Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση της έκδοσης του έργου " Ιστορία του Ευρωπαϊκού πνεύματος" του Π. Κανελλόπουλου 

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω εκφράζοντας τον θαυμασμό και τα συγχαρητήριά μου στο «ΒΗΜΑ» που ανέλαβε αυτή την πολύ μεγάλη εκδοτική πρωτοβουλία. Η επανέκδοση, με τη μορφή αυτή, της «ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος» του Παναγιώτη Κανελλόπουλου δείχνει ότι μπορεί στον τόπο αυτό να υπάρχει μνήμη, να υπάρχει παράδοση, να υπάρχουν σημεία αναφοράς και να υπάρχουν και μέτρα αξιών σε μία εποχή ιδιαίτερα δύσκολη, σε μια εποχή απαισιόδοξη, μεμψίμοιρη, επιθετική, μια εποχή ασταθή και ως εκ τούτου επικίνδυνη.

Είναι, λοιπόν, μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία αυτή, όχι μόνο εκδοτικά, αλλά και συμβολικά, άρα και πολιτικά, θα μου επιτρέψτε δε  να πω, και από πλευράς κοινωνικής ηθικής.

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Κωστή Γκορτζή
«Ναύαρχος Νίκος Παππάς: Το Βέλος στην καρδιά στην καρδιά της Δικτατορίας»

Σεβασμιότατε, κύριε Αρχηγέ του ΓΕΕΘΑ, κύριε Αρχηγέ του ΓΕΝ, αγαπητέ Νίκο, κυρίες και κύριοι, ο Ναύαρχος Νίκος Παππάς είναι ένας ζωντανός μύθος. Δεν έχει η χώρα μας πολλούς ζωντανούς μύθους και χαίρομαι γιατί σήμερα θα παρουσιαστεί ένα βιβλίο από τα πολλά που θα έπρεπε να έχουν αφιερωθεί ή που πρέπει να αφιερωθούν στο βίο και το έργο του Ναυάρχου Νίκου Παππά.

Ήμουν μαθητής της Ε’ Γυμνασίου, της Β’ Λυκείου με τα σημερινά δεδομένα, όταν έγινε η μεγάλη πράξη αμφισβήτησης της δικτατορίας μέσα στους κόλπους του Πολεμικού Ναυτικού.

Όταν έγινε η πρωτοφανούς θάρρους και ριζοσπαστισμού και δημοκρατικής ευαισθησίας και εθνικής υπερηφάνειας ενέργεια του αντιτορπιλικού «Βέλος», δηλαδή του κυβερνήτη του που τον στήριξαν όμως πολλά στελέχη του πληρώματός του, που προφανώς τα είχε γοητεύσει αφενός μεν η στρατιωτική προσωπικότητά του και η ναυτοσύνη του, αφετέρου δε ο υπερήφανος τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε ως εν ενεργεία αξιωματικός την προσβολή που υπέστη το Σώμα των Ελλήνων αξιωματικών λόγω της δικτατορίας.

Δευτέρα 17 Μαΐου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Σταύρου Λυγερού «Σταυροφόροι Χωρίς Σταυρό»

 Κυρίες και κύριοι, επειδή ακούσατε δυο μακρές  ομιλίες για το σύνολο των διεθνοπολιτικών προβλημάτων, θα επιδιώξω να είμαι πιο σύντομος και πιο εστιασμένος, ξεκινώντας από τη θεμελιώδη αντίφαση που βιώνει ο Σταύρος Λυγερός, ο συγγραφέας του βιβλίου.
Ο Σταύρος είναι δημοσιογράφος. Άρα βρίσκεται μέσα στην καθημερινή περιπέτεια του πληθωρισμού της πληροφόρησης. Τα γεγονότα τρέχουν, οι ειδήσεις τρέχουν με πολλαπλάσια ταχύτητα και σε πολύ  μεγαλύτερο όγκο. Αυτός ο καταιγισμός της πληροφόρησης παρεμποδίζει τη σύνθεση, παρεμποδίζει τη γνώση. Ζούμε σ’ έναν κόσμο της πληροφορίας και της πληροφόρησης, αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν ζούμε σ’ έναν κόσμο της βαθύτερης γνώσης και της ιστορικής συνείδησης.

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Α. Βγότζα " Η Δίκη του Αντρέα Παπανδρέου - 20 χρόνια μετά" 

Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι στον Πειραιά και σε αυτή την ωραιότατη αίθουσα την οποία δεν είχα ξαναεπισκεφθεί, τη Δημοτική Πινακοθήκη, το Παλιό Ταχυδρομείο, όπως φαίνεται από την αρχιτεκτονική του χώρου. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τους οργανωτές, το «ΚΑΝΑΛΙ-1», τον Δήμαρχο Πειραιά, που παρότι απών είναι πάντα φιλόξενος και είμαι βέβαιος πως λυπάται που δεν είναι σήμερα εδώ μαζί μας.

Ξεκινάω θυμίζοντας την μακροχρόνια αδιατάρακτη και στενή μου φιλία με τον Αντώνη Βγόντζα. Τον Αντώνη Βγόντζα τον τιμώ ως συνάδελφο, τον αναγνωρίζω ως μεγάλη δημόσια προσωπικότητα και τον αγαπώ ως φίλο. Έχουμε περάσει μαζί πολλές γοητευτικές και κρίσιμες στιγμές. Έχουμε περάσει μαζί και όλη την περίοδο της δίκης των δικών, της μητέρας όλων των δικών και όλων των μαχών, που ήταν η δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.

 Σάββατο 24 Απριλίου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου "Λεωνίδας Κύρκος, Εκ Βαθέων", στην 7η ΔΕΘ

Φίλες και φίλοι σήμερα βαραίνει σε μένα ο θάνατος του Δημήτρη Τσάτσου που αναγγέλθηκε το πρωί μετά από μια περιπέτεια πολλών μηνών που τελικά οδήγησε στη κοινή μοίρα όλων μας. Και είμαι υποχρεωμένος να ξεκινήσω έτσι γιατί με τον Δημήτρη Τσάτσο και τον Λεωνίδα Κύρκο έχουμε περάσει πολλές και ωραίες στιγμές και στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, καθώς ίσως δεν ξέρετε, ότι τους συνέδεε η κοινή αγάπη για τη μουσική, για τα πνευστά όργανα. Μπορούσαν να συγκροτήσουν οι δύο τους μια σχεδόν ολοκληρωμένη αυτοσχέδια ορχήστρα που μπορούσε να κρατήσει το κέφι για πάρα πάρα πολλές ώρες.

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση με τίτλο «Ας σκεφτούμε τη Βίβλο σήμερα», στην 7η ΔΕΘ

Συνδέομαι με το ίδρυμα «Άρτος Ζωής», με έναν  περίεργο τρόπο. Πέρα από τον σεβασμό μου προς το πρόσωπο του Σάββα Αγουρίδη, ο τρίτος πρόεδρος του ιδρύματος ο Γιάννης  Στεργόπουλος που είναι σήμερα παρών εδώ, είναι πολύ στενός, αδελφικός μου φίλος. Και  έτσι είμαι αποδέκτης και αναγνώστης σε μεγάλο βαθμό των εκδόσεων του ιδρύματος  «Άρτος Ζωής».
Επίσης, κατά καιρούς η βασική μου ιδιότητα του καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου με φέρνει αντιμέτωπο με τα μεγάλα ερωτήματα που τέθηκαν και σήμερα και τίθενται διαρκώς από μια σκοπιά ορθολογική, κανονιστική, από την σκοπιά του ευρωπαϊκού συνταγματικού, νομικού και πολιτικού πολιτισμού, από την σκοπιά της ευρωπαϊκής συνταγματικής ηθικής,  που είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό διαφορετική από την χριστιανική ηθική.

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Α. Βγότζα

" Η Δίκη του Αντρέα Παπανδρέου - 20 χρόνια μετά"

Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι στον Πειραιά και σε αυτή την ωραιότατη αίθουσα την οποία δεν είχα ξαναεπισκεφθεί, τη Δημοτική Πινακοθήκη, το Παλιό Ταχυδρομείο, όπως φαίνεται από την αρχιτεκτονική του χώρου. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τους οργανωτές, το «ΚΑΝΑΛΙ-1», τον Δήμαρχο Πειραιά, που παρότι απών είναι πάντα φιλόξενος και είμαι βέβαιος πως λυπάται που δεν είναι σήμερα εδώ μαζί μας. Ξεκινάω θυμίζοντας την μακροχρόνια αδιατάρακτη και στενή μου φιλία με τον Αντώνη Βγόντζα. Τον Αντώνη Βγόντζα τον τιμώ ως συνάδελφο, τον αναγνωρίζω ως μεγάλη δημόσια προσωπικότητα και τον αγαπώ ως φίλο. Έχουμε περάσει μαζί πολλές γοητευτικές και κρίσιμες στιγμές. Έχουμε περάσει μαζί και όλη την περίοδο της δίκης των δικών, της μητέρας όλων των δικών και όλων των μαχών, που ήταν η δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.

Τρίτη 21 Απριλίου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Πολύβιου 

Κυρίες και κύριοι, στην ημερήσια διαταγή που απηύθυνα στους άντρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, σήμερα, ημέρα της μαύρης επετείου της 21ης Απριλίου, προσπαθώ να αναδείξω τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο τότε και το σήμερα.
Τότε οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας έγιναν ο μοχλός για την κατάλυση της Δημοκρατίας, σήμερα οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι ο φύλακας της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας, είναι ένα ένστολο τμήμα του Ελληνικού λαού που συγκεντρώνει τη συμπάθεια την εκτίμηση και την αναγνώριση του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, ακριβώς επειδή ο σεβασμός προς τη δημοκρατική νομιμότητα, η προστασία του Δημοκρατικού Κοινοβουλευτικού Πολιτεύματος της χώρας είναι θεμελιώδης αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι αυτονόητη παραδοχή πάνω στην οποία οικοδομείται το αμυντικό αποτρεπτικό δόγμα της χώρας, αλλά και η κοινωνική προσφορά των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου των κ.κ. Πελαγίδη και Μητσόπουλο " Η στιγμή της στροφής για την ελληνική οικονομία. Πως ο οικονομικός πραγματισμός μπορεί να τη θέση ξανά σε τροχία ανάπτυξης", εκδ. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ.

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, παρακολουθώ πολλά χρόνια το Θοδωρή Πελαγίδη, λιγότερα αλλά ήδη πολλά το Μιχάλη Μητσόπουλο. Ξέρω πόσο μεγάλη είναι η επιστημονική και η πολιτική τους αγωνία. Αντιλαμβάνομαι γιατί θέλουν με τεκμηριωμένο και υπεύθυνο τρόπο να παρέμβουν στη δημόσια συζήτηση, να διατυπώσουν την πολιτική τους πρόταση τελικά γι’ αυτό που πρέπει να γίνει.  Σε τελευταία ανάλυση όχι μόνο κάθε επιστήμονας, αλλά και κάθε πολίτης έχει την υποχρέωση να μετέχει ενεργά στη συζήτηση αυτή.

Όλα όσα λέμε για το διαρθρωτικό πρόβλημα της χώρας, για τις ατυπίες, για τις ανομίες, για την αδυσώπητη σύγκρουση μεταξύ παραοικονομίας και επίσημης οικονομίας. Όλα όσα λέμε για το απαράδεκτα υψηλό διοικητικό κόστος, για την ανάγκη απελευθέρωσης των αγορών, για την ανάγκη εκλογίκευσης των δημοσίων δαπανών, ονομαστικής μείωσής τους και αύξησης της αποδοτικότητάς τους στα μέσα επίπεδα του ΟΟΣΑ, όλα αυτά τα οποία εκ προοιμίου θεωρώ απολύτως σωστά, τα λέγαμε και πριν την οξεία φάση της δημοσιονομικής κρίσης, θα τα λέμε και μετά.

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Χρηστίδη "Ο Ηράκλειτος, ο κόσμος και ο Θεός" (εκδ. Εξάντας)

Αφού ακούσαμε το Βασίλη Κάλφα που είναι ο επαγγελματίας της παρέας εγώ θα αρκεστώ σε ορισμένες παρατηρήσεις που δικαιολογούν την παρουσία μου εδώ.
Είμαι πρωτίστως εδώ ως φίλος, συνάδελφος και συναγωνιστής του Θόδωρου Χρηστίδη, με τον οποίο με συνδέει μια πολύ παλιά αδιατάρακτη, στενή φιλία και κατά καιρούς τον θαυμάζω για διάφορους λόγους, κυρίως γιατί παίρνει θαρραλέες και ριζοσπαστικές αποφάσεις.
Πιστεύω ότι αυτό το αποδεικνύει και με την απόφασή του να ασχοληθεί με τον Ηράκλειτο και να εκδώσει το βιβλίο αυτό. Και χαίρομαι γιατί πέρα από την αυταξία του συγγραφέα, η παρουσία του Βασίλη Κάλφα και ο πρόλογός του συνιστούν και μία πιστοποίηση της θεωρητικής και επιστημονικής αξίας του έργου αυτού του Θόδωρου Χρηστίδη.

20 Νοεμβρίου 2008

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Σ. Κουζινόπουλου «Τα Παρασκήνια του Μακεδονικού Ζητήματος»

Θέλω να συγχαρώ τον Θανάση Καστανιώτη και τον εκδοτικό του οίκο γιατί είναι πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και να εκφράσω την πολύ μεγάλη μου χαρά γιατί παρουσιάζω σήμερα ένα πόνημα του Σπύρου Κουζινόπουλου που τον ξέρω πολλά χρόνια και τον είχα και συνεργάτη. Ως Υπουργός Τύπου και ΜΜΕ είχα την ευκαιρία να βοηθήσω στη νομική και οργανωτική συγκρότηση του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων του οποίου ήταν και είναι διαρκώς, σχεδόν ισόβιος, διευθυντής.

Τώρα επί της ουσίας. Ο Σπύρος Κουζινόπουλος είναι βαθύς γνώστης του μακεδονικού ζητήματος, είναι ένας ρεπόρτερ με αίσθηση ιστορικού επιστήμονα. Μας υπενθυμίζει κάτι που δυστυχώς το έχουμε λησμονήσει, πως το λεγόμενο μακεδονικό ζήτημα και άρα το ζήτημα του ονόματος του γειτονικού μας κράτους έχει ένα πάρα πολύ μεγάλο ιστορικό βάθος.

18 Ιουνίου 2008

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου «Μακεδονικές ταυτότητες στο χρόνο. Διεπιστημονικές προσεγγίσεις»

Κυρίες και Κύριοι
Ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρησή μου. Οφείλεται στο γεγονός ότι υπήρξε μια απρόβλεπτη ένταση στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την κύρωση της σύμβασης μεταβίβασης των μετοχών του ΟΤΕ και έπρεπε να συνομιλήσω υπό άλλους όρους με τον συνάδελφο της κας Υπουργού, τον κ. Αλογοσκούφη, τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών.

Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής γιατί βρίσκομαι με αυτή την σύνθεση ενώπιoν σας και γιατί έχω την ευκαιρία αυτής της συνομιλίας με την κα Μπακογιάννη αλλά και γιατί στο τραπέζι αυτό κάθεται ένας πολύ καλός μου φίλος και συνάδελφος από το πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης ο Γιάννης Χασιώτης και δύο από τους λαμπρότερους μαθητές μου στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ο καθηγητής κ. Στεφανίδης και ο καθηγητής κ. Χατζηβασιλείου.

9 Ιουνίου 2008

«Αληθινός Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο ιστορικός Ανδρέας Παπανδρέου»

Ο Διαμαντής Πεπελάσης με τη βαθιά του γνώση και την βαθιά συναισθηματική προσέγγιση του για τον Ανδρέα Παπανδρέου έθεσε το πραγματικό ερώτημα που κλήθηκε να απαντήσει ο Γιώργος Λακόπουλος εκμεταλλευόμενος την μαρτυρία του Αδαμάντιου Πεπελάση γύρω από το ποιος είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Η δική μου απάντηση είναι πιο άμεση, πιο απλή, πιο εύκολη. Ο αληθινός Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο ιστορικός Ανδρέας Παπανδρέου, όχι ο προσωπικός ή ο ιδιωτικός Ανδρέας Παπανδρέου. Αληθινός Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου όπως τον προσέλαβε και τον διαμόρφωσε η συλλογική μνήμη των Ελλήνων, δηλαδή η ιστορία του τόπου αυτού. Έτσι εξηγείται και το γεγονός πως ο Ανδρέας Παπανδρέου έχοντας βαθύ σεβασμό στην ιστορία του δεν οργάνωσε μια επιχείρηση εξωραϊσμού της μνήμης του. Δεν διαμόρφωσε και δεν εξέδωσε κάποιο αρχείο. Δεν προέβαλε την δική του εκδοχή με την βιογραφία του και την προσωπική του εκδοχή για τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας στις οποίες ο ίδιος έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Αυτό δεν είναι αμέλεια. Είναι μία ενσυνείδητη στάση απέναντι στην ιστορία και απέναντι στην πολιτική ως ιστορία εν τω γίγνεσθαι.

31 Μαΐου 2008

Ομιλία του Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Αλ. Μητρόπουλου  «Το τέλος του κοινωνικού κράτους;» 

Χαίρομαι πάρα πολύ που βρισκόμαστε εδώ. Καλωσορίζω και εγώ τον Αλέξη στη Θεσσαλονίκη. Χαιρετίζω την παρουσία του νομάρχη, δυστυχώς αυτοί που έπρεπε να ακούσουν την παρατήρησή του λείπουν από την αίθουσα. Πράγματι θα έπρεπε να είναι εδώ περισσότερος κόσμος σήμερα, αλλά αυτοί που ενδιαφέρονται νομίζω ότι θα προσλάβουν το μήνυμα, έστω και με μέσα ηλεκτρονικά ή έντυπα τα οποία φαντάζομαι ότι θα το μεταφέρουν.

Μπαίνω στην ουσία. Καθημερινά στα δελτία ειδήσεων ο Ευρωπαίος πολίτης βλέπει την τραγική κατάσταση του κόσμου. Ο δυτικός κόσμος μέσα στον οποίο η ευρωπαϊκή ήπειρος και ιδίως η Ευρωπαϊκή Ένωση των 27, κατέχει μια κεντρική θέση είναι μια θλιβερή μειοψηφία.

19 Μαΐου 2007

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου κατά την παρουσίαση βιβλίου του Χρ. Ζαφείρη «Θεσσαλονίκης Τοπιογραφία»

Με το Χρίστο Ζαφείρη είμαστε πολλά χρόνια φίλοι. Τον αγαπώ πολύ, τον διαβάζω, τον εκτιμώ, τον νιώθω μπορώ να πω. Δε θα μιλήσω για το Χρίστο σήμερα, θα μιλήσω για το βιβλίο και με αφορμή το βιβλίο, γι’ αυτό που είναι το πραγματικό, το κατά βάθος αντικείμενο του βιβλίου, που είναι  η ιστορική αγωνία της Θεσσαλονίκης.

Ξεκινάω από τον τίτλο, ο οποίος είναι γνωστός, είναι παλιός, ουσιαστικά πρόκειται για επανέκδοση και συμπλήρωση ενός ομότιτλου παλαιότερου βιβλίου, με πρόλογο του Ντίνου Χριστιανόπουλου, το αυτόγραφο σημείωμα του οποίου κοσμεί και τον σημερινό τόμο.

10 Μαΐου 2007, Λευκωσία

Ομιλία Ευ.Βενιζέλου κατά την παρουσίαση βιβλίου Γιαννάκη Κασουλίδη «Κύπρος – Ευρωπαϊκή Ένωση: Η ένταξη όπως την έζησα»

Προσυπογράφω με πολύ μεγάλη χαρά όλα όσα είπε ο αγαπητός μου φίλος  Δημήτρης Αβραμόπουλος για τις αρετές του βιβλίου και του συγγραφέα. Άλλωστε τους πρωταγωνιστές των σελίδων του βιβλίου τους είδαμε λίγο πολύ όλους στο φιλμ που προβλήθηκε πίσω από τις τυπικές διπλωματικές σκηνές που παρακολουθήσαμε κρύβεται η αγωνία, η προσπάθεια , η λεπτή ισορροπία , η επιμονή που απαιτείται προκειμένου να επιτευχθεί ένας μεγάλος στόχος όπως η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συγκινήθηκα δε – όπως και εσείς όλες και όλοι – βλέποντας στις σκηνές αυτές την αγαπημένη φυσιογνωμία του Γιάννου Κρανιδιώτη με τον οποίον με συνδέουν και μένα πολλές κοινές εμπειρίες, πολλοί κοινοί αγώνες και νιώθω  με όλο τον ελληνισμό ότι μας λείπει, ότι ο άδικος και αδόκητος χαμός του μας στέρησε από έναν  πολύ σημαντικό συνομιλητή και συνεργάτη και συνέκδημο σε αυτή την πορεία της Κύπρου προς το μέλλον της.

8 Μαρτίου 2007

«Η νέα φύση του Κυπριακού και οι ελληνοκυπριακές πρωτοβουλίες»

Θέλω να ευχαριστήσω τους οργανωτές για την πρόσκληση και τον Ανδρέα Θεοφάνους για το νέο του πόνημα. Έχω και άλλη φορά ασχοληθεί με το έργο του, γνωρίζω τα προσόντα του αλλά και την σεμνότητά του, δεν θα επιμείνω συνεπώς σε αυτά.

Το βιβλίο αυτό του Α. Θεοφάνους εντάσσεται σε έναν κατάλογο βιβλιογραφικής παραγωγής γύρω από το Κυπριακό μετά την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν με συντριπτική πλειοψηφία από τους Ελληνοκυπρίους. Έτσι ουσιαστικά το βιβλίο αντιμετωπίζει τα νέα συμφραζόμενα του κυπριακού προβλήματος: Το Κυπριακό μετά την ένταξη, άρα το κυπριακό μέσα στο πεδίο της ευρωπαϊκής κοινοτικής νομιμότητας, του ευρωπαϊκού κεκτημένου, των ευρωπαϊκών θεσμών και των ευρωπαϊκών συσχετισμών αλλά και μέσα στα συμφραζόμενα της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Και επίσης το Κυπριακό με δεδομένη την απόρριψη του σχεδίου Ανάν την οποία και εγώ θεωρώ εύγλωττη: θεωρώ ότι συνιστά ένα θεμελιώδες πια δεδομένο, από το οποίο πρέπει να εκκινούμε τον προβληματισμό μας σ’ αυτή τη νέα περίοδο.

8 Φεβρουαρίου 2007

«Και όμως υπάρχει και λύση και μέλλον για το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο»

Από τότε που κυκλοφόρησε ο τόμος (ένας από τους καλύτερους συλλογικούς τόμους για το πανεπιστημιακό πρόβλημα και την προοπτική της μεταρρύθμισής του δημόσιου πανεπιστημίου που έχουν κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια) μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει ίσως και ριζικά τα δεδομένα.

Η απόφαση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να αποχωρήσει από τη διαδικασία αναθεώρησης είναι ένα καταλυτικό γεγονός, που θωρακίζει τον αυστηρό χαρακτήρα του Συντάγματος και αποτρέπει την εν λευκώ εξουσιοδότηση προς την επόμενη Βουλή και την οποιαδήποτε απλή πλειοψηφία (που εμείς θέλουμε να είναι και πιστεύουμε ότι θα είναι πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ), να διαμορφώσει κατά το δοκούν, χωρίς περιορισμούς και χωρίς την ανάγκη συναίνεσης, το περιεχόμενο μιας κρίσιμης συνταγματικής διάταξης, όπως είναι αυτή του άρθρου 16.

6 Φεβρουαρίου 2007

Η «μικρή» ιστορία διαμορφώνει την «μεγάλη»: Για το βιβλίο του Αντώνη Βγόντζα

Δεν μπορώ να συνεχίσω στο κλίμα του Κ. Αλαβάνου, διότι είναι προνομιακή η σχέση που τους συνδέει με τον Αντώνη Βγόντζα. Έτσι είχαμε και εμείς όλοι την ευκαιρία να μπούμε μέσα στην ατμόσφαιρα του πρώτου μέρους του βιβλίου του Αντώνη.

Ο Αντώνης έχει συγκεντρώσει σήμερα εδώ όλη του την περιουσία. Πρόκειται για την επιτομή του Αντώνη Βγόντζα. Έχει φέρει με το βιβλίο αυτό την ψυχή του και με τους καλεσμένους έχει φέρει τους φίλους του. Αυτά είναι τα δύο πιο πολύτιμα πράγματα που διαθέτει κάθε άνθρωπος και σίγουρα ο Αντώνης:

Η ψυχή και οι φίλοι, δηλαδή η κοινωνική αποδοχή, η αναγνώριση, η σχέση εμπιστοσύνης και νομίζω ότι αυτή είναι η καταξίωση με έναν χειροπιαστό τρόπο.

6 Δεκεμβρίου 2006

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Μ. Ανδρουλάκης «Θηλυκό Πόκερ, Συμφέρον και συμπάθεια»

Ο Μίμης Ανδρουλάκης έχει καταφέρει να κάνει την παρουσίαση ενός βιβλίου ανοικτή συγκέντρωση. Ίσως επειδή είναι κλειστό βιβλίο και όχι ανοικτό. Ο Μίμης είναι ένας άνθρωπος με παιγνιώδη διάθεση πάντα, ένα λάτρης της θεωρίας των παιγνίων και στην πραγματική ζωή και στην πολιτική. Γι΄ αυτό και «θηλυκό» και «πόκερ» στον τίτλο του βιβλίου του.

Μόνο που στο μυαλό του Μίμη Ανδρουλάκη το θηλυκό δεν ταυτίζεται με το γυναικείο, αλλά με αυτό που γονιμοποιείται. Άρα με την βαθύτερη ουσία της ιστορίας, την πολιτικής, της κοινωνίας, της οικονομίας. Φλερτάρει με τις γυναίκες βεβαίως γιατί η πολιτική είναι κάτι το βαθύτατα ανθρώπινο, είναι μία ανθρώπινη σχέση, άρα κάτι το αναπόφευκτα ερωτικό, αλλά και από την άλλη μεριά φλερτάρει με όλες τις μεγάλες ιδέες, όπως αυτές που ανέφερα, που είναι επίσης θηλυκές και δεν είναι τυχαίο αυτό.