24 Μαΐου 2009


Φίλες και φίλοι, σήμερα από τη Λακωνία από τη Σπάρτη στέλνουμε καθαρό, ηχηρό μήνυμα, πως την Κυριακή των ευρωεκλογών, στις 7 του Ιούνη, ο ελληνικός λαός θα γράψει τον πρόλογο της μεγάλης ανατροπής στις εθνικές βουλευτικές εκλογές.

Φίλες και φίλοι, χαίρομαι γιατί όλες και όλοι που μαζευτήκαμε σήμερα εδώ στην πλατεία της Σπάρτης ανατρέπουμε τον παραδοσιακό χαρακτήρα της Λακωνίας. Μια παραδοσιακά συντηρητική περιοχή, ένα προπύργιο της Ν.Δ., στέλνει το μήνυμα της δικής του μεταστροφής. Αφού αυτό το μήνυμα στέλνει η Λακωνία φανταστείτε τι μήνυμα στέλνει όλη η Ελλάδα. Έχουν αλλάξει οι συσχετισμοί. Ο κόσμος αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο. Οι Έλληνες πολίτες λένε αυτό που δεν θέλει να ακούσει ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνηση του. Φτάνει πια.

Οι Έλληνες Πολίτες θέλουν να φωνάξουν και πάλι ένα αγαπημένο τους σύνθημα: Να φωνάξουν «και πάλι αλλαγή». Γιατί αυτό έχει ανάγκη ο τόπος. Ο τόπος έχει ανάγκη από ανόρθωση, από ανατροπή, από ελπίδα, από προσδοκία, από αισιοδοξία. Γιατί η Ελλάδα έχει βυθιστεί τα τελευταία έξι χρόνια, και κυρίως μετά το ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης σε μια βαθιά απογοήτευση. Μια απελπισμένη κοινωνία, μια κοινωνία που βιώνει το αδιέξοδο, είναι μία κοινωνία που λειτουργεί αντιαναπτυξιακά, μια κοινωνία που ασφυκτιά, μια κοινωνία που θέλει να δει ριζικές αλλαγές στη ζωή τους.

Είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε από τις ευρωεκλογές στις 7 του Ιούνη αυτή τη μεγάλη πανελλήνια προσπάθεια. Να ξαναοργανώσουμε τη χώρα, να ξαναδώσουμε στην Ελληνίδα και τον Έλληνα το πιο βασικό δικαίωμα του: το δικαίωμα στην ελπίδα, το δικαίωμα στην προσδοκία ενός καλύτερου μέλλοντος. Αυτό δεν μπορεί να το στερήσει κανείς από την Ελληνίδα, από τον Έλληνα και ιδίως από τη νέα γενιά.

Φίλες και φίλοι, χαίρομαι γιατί σήμερα από εδώ, από την Σπάρτη, απαντούμε στα όσα είπε ο κ. Καραμανλής λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά, στην Τρίπολη. Ο κ. Καραμανλής επαναλαμβάνει με μονότονο και κουραστικό τρόπο τα ίδια και τα ίδια στερεότυπα. Είναι ο εκφραστής της «σιγουριάς», της «υπευθυνότητας». Είναι αυτός που θα οδηγήσει τα βήματα της χώρας στο «μέλλον». Είναι αυτός που θα οδηγήσει τη χώρα στην «έξοδο από την κρίση», που εγγυηθεί το σύγχρονο κράτος δικαίου, που θα εγγυηθεί το ολοκληρωμένο κοινωνικό κράτος που έχει ανάγκη η χώρα. Είναι ο κ. Καραμανλής και τα στελέχη της Ν.Δ. η ομάδα που θα ηγηθεί την πανεθνικής προσπάθειας για την ανασυγκρότηση της οικονομίας και του κράτους!

Αναρωτιέμαι ποιόν  μπορεί να πείσει ο κ. Καραμανλής με αυτήν την προσβλητική και εφιαλτική επιχειρηματολογία του. Είναι δυνατόν να πιστεύει πως με τέτοιου είδους, αόριστα, γενικόλογα, μονότονα επιχειρήματα μπορεί να κάνει τον ελληνικό λαό να ξεχάσει τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει καθημερινά; Πώς θα κρύψει ο κ. Καραμανλής πίσω από τη σοβαροφάνεια και τη ρητορεία της υπευθυνότητας μια πολλή σκληρή και αναμφισβήτητη πραγματικότητα που ζουν οι έλληνες τα τελευταία χρόνια; Μπορεί να κρυφτεί η ανεργία, μπορεί να κρυφτεί το αναπτυξιακό αδιέξοδο, μπορεί να κρυφτεί η βαθιά δημοσιονομική κρίση, μπορεί να κρυφτεί η μείωση του ΑΕΠ, μπορεί να κρυφτεί η απελπισία του κάθε μικροεπιχειρηματία που αγωνίζεται να βρει κεφάλαια κίνησης για να επιβιώσει αυτός και η οικογένεια του; Μπορεί πίσω από αυτήν την σοβαροφάνεια και τη δήθεν υπευθυνότητα του κ. Καραμανλή να κρυφτεί η πραγματικότητα που ζει ο Έλληνας αγρότης που βλέπει το εισόδημα του να μειώνεται όλα τα τελευταία χρόνια; Μπορεί να κρυφτεί πίσω από αυτήν την ρητορεία, από αυτόν τον «στόχο» του κ. Καραμανλή η αγωνία των παιδιών μας που ξέρουν ότι παίρνουν πτυχία και διπλώματα χωρίς αντίκρισμα; Των παιδιών μας που βλέπουν να τους αποκλείει η αγορά εργασίας. Μπορεί να κρυφτεί πίσω από τέτοιου είδους επιχειρήματα η αρνητική πραγματικότητα της εκπαίδευσης μας, των νοσοκομείων μας του ασφαλιστικού μας συστήματος;

Οι Έλληνες πολίτες είναι πιο έξυπνοι, πιο ενημερωμένοι, πιο απαιτητικοί απ΄ ό,τι νομίζει ο κ. Καραμανλής.  Όλοι έχουν ακούσει τους πάντες να υπόσχονται τα πάντα. Και κανείς δυστυχώς δεν πιστεύει πια κανέναν και τίποτα. Η χώρα ζει μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης. Η οικονομική κρίση που ζουν άλλες χώρες είναι  μια κρίση κατανοητή. Μια κρίση των τραπεζών, της πραγματικής οικονομίας, μια κρίση του εισοδήματος, μια κρίση κοινωνική λόγω της ανεργίας και της διάψευσης προσδοκιών. Είναι μια κρίση του ρόλου του κράτους. Εδώ τα πράγματα δεν σταματούν σε αυτό το επίπεδο. Είναι πολύ βαθύτερα. Η κρίση στην Ελλάδα είναι κρίση των θεσμών, του κράτους και της δημοκρατίας. Είναι κρίση της Βουλής, είναι κρίση του πολιτικού συστήματος και κυρίως η κρίση στη χώρα μας είναι κρίση ηθική. Είναι μια κρίση σχέσεων ανάμεσα στην κοινωνία και το πολιτικό σύστημα Ο πολίτης νοιώθει πως δεν εκπροσωπείται πια, πως η φωνή του δεν φθάνει στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Δεν φτάνει ούτε στην πλατεία Συντάγματος στη Αθήνα. Πολύ περισσότερο δεν φθάνει στις Βρυξέλλες. Δεν φτάνει στις διεθνείς συναντήσεις που ασχολούνται με τη αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Αυτός ο πολίτης που νοιώθει αποκλεισμένος, που νοιώθει αδικημένος, αυτός πολίτης που νοιώθει προσβεβλημένος από το κράτος και το πολιτικό σύστημα, είναι ένας πολίτης που έχει κλείσει τα αυτιά του στις γενικολογίες και στις αοριστολογίες, τα χιλιοειπωμένα πράγματα. Είναι ένας πολίτης που έχει κλείσει τα αυτιά του στις εύκολες υποσχέσεις. Ένας πολίτης απαιτητικός που θέλει να ακούσει συγκεκριμένα και υπεύθυνα πράγματα, που ξέρει ότι η επόμενη μέρα θα είναι μια δύσκολη μέρα, αλλά θέλει να συστρατευτεί.  Θέλει μια κυβέρνηση που να τον καθοδηγήσει, να τον εμπνεύσει, να του δώσει ένα συνολικό εθνικό  σχέδιο βασισμένο στην αλήθεια, στο εθνικό καθήκον αλήθειας που έχουμε όλοι μας όταν απευθυνόμαστε στους Έλληνες πολίτες.

Και εμείς στο ΠΑΣΟΚ όλοι μας, από τον Γιώργο Παπανδρέου μέχρι το νεώτερο μέλος της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ, έχουμε πλήρη συνείδηση αυτής της πραγματικότητας. Έχουμε πλήρη συνείδηση της ευθύνης μας και ξέρουμε ότι όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα επάνω μας την επομένη  των εκλογών και θα μας βαραίνει αυτή η προσδοκία, αυτή η αναμονή του Έλληνα πολίτη.

Γιατί ο Έλληνας πολίτης που, όπως είπα, δεν εμπιστεύεται κανένα και για τίποτα, περιμένει τα πάντα και αμέσως από μια νέα, προοδευτική κυβέρνηση. Από την επόμενη κυβέρνηση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Και ξέρουμε, φίλες και φίλοι, πάρα πολύ καλά ότι δεν δικαιούμαστε να επαναλάβουμε κανένα από τα σφάλματα του παρελθόντος. Δεν δικαιούμαστε να επαναλάβουμε τις προκλήσεις της εξαετίας του κ. Καραμανλή. Αλλά δεν δικαιούμαστε να επαναλάβουμε και καμιά από τις κακές πρακτικές του ίδιου μας του εαυτού της δεκαετίας του ΄80, του΄90 και του 2000. Πέρασε ανεπιστρεπτί η εποχή αυτή.

Κανείς τώρα πια δεν ανέχεται και δεν συγχωρεί λάθη, παραλείψεις και αλαζονικές πρακτικές. Και ξέρουμε πάρα πολύ καλά πώς πρέπει να φερθούμε και τι πρέπει να κάνουμε για να συσπειρώσουμε την ελληνική κοινωνία.

Θέλουμε λοιπόν στις 7 του Ιούνη, στις Ευρωεκλογές, οι Έλληνες πολίτες να πουν καθαρά την άποψή του για τις μέλλον του τόπου. Να πουν καθαρά ότι δεν ανέχονται άλλο αυτή την κατάσταση της νοσηρής ακυβερνησίας. Δεν αντέχουν άλλο το σύρσιμο. Δεν αντέχουν άλλο τη μιζέρια της χώρας. Δεν αντέχουν άλλο να υπάρχει μια κυβέρνηση χωρίς νομιμοποίηση. Μια κυβέρνηση που έχει κάνει την κοινωνία αντίπαλό της. Να πουν αντίο στον κ. Καραμανλή και τους συνεργάτες του στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Θέλουμε στις 7 Ιουνίου, όλοι μαζί, να γράψουμε τον πρόλογο της μεγάλης νίκης μας στις εθνικές βουλευτικές εκλογές. Και θα είναι λύτρωση για τον τόπο οι εκλογές να διεξαχθούν το ταχύτερο δυνατό για να μπορέσουμε να αναλάβουμε αυτή την μεγάλη πανεθνική προσπάθεια. Εδώ και πολύ καιρό, τότε που υπήρχε πολύ μεγάλη επιφυλακτικότητα και δυσπιστία, είχα πει πως το ΠΑΣΟΚ έχει την δυνατότητα να διαμορφώσει στην επόμενη Βουλή μια ισχυρή αυτοδύναμη πλειοψηφία. Το πιστεύω αυτό. Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ θα διαθέτει στην επόμενη Βουλή αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ικανή να στηρίξει μια δική του ισχυρή κυβέρνηση.

Όμως ο τόπος δεν κυβερνιέται απλά και μόνο επειδή θα υπάρχει μια αυτοδύναμη κοινοβουλευτικά κυβέρνηση. Ο πολίτης θέλει να νοιώθει ότι υπάρχει σταθερότητα. Ότι υπάρχει ένα πλαίσιο αναφοράς. Ότι υπάρχει ένα πρόγραμμα, ένα εθνικό σχέδιο.  Ο πολίτης θέλει να γνωρίζει ότι υπάρχουν άνθρωποι ικανοί να διαχειριστούν τις τύχες του τόπου, για να ακουμπήσει επάνω τους, να τους στηρίξει και να στηριχτεί σε αυτούς.

Από την άλλη μεριά, όμως, ο πολίτης δεν ανέχεται , όπως είπα και προηγουμένως, καμιά αλαζονεία, καμιά αυταρέσκεια, καμιά δήθεν αυτάρκεια.

Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ισχυρή και αυτοδύναμη θα είναι έτοιμη να διαμορφώσει μεγάλες συνεργασίες και ακόμη μεγαλύτερες συναινέσεις. Γιατί πρέπει να εκφράζουμε καθημερινά - και μπορούμε να εκφράζουμε καθημερινά - την μεγάλη κοινωνική, προοδευτική πλειοψηφία. Για να μπορέσουμε να δώσουμε στον τόπο ένα καλύτερο κράτος, ένα κράτος δικαίου υψηλής ποιότητας, με εγγυήσεις διαφάνειας, με δικαιοσύνη σεβαστή από τον πολίτη, με μια Βουλή που να παρακολουθεί την καθημερινότητα της ελληνικής κοινωνίας. Μπορούμε να δώσουμε μια αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού άλλης ποιότητας που να είναι σε καθημερινή επαφή με την τοπική κοινωνία, να την εκφράζει, να την διευθύνει, να συντονίζει το δικό της αναπτυξιακό προγραμματισμό.

Μπορούμε να δώσουμε στον πολίτη ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Ένα προοδευτικό, «πράσινο», μεταβιομηχανικό μοντέλο ανάπτυξης. Μπορούμε να δώσουμε στον Έλληνα αγρότη την δυνατότητα να αναπτύξει την δική του επιχειρηματικότητα, τις δικές του πρωτοβουλίες, να πολλαπλασιάσει το δικό του εισόδημα. Μπορούμε να δώσουμε στους φοιτητές μας, στους σπουδαστές μας, στους ερευνητές μας την δυνατότητα να μεγαλουργήσουν. Μπορούμε να δώσουμε στον μικρό και μεσαίο επιχειρηματία το περιβάλλον το χρηματοοικονομικό και το θεσμικό, που θέλει ώστε η αγορά να λειτουργεί ως ευκαιρία και όχι ως βρόγχος γι αυτόν.

Όμως για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να εκφράζουμε σε σχέση με κάθε απόφασή μας, με κάθε πρωτοβουλία μας, με κάθε προοδευτική και ριζοσπαστική τομή, την πραγματική βούληση της ελληνικής κοινωνίας. Πρέπει να έχουμε την στήριξή σας, την στήριξη όλων των πολιτών, όχι μόνον αυτών που θα μας ψηφίσουν στις εκλογές και θα είναι πολλοί, αλλά και αυτών που θα προτιμήσουν άλλα κόμματα. Γιατί η επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ οφείλει να είναι και θα είναι μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας και εθνικής προοπτικής. Όχι μια κυβέρνηση κομματική, όχι μια κυβέρνηση συγκρουσιακή, αλλά μια κυβέρνηση αποφασισμένη, αποφασιστική, ισχυρή, με αυτοπεποίθηση, με πρόγραμμα, αλλά ταυτόχρονα και ικανή να πείθει ακόμα και τους αντιπάλους της. Να τους συσπειρώνει γύρω από μεγάλους εθνικούς στόχους, Μια κυβέρνηση που μπορεί να ξαναδώσει στην Ελλάδα τον βηματισμό που έχει χάσει. Την ευρωπαϊκή πολιτική που η χώρα δεν έχει. Την εξωτερική πολιτική που η χώρα δυστυχώς δεν έχει τα τελευταία χρόνια.

Γι΄ αυτό, φίλες και φίλοι, ας πούμε την αλήθεια: Οι Ευρωεκλογές σε δεκαπέντε μέρες είναι ένα μεγάλο ευρωπαϊκό αλλά και ένα μεγάλο εθνικό γεγονός. Δεν είναι μια δημοσκόπηση. Δεν είναι μια απλή καταγραφή, αλλά δεν είναι και η απλή ανάδειξη είκοσι δύο  Ελλήνων εκπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι μια θεσμικά οργανωμένη ευκαιρία ο ελληνικός λαός να μετατρέψει την οργή του, την αγωνία του, την αγανάκτησή του και την ελπίδα του σε πολιτικό λόγο, σε δημοκρατική απόφαση. Θα ακουστεί η φωνή του λαού στις επτά του Ιούνη. Και η φωνή του λαού είναι πάντα υποχρεωτική για όλους μας. Είναι η πρώτη  μεγάλη πράξη ανατροπής και ανόρθωσης.

Φίλες και φίλοι, αυτά που συμβαίνουν στην Ευρώπη έχουν άμεση σχέση με την καθημερινότητά μας. Δεν πρέπει να έχουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες την εντύπωση ότι η Ευρώπη είναι κάτι μακρινό, κάτι έξω από εμάς. Ότι είναι ένα επιτελείο γκρίζων ανθρώπων που επιτηρούν με αυστηρότητα και επιβάλλουν συντηρητικές πολιτικές. Υπάρχει και αυτή η όψη της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης απόμακρης από τους πολίτες της, μιας Ευρώπης που φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων. Γιατί είναι αλήθεια ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι φτιαγμένη να κινείται μέσα σε φυσιολογικές συνθήκες.  Δεν μπόρεσε να προβλέψει ή να αποτρέψει την κρίση. Δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την κρίση. Η Ευρώπη δεν πήρε τις πρωτοβουλίες που έπρεπε να πάρει στο δικό της επίπεδο. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έκανε πολλά βήματα προς τα πίσω εξαιτίας της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Στο προσκήνιο βγήκαν και πάλι τα κράτη, οι κυβερνήσεις, γιατί οι πολίτες ήθελαν και θέλουν από το δικό τους εθνικό κράτος, από τη δική τους εθνική κυβέρνηση άμεσες πρωτοβουλίες, γρήγορες και σωστές αποφάσεις, καλά αντανακλαστικά, ικανότητα εκπροσώπησης των εθνικών συμφερόντων σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Και βλέπουμε συντηρητικές και προοδευτικές ηγεσίες στις είκοσι επτά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης - στις είκοσι έξι, εκτός από την Ελλάδα - να δίνουν το δικό τους αγώνα. Βλέπουμε Προέδρους κρατών και Αρχηγούς κυβερνήσεων να δίνουν καθημερινά το παρόν σε όλες τις διεθνείς διαβουλεύσεις, να συνδιαμορφώνουν τους συσχετισμούς, να παίρνουν πρωτοβουλίες. Αυτό δεν μπόρεσε να το κάνει ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του. Είναι ένας παθητικός θεατής των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Η χώρα έχει δυστυχώς γίνει παθητικός θεατής των ευρωπαϊκών εξελίξεων και αποδέκτης ευρωπαϊκών εντολών. Δεν είναι αυτή η ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Η Ευρώπη είναι ένα ανοικτό πεδίο διαπραγμάτευσης. Σκληρής διαπραγμάτευσης. Διακυβερνητικής και κοινοτικής διαπραγμάτευσης. Η Ευρώπη της δικής μας σοσιαλιστικής αντίληψης είναι η Ευρώπη των μεγάλων κοινωνικών κατακτήσεων. Η Ευρώπη του πολιτισμού. Η Ευρώπη των εργασιακών σχέσεων που είναι διασφαλισμένες. Η Ευρώπη που δίνει στον πολίτη την αξιοπρέπειά του και την δυνατότητά του να έχει πλήρη απασχόληση. Η Ευρώπη του προσφέρει τα μεγάλα δημόσια αγαθά της υγείας, της παιδείας, της γνώσης. Η Ευρώπη που ερευνά, καινοτομεί, που είναι στην πρωτοπορία των διεθνών εξελίξεων.  Η δική μας Ευρώπη, η Ευρώπη των Σοσιαλιστών, είναι μια Ευρώπη βαθιά ανθρωπιστική, μια ήπειρος ειρήνης, ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης. Αυτή όμως η δικής μας Ευρώπη, η Ευρώπη των πεποιθήσεων, των ιδεών και των προσδοκιών μας, απέχει φυσικά από την πραγματική Ευρώπη. Μια Ευρώπη που φαίνεται μικρότερη από τις περιστάσεις. Μια Ευρώπη συντηρητική, μια Ευρώπη που είναι καθηλωμένη σε μια χρηματοοικονομική λογική μακριά, πολλές φορές, από τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας, της ανάπτυξης και της κοινωνίας. Και άργησαν πάρα πολύ να αντιληφθούν τα όργανα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης ότι αυτή η συντηρητική προσέγγιση της Ευρώπης οδηγεί σε απόγνωση και σε έκρηξη τις κοινωνίες. Οδηγεί τους ανέργους στο δρόμο. Οδηγεί τους εργαζόμενους στο δρόμο. Οδηγεί τους φοιτητές στο δρόμο.

Γι΄ αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη η σημασία στις 7 Ιουνίου να διαμορφωθούν άλλοι συσχετισμοί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Να ενισχυθούν οι προοδευτικές δυνάμεις. Να είναι, ει δυνατόν, πρώτη πολιτική δύναμη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Ακόμη όμως μεγαλύτερη σημασία έχει στις εθνικές εκλογές να έχουμε τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό προοδευτικών κυβερνήσεων στα είκοσι επτά κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί, ας μην γελιόμαστε, οι κύκλοι οι εκλογικοί και οι πολιτικοί σε είκοσι  επτά χώρες είναι διαφορετικοί, τέμνονται, δεν συμπίπτουν. Πάντα θα συνυπάρχουν προοδευτικές και συντηρητικές δυνάμεις στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στα όργανα όμως αυτά, πρέπει η προοδευτική φωνή να είναι ισχυρή. Πρέπει η εθνική φωνή να είναι ισχυρή.

Γι΄ αυτό ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Οι Ευρωεκλογές είναι ταυτόχρονα και ένα πολύ μεγάλο εθνικό πολιτικό γεγονός και με την σειρά τους οι εθνικές εκλογές συνδιαμορφώνουν τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς δυνάμεων γιατί αναδεικνύουν τις κυβερνήσεις που παίζουν καθοριστικό ρόλο στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Άρα έχουμε μπει ήδη στην πρώτη πράξη μιας ενιαίας διαδικασίας που πρέπει να οδηγήσει στον μεγάλο μας στόχο. Και ο μεγάλος μας στόχος είναι η νίκη, είναι η ανατροπή, είναι η αλλαγή, είναι η ανόρθωση του τόπου. Είναι η αποκατάσταση της ελπίδας. Είναι η αναπτέρωση του ηθικού της ελληνικής κοινωνίας.

Φίλες και φίλοι, βρισκόμαστε σήμερα στην ελληνική περιφέρεια. Βρισκόμαστε σε έναν νομό που νοιώθει τον αποκλεισμό και την αδικία. Που ξέρει ότι έχει μείνει πίσω στα δημόσια έργα και τις υποδομές. Σε έναν νομό που ξέρει ότι ο τεράστιος φυσικός πλούτος, οι δυνατότητες τουριστικής ανάπτυξης που έχει μένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητες. Βρισκόμαστε σε έναν νομό που οι αγρότες του νοιώθουν εγκαταλειμμένοι και αδικημένοι από την κυβέρνηση γιατί υποσχέσεις που δόθηκαν διαψεύστηκαν για τους παραγωγούς της Λακωνίας. Βρισκόμαστε σε έναν νομό με βαθιά και βαριά ιστορία, με υπερηφάνεια, με αξιοπρέπεια. Έναν νομό που θεωρεί ότι έχει παραδοσιακά  στενούς δεσμούς με  το κράτος και το πολιτικό σύστημα, αλλά βλέπει τώρα πως αυτή η συντηρητική, πελατειακή αντίληψη για το τι σημαίνει κράτος και  τι σημαίνει πολιτική, δεν οδηγεί πουθενά. Οδηγεί σε αδικίες. Οδηγεί σε ανισότητες. Οδηγεί στην εγκατάλειψη και τη επιβράδυνση της ανάπτυξης.

Γι΄ αυτό, φίλες και φίλοι, σήμερα από εδώ,  από την πλατεία της Σπάρτης, η εθνική περιφέρεια στέλνει τη φωνή της στο αθηναϊκό κέντρο, ζητώντας χειραφέτηση, αυτονομία. Και το ΠΑΣΟΚ ξέρει πάρα πολύ καλά ότι το όραμά του για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση, για την αποκέντρωση, θα δώσει σε όλους τους νομούς και σε όλες τις περιφέρειες της χώρας, τη δυνατότητα να διαμορφώνουν και να προωθούν το δικό τους σχέδιο ανάπτυξης. Ώστε η Πελοπόννησος, η Λακωνία, όλη η περιφερειακή Ελλάδα να μπορεί να διαχειριστεί την τύχη της. Να μπορεί να εκφράσει τις δικές της παραγωγικές, κοινωνικές, πνευματικές δυνάμεις. Να μπορεί να διεκδικήσει μια καλύτερη θέση μέσα στη χώρα, μέσα στην Ευρώπη. Γιατί  μόνο έτσι μπορούμε να ενισχύσουμε την τοπική παραγωγή, την τοπική οικονομία, να ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα. Να διευκολύνουμε τις επενδύσεις, δημόσιες και ιδιωτικές. Να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας, να κρατήσουμε τους νέους ανθρώπους στη γη τους, να ενισχύσουμε την ποιότητα ζωής. Και αυτό που ισχύει για την Πελοπόννησο, αυτό που ισχύει για την Λακωνία, ισχύει για όλη την Ελλάδα.

Για όλη την Ελλάδα που νοιώθει ότι αδικείται, για όλη την Ελλάδα που νοιώθει ότι  μένει πίσω. Γιατί εν έτει  2009  συναντάμε και πάλι μπροστά μας τους σημερινούς μη προνομιούχους. Αυτούς που εξέφρασε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981, καθιστώντας το ΠΑΣΟΚ ένα μεγάλο, πλειοψηφικό, ριζοσπαστικό ρεύμα. Ένα ρεύμα που εξέφραζε ελπίδες και προσδοκίες. Ένα ρεύμα που απεκατέστησε ιστορικές αδικίες και ανισότητες. Ένα μεγάλο ρεύμα πλειοψηφίας που και τώρα, το 2009, καλείται να παίξει και πάλι για τρίτη φορά, το δικό του ιστορικό ρόλο, διαχειριζόμενο το μέλλον του τόπου, το μέλλον της Ελλάδας.

Φίλες και φίλοι, βλέπουμε την απεγνωσμένη προσπάθεια που κάνει η Νέα Δημοκρατία να μεταφέρει το επίπεδο της συζήτησης από την ουσία της πολιτικής στις επικοινωνιακές πρακτικές. Και αξίζουν πράγματι συγχαρητήρια στους διαφημιστές της Νέας Δημοκρατίας, γιατί η καμπάνια του κόμματος του κυβερνητικού, βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης. Όμως την αλήθεια των ανθρώπων πρέπει να την λέμε με την γλώσσα των ανθρώπων και όχι με την γλώσσα  των πτηνών. Γιατί η ανθρώπινη φωνή, ο ανθρώπινος λόγος, εκφράζει το βίωμα, την αγανάκτηση, την προσδοκία.
Σήμερα λοιπόν, από εδώ, από την Σπάρτη, οι άνθρωποι με την δική τους φωνή λένε τη δική τους αλήθεια. Εκφράζουν τη δική τους πεποίθηση. Καταγράφουν τη νέα πλειοψηφία που υπάρχει στο εκλογικό σώμα.

Και επειδή έγινε πολύ συζήτηση τις τελευταίες μέρες για τα κεντρικά συνθήματα του ΠΑΣΟΚ, για το περιβόητο δίλλημα «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», θέλω να πω ότι πέρα από την ιστορική αξία ορισμένων ρήσεων, πέρα από τη σημασία που έχει να θυμόμαστε τι σημαίνει για την ανθρωπότητα ο πόλεμος, τι σημαίνουν οι ιμπεριαλιστικές πρακτικές, τι σημαίνουν οι ολοκληρωτισμοί, έχει πολύ μεγάλη σημασία να πούμε μια πολύ απλή αλήθεια που καταλαβαίνει όλος ο κόσμος πια: Η διεθνής οικονομική κρίση έκανε ξεκάθαρο κάτι που πάντα λέγαμε. Πως δεν υπάρχει αυτορρύθμιση των αγορών. Πως χρειάζεται ένα κράτος ισχυρό, ένα κράτος που να παρεμβαίνει, που να αποκαθιστά τα προβλήματα της αγοράς, που να μπορεί να διασφαλίζει τα βασικά κοινωνικά δικαιώματα, που να μπορεί να προστατεύσει τη δημοκρατία και την ανάπτυξη. Και είδαμε, λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης, όλες οι κοινωνίες, όλες οι αγορές, να στρέφονται στο κράτος και να ζητούν τη δική του  βοήθεια και τη δική του παρέμβαση. Η κοινωνική Ευρώπη, η Ευρώπη της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά αποδεκτά διεθνώς. Οι ιδέες της Ευρωπαϊκής  Σοσιαλιστικής Αριστεράς, οι ιδέες του προοδευτικού ριζοσπαστικού χώρου, έχουν γίνει ευρύτερα αποδεκτές, γιατί όλοι έχουν καταλάβει πως αν δεν προσφέρεις στις κοινωνίες και τις οικονομίες αυτού του είδους τις εγγυήσεις, τις αφήνεις εκτεθειμένες σε κάθε κρίση.

Άρα, έχει πολύ μεγάλη σημασία να αποκτήσουμε και τη δική μας ιδεολογική αυτοπεποίθηση. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να πιστέψουμε στη δύναμη των ιδεών και των αντιλήψεών μας. Γιατί βεβαίως και έχει σημασία να εξαγγέλλεις συγκεκριμένα μέτρα. Να ανακοινώνεις προγράμματα και σχέδια. Και το ΠΑΣΟΚ το έχει κάνει αυτό για όλο το φάσμα των θεμάτων.

Μεγαλύτερη σημασία όμως έχει να κοιτάζεις τους ανθρώπους στα μάτια, πρόσωπο με πρόσωπο, να αποκαθιστάς μια νέα σχέση εμπιστοσύνης και επικοινωνίας μαζί τους γιατί οι πολίτες θέλουν να πιστέψουν ότι έχουν απέναντί τους ανθρώπους ικανούς για τα δύσκολα. Ανθρώπους ικανούς να αντιμετωπίζουν τα διλήμματα, τα μεγάλα διλήμματα που αντιμετωπίζει κάθε σύγχρονη κυβέρνηση, με ένα προοδευτικό και ευαίσθητο τρόπο. Γιατί αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Να ξέρει πολίτης ότι έχει επιλέξει μια κυβέρνηση που την κρίσιμη στιγμή, τη στιγμή του μεγάλου διλήμματος, θα δώσει μια απάντηση υπεύθυνη, μια απάντηση εφαρμόσιμη, μια απάντηση που να εκφράζει τις ευαισθησίες των προοδευτικών ανθρώπων, μια απάντηση που να εκφράζει το γενικό συμφέρον του ελληνικού λαού.

Στο όνομα αυτών των αντιλήψεων, αυτών των αρχών, στο όνομα της ιστορικής ηθικής των  προοδευτικών και ριζοσπαστικών δυνάμεων της Ευρώπης και όλου του κόσμου, σας καλώ να ψηφίσετε στις 7 του Ιούνη ΠΑΣΟΚ, για μια Ευρώπη των διεκδικήσεων και των ιδεών μας, για μια Ελλάδα που να αξίζει στους Έλληνες.

Γιατί ήρθε τώρα η στιγμή, φίλες και φίλοι, να επεκτείνουμε το μεγάλο  ιστορικό σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου, που μίλησε σε αυτήν εδώ την πλατεία, όπως μίλησε και ο Γιώργος Γεννηματάς. Έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι Έλληνες  πολίτες ανταποκρινόντουσαν με υπερηφάνεια και θαυμασμό πως «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Τώρα χρειαζόμαστε μια Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες. Γιατί η πραγματικότητα του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας, δεν αξίζει στους Έλληνες. Είναι κατώτερη των προσδοκιών και των δικαιωμάτων τους.

Εμπρός, λοιπόν, ας στείλουμε το μήνυμα στις 7 του Ιούνη: «Για μια Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες». Εμπρός! Στις 7 του Ιούνη ας φωνάξουμε και πάλι «Αλλαγή». Για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Ας πάρουμε στα χέρια μας την ελπίδα του ελληνικού λαού.

Ας ξεκινήσουμε, ας σηκώσουμε ξανά ψηλά τη σημαία της αισιοδοξίας και της υπερηφάνειας της πατρίδας μας. Εμπρός για τη νίκη στις Ευρωεκλογές και εμπρός για την ακόμα μεγαλύτερη νίκη στις εθνικές βουλευτικές εκλογές.

Πάρτε,  φίλες και φίλοι της Λακωνίας, την υπόθεση στα χέρια σας. Κάντε τη δική σας προσωπική υπόθεση. Σηκώστε αυτές τις δεκαπέντε ημέρες τα λάβαρα στα χέρια με τα επιχειρήματα σας, με το λόγο σας, με την προσπάθεια σας να κινητοποιήσουμε τους πολίτες, να τους πείσουμε ότι η ψήφος τους έχει αξία. Να τους φέρουμε στην κάλπη. Να τους πείσουμε να έλθουν στο εκλογικό τμήμα, να ψηφίσουν. Να στείλουν το δικό τους μήνυμα καθαρά. Χωρίς ενδιάμεσους και μεσολαβητές.

Εμπρός λοιπόν, ας αγωνιστούμε για την μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία του ΠΑΣΟΚ στην κάλπη των ευρωεκλογών. Ας ανοίξουμε τον δρόμο για τις μεγάλες ανατροπές που έχει ανάγκη ο τόπος.

Γειά σας και με τη νίκη.




*  Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Σπάρτης.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2009