12 Οκτωβρίου 2007


Χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι στο Δημοτικό Κατάστημα του Δήμου Ταμυναίων. Προέρχομαι από το Τραχήλι και ξέρω πολύ καλά την περιοχή, τις ανάγκες της, τον πόνο της, τις προτεραιότητές της. Και η σημερινή μου επίσκεψη είναι μία επίσκεψη-υπόσχεση πως θα είμαστε μαζί πάντα, πως θα είμαι κοντά σας κάθε στιγμή και κυρίως τώρα, που έχει δοκιμαστεί, η Εύβοια, που έχει δοκιμαστεί ο Δήμος Ταμυναίων, μέσα από την εθνική τραγωδία των πυρκαγιών του καλοκαιριού.

Είδα την καταστροφή με τα μάτια μου, είχα την ευκαιρία να συζητήσω με τη Δήμαρχο προηγουμένως για το μέγεθος της βλάβης και για τις ανάγκες ανασυγκρότησης, έχω ήδη ζητήσει μιλώντας στο Τραχήλι, στην πλατεία του χωριού, την υπεύθυνη και πραγματική εφαρμογή του σχεδίου ανασυγκρότησης που προτείνει η κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ έχει παρουσιάσει ένα πολύ πιο διορατικό σχέδιο ανασυγκρότησης για τις περιοχές που έχουν πληγεί και στην Εύβοια και για τους νομούς της Πελοποννήσου. Επιμένουμε στην ανάγκη να συμπληρωθούν τα μέτρα ανασυγκρότησης με όλα όσα έχουμε προτείνει, το λιγότερο όμως που αξιώνουμε είναι να εφαρμοστούν αυτά που έχουν εξαγγελθεί από την κυβέρνηση και τα οποία δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί, τουλάχιστον κατά το μεγαλύτερο μέρος τους.

Βέβαια, όταν βιώνουμε μία εθνική τραγωδία, δεν υπάρχει περιθώριο για «φθηνή» αντιπολίτευση, δεν υπάρχει περιθώριο για μικροκομματικά οφέλη. Ο πόνος και ο κίνδυνος ενώνει την κοινωνία, και νομίζω ότι από αυτό έχουμε ανάγκη . Έχουμε ανάγκη από αλληλεγγύη και συνοχή, έχει ανάγκη ο κάθε πολίτης να νοιώθει ότι έχει δίπλα του ένα κράτος που μπορεί να προβλέπει και να διαχειρίζεται κρίσεις, από ένα κράτος που του προσφέρει τις ελάχιστες εγγυήσεις μίας καλής και σύγχρονης ζωής, από ένα κράτος που παρέχει ασφάλεια και όχι ανασφάλεια. Για αυτό και το μεγάλο αίτημα της εποχής μας είναι ο ριζικός μετασχηματισμός του κράτους. Γιατί από αυτόν τον μετασχηματισμό εξαρτώνται τα πάντα. Κυρίως εξαρτάται η ζωή της Περιφέρειας. Δεν έχει σημασία αν απέχει κανείς πολλά ή λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα, η Εύβοια, ο Δήμος Ταμυναίων απέχει σχετικά λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα, νοιώθει όμως το μεγάλο πρόβλημα της εγκατάλειψης της περιφέρειας. Και πιστεύω ότι μόνο μέσα από τέτοιου είδους πρωτοβουλίες ριζικού μετασχηματισμού του διοικητικού συστήματος της χώρας, ριζικού μετασχηματισμού και του κράτους δικαίου και του κοινωνικού κράτους, μπορούμε να εξασφαλίσουμε όλα όσα θέλουμε. Δηλαδή μεγαλύτερο εθνικό πλούτο, ανάπτυξη, δίκαιη κατανομή, άρα αναδιανομή του εισοδήματος και των ευκαιριών και βέβαια αναβάθμιση των πάντων. Της ζωής μας, του περιβάλλοντος, του κράτους, της υγείας, της δημόσιας παιδείας, του κοινωνικο-ασφαλιστικού συστήματος, όλα έχουν ανάγκη από μία καλύτερη ποιότητα, όλα έχουν ανάγκη από μία καλύτερη παροχή υπηρεσιών. Ξέρω ότι αυτό το βιώνετε εδώ στο Αλιβέρι και σ’ όλη την περιοχή του Δήμου Ταμυναίων με πολύ έντονο τρόπο, ο καθένας στο προσωπικό και οικογενειακό του επίπεδο.

Για να μπορέσουμε να κάνουμε μία υπεύθυνη, στιβαρή αντιπολίτευση, για να μπορέσουμε να δώσουμε το στίγμα μας και την εναλλακτική μας πρόταση, για να μπορέσουμε να πείσουμε τον κόσμο να μας εμπιστευτεί, να τον κάνουμε να νοιώσει ότι υπάρχει κάπου που μπορεί να ακουμπήσει, πρέπει το ΠΑΣΟΚ να είναι ενωμένο, δυνατό. Το ΠΑΣΟΚ δεν κινδυνεύει ούτε από διάσπαση αλλά δεν πρέπει να κινδυνεύει ούτε από συρρίκνωση. Θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ που να είναι ενωμένο, και θα είναι πάντα ενωμένο. Έχει και εμπειρίες και ντομπροσύνη και καλά αντανακλαστικά, δεν κινδυνεύει από διάσπαση το ΠΑΣΟΚ, αυτό το μάθημα το έχει μάθει η δημοκρατική παράταξη πάρα πολύ καλά.

Το ΠΑΣΟΚ όμως ενδέχεται να κινδυνεύσει από συρρίκνωση. Εμείς δεν θέλουμε ένα μικρό ΠΑΣΟΚ, ένα ηττοπαθές ΠΑΣΟΚ που αρκείται στην Αντιπολίτευση και σε μεσαία ποσοστά, γιατί έτσι δεν υπηρετούμε τον κόσμο. Εμείς θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ όμως μας το κληροδότησε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μεγάλο, λαϊκό, προοδευτικό, ριζοσπαστικό αλλά νικηφόρο. Ένα ΠΑΣΟΚ του 47% μας άφησε. Αυτό είναι το καθαρό ΠΑΣΟΚ, γιατί αν το ΠΑΣΟΚ έλθει στο ίδιο επίπεδο ή έστω λίγο ψηλότερα με τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορεί να προσφέρει εναλλακτική κυβερνητική προοπτική, δεν μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες στους μη προνομιούχους, δεν μπορεί να υπηρετήσει τις ανάγκες των πιο φτωχών, των πιο λαϊκών αλλά και των μεσαίων στρωμάτων που βλέπουν να κινδυνεύει ένα κεκτημένο που είχαν διαμορφώσει.

Άρα μη φοβάστε, δεν υπάρχει πρόβλημα ενότητας, υπάρχει όμως ένα πρόβλημα πολιτικού στόχου. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να απαντήσει σε ορισμένα απλά ερωτήματα. Πως θα ανασυγκροτηθεί το ίδιο, πως θα διατυπώσει έναν πιο καθαρό λόγο, χωρίς συγχύσεις και χωρίς πήγαινε –έλα, πως θα κάνει μία πιο καλή αντιπολίτευση μέσα και έξω από τη Βουλή, μέσα από τα κινήματα της κοινωνίας της πολιτών. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να δίνει στον πολίτη που πιστεύει σ’ αυτόν και στον πολίτη που ταλαντεύεται, εάν θα ψηφίσει Νέα Δημοκρατία, εάν θα ψηφίσει ΠΑΣΟΚ ή εάν θα ψηφίσει ΚΚΕ ή Συνασπισμό η εάν θα μείνει αδιάφορος, αναποφάσιστος, την αίσθηση της σιγουριάς, της ικανότητας, του δυναμισμού. Πρέπει ο πολίτης να νοιώθει ότι το ΠΑΣΟΚ στη Βουλή εκπροσωπείται με τον καλύτερο τρόπο. Πως η ομάδα του ΠΑΣΟΚ παίζει με τον πιο καλό, τον δεξιοτεχνικό και τον πιο νικηφόρο τρόπο. Βάζει γκολ και στη Βουλή και στην κοινωνία. Γιατί πρέπει να αποκτήσουμε μία δυναμική και έχοντας αυτή τη δυναμική ως αντιπολίτευση, ξεκαθαρίζουμε την ιδεολογική μας ταυτότητα, δηλαδή ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ το τοποθετούμε στην μεγάλη κεντροαριστερά, το κάνουμε έναν γνήσιο και αυθεντικό εκφραστή της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.

Πρέπει να νικήσουμε την επόμενη φορά και δεν θα αφήσουμε τη Νέα Δημοκρατία να εγκαταστήσει έναν μηχανισμό εξουσίας για πολλά-πολλά χρόνια. Διότι ο ορίζοντας της κυβέρνησης αυτής είναι στενός. Ο κ. Καραμανλής μίλησε ήδη για εκλογικό νόμο, έχει 152 βουλευτές, ήδη άρχισαν τα παρατράγουδα στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, άρα επανέρχεται η προεκλογική απειλή του κ. Καραμανλή «ή αυτοδυναμία ή νέες εκλογές», με νέο εκλογικό νόμο. Και σε αυτό το σκηνικό που στήνει ο κ. Καραμανλής πρέπει εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, να είμαστε έτοιμοι. Ούτως ή άλλως έχουμε σε λίγους μήνες Ευρωεκλογές, οι οποίες αποκτούν πολύ σημαντικό πολιτικό περιεχόμενο.

Χρειάζεται λοιπόν ενότητα, χρειάζεται να έχουμε απαιτήσεις από τους εαυτούς μας, δεν πρέπει να αφεθούμε στην παραίτηση, δεν πρέπει να γίνουμε εσωστρεφείς, το ΠΑΣΟΚ δεν κινδυνεύει από καμία διάσπαση, κανείς δεν δικαιούται να εμπορεύεται κινδύνους και φόβους. Το ΠΑΣΟΚ έχει υποχρέωση να δώσει ελπίδα στο λαό και ιδίως στον πιο απλό και πονεμένο άνθρωπο. Αλλά πρέπει να δώσει ελπίδα και σε όλη την ελληνική κοινωνία.. Όλοι προσβλέπουν στο ΠΑΣΟΚ όταν νοιώθουν ότι αυτό μπορεί να τους δώσει εναλλακτική λύση.

Και θέλω από την περιοχή μου, από το Δήμο Ταμυναίων, να στείλω αυτό το μήνυμα, ένα μήνυμα προς όλο το ΠΑΣΟΚ, προς όλους εσάς, αγκαλιάστε το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι το ΠΑΣΟΚ το ΠΑΣΟΚ των μηχανισμών, το ΠΑΣΟΚ είναι το ΠΑΣΟΚ της κοινωνίας, το μεγάλο ΠΑΣΟΚ. Και ο κόσμος κουράζεται και εκνευρίζεται όταν βλέπει διαμάχες των μηχανισμών. Πρέπει να φύγουμε από τους μηχανισμούς, πρέπει να φύγουμε από τις πελατειακές εξαρτήσεις, πρέπει να φύγουμε από τον παλαιοκομματισμό και, όπως είπα στο Τραχήλι, τα στελέχη του πολιτικού συστήματος καλά περνάνε και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση. Τι γίνεται με τον απλό πολίτη; Για τον απλό πολίτη χρειάζεται να έχουμε μεγάλη δύναμη για να κατακτούμε την κυβέρνηση, όχι για τους εαυτούς μας.

Αυτό το μήνυμα θέλω να στείλω, μαζί με τη δήλωση ότι θα είμαι κοντά στο Δήμο για όλα τα προβλήματα που έχει, και κυρίως για την ανάγκη να κλείσουν οι πληγές της καταστροφής που προκάλεσαν οι πυρκαγιές.

Tags: Πολιτικές Ομιλίες, 2007