12 Οκτωβρίου 2007


Όπως καταλαβαίνετε, είναι μία πολύ σημαντική στιγμή για μένα, μετά από πολλά χρόνια βρισκόμαστε μαζί. Σήμερα ζω ξανά την παιδική μου ηλικία, τα ωραία καλοκαίρια που έχουμε περάσει εδώ, οι παλιότεροι το θυμούνται, οι νεότεροι ίσως το έχου ακούσει.

Εδώ από το Τραχήλι, από ένα πολύ φτωχό ορεινό χωριό, ξεκίνησε ο πατέρας μου, και πήγε στη Θεσσαλονίκη. Όταν λέω ότι είμαι ένας από σας εσείς καταλαβαίνετε τι εννοώ. Εδώ έχουμε ξεκινήσει με πολύ μεγάλη φτώχεια, με ανέχεια, με πολύ μεγάλες δυσκολίες. Ο παππούς μου είχε μείνει χήρος 30 χρονών, με πέντε παιδιά, για να τα αναστήσει έφτυσε αίμα βέβαια. Και εγώ βρέθηκα να έχω γεννηθεί στη δυτική Θεσσαλονίκη, σε μία φτωχική περιοχή, γιατί εκεί είχε πάει ο πατέρας μου φοιτητής, εκεί αγάπησε τη μάνα μου και εκεί αρχίζει η δική μου ιστορία.

Σας ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σας, σας ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη σας. Πράγματι ο αγώνας αυτός είναι αγώνας για τον τόπο, μόνος μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα, μόνος μου δεν θέλω να κάνω τίποτα, το στοίχημα δεν είναι ατομικό, προσωπικό. Χρειάζομαι όλη την παράταξη, χρειάζομαι όλο το ΠΑΣΟΚ ενωμένο, δυνατό, ανανεωμένο, αξιόπιστο, κοντά στο λαό, εσείς είστε ο λαός.

Μόνον όταν έχουμε όλο το ΠΑΣΟΚ αναγεννημένο, ενωμένο, με εμπιστοσύνη στον εαυτό του, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και τον κ. Καραμανλή και τα προβλήματα του τόπου.

Καθώς ερχόμουν εδώ από τη Χαλκίδα είδα την καμένη περιοχή, αυτήν την τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή, τα δέντρα, τα περιβόλια, τα σπίτια. Ξέρω τι πέρασε η περιοχή και τι περνά. Και το στοιχειώδες που μπορούμε να ζητήσουμε εδώ σήμερα, είναι να εφαρμοστεί το σχέδιο ανασυγκρότησης, η περιοχή να νοιώσει ότι το κράτος, επιτέλους, στέκεται στο πλευρό των ανθρώπων όταν έχουν ανάγκη.

Αυτό θέλουμε να αλλάξουμε, θέλουμε να αλλάξουμε το κράτος. Ένα κράτος που ταπεινώνει και εγκαταλείπει τον πολίτη στην ανάγκη του, ένα κράτος που είναι αυταρχικό, γραφειοκρατικό και θέλουμε να το κάνουμε ένα κράτος δίκαιο, δημοκρατικό, ένα κράτος που να μπορεί να σταθεί στο πλάι των απλών ανθρώπων όταν υπάρχει ανάγκη. Αυτό είναι το μεγάλο αίτημα της εποχής, αυτό είναι το μεγάλο αίτημα της παράταξης, του ΠΑΣΟΚ και χαίρομαι γιατί από εδώ, από το Τραχήλι, μπορούμε να στείλουμε αυτό το μήνυμα σε όλους τους πολίτες.

Αυτό το μεγάλο ΠΑΣΟΚ θέλουμε να φτιάξουμε. Το ΠΑΣΟΚ που μπορεί να γίνει ξανά νικηφόρο, πλειοψηφικό, μεγάλο, όπως μας το άφησε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Με τον καθένα και την καθεμία από σας με συνδέει μία προσωπική σχέση, μία οικογενειακή σχέση, ένας δεσμός αγάπης και εμπιστοσύνης, αλλά πρέπει να σας πω ότι στο πρόσωπό σας ουσιαστικά βλέπω το πρόσωπο όλων των απλών ανθρώπων της Ελλάδας, αυτών των απλών ανθρώπων που, τις ημέρες πριν από τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου μας σταματούσαν στο δρόμο και μας έλεγαν «τι γίνεται; θα νικήσουμε; Θα είμαστε κυβέρνηση; Θα μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη;».

Και ανάγκη δεν έχουν μόνον οι φτωχοί. Ανάγκη έχουν και τα μεσαία στρώματα που συμπιέζονται και που σιγά-σιγά νοιώθουν και αυτοί ότι ανήκουν στους φτωχούς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι που «διψάνε» για την εξουσία για να χρησιμοποιήσω μία έκφραση. Δεν διψούν για την εξουσία τα πολιτικά πρόσωπα, τα στελέχη, οι παράγοντες του πολιτικού συστήματος. Οι παράγοντες του πολιτικού συστήματος και όταν είναι στην αντιπολίτευση περνούν καλά, δεν περνούν άσχημα. Την εξουσία τη θέλει ο απλός λαός, αλλά τη θέλει προς όφελός του.

Θέλει όταν υπάρχουν κρίσιμα θέματα οι αποφάσεις να είναι προοδευτικές, φιλοπροοδευτικές, φιλολαϊκές και έντιμες. Και αν μπορώ να δώσω κάποια υπόσχεση νομίζω ότι μπορώ να τη δώσω σε σας. Γιατί αυτή η ηθική δέσμευση είναι που έχει βάρος. Δεν μπορώ να μην τηρήσω αυτήν την υπόσχεση γιατί όλοι εσείς είστε μάρτυρές της και αν δεν την τηρήσω θα με κοιτάτε και θα μου ζητάτε εξηγήσεις και εγώ δεν είμαι στην πολιτική για να μην μπορώ να δώσω την εξήγηση αυτή. Δεν θέλω επόμενη φορά που θα ασκήσουμε εξουσία να με βλέπετε και να μου λέτε «γιατί είπατε κάτι και δεν το κάνατε; Αυτό δεν θα το ανεχθείτε ούτε εσείς, ούτε η δική μου συνείδηση. Να είστε σίγουροι.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007