Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τον πρόλογο και την υποδοχή. Χαίρομαι πάρα πολύ που είναι μαζί και ο Υπουργός  Εθνικής Άμυνας, ο Πάνος Μπεγλίτης, συνάδελφός σας και στενός μου φίλος μετά την κοινή πορεία μας των 20 μηνών στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Χαίρομαι, επίσης, που είμαστε εδώ στο ίδιο τραπέζι και με τον Υφυπουργό κ. Δόλλη, πολύ παλιό και καλό φίλο και με το Γενικό Γραμματέα κ. Ζέππο, με τον οποίο είχαμε πολύ στενή συνεργασία όσο ήμουν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να εστιάσω την προσοχή μου στα θέματα του Υπουργείου Οικονομικών και κυρίως στις τελευταίες εξελίξεις, οι οποίες είναι χρήσιμες για το διπλωματικό μας δυναμικό, για την αποτελεσματική και έγκυρη εκπροσώπηση των συμφερόντων της χώρας, που πρέπει να βασίζονται σε μια έγκυρη πληροφόρηση για το τι ακριβώς συνέβη στις 21 Ιουλίου στο Συμβούλιο Κορυφής της Ευρωζώνης και πώς εξελίσσεται έκτοτε το ζήτημα της δημοσιονομικής ασφάλειας της χώρας, σε συνδυασμό με τις γενικότερες κατευθύνσεις της οικονομικής πολιτικής, υπό συνθήκες οξείας κρίσης. 

Θεσσαλονίκη, 19 Φεβρουαρίου 2010

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Κυρίες και κύριοι, επειδή ακούσατε δυο μακρές  ομιλίες για το σύνολο των διεθνοπολιτικών προβλημάτων, θα επιδιώξω να είμαι πιο σύντομος και πιο εστιασμένος, ξεκινώντας από τη θεμελιώδη αντίφαση που βιώνει ο Σταύρος Λυγερός, ο συγγραφέας του βιβλίου.
Ο Σταύρος είναι δημοσιογράφος. Άρα βρίσκεται μέσα στην καθημερινή περιπέτεια του πληθωρισμού της πληροφόρησης. Τα γεγονότα τρέχουν, οι ειδήσεις τρέχουν με πολλαπλάσια ταχύτητα και σε πολύ  μεγαλύτερο όγκο. Αυτός ο καταιγισμός της πληροφόρησης παρεμποδίζει τη σύνθεση, παρεμποδίζει τη γνώση. Ζούμε σ’ έναν κόσμο της πληροφορίας και της πληροφόρησης, αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν ζούμε σ’ έναν κόσμο της βαθύτερης γνώσης και της ιστορικής συνείδησης.

Θεσσαλονίκη, 19 Φεβρουαρίου 2010

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010

«Ελλάδα - Τουρκία, στον 21ο Αιώνα»

Κύριε συνάδελφε, κυρίες και κύριοι, χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να απευθύνομαι σε μια τόσο εκλεκτή και υψηλής ποιότητας ομήγυρη. Θέλω να ευχαριστήσω θερμά το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής και προσωπικά τον αγαπητό φίλο και συνάδελφο τον Γιάννο Παπαντωνίου, για την ευκαιρία που μας δίνει να συγκεντρωθούμε σε μια προσπάθεια προσέγγισης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, τόνισε σήμερα μιλώντας στη Κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος, εξαρτάται από δύο καταλυτικούς παράγοντες, που είναι η επίλυση του Κυπριακού και η λήξη της συνεχιζόμενης επί 35 έτη κατοχής και η εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων με την άρση των απειλών και την αλλαγή της τουρκικής στάσης στο Αιγαίο.

Ο κ. Βενιζέλος, διαβεβαιώνοντας για τη διαρκή και σταθερή στήριξη που παρέχει η Ελλάδα στην Κυπριακή Δημοκρατία και στον αμυντικό - στρατιωτικό τομέα, χαρακτήρισε ως «ιδιαιτέρως καρποφόρα» την επίσκεψή του στην Κύπρο, τονίζοντας πως η νέα Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα θα διαφυλάξει  «ως κόρη οφθαλμού» την υποχρέωση για αμυντική πολιτική, όπως και εξωτερική πολιτική, με ''ένα ενιαίο, συναινετικό, σταθερό στρατηγικό εθνικό πλαίσιο''.

 2006-2007

3. Από το «Ελσίνκι» στο «νέο Ελσίνκι»

Μέσα στο πλαίσιο αυτής της μακροχρόνιας πρακτικής, το Ελσίνκι συνιστούσε αναμφίβολα μία στρατηγική βασισμένη στην παραδοχή:

20 Νοεμβρίου 2008

Θέλω να συγχαρώ τον Θανάση Καστανιώτη και τον εκδοτικό του οίκο γιατί είναι πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και να εκφράσω την πολύ μεγάλη μου χαρά γιατί παρουσιάζω σήμερα ένα πόνημα του Σπύρου Κουζινόπουλου που τον ξέρω πολλά χρόνια και τον είχα και συνεργάτη. Ως Υπουργός Τύπου και ΜΜΕ είχα την ευκαιρία να βοηθήσω στη νομική και οργανωτική συγκρότηση του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων του οποίου ήταν και είναι διαρκώς, σχεδόν ισόβιος, διευθυντής.

18 Ιουνίου 2008

Κυρίες και Κύριοι
Ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρησή μου. Οφείλεται στο γεγονός ότι υπήρξε μια απρόβλεπτη ένταση στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την κύρωση της σύμβασης μεταβίβασης των μετοχών του ΟΤΕ και έπρεπε να συνομιλήσω υπό άλλους όρους με τον συνάδελφο της κας Υπουργού, τον κ. Αλογοσκούφη, τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών.

4 Ιουνίου 2007

«Η διεθνοπολιτική συγκυρία και η ελληνική εξωτερική πολιτική»

Θέλω να ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά την «Mηνιαία Eπιθεώρηση» για την πρωτοβουλία που πήρε να οργανώσει στη Θεσσαλονίκη, στο λιμάνι, αυτή την τόσο επίκαιρη και κρίσιμη συζήτηση. Και θέλω να εκφράσω τη χαρά μου, γιατί σήμερα θα συνομιλήσουμε με τόσο εκλεκτούς συνομιλητές, συναδέλφους και στο στίβο της πολιτικής αλλά και στο χώρο της ακαδημαϊκής κοινότητας.

25 Αυγούστου 2006

Η συγγραφή ενός βιβλίου είναι μια επώδυνη διαδικασία. Η επιλογή του τίτλου είναι ακόμη πιο επώδυνη, γιατί ο συγγραφέας καλείται να συμπυκνώσει μέσα σε λίγες λέξεις τον πυρήνα της προσέγγισής του. Ο τίτλος του βιβλίου τού Κωνσταντίνου Τσουκαλά νομίζω ότι τα λέει όλα με εντυπωσιακό τρόπο.

25 Αυγούστου 2006

Το νέο σύστημα διεθνούς ισχύος και ο ρόλος του εθνικού κράτους

του Ευ. Βενιζέλου

Η συγγραφή ενός βιβλίου είναι μια επώδυνη διαδικασία. Η επιλογή του τίτλου είναι ακόμη πιο επώδυνη, γιατί ο συγγραφέας καλείται να συμπυκνώσει μέσα σε λίγες λέξεις τον πυρήνα της προσέγγισής του. Ο τίτλος του βιβλίου τού Κωνσταντίνου Τσουκαλά νομίζω ότι τα λέει όλα με εντυπωσιακό τρόπο.

Παραπέμπει, αφ' ενός μεν, στον Τολστόι, δηλαδή στο μεγάλο αφηγητή του «μεγάλου» 19ου αιώνα, αφ' εφετέρου δε, στον Φουκουγιάμα, που είναι ο απολογητής της τρέχουσας ηγεμονικής ιδεολογίας, αν και με έντονα στοιχεία αυτοκριτικής τον τελευταίο καιρό. Νομίζω ότι το φάσμα που ανοίγεται ανάμεσα στον Τολστόι και τον Φουκουγιάμα τα περιέχει όλα.

6 Αυγούστου 2006

Το πρόβλημα είναι η ευρωπαϊκή αμηχανία

του Ευ. Βενιζέλου

Ο πόλεμος γίνεται και πάλι στο Λίβανο. Το μεγάλο διεθνές πρόβλημα όμως δεν βρίσκεται ούτε στη Μέση Ανατολή ούτε στο Ιράκ, ούτε στο Ιράν, αλλά στην ίδια την Ευρώπη.

Δεν αρκεί να αντιδρούν πολλοί ευρωπαίοι πολίτες απέναντι στα φαινόμενα στρατιωτικής βίας με θύματα μικρά παιδιά. Δεν αρκεί να ζητούν οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, πολλά μέσα ενημέρωσης, πολλά κόμματα, ακόμη και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις άμεση κατάπαυση του πυρός. Όλα αυτά είναι αποσπασματικές και συμπτωματολογικές αντιδράσεις. Δεν είναι μία πραγματική διεθνής πολιτική. Γιατί η δυνατότητα άσκησης διεθνούς πολιτικής εξαρτάται δυστυχώς, σε καθοριστικό βαθμό,  από τη στρατιωτική ισχύ και την αντίληψη που επικρατεί ως προς την δυνατότητα ανάληψης στρατιωτικού κινδύνου. 

17 Ιουνίου 2006

Η δημόσια συζήτηση για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις που άνοιξε μετά τον τραγικό χαμό του σμηναγού Ηλιάκη και την παρέμβαση Στεφανόπουλου είναι χρήσιμη και αποκαλυπτική:

17 Ιουνίου 2006

Ένα νέο Ελσίνκι επείγει

του Ευ. Βενιζέλου

Η δημόσια συζήτηση για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις που άνοιξε μετά τον τραγικό χαμό του σμηναγού Ηλιάκη και την παρέμβαση Στεφανόπουλου είναι χρήσιμη και αποκαλυπτική:

Τα γεγονότα όμως τρέχουν. Η πρόσφατη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών στην Κωνσταντινούπολη και αμέσως μετά ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκαν τα πράγματα στο Συμβούλιο Σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας, δείχνει ότι το ευρωπαϊκό πλαίσιο αναφοράς δεν συνιστά από μόνο του στρατηγική ούτε για το Κυπριακό ούτε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το πλαίσιο των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου  του 2004 μέσα στο οποίο υποτίθεται ότι κινούμαστε δεν είναι καθόλου επαρκές καθώς χωρίς λόγο εγκαταλείφθηκε το Ελσίνκι.

6 Ιουνίου 2006

Η συζήτηση που άνοιξε με την παρέμβαση του κ. Κ. Στεφανόπουλου, γρήγορα φάνηκε να προσανατολίζεται προς την ανάγκη χάραξης μιας «νέας εθνικής στρατηγικής».

6 Ιουνίου 2006

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στην Ελευθεροτυπία, 6 Ιουνίου 2006

Εθνική «στρατηγική»

Η συζήτηση που άνοιξε με την παρέμβαση του κ. Κ. Στεφανόπουλου, γρήγορα φάνηκε να προσανατολίζεται προς την ανάγκη χάραξης μιας «νέας εθνικής στρατηγικής».

Αυτό σημαίνει είτε ότι δεν έχουμε καθόλου είτε ότι δεν έχουμε αποτελεσματική στρατηγική. Ηδη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανέλαβε πρωτοβουλία διαλόγου μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Θεωρώ συνεπώς χρήσιμο, πριν από οτιδήποτε άλλο, να καταγραφούν τα βασικά σημεία τής ώς τώρα στρατηγικής ή μάλλον στάσης μας. Σημεία που είναι άλλοτε επίσημα διακηρυγμένες και άρα συνειδητές επιλογές και άλλοτε πρακτικές που απλώς ακολουθούνται εδώ και χρόνια.

Σημείο 1: Η Ελλάδα δεν δείχνει να εκτιμά ότι ο χρόνος λειτουργεί σε βάρος της. Βέβαια, όλες οι μείζονες πρωτοβουλίες μας -από τη μονομερή προσφυγή στη Χάγη το 1976, ταυτόχρονα τότε με προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας- ήσαν αμυντικού χαρακτήρα. Από δε το 1975 και μετά, δεν υπάρχει κάποια αλλαγή των καταστάσεων και των πρακτικών στο Αιγαίο που μπορεί να θεωρηθεί θετική για την Ελλάδα.

30 Μαΐου 2006

«Το νέο σύστημα διεθνούς ισχύος και ο ρόλος του εθνικού κράτους»

Η συγγραφή ενός βιβλίου είναι μια επώδυνη διαδικασία. Η επιλογή του τίτλου είναι ακόμη πιο επώδυνη, γιατί ο συγγραφέας καλείται να συμπυκνώσει μέσα σε  λίγες λέξεις  τον πυρήνα της προσέγγισής του.

30 Μαϊου 2006

Εθνική στρατηγική χωρίς βάθος, χωρίς πλήρη και απροκατάληπτη γνώση των δεδομένων, χωρίς ιστορική αυτοσυνειδησία, που αντιδιαστέλλεται από την ιδεολογική χρήση της ιστορίας και χωρίς διορατική και μακροπρόθεσμη εκτίμηση για τον διεθνή συσχετισμό δεν υπάρχει. Εθνική στρατηγική χωρίς ουσιαστική συναίνεση, βασισμένη στη διεξοδική συζήτηση των θεμάτων και την ενεργό αποδοχή των πολιτών, επίσης δεν νοείται.

30 Μαΐου 2006

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στην Ελευθεροτυπία

«Το Εθνικό Εκκρεμές»

Εθνική στρατηγική χωρίς βάθος, χωρίς πλήρη και απροκατάληπτη γνώση των δεδομένων, χωρίς ιστορική αυτοσυνειδησία, που αντιδιαστέλλεται από την ιδεολογική χρήση της ιστορίας και χωρίς διορατική και μακροπρόθεσμη εκτίμηση για τον διεθνή συσχετισμό δεν υπάρχει. Εθνική στρατηγική χωρίς ουσιαστική συναίνεση, βασισμένη στη διεξοδική συζήτηση των θεμάτων και την ενεργό αποδοχή των πολιτών, επίσης δεν νοείται.

Ούτε η συνεχής, προσχηματική μετάθεση των προβλημάτων στο μέλλον ούτε η μοναδιάστατη προσέγγιση προβλημάτων που είναι από τη φύση τους πολύπλοκα, και άρα αξιώνουν μια «στερεομετρική» θεώρηση, συνιστά εθνική στρατηγική. Οταν αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν, τότε διαγράφεται ο κίνδυνος η εθνική στρατηγική να αντικατασταθεί από ένα «εθνικό εκκρεμές». Την εθνική δημαγωγία της υπεραπλούστευσης και της ουσιαστικής σιωπής γύρω από τα θέματα αυτά να τη διαδεχθεί η εθνική δημαγωγία της δημόσιας αυτοκαταγγελίας για επιλογές που χαρακτηρίζονται όχι μόνον πολιτικά εσφαλμένες ή φοβικές και αδιέξοδες, αλλά και νομικά αβάσιμες.