθωριστικές.

Και αυτό που λέτε για την ανεργία είναι έτσι, αλλά το τρίτο τρίμηνο του 2014, το τέταρτο τρίμηνο του 2014, το ισοζύγιο απασχόλησης έχει γίνει θετικό. Δηλαδή οι θέσεις που ανοίγουν είναι πιο πολλές από τις θέσεις που κλείνουν. Κι αυτό δεν αφορά μόνο το ισοζύγιο απασχόλησης, δηλαδή θέσεις εργασίας, αφορά και το ισοζύγιο στη δημιουργία επιχειρήσεων. Οι επιχειρήσεις που ανοίγουν είναι περισσότερες από τις επιχειρήσεις που κλείνουν. Γι’ αυτό και έχουμε θετικό ρυθμό ανάπτυξης.

Αλλά εάν τώρα πάμε όλα αυτά να τα ακυρώσουμε, γιατί τώρα η θεωρία είναι ότι δεν πειράζει και όσο χρόνο θέλουμε έχουμε και όσο χρήμα θέλουμε έχουμε και θα υποκλιθεί η Ευρώπη σε αυτά που λέμε εμείς. Αυτά λέμε.

Χρόνο έχουμε τι σημαίνει; Να μείνουμε μέσα στο μνημόνιο. Φτωχοί συγγενείς, εξαρτημένοι, εκτός αγορών, εκτός ανάπτυξης. Τώρα οι αντιμνημονιακές δυνάμεις θέλουν να μείνουμε στο μνημόνιο. Εμείς που κατηγορούμαστε για το μνημόνιο λέμε ότι πρέπει να βγούμε από το μνημόνιο. Δηλαδή μιλάμε για τον πλήρη παραλογισμό. Ή η άλλη θεωρία δεν θέλουμε δάνειο, δεν χρειάζεται να μας βοηθήσει κανείς, δεν έχουμε ανάγκη κανέναν, έχουμε λεφτά, θα τα βρούμε από έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή θα μας τα δίνουν οι τράπεζες. Μα, οι τράπεζες έχουν τα λεφτά του κόσμου. Δεν μπορούν να ενισχύουν απεριόριστα το δημόσιο όταν το δημόσιο έχει πρόβλημα ρευστότητας, γιατί δεν εισπράττει φόρους ή δεν εισπράττει εισφορές.

Και βέβαια καμία Ευρώπη δεν υποκλίνεται σε κανέναν. Η Ευρώπη μιλάει με πολλές φωνές, δημιουργεί μια σύγχυση, δεν δίνει καθαρά μηνύματα. Αυτή είναι η κατάσταση της Ευρώπης γενικά. Η Ευρώπη δεν έχει πολιτική αποτελεσματικότητας σε κανένα θέμα. Είναι προβληματική, γι’ αυτό χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη, καλύτερη Ευρώπη.

Τέτοια μηνύματα αντιφατικά στέλνει και στην περίπτωση της Ελλάδας, με αποτέλεσμα να νομίζουν ορισμένοι ότι έχει αρχίσει ένας διάλογος και μια χαρά. Τι είχαμε τι χάσαμε, θα πάμε να υποτάξουμε εντός της Γερμανίας τη γερμανική κυβέρνηση.

Δεν θα μπορέσουν αυτοί που τα λένε αυτά να υποτάξουν την κυβέρνηση της Σλοβενίας, την κυβέρνηση της Μάλτας, την κυβέρνηση της Φιλανδίας. Δεν θα προλάβουμε να πάμε στη Γερμανία. Η Γερμανία είναι πιο εύκολος συνομιλητής απ΄ ό,τι είναι οι μεσαίες και οι μικρές χώρες, οι οποίες τα προσέχουν πιο πολύ αυτά και ενοχλούνται από συμπεριφορές οι οποίες είναι μη ευρωπαϊκές.

Το λέω αυτό γιατί πρέπει να ξέρει ο Έλληνας πολίτης πού βρισκόμαστε και πού πηγαίνουμε, γιατί και οι Κύπριοι οι αδελφοί μας κάποια στιγμή πίστεψαν ότι θα πετάξουν στα μούτρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πλάνο άλφα, πήγαν να πάρουν το δάνειο στη Μόσχα και γύρισαν με τα φτερά κατεβασμένα και βρήκαν τις καταθέσεις κουρεμένες. Αυτό που κάναμε εμείς το κάνανε και οι Πορτογάλοι και οι Ιρλανδοί και οι Ισπανοί, το κάνουν τώρα οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, μεγάλες χώρες και χωρίς δάνειο. Εμείς και με δάνειο.

Δεν μπορεί να βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας. Τα οικονομικά στοιχεία της Ελλάδος είναι καλύτερα από της Πορτογαλίας. Εν τούτοις η Πορτογαλία έχει γυρίσει στις αγορές, τα ομόλογά της πάνε πολύ καλά. Έχουν αποδόσεις 2% και η Ελλάδα έχει αποδόσεις 11,5%, δηλαδή πρακτικά δεν μπορεί να πάει στις αγορές. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για λόγους πολιτικούς. Γιατί εδώ ο καθένας λέει ό,τι θέλει, όπως θέλει.

Και εάν κάποιος φτωχός άνθρωπος, υπερχρεωμένος άνθρωπος λέει τι με νοιάζει γαία πυρί μιχθήτω, τι είχα τι έχασα, η κατάστασή μου είναι τραγική, τι θα συμβεί; Μα, αυτός έχει ανάγκη από το κράτος. Αυτός έχει ανάγκη από μια οικονομία που λειτουργεί. Αυτός έχει ανάγκη να ολοκληρώσουμε το πρόγραμμα και να πάμε καλά. Διότι αυτόν θα βοηθήσει το κράτος μόλις εξυγιανθεί και λειτουργήσει ανταγωνιστικά και ισότιμα.

Ο ισχυρός, αυτός που έχει διεθνή κινητικότητα, αυτός που μπορεί να πάει να επενδύσει έξω να ζήσει έξω, αυτός δεν έχει πρόβλημα. Πρόβλημα έχει ο άνεργος, αυτός που δεν έχει στο σπίτι μισθό, η γυναίκα η οποία έχει παιδιά και δεν έχει σύζυγο, η μονογονεϊκή οικογένεια. Ο ανάπηρος. Αυτοί έχουν πρόβλημα.



Κυπριώτη (Παλμός FM): Κύριε Βενιζέλο, βρίσκεστε στη Ρόδο στην πρωτεύουσα του Νομού Δωδεκανήσου, που στο παρελθόν έδινε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στο ΠΑΣΟΚ σε πανελλαδικό επίπεδο. Σήμερα ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε στο δυσαρεστημένο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ, μια που βρίσκεστε στη Ρόδο, που την Κυριακή στις εκλογές θα ψηφίσει κάποιο άλλο κόμμα και όχι το ΠΑΣΟΚ;

Ευ. Βενιζέλος: Εάν ο δυσαρεστημένος ψηφοφόρος είναι πράγματι δυσαρεστημένος, κατά πάσα πιθανότητα θα ψηφίσει ένα κόμμα που του υπόσχεται κάτι το οποίο εμείς δεν μπορέσαμε να δώσουμε, ψάχνει ένα χαμένο παράδεισο, ψάχνει αυτό που είχε τις καλές μέρες επί ΠΑΣΟΚ και χάρη στο ΠΑΣΟΚ. Άρα είναι ένας άνθρωπος ο οποίος συνδέεται με τα μεγάλα επιτεύγματα του ΠΑΣΟΚ, κυρίως με το δημόσιο, με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, με τις οικονομικές δραστηριότητες και παροχές του κράτους και αυτοί πράγματι βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο ΣΥΡΙΖΑ, όχι γιατί άλλαξαν παράταξη, αλλά γιατί εκεί βρήκαν το όχημα διαμαρτυρίας.

Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν νομίζουν ότι θα μπορούσαν να γίνουν τα πράγματα διαφορετικά και δεν τα κάναμε. Ή ότι τώρα μπορούν να γίνουν διαφορετικά. Αυτοί οι άνθρωποι θα απογοητευτούν. Εμείς φταίμε γιατί απέκτησαν αυτή την αντίληψη, ανέβηκε το επίπεδό τους, άλλαξαν status, αλλά κάποια στιγμή τους είπαμε πρέπει να περιορίσουμε κάτι για να γλιτώσουμε τα πολύ περισσότερα, που δεν το δέχτηκαν αυτό.

Πολλοί από αυτούς είναι άνθρωποι πονεμένοι, άνθρωποι της ανάγκης και θέλουν βοήθεια, νομίζουν λοιπόν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τους τα δώσει όλα αυτά. Η απογοήτευση θα είναι πάρα πολύ μεγάλη, ψάχνοντας το χαμένο παράδεισο, μπορεί να βρεθούμε αντιμέτωποι με μία κάποια κόλαση, δηλαδή κόλαση είναι η έκφραση που λέει ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ άσχημα, αντιμετωπίσαμε μία κατάσταση κόλασης.

Υπάρχουν άλλοι που δεν διαφωνούν με την πολιτική μας, αλλά έχουν ένα πρόβλημα πολιτικής έκφρασης και αντιπροσώπευσης, δηλαδή πιστεύουν βαθειά σε μας, μας εκτιμούν, μας αγαπούν, μας αναγνωρίζουν, αλλά λόγω εκλογικού συστήματος δεν θέλουν να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος και προτιμούν να ψηφίσουν ΝΔ για να τη βοηθήσουν.

Αυτοί είδαν στις ευρωεκλογές ότι η ΝΔ ήρθε δεύτερη και ότι το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που κράτησε όρθια την Κυβέρνηση, όρθια τη στρατηγική, όρθια τη χώρα. Εάν αληθεύουν οι δημοσκοπήσεις και είναι σταθερή η πρώτη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, αυτά θα μας τα πει ο λαός την Κυριακή των εκλογών, πρέπει να καταλάβουν αυτοί ότι το αντίβαρο μπορεί να είναι μόνον το ΠΑΣΟΚ, ο εγγυητής μπορεί να είναι μόνον το ΠΑΣΟΚ, δεν έχουν κανένα λόγο να φλερτάρουν με τη ΝΔ, πρέπει να ψηφίσουν κατά συνείδηση, δηλαδή να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι είναι γενικώς προοδευτικοί άνθρωποι, θέλουν την Ευρώπη, θέλουν την πολιτική που εφαρμόζουμε εμείς, αλλά λέει μήπως διαλέξουμε κάτι πιο νεωτερικό, πιο συμπαθητικό, το Ποτάμι ας πούμε; Κάποιοι πολίτες με παρόμοιες σκέψεις ψήφισαν ΔΗΜΑΡ το 2012, ποιο είναι το αποτέλεσμα;

Η ΔΗΜΑΡ πήγε-ήρθε, πήγε από το ένα άκρο στο άλλο, δεν υπήρχε συνέπεια, δεν υπήρχε σταθερότητα, εξαφανίστηκε πολιτικά. Και σας είπα προηγουμένως, η ιδεολογικά ομοιογενής ΔΗΜΑΡ. Φανταστείτε τώρα τι γίνεται με το ετερόκλητο Ποτάμι, το ετερογενές, το οποίο είναι από το ένα άκρο στο άλλο. Δεν υπάρχει εγγύηση, δεν έχει δοκιμαστεί σε τίποτα δύσκολο.

Εμείς έχουμε φθορές, έχουμε βάρη, αλλά έχουμε και εμπειρία και ικανότητα και σταθερότητα γραμμής. Λοιπόν τώρα από κει και πέρα ο καθένας κάνει την επιλογή του και κρίνει κατά συνείδηση.



Παυλάκη (CosmosTV): Θα ήθελα να σας ρωτήσω στο σημείο αυτό εάν παρατηρείτε κι εσείς αυτό τουλάχιστον που διαφαίνεται από δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, αλλά και από δηλώσεις αξιωματούχων σε Βρυξέλες και Βερολίνο, να υπάρχει μια χαλάρωση θα το λέγαμε στη σκληρότητα στην αυστηρότητα ή και στην τρομοκρατία στην οποία είχαμε συνηθίσει μέχρι πρότινος. Παράλληλα ορισμένοι αρχίζουν να θέτουν το θέμα ανάγκης διευθέτησης του χρέους όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά γενικότερα για την Ευρωζώνη, θεωρώντας ότι αν συνεχίσει κανείς να εθελοτυφλεί πάνω σε αυτό, η Ευρωζώνη θα τιναχθεί στον αέρα στα εξ ων συνετέθη. Κατά την εκτίμησή σας υπάρχει όντως κάποια στροφή αυτή την ώρα, συντελείται; Ποιοι λόγοι την υπαγορεύουν κι αν πιστεύετε ότι αυτό τελικά δημιουργεί ένα καινούριο ευνοϊκό πλαίσιο για τη νέα Κυβέρνηση διαπραγμάτευσης.

Ευ. Βενιζέλος: Πολύ ωραία ερώτηση, αλλά πολύ πολυσύνθετη με πολλά επίπεδα και πολλά υποθέματα. Ακούστε, δεν συντελείται καμία μεταβολή, συντελείται μία κολοσσιαία παρεξήγηση άκρως επικίνδυνη. Κάποιοι που δεν ξέρουν πως λειτουργεί η Ευρώπη, πως λειτουργούν οι συσχετισμοί, τι σημαίνει κάθε όρος, γιατί κάθε όρος έχει ένα κωδικοποιημένο περιεχόμενο, νομίζουν ότι έχει αρχίσει ένας διάλογος ανάμεσα στην Ευρώπη και τη νέα Ελληνική Κυβέρνηση που θα είναι ριζοσπαστική και ούτε λίγο ούτε πολύ περιμένουν να υποδεχθούν τους Έλληνες ριζοσπάστες να τους αναθέσουν την ηγεμονία της Ευρώπης. Αυτά είναι παιδικές ιστορίες, μόνον που δεν είναι παιδική εκδρομή, είναι για να χρησιμοποιήσω το τρενάκι του κ. Καμμένου με το οποίο απευθύνθηκε στον κ. Τσίπρα, το τρενάκι του τρόμου που υπάρχει στα λούνα παρκ.

Γιατί το λέω αυτό; Γιατί στην Ευρώπη οι πολιτικές είναι πολιτικές κρατικές, διακρατικές, διακυβερνητικές. Οι στρατηγικές είναι στρατηγικές εθνικές. Η Γερμανική Κυβέρνηση είναι Γερμανική είτε έχουμε χριστιανοδημοκράτες είτε σοσιαλδημοκράτες είτε συνεργασία. Κι αυτό δεν ισχύει μόνον στη Γερμανία, ισχύει στη Φιλανδία η οποία έχει 6κομματική Κυβέρνηση και λέει ωπ προσέξτε δεν πρόκειται να γίνει τίποτα σε σχέση με την Ελλάδα. Ισχύει στην Αυστρία, όπου έχουμε Κυβέρνηση αντίστροφη, είναι πρώτο κόμμα οι σοσιαλδημοκράτες, δεύτερο οι χριστιανοδημοκράτες και ούτω καθεξής, ισχύει ακόμη και σε αμιγώς σοσιαλιστικές Κυβερνήσεις, όπως είναι η περίπτωση της Γαλλίας ή η περίπτωση της Ιταλίας.

Άρα δεν αλλάζουν οι συσχετισμοί οι ευρωπαϊκοί και η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει το εργαστήριο επί της κεφαλής του οποίου θα σταλούν μηνύματα στις μεγάλες χώρες, δηλαδή στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία.

Η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το κέντρο της προσοχής, πρέπει να πάει κάπου με μεγαλύτερη ασφάλεια και λιγότερη δημοσιότητα, πρέπει να ακολουθήσει τα βήματα της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας που μπήκε σε πρόγραμμα για τις τράπεζες και βγήκε, όχι να είναι στο επίκεντρο, όχι να είναι ο Κασίδης στο κεφάλι του οποίου μαθαίνουν κάποιοι να ασκούν το επάγγελμά τους.

Το λέω αυτό, διότι υπάρχουν κάποιοι κανονισμοί ανυπέρβλητοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίοι συνδέονται με την ανάγκη προστασίας ιδίως του κοινού νομίσματος, διότι εδώ έχουμε μια Ευρώπη με ανισότητες, με αδικαιολόγητες και κλειδωμένες ανισότητες.

Η μεγαλύτερη ανισότητα είναι τα επιτόκια, έτσι; Ο Έλληνας μικρομεσαίος δανείζεται με πολύ μεγάλα επιτόκια σε σχέση με τον Γερμανό μικρομεσαίο επιχειρηματία. Αλλά εάν θέλουμε να ξεπεράσουμε τις ανισότητες αυτές, πρέπει να μπορούμε να μπούμε ισότιμα στο διάλογο, πρέπει να γυρίσουμε στην κανονικότητα μιας χώρας μέλους της Ευρωζώνης.

Αν είμαστε σε πρόγραμμα, είμαστε αυτοί που δανείζονται κι όχι αυτοί που δανείζουν, είμαστε πάντα παρίες, άρα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία αυτό και το χρέος είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εδώ παρατηρώ μία αντίρρηση, μία αντίσταση των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, καμιά φορά και της ίδιας της ΝΔ, να αναγνωρίσουν τι είναι αυτό που συνέβη το 2012 τον Φεβρουάριο.

Συνέβη το μεγαλύτερο κούρεμα που συνέβη ποτέ στα διεθνή χρονικά και η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση. Το ελληνικό χρέος έχει κουρευτεί κατά 180 δισ. ευρώ σε καθαρή παρούσα αξία, δηλαδή σε πραγματική αξία, 80% του ΑΕΠ. Αυτό είναι το λιγότερο, έχει αναδιαρθρωθεί ριζικά, έφυγε από τα χέρια των ιδιωτών, μόνον το ένα δέκατο είναι στην αγορά και πέρασε στα χέρια των κρατών-μελών της Ευρωζώνης και των ευρωπαϊκών θεσμών.

Άρα δεν είναι αιχμάλωτο κερδοσκόπων, είναι θεσμικά διευθετημένο, απέκτησε μεγάλη διάρκεια 16,5 έτη, πολύ μικρά μέσα επιτόκια περίπου 2%, μεγάλη περίοδο χάριτος, πάρα πολύ μικρό κόστος εξυπηρέτησης. Τα ετήσια τοκοχρεολύσια είναι μειωμένα κατά 60%, άρα είναι σα να το έχουμε κουρέψει όλο το χρέος 60%, τεράστια αλλαγή.

Το ακόμη σημαντικότερο είναι ότι τότε δεσμεύθηκαν οι εταίροι μας, το Eurogroup, ότι μόλις η Ελλάδα αποκτήσει πρωτογενές πλεόνασμα και βγαίνει από το πρόγραμμα, θα υπάρξουν και περαιτέρω παροχές διευθετήσεις, οι οποίες τελικώς είναι κούρεμα, γιατί οτιδήποτε αλλάζεις στη διάρκεια, στο επιτόκιο, στην περίοδο χάριτος, είναι τελικά κούρεμα γιατί όλο αυτό εμφανίζεται ως καθαρή παρούσα αξία.

Άρα αυτό που έχουμε να κάνουμε τώρα είναι να πάμε να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις αυτές, που είναι ειλημμένες, οι δεσμεύσεις υπάρχουν, αντί να παίζουμε προσπαθώντας να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα. Γιατί όταν προσπαθείς να βρεις την πυρίτιδα, μπορεί να βάλεις και πυρκαγιά, μπορεί να εκραγείς ο ίδιος, έτσι;

Μία καλή μέθοδος για να εκραγείς είναι να πεις αυτό που λένε πολλοί τώρα, που λένε να κάνουμε μία διεθνή Διάσκεψη για το χρέος. Μα διεθνής Διάσκεψη για το χρέος θα γίνει, είναι απόφαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όμως αυτές οι Διασκέψεις δεν λύνουν κανένα θέμα χρέους, δεν είναι Διασκέψεις πιστωτών. Εμάς οι πιστωτές μας είναι τα κράτη της Ευρωζώνης, είναι οι Ισπανοί, οι Ιταλοί, οι Κύπριοι, οι Μαλτέζοι, οι Αυστριακοί, οι Φιλανδοί.

Το να πεις δε θέλω να με αντιμετωπίσεις ως Ελλάδα ως ειδικό πρόβλημα, να μου κάνεις εμένα μια ειδική ρύθμιση που έχω ένα περιορισμένο χρέος, μηδαμινό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, σημαντικό για τα ελληνικά, αλλά εξαιρετικά μικρό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αν πεις ότι δε θέλω αυτό, θέλω να λύσουμε το θέμα τους χρέους της Ευρωζώνης συνολικά, ζήτω που καήκαμε.

Γιατί το χρέος της Ευρωζώνης συνολικά είναι 15 τρισεκατομμύρια, είναι μεγαλύτερο από το αμερικάνικο και ποιος θα στο λύσει το χρέος αυτό; Θα στο λύσει ποιος, εις βάρος ποιου; Εις βάρος της διεθνούς αγοράς. Μα γιατί να μην το λύσουν και οι Αμερικάνοι τότε το ζήτημα του χρέους τους; Υπάρχει δε και μια άλλη ακόμη μεγαλύτερη παρεξήγηση, ότι τα χρέη, τα δημόσια χρέη πληρώνονται, εξοφλούνται. Τα δημόσια χρέη δεν εξοφλούνται. Τα δημόσια χρέη εξυπηρετούνται ετήσια με τοκοχρεολύσια και αναχρηματοδοτούνται από την αγορά με καλά επιτόκια. Πως το μειώνεις το χρέος σου; Με την ανάπτυξη. Με την ανάπτυξη και με τον περιορισμό των ελλειμμάτων. Γιατί αν έχεις ελλείμματα τροφοδοτείς το χρέος. Εάν σταματήσεις να έχεις ελλείμματα, το μειώνεις. Δεν πας να εξοφλήσεις το χρέος σου, δεν ζητάει κανείς εξόφληση του χρέους.



Βενιανάκη: Κύριε Πρόεδρε στο θέμα του χρέους είχατε δηλώσει και από ό,τι φαίνεται νομίζω πρέπει να εμμένετε στην άποψή σας πριν από λίγο καιρό σε μια συνέντευξη στη «Real News» ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Είναι πράγματι κατά την άποψή σας βιώσιμο ή απλά εκτιμάτε με τα ευρωπαϊκά δεδομένα ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο; Γιατί εκτός από την αντιπολίτευση υπάρχουν οικονομολόγοι διεθνούς επιπέδου, Κόμματα στην Ευρώπη, απόψεις που μιλάνε για την αναγκαιότητα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατ’ επανάληψη για κούρεμα του ελληνικού χρέους. Πιστεύετε ότι είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος;

Ευ. Βενιζέλος: Ακούστε, το ελληνικό χρέος έχει κουρευτεί και θα κουρευτεί κι άλλο με τον τρόπο που είπαμε. Η έννοια της βιωσιμότητας του χρέους που έχει σημασία να την ακούσετε πως λέγεται διεθνώς, η έννοια της sustainability του χρέους γιατί αυτή την λέξη τη ερμηνεύουμε με διάφορους τρόπους ελληνικά και αειφορία τη λέμε όταν πρόκειται για θέματα περιβάλλοντος έχει σημασία αυτό, η έννοια της βιωσιμότητας του χρέους είναι μια έννοια με τεχνικό περιεχόμενο η οποία κάθε φορά χρησιμοποιείται στα συμφραζόμενά της.

Όταν εμείς βγαίνουμε και λέμε τεχνικά το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και είμαστε Κόμματα, επιστήμονες αλλά δεν ξέρουμε τι λέμε, που το λέμε, πως το λέμε και γιατί, βγάζουμε τα ματάκια μας με τα χεράκια μας. Γιατί μπαίνουμε σε μια σύγκρουση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ποια σύγκρουση;

Σύμφωνα με τους κανονισμούς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, για να πάρει δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μια χώρα πρέπει να έχει χρέος βιώσιμο για 12 μήνες. Εάν η χώρα δεν έχει βιώσιμο χρέος, δεν μπορεί να δανειοδοτηθεί δεν μπορεί να είναι σε πρόγραμμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Πηγαίνει στα βράχια.

Εάν λέμε εμείς το χρέος μας δεν είναι βιώσιμο αλλά θέλουμε το δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε από τις αγορές, είναι σαν να λέμε στα μη ευρωπαϊκά κράτη - μέλη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, να στρέφονται εναντίον της Ελλάδας και να λένε «τι κάνετε τώρα; Δίνετε τα λεφτά σας στους πλούσιους Ευρωπαίους; Κρατήστε τα για τους φτωχούς του Τρίτου Κόσμου και της Λατινικής Αμερικής». Πάμε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και μας ρίχνουν ξύλο οι Βραζιλιάνοι και διάφοροι άλλοι.

Πώς το λύνει αυτό το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Ζητάει από την Ευρωπαϊκή Ένωση να βεβαιώνει ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο για τους επόμενους 12 μήνες. Άρα δείτε τι πρακτικό περιεχόμενο έχει η έννοια της βιωσιμότητας στη σχέση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ποιος άλλος κρίνει τη βιωσιμότητα; Τη βιωσιμότητα την κρίνουν οι αγορές. Σου λένε δανείζουμε την Ελλάδα; Βιωσιμότητα σημαίνει εξυπηρετώ το χρέος μου και το αναχρηματοδοτώ. Από πού το αναχρηματοδοτώ; Από τις αγορές. Με ένα ανεκτό επιτόκιο. Το καταφέραμε αυτό; Το καταφέραμε. Τον Απρίλιο, λίγο πριν τις ευρωεκλογές, βγάλαμε πολύ καλά ομόλογα τριετή και πενταετή.

Γιατί μετά δεν ξαναβγάλαμε; Γιατί έσκασε η φούσκα της πορτογαλικής Τράπεζας της Τράπεζας του Αγίου Πνεύματος μάλιστα όπως λέγεται, οι Πορτογάλοι είναι στις αγορές με 2%, εμείς εξ αιτίας των Πορτογάλων, αλλά και εξ αιτίας της πολιτικής ανωριμότητας και αβεβαιότητας είμαστε εκτός αγορών με αποδόσεις 11%.

Άρα τη βιωσιμότητα την κρίνουν οι αγορές, δεύτερο μετά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τι λένε οι αγορές; Άμα δεις τις αγορές τους πιατσαδόρους, αυτοί που επενδύουν στο ελληνικό χρέος λένε «ε, δεν ξέρετε να το υπολογίσετε σωστά. Νομίζετε ότι το ελληνικό χρέος είναι η ονομαστική του αξία 170% του ΑΕΠ, δεν βλέπετε την καθαρά παρούσα αξία», αυτοί που έχουν τις μεγάλες επενδύσεις στο ελληνικό χρέος λένε «το πραγματικό χρέος σας είναι 60%». Άντε, υπάρχουν Τράπεζες πιο συντηρητικές που λένε δεν είναι 60% του ΑΕΠ αλλά είναι 120-130%. Πάντως όχι 170%. Το υπολογίζουν με διαφορετικό τρόπο.

Και βέβαια η βιωσιμότητα του χρέους κρίνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση δηλαδή από αυτό που μας έχει δανείσει. Ποιος μας έχει δώσει το μεγάλο δάνειο; Το EFSF, το ESM τώρα, την υπογραφή του δανείου την έχουν κάνει δύο άνθρωποι. Εκ μέρους της Ελλάδας εγώ που πήρα τα 177 δισ. ευρώ από το EFSF, από το ESM τώρα και ο κ. Ρέγκλιν που είναι ο Διοικητής του ESM που υπέγραψε.

Τι λέει ο κ. Ρέγκλιν; Ότι δεν καταλαβαίνετε τουλάχιστον για τα επόμενα δέκα έτη είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος. Βεβαίως εμείς θέλουμε να το κουρέψουμε κι άλλο γιατί έχει πει το Eurogroup ότι θα μας δώσει κι άλλο κούρεμα κι άλλες παροχές. Το χρέος πρέπει να καταστεί πιο πολύ βιώσιμο, πιο εύκολα βιώσιμο, για πιο πολλά χρόνια βιώσιμο. Αλλά το βιώσιμο είναι βιώσιμο επαναλαμβάνω είναι έννοια τεχνική, η οποία ερμηνεύεται από τον κάθε χρήση της, ανάλογα με το περιεχόμενο που του δίνει στη διαδικασία στην οποία βρίσκεται.

Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Η Ιαπωνία έχει 200% χρέος είναι βιώσιμο το χρέος της. Η Αργεντινή έχει 60% είναι μη βιώσιμο και είναι συνεχώς σε κατάσταση χρεοκοπίας. Διότι το κρίσιμο είναι: εάν το εξυπηρετείς και αν το αναχρηματοδοτείς και είπαμε μετά θα το μειώσουμε κιόλας. Αλλά αν κανείς έχει καμία καλύτερη πρόταση, ας έρθει να μας την πει. Αν η πρόταση είναι να πάμε να το συζητήσουμε γενικώς κούρεμα δεν θα κάνουμε. Κούρεμα με γενικές συζητήσεις δεν κάνεις. Διότι αν πας να το κάνεις μόνος, πτωχεύεις. Εμείς καταφέραμε να το κάνουμε συμφωνημένα, εθελοντικά με τη στήριξη των εταίρων μας. Γι' αυτό το κάναμε χωρίς να ανοίξει μύτη.



Κυπριώτη: Θα αναφερθώ σε ένα ζήτημα που αφορά τους κατοίκους των νησιών μας κ. Βενιζέλο και είναι το κυρίαρχο ζήτημα της υγείας και της υποστελέχωσης των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας και όχι μόνο. Θα ήθελα να ρωτήσω τι δεσμεύσεις αναλαμβάνετε από τη Ρόδο για την επίλυση αυτού του ζητήματος που είναι κρίσιμο για την ζωή των νησιωτών.

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, προβλήματα με το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχουμε, ιδίως προβλήματα προσωπικού διότι έχουμε αποχωρήσεις, γηράσκει το προσωπικό, έχουμε κενά, αλλά τα καλύπτουμε κατ’ εξαίρεση και πρώτη προτεραιότητα έχουν τα νησιά στο προσωπικό, το ιατρικό και το νοσηλευτικό.

Πέρα του ότι έχετε εδώ όπως ξέρετε Δωδεκανήσιους που έχουν ασχοληθεί με τα θέματα της υγείας και έχουν καταπληκτικά αποτελέσματα και νομίζω ότι εδώ πρέπει να μνημονεύσω τον Καθηγητή Δημήτρη Κρεμαστινό, διότι ήταν Υπουργός Υγείας, διότι ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και διότι ασχολείται συνεχώς με τα θέματα αυτά.

Αλλά θυμάμαι τις υποσχέσεις που είχαμε δώσει στις προηγούμενες εκλογές. Είχαμε πει θα λύσουμε δυο προβλήματα: το μεγάλο πρόβλημα των καρδιολογικών περιστατικών ώστε να υπάρχει πλήρης κάλυψη και πλήρης φροντίδα εδώ επιτόπου αυτό έχει γίνει και είναι πολύ σημαντικό. Και δεύτερον τα ογκολογικά περιστατικά που είναι τα δύο σημαντικότερα θέματα. Τα ογκολογικά είναι εγγεγραμμένα στον προϋπολογισμό της Περιφέρειας και αυτό το έργο επίσης θα γίνει, όπως μου είπε και ο πρώην Περιφερειάρχης ο κ. Μαχαιρίδης και ο Διοικητής του Νοσοκομείου ο κ. Παπανικόλας.

Αλλά βεβαίως αντιλαμβάνεστε ότι έχουμε εδώ ένα μηχανισμό στελεχών και μια παράδοση και μια εγκυρότητα, η οποία μας επιτρέπει να μιλάμε με έργα για τον τομέα υγείας.



Χονδρογιάννη: Θα ήθελα να δούμε λίγο την επόμενη μέρα των εκλογών. Αν όπως είπατε επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις και έρθει στην πρώτη θέση ο ΣΥΡΙΖΑ και αν το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί την εγγύηση όπως υπογραμμίσατε, δεν είναι η τρίτη δύναμη αλλά είναι άλλα Κόμματα τα οποία απέχουν πολύ ιδεολογικά από το ΠΑΣΟΚ, ποια θα είναι η επόμενη μέρα για τους απλούς πολίτες;

Ευ. Βενιζέλος: Εάν ο ελληνικός λαός επιλέξει στην τρίτη θέση τη Χρυσή Αυγή και η τρίτη εντολή πρέπει να δοθεί στον κ. Μιχαλολιάκο που είναι προφυλακισμένος αυτό ας το κρίνει. Σε μια τέτοια περίπτωση γίνεται η θεσμική εμπλοκή. Παίρνει την εντολή ο προφυλακισμένος και αυτό είναι μια δημοκρατία που λειτουργεί. Ας το κρίνει αυτό ο ελληνικός λαός. Από εκεί και πέρα η τρίτη, τέταρτη, η πέμπτη θέση δεν είναι μαγικό, είναι ο συμβολισμός της εντολής. Διότι μπορείς να παίξεις ενεργότερο ρόλο στη διαπραγμάτευση. Μπορείς να το κάνεις αυτό και στη σύσκεψη των αρχηγών των Κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά έχει πολύ μεγάλη σημασία το να μπορείς να πάρεις πρωτοβουλίες, το να μπορείς να πιέσεις.

Τώρα, τι να σας πω. Αν οι πολίτες εμπιστεύονται το μέλλον της διαπραγμάτευσης και της εθνικής ενότητας πιο πολύ στον κ. Καμμένο, στον κ. Θεοδωράκη, στον κ. Μιχαλολιάκο, δεν αναφέρω το ΚΚΕ γιατί είναι εκτός της συζήτησης αυτής γιατί λέει δεν πιστεύω στο ευρωπαϊκό μοντέλο, ας το κάνουν.

Εμείς δεν διεκδικούμε κάτι παραπάνω από αυτά που θέλει να μας δώσει ο ελληνικός λαός. Αν ο ελληνικός λαός θεωρεί ότι ο ρόλος μας πρέπει να είναι περιορισμένος, θα το δεχτούμε. Αν θεωρεί ότι πρέπει να είναι ένας ρόλος υποβοηθητικός και υποστηρικτικός και εγγυητικός, θα τον αναλάβουμε και θα τον παίξουμε όπως παίξαμε πολύ πιο κρίσιμους και επώδυνους ρόλους.

Με το ζόρι δεν γίνεται. Δημοκρατικά θα αποφασίσουμε, αλλά μην έχουμε την αίσθηση ότι δεν γίνονται δημοκρατικά λάθη. Πολλά μεγάλα λάθη είναι λάθη δημοκρατικά, έχουν ψηφιστεί λανθασμένες αποφάσεις με μεγάλες πλειοψηφίες και μεγάλο ενθουσιασμό.



Μπογδάνου: Κύριε Πρόεδρε, σας καταλογίζουν ότι αναγκάσατε τα χαμηλά οικονομικά στρώματα να σηκώσουν το βάρος του μνημονίου και φυσικά έχουν εξαθλιωθεί. Εσείς τι απαντάτε σ’ αυτό και τι σκέπτεστε να κάνετε για τα χαμηλά οικονομικά στρώματα;

Ευ. Βενιζέλος: Με συγχωρείτε, χαμηλά οικονομικά στρώματα εξαρτάται τι ορίζει κανείς. Γιατί πιστεύω ότι όταν είσαι πραγματικά περιορισμένων εισοδημάτων δεν έχεις πολλά πράγματα να χάσεις, εκτός και αν βρεθείς σε μια κατάσταση ανεργίας.

Τα μεσαία στρώματα έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη πίεση διότι είχαν ένα επίπεδο ζωής, είχαν ανειλημμένες υποχρεώσεις τραπεζικές ή άλλες, είχαν κάνει ένα σχέδιο για τα παιδιά τους, για τον εαυτό τους και βρέθηκαν πραγματικά σε πολύ δύσκολη θέση αλλά φυσικά ο φτωχός είναι πάντα η πρώτη μέριμνά μας γιατί εάν δεν έχεις τα στοιχειώδη δε μπορείς να σκεφτείς τα άλλα θέματα που συνδέονται με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, των κοινωνικών χώρων και ούτω καθ' εξής.

Και γι’ αυτό, αν δείτε ποια ήταν η προτεραιότητά μας τα τελευταία 2,5 χρόνια, ποια ήταν η μάχη που έδωσαν οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, τι είναι αυτό που εισέφερε το ΠΑΣΟΚ και δε θα υπήρχε το ΠΑΣΟΚ και ήταν η ΝΔ μόνη για παράδειγμα, θα δείτε ότι είναι τα θέματα κοινωνικής πολιτικής.

Τα μέτρα για τους ανέργους, τα μέτρα για τους αναπήρους, τα μέτρα για τις μονογονεϊκές, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κάλυψη όλου του πληθυσμού ανεξαρτήτως ασφάλισης, τα θέματα του εγγυημένου κοινωνικού εισοδήματος που τώρα εφαρμόζεται πιλοτικά αλλά θα επεκταθεί σε όλους τους Δήμους της χώρας πάρα πολύ σύντομα, θέματα τα οποία συνδέονται με τις εργασιακές σχέσεις, με τις ομαδικές απολύσεις.

Η κοινωνική πολιτική ήταν η πρώτη μέριμνά μας και η στήριξη των χαμηλών στρωμάτων. Εμείς βάλαμε τις κόκκινες γραμμές της διαπραγμάτευσης, είπαμε όχι μείωση μισθών, όχι μείωση συντάξεων, όχι απειλητικό κλίμα στη Δημόσια Διοίκηση. Αξιοκρατία και αξιολόγηση, αλλά όχι Καιάδας, με συγκεκριμένα ποσοστά απόρριψης των αξιολογουμένων.

Και εμείς έχουμε πει ότι το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων για παράδειγμα πρέπει να προβλέπει ειδικά επιδόματα για τη στέγη και τη διαμονή για παράδειγμα των καθηγητών, των δασκάλων σ’ ένα νησί που είναι ακριβό ή σ’ ένα χωριό το οποίο είναι απομονωμένο, ανεξαρτήτως του μισθού, να μπορείς να καλύψεις τις ανάγκες εγκατάστασης γιατί αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, ιδίως σε μια περιοχή που έχει αυξημένο κόστος.

Αλλά εάν δε λειτουργήσει η οικονομία, εάν δεν υπάρξουν επενδύσεις, εάν δεν υπάρξουν θέσεις εργασίας, εάν δεν υπάρχει επιχειρηματικότητα, δεν πρόκειται να υπάρξουν δουλειές, δεν πρόκειται να υπάρξουν μισθοί. Τι νομίζουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι τώρα ετοιμάζονται να κάνουν μια επιλογή, ας το πούμε ριζοσπαστική; Ότι θα διοριστούν στο κράτος; Ότι θα πάρουν όλοι από ένα ικανοποιητικό επίδομα;

Δε μπορεί να γίνει αυτό. Αν έχουν αυτό υπ' όψιν τους, πιστεύουν σε κάτι που είναι ψεύτικο και δε θα το βρουν. Και η απογοήτευση θα είναι πάρα πολύ μεγάλη. Για να μπορούμε να κάνουμε αναδιανομή πλεονάσματος, πρέπει να μπορούμε να έχουμε αύξηση του ΑΕΠ, πρέπει να έχουμε εθνικό εισόδημα, πρέπει να έχουμε νέο εθνικό πλούτο. Και αυτό δημιουργείται από τον ιδιωτικό τομέα. Δημιουργείται μέσα από τις επενδύσεις.

Εάν δε λειτουργήσει η αλυσίδα της οικονομίας, δε θα ωφεληθούν οι πιο αδύναμοι άνθρωποι.

Σας ευχαριστώ πολύ. 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΠΑ.ΣΟ.ΚΣυνεντεύξεις ΤύπουΕκλογές 2015